Η Ρένα απαντά: Η σύντροφός μου είχε ρόλο μάνας για μένα, αλλά με απάτησε

Η ομόφυλη συσχέτιση μικρή σημασία έχει, το ζήτημα είναι αλλού.

____________

Η ιστορία της baby blue όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Aγαπητή Ρενα,

Σε λατρευω! Εχω μπλεξει σε μια κατασταση που μου εχει δημιουργησει πολλα ερωτηματικα, πονο και δυσκολια απεμπλοκης και θα ηθελα τα φωτα σου.

Ειχα μια συντροφο με την οποια ημασταν μαζι χρονια. Το θεμα ηταν οτι δυστυχως καλυπταμε την απουσια των μητερων μας η μια στην αλλη. Εκεινη με ελεγε χαριτολογωντας παιδι της και γω μαμα, και αυτο το βρισκαμε θετικο και αγαπησιαρικο, χωρις να καταλαβαινουμε ποσο προβληματικο ειναι. Eκεινη με προστατευε, εγω ημουν το πιο αδυναμο μελος της σχεσης. Ενω τους πρωτους μηνες ειχαμε καποιου ειδους ερωτικη σχεση (παθος δεν υπηρξε ποτε), το μοντελο αυτο μπλοκαρε τελειως το σεξ για χρονια, με αποτελεσμα ναι μεν να φαινομαστε ζευγαρι και να εχουμε εξαρτηση η μια απο την αλλη, αγκαλιες συνεχεια κλπ, αλλα κατω απο το χαλι να κρυβεται το υποκαταστατο μιας μητρικης στοργης και οχι μια πραγματικη ερωτικη σχεση. Δεν το συζητουσαμε ποτε ως προβλημα αλλα το κρυβαμε κατω απο το χαλι, λεγοντας οτι δεν εχουμε ορμες σαν ατομα, ενω δεν ηταν αληθεια. Η αληθεια ειναι οτι εκεινη με εβλεπε ως παιδι της και μονο αυτο, εγω παλι ηθελα σεξ αλλα μου το ειχε ξεκοψει, οποτε δεν το ξαναζητησα, και για χρονια δε με ενοχλουσε ή ετσι νομιζα.

Αποτελεσμα ολου αυτου του προβληματικου μοντελου σχεσης, εκεινη να ερωτευτει καποια αλλη, με την οποια με κερατωνε μηνες πισω απο την πλατη μου, και μαλιστα με χωρισε για κεινη. Η σχεση τους ειναι ερωτικη, με σεξ, παθος και γενικα ειναι ενας φυσιολογικος ερωτικος δεσμος. Νιωθει σεξουαλικα για πρωτη φορα μετα απο χρονια, οπως λεει. Εγω εμεινα πισω φυσικα, προδομενη και απιστευτα πληγωμενη.

Το θεμα ειναι το εξης.

Εκεινη εχει τωρα τη σχεση της, συγκατοικει, φουλ καψουρα, ολα καλα. Ομως, επειδη της λειπω (γιατι προφανως στη μαμα λειπει το παιδι, ακομη και οταν εχει σχεση), θελει να ερχεται να με βλεπει και να μενουμε μαζι καποιες μερες το μηνα, να κοιμομαστε αγκαλια και να κανουμε καποια πραγματα μαζι. Ειναι σα να εχουμε ενα 5% απο τη σχεση που ειχαμε παλιοτερα. Καθε μερα μου λεει ποσο της λειπω και ποσο με αγαπαει.

Ομως, εγω νιωθω ριγμενη. Νιωθω προδοσια που πηγε με αλλη. Που αφησε αυτο που ειχαμε, ακομη και αν δεν ηταν υγιες. Που κοιμουνται στο κρεβατι που κοιμομασταν εμεις και που κανουν σεξ εκει. Δε μπορω να το αφησω πισω μου, γιατι ημασταν οντως ζευγαρι, ανεξαρτητως του τι καλυπταμε η μια στην αλλη. Εκεινη ζηταει να την καταλαβω και να δω την πλευρα της (οτι ερωτευτηκε). Αυτο ομως μου ακυρωνει ενα μελλον που σχεδιαζα μαζι της. Και πιστευα οτι το σεξουαλικο θα το λυναμε, ανοιγοντας τη σχεση μας ή με σεξολογο. Φυσικα εφοσον θελει αλλη, αυτο δε γινoταν πια.
Επισης επανασυνδεση την αποκλειει και με προτρεπει να βρω αλλη, αλλα κατα τα αλλα θελει να ειμαι και κολλημενη πανω της, οπως μεσες ακρες μου εχει πει. Μου λεει οτι ανυπομονει να περναμε χρονο και οτι πρεπει να προχωρησω, οπως και κεινη, αλλα με το να θελει να εχουμε ακομη μια υποτυπωδη σχεση, ακομη και οχι ως ζευγαρι, με κραταει αγκιστρωμενη και δεν ξερω αν οντως δεν το καταλαβαινει αυτο.

Νιωθω φριχτο πονο που αφησε αυτο που ειχαμε, οσο σωστο και αν δεν ηταν. Κυριως επειδη δεν προσπαθησαμε ποτε να το λυσουμε, εκεινη αποφασισε οτι δε λυνεται και κολλησε με αλλη. Με πληγωσε και το κερατο, θυμαμαι ολο τον καιρο που με κερατωνε ειχε απομακρυνθει και τσακωνομασταν διαρκως, με γελοιες αφορμες, και δεν καταλαβαινα τι συμβαινει. Φυσικα οι τσακωμοι τωρα που χωρισαμε σταματησαν, αφου εχει ο,τι θελει, και τη νεα σχεση, και μενα να της δινω τρυφεροτητα, οποτε την εχει αναγκη, δηλαδη δυο-τρεις μερες το μηνα. Με αποκαλει ακομη φωλια της και διαφορα τετοια. Πως, οταν ειναι στεναχωρημενη, σκεφτεται εμενα, και πως εγω ειμαι οικογενεια της. Βεβαια, δεν ξερω τι σημαινει αυτο, οταν συγκατοικει με αλλη. Εννοειται πως η νεα της σχεση δεν ξερει καν οτι ερχεται σε μενα, καποιες φορες το μηνα, και οτι κοιμομαστε αγκαλια (και φιλιομαστε) και οταν της ειπα γιατι δεν το λεει, μου ειπε προφανως οτι δε μπορει να το κανει γιατι η αλλη πλευρα ισως θυμωσει.

Νιωθω παγωμενη που εχω λαβει αυτο το ρολο, χωρις να το θελω. Νιωθω παρατηρητης στη ζωη μου και δεν αντεχω να την κοψω τελειως. Εκεινη κανει σχεδια με την αλλη, και γω αρκουμαι στα ψιχουλα.

Δεν εχω λαβει αγαπη απο τους γονεις μου και ηταν μια σανιδα σωτηριας για μενα, αλλα δυστυχως τα υπολογισα λαθος και τωρα το πληρωνω. Αγχωνομαι αν θα ξαναβρω την αγαπη, εχω απογοητευτει που ενας ανθρωπος που πιστευα οτι ηταν ενα λιμανι για μενα, με αφησε, και τωρα δε με αφηνει καν να προχωρησω. Δεν υπαρχει περιπτωση επανασυνδεσης, οπως μου εχει πει, και δε θα ηταν και σωστο αλλωστε. Αλλα ο πονος δεν περναει. Νιωθω οτι εκεινη προχωραει, με εχει για γαρνιτουρα, και γω μενω πισω παρακολουθωντας ποσο ερωτευμενη ειναι και ποσο εχει μπει σε καλη σχεση, ενω εγω ειμαι μονη μου και περιμενω τα ψιχουλα της καθε μηνα (δεν εχω επιτυχια στο ντειτιγνκ).

Τι να κανω?

ΑΠΟ ΤΗΝ – baby blue

____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Καλησπέρα, χρόνια πολλά κι ευχαριστώ για την λατρεία. <3

Η πρώην σύντροφός σου φέρθηκε όπως ένας τυπικός ετεροφυλόφιλος άντρας που κερατώνει, αλλά θέλει και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο. Μια ένδειξη ότι στο κεράτωμα δεν παίζει ρόλο το φύλο, όσο η αναίσχυντη αίσθηση δικαιωματισμού, με πλήρη αναισθησία στα συναισθήματα του άλλου μέλους. Επίσης χρησιμοποιεί όλα τα κατευναστικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι άντρες που κερατώνουν: εγώ εσένα αγαπώ, είσαι η φωλιά μου, έχουμε κάτι ξεχωριστό εμείς, θέλω να συνεχίσω να σε βλέπω έστω κι έτσι, η άλλη θα θυμώσει αν μάθει για μας, εσύ είσαι η οικογένειά μου κλπ κλπ. Απίστευτο.

Δημιούργησε λοιπόν μαζί σου μια σχέση μητρική, προστατευτική, επειδή αυτή την ανάγκη της πλήρωνες εκείνο το διάστημα, αποκλείοντας το σεξ, και τώρα που η συνθήκη αυτή καταργήθηκε απότομα, έμεινες μπουκάλα ενώ παράλληλα ζητά να διατηρήσει τον αγαπησιάρικο, χουχουλιάρικο σύνδεσμο που είχατε.

Δεν την κατηγορώ που ερωτεύτηκε. Αυτά συμβαίνουν. Αυτό που δεν μου κάθεται όμορφα είναι ότι αξιώνει να είσαι εκεί για τις πιο “χουχουλιάρικες” φάσεις, όποτε της έρθει, χωρίς να αναλογίζεται τι σημαίνει αυτό για σένα ως καθήλωση (εκτός αν το κάνει για να κάμψει τον δικαιολογημένο θυμό σου για την εν τω μεταξύ εξαπάτηση, κι αυτό τότε είναι ακόμη χειρότερο).

Όμως αυτά αφορούν σ’εκείνη και τα ελέγχει εκείνη. Ας δούμε τι ελέγχεις εσύ.

Μέσα στην επιστολή σου δεν βλέπω πουθενά αυτενέργεια κι ευθύνη εαυτού. Πρόσεξε τι λες, πρόσεξε την γλώσσα:

• νιωθω παρατηρητης στη ζωη μου
• εγω παλι ηθελα σεξ αλλα μου το ειχε ξεκοψει, οποτε δεν το ξαναζητησα, και για χρονια δε με ενοχλουσε ή ετσι νομιζα.
• πιστευα οτι το σεξουαλικο θα το λυναμε, ανοιγοντας τη σχεση μας ή με σεξολογο.
• νιώθω ριγμένη
• δεν εχω λαβει αγαπη απο τους γονεις μου και ηταν μια σανιδα σωτηριας για μενα.
• νιωθω παγωμενη που εχω λαβει αυτο το ρολο, χωρις να το θελω
• εγω ημουν το πιο αδυναμο μελος της σχεσης
• τωρα δε με αφηνει καν να προχωρησω

ΠΟΥ βρίσκεσαι εσύ σε όλο αυτό; Έχεις εκχωρήσει τεράστια εξουσία στα χέρια της, σαν η ζωή σου να εξαρτάται από κείνη, όχι από σένα. Όλα τα ενεργητικά ρήματα είναι με υποκείμενο εκείνη. Το μόνο που εξαρτιώνταν από κείνη ήταν η συνέχιση ή διακοπή της σχέσης όπως ΗΤΑΝ. Το πώς είναι τώρα, και πώς θα είναι ή δεν θα είναι στο μέλλον, εξαρτάται ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΣΕΝΑ. (Στα βάζω κεφαλαία, σαν να σε χτυπούσα με μεγάλη δύναμη κι αγάπη με φτερό ξεσκονίσματος, για να σε παρακινήσω να αναλάβεις δράση)

Αφού για χρόνια είχατε απουσία σεξ, και πίστευες ότι θα λυνόταν με άνοιγμα σχέσης (για να κάνεις ΕΣΥ σεξ εκτός σχέσης, σημειωτέον) ή σεξολόγο (δεν ξέρω τι ανέμενες, δεν είναι πανάκεια) γιατί δεν έθεσες το ζήτημα ξανά; Και ξανά; Και ξανά; Βεβαιότατα και διαπραγματευόμαστε μέσα σε μια σχέση, ενόσω οι ανάγκες μας δεν καλύπτονται, κι εφόσον δεν προκύπτει αποτέλεσμα, τότε χωρίζουμε.

Δεν είσαι παρατηρητής της ζωής σου. Έχεις αφήσει τη ζωή σου στα χέρια άλλου, επειδή έχεις ανάγκη προστασίας. Το λες ξεκάθαρα, η μητρική προστατευτικότητα σου έλειψε, δεν έλαβες τις διαβεβαιώσεις από τη οικογένεια, κι η έλλειψη επιτυχίας στο dating όπως μας γράφεις, σε απελπίζει κάνοντάς σε να νομίζεις ότι ένα οικείο κακό (τα ψίχουλα αγάπης) είναι ασφαλέστερη διέξοδος από τον πόνο από τον φόβο του αγνώστου. Είσαι από τις περιπτώσεις που πιστεύω ότι χρειάζεσαι θεραπεία. Και θα σε ωφελήσει πάρα πολύ γιατί το θέμα σου είναι δομικό και θα το βρίσκεις ξανά και ξανά μπροστά σου, αν δεν το επεξεργαστείς.

Σου εύχομαι γρήγορη απαγκίστρωση (στο δικό σου χέρι είναι! να αρνείσαι!) και καλή δύναμη. Υπάρχει ζωή και μετά τους πρώην, οποιουδήποτε φύλου.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News