Η Ρένα απαντά: Μου είπε ότι εγώ δεν ήμουν τόσο όμορφη μικρή όσο η δίχρονη ανιψιά του!

Η δίχρονη ανιψιά έχει το ελαφρυντικό της ηλικίας της. Εσύ;

______________

H ιστορία της Όχι και Τόσο Όμορφης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητό ampa
Νιώθω ένα τι χαζή που έχω ένα τέτοιο “πρόβλημα”, βασικά ντρέπομαι και μόνο που το λέω πρόβλημα αλλά πραγματικά με ενοχλεί.

Βρίσκομαι σε σχέση με εδώ και έναν χρόνο και έχω γνωρίσει κάποια μέλη της οικογένειας του, κυρίως γιατί είναι πολύ δεμένοι και όχι επειδή το επιδίωξα. Τέλος πάντων, το θέμα μου το έχω με την δίχρονη ανιψιά του συντρόφου μου. Πραγματικά στο λέω, δεν έχω γνωρίσει πιο κακομαθημένο παιδάκι από εκείνο το κοριτσάκι.

Φυσικά το αγόρι μου της έχει τρελή αδυναμία και οποτεδήποτε βρίσκεται το δίχρονο στον χώρο εγώ δεν υπάρχω. Για να σε προλάβω δεν πρόκειται για μια περίπτωση όπου μένουν μακριά και κάνει καιρό να την δει, μένουν σε απέναντι σπίτια. Το κοριτσάκι αυτό, που λες, ζηλεύει την προσοχή που λαμβάνω από τον θείο του και πάντα τρέχει και τον τραβάει μακριά μου. Το αγόρι μου δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με αυτό, κυρίως γιατί πιστεύω ότι δεν καταλαβαίνει τι γίνεται όντως, το βλέπει ως κάτι φυσιολογικό.

Τις προάλλες λοιπόν είχαμε μια συζήτηση για τα παιδικά μας χρόνια και γυρνάει και μου λέει ” ε, εσύ δεν ήσουν και πολύ όμορφη όσο ήσουν μικρή (ηλικία 2-4 ετών), η τάδε [ανιψιά του] είναι πολύ πιο όμορφη από εσένα.”. Και απλά μένω με ανοιχτό το στόμα και συλλογίζομαι τι έχει πει. Και ρωτώ εγώ λοιπόν, γιατί τόσο ερωτευμένος με ένα δίχρονο; Επιπλέον, γιατί θεωρεί πως έχουν το καλύτερο παιδί του κόσμου; Μόνο εγώ βλέπω το πόσο κακομαθημένο είναι;

ΑΠΟ ΤHΝ – Όχι και τόσο όμορφη

______________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση.

Πάντοτε εντυπωσιάζομαι (αρνητικά) όταν βλέπω ένα είδος “μίσους” να εκτοξεύεται προς τα παιδάκια. Και στις ερωτήσεις και τα σχόλια του ampa εμφανίζεται κάποιες φορές κι αφήνει μια άσχημη γεύση. ΟΚ, όχι μίσος, βαριά λέξη, να το πω όμως απαρέσκεια; ενόχληση; φόρτο; αντιπάθεια; Κάτι τέτοιο.

Δεν εξηγείται μόνον από την μισογυνική θεώρηση ότι οι άτεκνες ζηλεύουν, καθώς ούτε στόχος, ούτε επιθυμία όλων των γυναικών είναι η μητρότητα, κι ούτε θα έπρεπε να είναι. Ούτε άλλωστε το εκφράζουν μόνον άτεκνες, το εκφράζουν και μητέρες. Πιστεύω οφείλεται στην τεράστια βαρύτητα που δίνεται (σε θεωρητικό επίπεδο βέβαια!) στο παιδί στην ελληνική κουλτούρα και στο ότι εναποτίθεται κυρίως στους γυναικείους ώμους αυτό το φορτίο. Σαν να είναι κάτι που το φορτώνεσαι, κάνεις, δεν κάνεις παιδί, “κι επιτέλους μας πρήξατε με τα παιδιά”. Το έχουμε ξαναπεί: η μητρότητα είναι μια ξένη χώρα. Είναι δύσκολη πίστα!

Για να έρθω όμως στην περίπτωσή σου, αγαπητή φίλη, το ότι συγκρίνεσαι με το δίχρονο και το ζηλεύεις, μου φαίνεται και αστείο και θλιβερό, ισόποσα.

Προφανέστατα ο άνθρωπος είναι “ερωτευμένος” με το δίχρονο, είναι το δικό τους δίχρονο, κι αν δεν το “ερωτευτούν” οι δικοί του άνθρωποι τι άμυνες θα χτίσει απέναντι στον σκληρό και μάταιο τούτο κόσμο; Είχε πει κάποτε η Marilyn Monroe, “σε κάθε κοριτσάκι πρέπει να λένε ότι είναι ωραίο, ακόμα και σε κείνα που δεν είναι”, κι αν καθίσεις να το σκεφτείς είναι σοφή κουβέντα. Δεν το εννοούσε ότι η ομορφιά είναι η πρωταρχική αξία, αλλά ότι κάθε παιδάκι είναι ωραίο. Που ετυμολογικά κιόλας είναι θαυμάσιo: ωραίο, στην ώρα του, επιθυμητό από τους δικούς του δηλαδή. Κάποιο που το αποδέχονται και το αγαπάνε! (Και φυσικά ισχύει και για τ’αγόρια και για όλα τα ενδιάμεσα).

Έπειτα, τι θα πει “κακομαθημένο δίχρονο”; Όλα τα δίχρονα είναι ο Ντένις ο Τρομερός, δεν ονομάζονται τυχαία “τα τρομερά δύο” (έτη) στην ποπ παιδιατρική και ψυχολογία. Είναι η ηλικία που γνωρίζουν τον κόσμο, κάνουν όλες τις παλαβομάρες αθώα και απονήρευτα και αξιώνουν να τρέχουν όλοι από πίσω τους, επειδή ακριβώς είναι δίχρονα. Στην ηλικία αυτή συμβαίνουν αναπτυξιακά επαναστάσεις στο σώμα και το μυαλό και εκδηλώνεται με τις συμπεριφορές αυτές. Είναι το απολύτως φυσιολογικό! Θα έπρεπε να σας (τους) ανησυχήσει οτιδήποτε διαφορετικό, θα υποδήλωνε κάτι που χρήζει ιατρικής διερεύνησης.

Η κουβέντα του αγοριού σου ότι “εσύ δεν ήσουν τόσο όμορφη, η ανιψιά μου είναι πολύ πιο όμορφη από σένα” (κρίνοντας φαντάζομαι από κάποια περαστική φωτογραφία και συγκρίνοντας με το live specimen!) είναι μια κοινοτυπία που ειπώθηκε χωρίς πολλή σκέψη στα πλαίσια του καμαριού για την ανιψιά. “Έχω τόσο ωραία ανιψιά!”

Τι σημασία έχει πραγματικά; Είναι μαζί σου στην ηλικία που είσαι τώρα, το πώς ήσουν δίχρονη έχει κάποια σχέση με το πώς είσαι τώρα; Θα έχει σχέση το πώς είναι η ανιψιά με το πώς θα είναι ενήλικη; Θα προβάλλουμε παιδοφιλικούς τρόμους πάνω στο πώς ένας περήφανος θείος καμαρώνει την δίχρονη ανιψιά του; Δεν νομίζω ότι ζούμε τέτοιους ζόφους τόσο συχνά κι ευτυχώς δηλαδή. Νομίζω ότι απλά δεν έχει το λεξιλόγιο, το επικοινωνιακό χάρισμα, και την αναλυτική σκέψη για να σκεφτεί και να μπορεί να εκφράσει αυτή την έκρηξη χαράς κι αγάπης που βιώνει μέσα του. Βιώνει το φύλο του παιδιού μέσα από τα πατριαρχικά στερεότυπα ότι η ομορφιά είναι η υπέρτατη αξία για τα κοριτσάκια. Αυτό, ναι, μπορείτε να το συζητήσετε, και θα είναι κι ενδιαφέρον.

Χαλάρωσε σε προσωπικό επίπεδο, δεν απειλείσαι από το ανίψι, και βλέπε να μαθαίνεις. Μπορεί ν’αποφασίσεις ότι κάποια στιγμή θα θέλεις να κάνεις κι εσύ παιδάκι, μπορεί και να σε αποτρέψει από το να θελήσεις ποτέ παιδάκι. Όλα καλά είναι, δεν υπάρχει “πρέπει”. Ούτε όμορφη είσαι υποχρεωμένη να είσαι. Δεν είναι ενοίκιο η ομορφιά που πληρώνεις ως γυναίκα για ν’αξίζεις αγάπη.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News