Όταν μπερδεύεται η ενσυναίσθηση με άλλα πράγματα ενώ γίνονται χάδια…
________________
Η ιστορία της Όμοιας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Πριν ένα χρόνο γνώρισα κάποιον με τον οποίο παρά πολύ γρήγορα μπήκαμε σε τρυπάκι σχέσης.( Πρώτη κόκκινη σημαιουλα). Να αναφέρω πως εγώ δεν έχω κάνει ποτέ ξανά σχέση αποκλειστικότητας, όχι γιατί δεν ήθελα αλλά διότι δεν τύχαινε.
Ο τύπος από την πρώτη στιγμή έβρισκε κάτι να πιάνεται και να με σουτερνει.
Νευρίαζε που έβγαινα, νευρίαζε που σχολίαζαν αγόρια κάτω από τις φωτογραφίες μου.
Νευρίαζε που πήγαινα στο εξοχικό μου να δω τους γονείς μου και συνεχώς έλεγε πως δεν το βλέπω σοβαρά, ενώ εγώ πραγματικά με κάθε τρόπο έδειχνα πόσο πολύ τον θέλω.
Σιγά σιγά άρχισε να γίνεται όλο και πιο προσβλητικός. Τον ενδιέφεραν μόνο οι δικές του ανάγκες, μιλούσαμε μόνο για την δική του σχολή, ενώ και η δική μου είναι εξίσου δύσκολη και το κορυφαίο, ενώ ξέρει πόσο πολύ θέλω να γίνω μια πετυχημένη δικηγόρος και πως αγαπω αυτό που κάνω, γύρισε και είπε πως δεν έχω στον ήλιο μοίρα και δεν θα καταφέρω τίποτα, γιατί δεν αξίζω.
Να μην πλατιαζω πολλές φορές μου έχει πει ότι δεν έχω ηθική, ότι δεν εχω αξίες και ένα κάρο μαλακίες.
Ο τύπος έχει σίγουρα θέμα και αυτό είναι εμφανές.
Το ζητούμενο είναι ότι εγώ συνεχίζω να είμαι ερωτευμένη και μάλιστα προχθές βρεθήκαμε μετά από αρκετούς μήνες. Ενώ ο ίδιος με φίλησε και ήταν όμορφα, μου ζήτησε να προχωρήσουμε πράγμα που εγώ για τους δικούς μου λόγους αρνήθηκα. Την άλλη μέρα, άρχισε να μου λέει πως πάσχω από ενσυναίσθηση από την στιγμή που τον προκάλεσα με τα χάδια και δεν κάναμε σεξ. Είπε πως δεν μπορούσε να με πιέσει αλλά αυτό που έκανα ήταν απαίσιο.
Ρωτάω τι μπορεί να έχει ένας άνθρωπος και να σκέφτεται μόνο τον εαυτό του;
Γιατί ένας άνθρωπος να κοιτάει αποκλειστικά τις δικές του ανάγκες σε όλους τους τομείς και να αδιαφορεί πάντελως για τους άλλους; Τι είδους παθολογία μπορεί να είναι αυτό;
Ο τύπος είναι ότι χειρότερο έχω γνωρίσει σε άνθρωπο, πραγματικά πολλές φορές επιχειρω να επικοινωνήσω μαζί του αμιγώς πειραματικά!
Να δω μέχρι πόσο ατομιστικο , επηρμενο και αλαζονικο ον μπορεί να γίνει!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Όμοια
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Είστε φοιτητές, πράγμα που σημαίνει είστε πολύ νέοι. Ας υποθέσουμε ότι η αδεξιότητα στο χειρισμό των ερωτικών του ενδιαφερόντων εξηγείται εν μέρει από την νεανικότητα, αλλά δεν φτάνει αυτό. Ο άνθρωπος αυτός είναι ακατάλληλος κοινωνικά, επειδή εκδηλώνει πολλά χειριστικά συμπτώματα τα οποία δεν εμπίπτουν στα πλαίσια υγιούς σχέσης, ή ακόμη ερωτικής γνωριμίας (ζήλειες από το πουθενά, gaslighting, υποτίμηση, κλπ.)
Εξυπακούεται ότι η επιτίμηση μετά από προκαταρκτικά ή φιλί, επειδή δεν προχωράς, είναι μια μορφή πίεσης, συναισθηματικής-ψυχολογικής. Σε διαβεβαιώ ότι δεν θα πάθει κάτι που σταματήσατε και δεν προχωρήσατε, όλα αυτά είναι το αντρικό του προνόμιο που έχει συνηθίσει η ερωτική αντρική επιθυμία να ικανοποιείται άμεσα, τουλάχιστον ως θεωρητικό κατασκεύασμα. Το “ξέρω πώς δεν μπορώ να σε πιέσω” δεν είναι τόσο αθώα politically correct όσο ακούγεται εν πρώτοις, σημαίνει ότι αν μπορούσε να σε πιέσει θα σε πίεζε.
Το ερώτημα είναι εσύ γιατί δηλώνεις ερωτευμένη μαζί του; Μήπως επειδή μπερδεύεις την ερωτική έλξη με τον έρωτα; Τον γουστάρεις σαρκικά, αλλά δεν τον εκτιμάς ως άνθρωπο και υποψήφιο σύντροφο. Πολλούς θα γουστάρουμε σαρκικά στη ζωή μας, δεν είναι αναγκαίο να συμβεί κάτι με όλους αυτούς.
Το έγραψα σε άλλη απάντηση, που καλό θα ήταν να διαβάσεις, και το επαναλαμβάνω.
“Η συντριπτική πλειοψηφία μπερδεύει την καύλα με τον έρωτα, την ζήλια με το γουστάρισμα, το γουστάρισμα με την αγάπη, και γίνεται το μαλλιοβράσε. Γι’αυτό ακούμε γύρω μας συνέχεια για δράματα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όσοι είναι μέσα στα δράματα θαρρείς και το επιδιώκουν να είναι μέσα στα δράματα, μπαίνουν σε τέτοια συνέχεια, κι ας γκρινιάζουν. Πού οφείλεται αυτό;
Χρειαζόμαστε τα έντονα συναισθήματα, η βίωσή τους μας “καθαρίζει”, είναι μια ψυχική μπουγάδα, βιώνουμε το συναισθηματικό ρόλερ κόστερ με την ίδια αντίδραση που βιώνουμε και το πραγματικό: έξαψη! Η λέξη-κλειδί; Ανασφάλειες. Όταν τα ίδια τα συναισθήματα πηγάζουν από τη ανασφάλεια, τότε κι η έκφρασή τους είναι ανασφαλής.”
Η λογική σου πολύ σωστά σου λέει ότι η έλξη που νιώθεις είναι τοποθετημένη σε λάθος άνθρωπο, απλώς η έξαψη όλου αυτού εντείνει τις ορμόνες και νομίζεις ότι τον θες. Νιώθεις ακόμα ανασφαλής για την κρίση σου. Τώρα αυτό που μένει είναι να την εμπιστευτείς και να διακόψετε τις διπλωματικές σας σχέσεις τελείως, δεν τον χρειάζεσαι και δεν θα δεις χαΐρι από δαύτον.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γελάω με το “πάσχεις από ενσυναίσθηση” μάλλον δεν ξέρει καν το νόημα της λέξης και εσύ είσαι ερωτευμένη με έναν αμπλαούμπλα που λέει ότι να ναι για να σου σπάσει τον τσαμπουκα. Μα που στο καλό τα βρίσκετε τέτοια κελεπούρια???
Κι εγώ αναρωτήθηκα (γελώντας, metoo) τι στο καλό να εννοεί, κάτι σαν πάσχω από διαβήτη=πάσχω από ενσυναίσθηση? Αλλά μάλλον θέλει να πει ότι πάσχει ως προς την ενσυναίσθηση. Αλλά αυτό είναι πταίσμα. Το κακούργημα έρχεται στον οχετό: “Νευρίαζε που έβγαινα, νευρίαζε που σχολίαζαν αγόρια κάτω από τις φωτογραφίες μου. Νευρίαζε που πήγαινα στο εξοχικό μου να δω τους γονείς μου και συνεχώς έλεγε πως δεν το βλέπω σοβαρά, ενώ εγώ πραγματικά με κάθε τρόπο έδειχνα πόσο πολύ τον θέλω. …δεν έχω στον ήλιο μοίρα και δεν θα καταφέρω τίποτα, γιατί δεν αξίζω. Να μην πλατειάζω πολλές φορές μου έχει πει… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς: τοποθέτησε σε λάθος σειρά τις λέξεις εκείνος.
“Από ενσυναίσθηση; Πάσχεις.”
Είναι παντού… αυτά τα κελεπουρια!
Αλήθεια δου λεω, δυστυχώς
Να υπάρχουν δεν λέω . Όλοι έχουν δικαίωμα στη ζωή … Αλλά αυτό που τους δίνουνε και αξία, σχεδόν με εξοργίζει…
Ξέρεις,όταν είμαστε μικρά κάνεις δεν έρχεται να μας πει ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που το μόνο που θέλουν απ τους άλλους είναι να πάρουν πράγματα ώστε να συμπληρώσουν τον ελλειματικο χαρακτηρα τους…κανείς δεν μας μιλάει για άτομα με ψυχοπαθολογιες κ φυσικά το εκπαιδευτικό σύστημα σφυραει κλέφτικα όταν ακούει για διαταραχές προσωπικότητας. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό το σαιτ ,κ μπορούμε κ μιλάμε μέσα από εμπειρίες ωστε να εντοπίζουμε τον ίδιο χαρακτηρα ανθρώπου μέσα από πολλά πρόσωπα. Ο τύπος είναι ναρκισσος. Πάσχει από ναρκισσιστικη διαταραχή προσωπικότητας (Google it-θα συνειδητοποιησεις ότι ξέρεις πάνω από έναν κ μπορεί κ κάποιοι να είναι κ… Διαβάστε περισσότερα »
Αντί να αναρωτιέσαι τι συμβαίνει σε αυτόν, να σκεφτείς για ποιο λόγο ασχολείσαι με κάποιον που σε υποτιμά, σε προβάλει, σε χειραγωγεί, σου ρίχνει την αυτοπεποίθηση, σε κακομεταχειρίζεται… Μην νομίζεις ότι θα αλλάξει οτιδήποτε προς το καλύτερο, ούτε ότι θα τον καταφέρεις να βγάλει τον καλό του εαυτό, γιατί, απλώς δεν υπάρχει. Κάνε αυτό που θα σμβούλευες ένα αγαπημένο σου πρόσωπο να κάνει, αν έβλεπες ότι μέσα στη σχέση του δεν περνά καλά και μεταμορφώνεται σιγά-σιγά σε θύμα: Φύγε μακριά όσο είναι καιρός. Κυνήγα τους στόχους σου. Να έχεις κοντά σου μόνο τους ανθρώπους που σε σέβονται, σε υποστηρίζουν και… Διαβάστε περισσότερα »
Έκανα εγγραφή μόνο και μόνο για να πω τη δική μου ιστορία πολύ σύντομα. Είμαι 48 ετών χωρισμένη με δύο παιδιά που πηγαίνουν ακόμη σχολείο. Βγήκα από ένα γάμο κακοποιητικο με λεκτική, σωματική και ψυχολογική βία δεκαπέντε ετών. Μου είχαν λείψει η αποδοχή , η τρυφερότητα, η συντροφικότητα. Ήξερα ότι δεν θα είναι εύκολο να ξαναμπώ στο παιχνίδι των σχέσεων. Εν ολίγοις μέσα από ένα site γνωριμιών βγήκα αρκετά πρώτα ραντεβού. Με έναν όμως άνθρωπο βγήκα και δεύτερο και τρίτο. Αξιόλογος με σπουδές διδακτορικού επιπέδου, με έρευνα και συνεργασίες στο εξωτερικό, με μόνιμη σταθερή δουλειά και πάνω απ’ όλα καταπληκτικός… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο μια λέξη, η μάλλον φράση: άμεση απομάκρυνση! Άστο να πάει! Μην ξαναμιλήσεις, μην ξαναεξηγησεις, και προπάντων μην ξαναγυρίσεις! Δεν του χρωστάς τίποτα. Ήθελε σχέση, την κάνατε, δεν σε ικανοποιεί (ελπίζω), μην κουράζεσαι άλλο.
Φιλιά και καλή απελευθέρωση!
Γιατί τόσος κόσμος έχει τόσα ψυχολογικά και δεν πηγαίνει σε ψυχολόγο; Ιστορίες σαν την δική σου έχω βιώσει κι εγώ κι έχω διαβάσει άλλες τόσες εδώ μέσα. Αυτοί οι άνθρωπο λειτουργούν με ακριβώς το ίδιο μοτίβο, λες και πηγαίνουν στην σχολή του κακοποιητή.
Γιατί δυστυχώς βρίσκουν άτομα σαν τη γράφουσα να τους ανέχονται (και σαν κι εμένα στο παρελθόν…)
Θα πω και εγω την αποψαρα μου.
Φιλη, εισαι το κλασσικο παραδ3ιγμα του γραμματοσημου, που τοσο μισω να ακούω.
Οσο σε φτύνει τοσο κολλάς.
Οτι και να σου πουμε, αν δεν ξεκολλήσεις απο μόνη σου δεν προκειται να αλλάξει κάτι.
Θελει πολυ δουλεια αυτό. Εχω ατομα στη ζωη μου που τους φέρονται αντιστοιχα και δεν ξεκολλανε μετα απο 6 και 7 χρονια “σχεσης”.
Ενσυναισθηση αυτος εχει; Την επομενη φορα παρτου ενα λεξικο να διαβασει. Με παραδειγματα χρήσεως των λεξεων.
Πάσχει από ενσυναίσθηση….Μάλλον autocorrect, διαφορετικά βγαίνεις με τον Φατσέα από το καφέ της Χαράς
Εσύ βρε γράφουσα, τι είδους παθολογία έχεις και παραμένεις μαζί του? Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν επειδή εμείς το θέλουμε ή γιατί πρέπει να αλλάξουν. Αυτός είναι, the end. Εσύ τι κάνεις, είναι το θέμα? Παραμένεις επειδή σου έκανε την τιμή να θέλει σχέση μαζί σου?
Με αφορμή την ερώτηση αυτή να ρωτήσω κάτι άσχετο ,(συγγνώμη κοπέλα της ερώτησης),βέβαια πριν την κάνω να πω ότι σήμερα νιώθω πιο κουρασμένη ψυχολογικά,πιο ερείπιο συναισθήματικα από ποτέ ,και επίσης νιώθω γριά που είμαι 35.(δεν είμαι καλά ),να ρωτησω λοιπόν και τις υπόλοιπες ελεύθερες 35/50 :Πιστεύετε ότι υπάρχουν ελεύθεροι καλοί άντρες για σχέση,νορμάλ ,με κανονική δουλειά και καλό χαρακτήρα στις ηλικίες 35/45-50;Βέβαια καταλαβαίνω ότι αυτό που περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα είναι και το θέμα της εμφάνισης,το αν θες ο άλλος να είναι ελεύθερος ή και να είναι διαζευγμένος με παιδιά δε σε ενοχλεί κτλ .Αλλά πιστεύετε ότι πχ μια… Διαβάστε περισσότερα »
Ελπίζω η μέρα σου ν’αλλάξει τροπή και να αισθανθείς καλύτερα.
Για το ερώτημα που θέτεις. Μην απελπίζεσαι, υπάρχουν. Όμως “οι καλοί” συνήθως καπαρώνονται πιο πριν και μένουν πίσω είτε οι αναβλητικοί, τα αδέσμευτα πνεύματα ή οι προβληματικοί παντός είδους. Στους αναβλητικούς ίσως δεις χαΐρι αλλά θέλει ψάξιμο. Τα αδέσμευτα πνεύματα δεν θέλουν δεσμεύσεις, οπότε δεν σου κάνουν, κι η τρίτη κατηγορία είναι για να τρέχεις.
Εντούτοις μετά τα 35-40 σκάνε τα πρώτα διαζύγια, κι εκεί υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό επειδή είναι άντρες “δοκιμασμένοι” από άλλη γυναίκα (δεν λέω να χωρίσαν επειδή υπήρχε κακοποίηση φυσικά, εννοώ νορμάλ χωρισμούς)
Σευχαριστω τόσο πολύ ,γιατί σήμερα με το ζόρι σερνω το υπαρξιακό μου κουφάρι από καναπέ σε κρεβάτι…νιώθω μια κούραση άνευ προηγουμένου..βλέπω γύρω μου και με τις ερωτήσεις εδώ μέσα το χάος ,άντρες που είναι βίαιοι ,άντρες που είναι κανονικοί προικοθήρες,βολεψακηδες, παντρεμένοι που το παίζουν ελεύθεροι ,αυτοί που δε δεσμεύονται ούτε και με τα δεσμά του Προμηθέα ,αυτοί που δεν θελουν να πάνε σε επαγγελματίες και φέρονται στις κοπέλες σαν του δρόμου ,ψευτες,αυτοί που κάνουν γκοστινγκ,αυτοί που μιλάτε μιλάτε και δε συναντιεστε ποτέ ……νιώθω βαριά τη καρδούλα μου σήμερα ,νιώθω τόσο γερασμένη …. Ευχαριστώ Ρένα μου
Μεταξύ μας (Μεταξά) το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες , δεν είναι οτι βρίσκεις την creme de la creme διαθέσιμη μετά τα 35-40. Οπότε γιατί να μην ταιριάξουν μεταξύ τους ; 😀
Μην το παίρνεις τόσο τοις μετρητοίς, θάρρος δίνω ότι θέλει ξεσκαρτάρισμα.
Αυτό ισχύει για όλες τις ηλικίες, αλλά θα έλεγα ότι οι γυναίκες 30-40 που είναι αξιόλογες αλλά μόνες ειπναι αρκετές, πιο πολλές από άντρες.
Μα καλά από πού προκύπτουν αυτές οι θεωρίες του sex and the city? Και δηλαδή όσες είμαστε αδέσμευτες και άνω των 30 δεν κατηγοριοποιούμαστε με τον ίδιο τρόπο; Τι φάση; Και είναι δηλαδή κελεπούρια όλοι όσοι παντρεύτηκαν μέχρι τα 30; Τι διαβάζω Ω θεοί;
Απαντάμε στο ανάλαφρο ύφος της Pocahontas, είχε μια άσχημη μέρα.
Ποκαχοντας, φιλική συμβουλή, σε άσχημες μέρες λίγο περπάτημα ή λίγο cardio μπορούν να ελαφρύνουν κάπως τη διάθεση.
Το HIIT ακόμα πιο πολύ, αυτό είναι ξεπατωμα βέβαια 😀
Μη μασάς, με βολές Αργύρη Καμπούρη απάνω στη λήξη ήρθε κύπελλο το ’87.
Αυτό που όταν ερωτεύεται κανείς εκκρίνονται και κάποιες ορμόνες παρόμοιες με ναρκωτικά και αφενός δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά, αφ’ ετέρου δημιουργεί εθισμό στο ερέθισμα και κατά επέκταση στο λάθος άτομο, πως ξεπερνιέται;
Mε άλλο ερέθισμα (μη ερωτικής φύσης) που προκαλεί παρόμοιες εκκρίσεις ορμονών.
HIIT με μαύρη σοκολάτα στο χέρι η μόνη σωτηρία 😀 άντε και καμμία παραπάνω αγκαλίτσα τα παιδιά ή σκυλιά/γατιά αναλόγως τι έχει έκαστος.
( γράφω αυτό επειδή η σελίδα δε φαίνεται να κάνει endorse το Βασίλη Καρρά, οπότε επιφυλάσσομαι να εκφέρω άποψη για το ποιο είναι το αποτελεσματικότερο μεταξύ των δύο εναλλακτικών 😀 )
Εδώ βρήκα το βιβλίο με τ’όνομά σου στο lifo shop, στον Καρρά δεν θα κολλήσουμε. 😀
ποιο βιβλιο (αν κ οταν γραφει πολλά ο @manhattanTransfer με μπερδευει, αλλα ειμαι κ περιεργη) και τί ειναι τελοσπαντων αυτό το ΗΙΙΤ?
https://www.lifoshop.gr/product/manhattan-transfer/
(δεν μου κάνετε homework, όμως!! 30 δεύτερα γκούγκλισμα είναι)
Κι επειδή δάσκαλε που δίδασκες, θα βαρεθώ να ψάξω κι εγώ 😀 και θα υποθέσω HIIT=high intensity interval training
Ωραία! τότε θα πω ωμές αλήθειες, ο Καρράς είναι το αποτελεσματικότερο!
Το HIIT είναι αυτό που είπε η @Ρενα και @SS ανεβάζει πολύ τη διάθεση αποδεδειγμένα (research backed, δεν κάνω πλάκα ως συνήθως), πλήρες υποκατάστατο για όταν ο Καρράς τραγουδά κάπου μακριά ( εδώ όμως ως συνήθως.. 😀 ).