Η οικογένεια και τα επαγγελματικά δεν είναι αλληλοαποκλειόμενα. Αλλά γενικά η οπτική της παραίτησης δεν ξέρω αν βοηθά.
_____________
Η ιστορία της Πρώην Όμορφης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα.
Ειμαι σε μια φαση της ζωης μου που σκεφτομαι τι πηγε στραβα με εμενα. Ειμαι 38 ετων. Δουλευω στο εξωτερικο αλλα σκοπευω να παραιτηθω και να γυρισω Ελλάδα (ή τουλαχιστον αυτο ονειρευομαι). Ειμαι σινγκλ εδω και καποια χρονια και προσωπικα πλεον ξερω οτι ηλικιακα δε με παιρνει καν να βρω συντροφο, ποσο μαλλον να ξεκινησω οικογενεια τωρα πια. Οι άντρες της δικης μου ηλικιας κοιτανε μονο μικρότερες γυναικες και σαφως πολυ πιο ομορφες απο αυτο που ειμαι εγω σημερα.
Στα 20 ημουν κι εγω πολυ ομορφη αλλα δεν ηθελα να δεσμευτω. Σπουδασα, τελειωσα και δευτερη σχολη, δούλευα παραλληλα , ηθελα να ζησω ομορφες στιγμες και να κανω πραγματα που μ ευχαριστουσαν. Οποτε ναι, δεν μπορουσα να κρατησω μια σχεση και να την προχωρησω σε πιο σοβαρο επιπεδο, δεν εκανα φοκους στο να παντρευτω.
Οπως ειπα παραπανω, το γεγονος οτι δεν προκειται να κανω πλεον οικογενεια και να βρω συντροφο το εχω σχεδον αποδεχτει. Περναω τη φαση του πενθους τωρα.
Αυτο που δεν μου παει κατω με τιποτα ειναι οτι και στα επαγγελματικα μου εχω κανει ενα σωρο λαθος κινησεις και οτι ποτε δεν προκειται να ειμαι σε μια κατασταση να λεω οτι ζω ανετα και να κανω και ολα αυτα που θελω στον ελευθερο χρονο μου.
Στην παρουσα εργασια βρισκομαι εδω και 7 χρονια. Ο μισθος ειναι ψιλο-οκ για δεδομενα εξωτερικου, απιαστος για δεδομενα Ελλάδας. Μου παρεχουν στεγαση, οποτε δεν εχω το βραχνα του ενοικιου καθε μηνα, ουτε λογαριασμους ηλεκτρικου και νερου να πληρωσω, δε χρειαζεται να πληρώσω γυμναστηριο, γιατι κι αυτο μας το παρεχουν δωρεαν, και παω οσο πιο συχνα μπορω, εκμεταλλευομαι οσο γινεται αυτες τις παροχες, και προσπαθω να εχω μια νορμαλ καθημερινοτητα.
Παρολα αυτα νιωθω οτι δεν βγαζω αρκετα χρηματα.
Απο τη στιγμη που μπηκα στη διαδικασια να αποδεχτω το οτι δεν προκειται να ξαναβρω αντρα στη ζωη μου, και οτι δε θα κανω ποτε παιδια, μπηκα στο τριπακι να σκεφτομαι οτι χρειαζομαι περισσοτερα χρηματα, και πως αφου θυσιαζω τα παντα στην προσωπικη μου ζωη, επαγγελματικα και οικονομικα ΠΡΕΠΕΙ να πετυχω, ειναι μονοδρομος, πρεπει να βγαλω περισσοτερα, πρεπει ν ανεβω και κοινωνικα. Νιωθω οτι αυτη η δουλεια ειναι σκετη κοροιδια. Δε θα μετρήσει πουθενα στην Ελλάδα σαν προυπηρεσια αυτο που κανω. Με αγχωνει παρα πολυ το θεμα των οικονομικων μου.
Δε θελω απλως να βιοποριζομαι, θελω να ζω καλα. Να περναω ομορφα με τους φιλους μου, να βγαινω εξω, ν ανεβω. Σκεφτομαι τι θα μπορουσα να κανω εναλλακτικα για να βγαλω περισσοτερα, σκεφτομαι να παω σε μια συγκεκριμενη σχολη στην Ελλάδα, να ξανασπουδασω και να ξαναπιασω δουλεια σε αλλο τομεα ξεκινωντας ναι μεν απο το μηδεν, αλλα με καλυτερες απολαβες, απλως φοβαμαι οτι θα με απορριψουν οι μελλοντικοι εργοδοτες μου λογω ηλικιας. Αυτο με ποναει πιο πολυ απο το οτι δε θα εχω αντρα και οικογενεια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Πρωην ομορφη
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Αγαπητή φίλη, η επιστολή σου με στενοχώρησε πολύ. Νιώθεις μια πίεση να καταξιωθείς που χρήζει βοήθειας ψυχολόγου, καθώς μοιάζει να είναι κάτι παραπάνω από κρίση μέσης ηλικίας που θα περάσει από μόνη της, είναι υπαρξιακή αγωνία που απορρέει από κακή προσαρμογή στα δεδομένα του dating.
Στα 38 δεν είναι ηλικία για να πενθήσεις “που δεν θα κάνεις ποτέ παιδιά” και “δεν θα βρεις ποτέ άντρα”. Προτείνω άμεσα να ενημερωθείς για τις δυνατότητες κρυοσυντήρησης ωαρίων, εφόσον συνδέεις το ηλικιακό με την απελπισία και το πένθος της παραίτησης και κατόπιν αποφασίζεις στον χρόνο που σου προσφέρει τι θα γίνει.
Βρίσκω συγκλονιστικά οδυνηρό ότι μια νέα ακόμη γυναίκα έχει τόσο καταπιεί την θεώρηση ότι οι άντρες κοιτάνε άλλες γυναίκες, μικρότερες για σχέση, στα μόλις 38 της. Αυτά τα κακά δημιουργεί η πατριαρχία, πείθει ότι οι γυναίκες έχουν ηλικία λήξης. Και μόνο που υπογράφεις ως “πρώην όμορφη”, ταυτίζοντας την ομορφιά με τη νεότητα, με κάνει να απελπίζομαι. Η ομορφιά είναι μια ποιότητα που ξεπερνάει την έννοια της φρεσκάδας, είναι κάτι που άπαξ και το έχεις, το παίρνεις στον τάφο μαζί σου. Το να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τα παραμορφωτικά γυαλιά της ηλικίας είναι μια εξαιρετικά αλαζονική στάση στη ζωή κι εύχομαι ειλικρινά να μην χρειαστεί ποτέ να περάσεις αρρώστειες για να εκτιμήσεις το μεγάλο δώρο που έχεις: την υγεία σου, την ακεραιότητά σου, την δύναμη των 38 σου χρόνων που τόσο τα χαλαλίζεις και τα υποτιμάς…
Προφανέστατα κάνεις παρέα με τους λάθους άντρες. Ή ακόμη κοιτάς και σε λάθος ηλικιακό γκρουπ. Προσπάθησε να κοιτάξεις μια ευρύτερη γκάμα υποψηφίων, σίγουρα υπάρχουν αρκετοί που ψάχνουν, αν όχι να κάνουν παιδιά αύριο, την συντροφικότητα. Γυναίκες όλων των ηλικιών βρίσκουν άντρες για σχέσεις (όχι πάντα τους κατάλληλους, αλλά βρίσκουν!), επειδή παντού στη φύση το θηλυκό είναι περιζήτητο. Επειδή ακριβώς είναι θηλυκό. Αν θέλω να περάσω ένα μήνυμα, ας είναι αυτό.
Όμως δεν θα επιμείνω άλλο στο θέμα αυτό, μιας και η κουβέντα με ψυχολόγο θα είναι πιο αποδοτική.
Θα εστιάσω στα επαγγελματικά σου.
Πάλι παίρνεις πολλά αυθαίρετα ως δεδομένα. Γιατί να σε απορρίψουν οι μελλοντικοί εργοδότες; Υπάρχει ηλικιακό πλαφόν στο επάγγελμα που ονειρεύεσαι; Οι δεύτερες σπουδές από την αρχή, γιατί πρέπει ντε και καλά να συνδυάζονται μόνον με το επάγγελμα αυτό που θα σε αποκλείουν οι εργοδότες, και δεν μπορεί να συνδυάζονται με όλα τα υπόλοιπά σου προσόντα και την προϋπηρεσία σου σε ένα μείγμα εντελώς προσωπικό και μοναδικό; Αν σε ορισμένους τομείς η υπερεξειδίκευση θεωρείται προσόν (και προσωπικά μόνο την ακαδημία μπορώ να σκεφτώ), στο γενικότερο πλαίσιο το να έχεις πολλά προσόντα σε ποικίλους τομείς σε κάνει έναν μοναδικό υποψήφιο που μπορεί να ανταπεξέλθει σε πολλές και διαφορετικές συνθήκες. Και γιατί πρέπει οπωσδήποτε να βρεθείς σε θέση εξαρτημένης υπαλληλικής εργασίας και να μην ξεκινήσεις μόνη σου κάποια εργασία σε θέση ελεύθερου επαγγελματία ή μικροεπιχειρηματικότητας;
Έπειτα, μέσα στην επιστολή σου δεν έχω διακρίνει γιατί πρέπει οπωσδήποτε να γυρίσεις στην Ελλάδα, όπου επιπρόσθετα δεν θα μετρήσει η προϋπηρεσία σου του εξωτερικού. Αυτό το τελευταίο προκύπτει από κάπου; Ποιοί είναι οι λόγοι που σε στρέφουν στην επιστροφή; Μοιάζει να είσαι καλά εκεί που είσαι, αλλά δεν μας αναλύεις, πέραν του ότι δεν είσαι και τόσο πολύ άνετη σε σχέση με το εκεί βιοτικό επίπεδο, τι σε ενοχλεί. Γενικά λείπουν κρίσιμες πληροφορίες.
Νομίζω ότι τα βλέπεις μαύρα επειδή έχεις επηρεαστεί από κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό που σου έδωσε το τελειωτικό χτύπημα σε ένα αίσθημα που προϋπήρχε (κι ίσως σε έκανε να μεταναστεύσεις), το οποίο ούτε αυτό μας περιγράφεις.
Ειλικρινά πιστεύω ότι οι συνεδρίες με ειδικό θα αποδώσουν. Δες το σαν επένδυση για να μην χάσεις κι άλλον χρόνο να αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος. Κατά πάσα πιθανότητα δεν έκανες κάτι λάθος, έχεις απλώς λάθος οπτική. Αλλά αυτά θα τα πείτε με τ@ν ειδικό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ίσως επηρεασμένη από το The Danish girl ,που μόλις είδα και συγκινήθηκα (άσχετο αλλά οκ ),θα απαντήσω πολύ πιο τρυφερά από ότι άλλες φορές . Κορίτσι μου , κοπελα μου ,είσαι μόλις 38 ετών .Κακώς θεωρείς ότι στένεψαν τόσο τα χρόνικα περιθώρια,ώστε να θεωρείς τον εαυτό σου εκτός στίβου στον αγώνα για την εύρεση σωστού συντρόφου για οικογένεια.Εισαι νέα !!!!Είσαι νέα!!!!!Είσαι εξαιρετικά νέα!!!Στο γράφω και με πήραν τα ζουμια,γιατί νιώθω σαν να κάθομαι δίπλα σου και να στο λέω σαν κολλητή σου .Μια φίλη μας , οικογένειακη φίλη ,μέχρι τα 36 μιλούσε με έναν αμερικανό στρατιώτη μέσω ίντερνετ που τελικά… Διαβάστε περισσότερα »
“Αλλά μέχρι τα 55 οκ ,για να είμαι ακόμη πιο ειλικρινής θεωρώ μέχρι τα 45/50 μπορείς να κάνεις ένα καλό “deal” ,και να βρεις το ταίρι σου”
εγω δλδ που ειμαι 48 εχω κλεισει ετσι; Ελεος πια ρε κοπελια. Κι ας μου το κοψουν το σχολιο, αλλα με τοσο μισογυνισμο, τι θες εδω;
Ναι εντάξει, μετά μπαίνεις στο μουλτι και γίνεσαι κιμάς για την πατριαρχική δομή, δεν σε θέλει κανένας, δεν είναι και πρέπον άλλωστε να έχεις σχέση, κάτσε μέσα να βλέπεις σαπουνόπερες μέχρι να πεθάνεις! Καταλαβαίνεις ότι κάποιες γυναίκες έχουν ένα θέμα με άλλες γυναίκες που δε ζουν σύμφωνα με τα δικά τους δεδομένα, σκέφτονται με νούμερα και μιλάνε με πιθανότητες που έχουν βγάλει από το μυαλό τους, μόνο και μόνο επειδή έτσι τους συμφέρει! Όσο για αυτό με το “deal” για την σχέση, άσε δε θα το σχολιάσω καν! Απλά στα πενήντα μου έχω σκοπό να έχω τεκνακια, να πηγαίνουμε σε… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν Ποκαχόντας κοίτα να δεις τώρα.
Συγγενικό πρόσωπο πενηντάρα, διαζευγμένη με πολλά παιδιά, εκ των οποίων κάποια είναι στο σπίτι ακόμα, καραgame over δηλαδή ένα πράγμα, αντί να κάθεται να ασχολείται με τις πιθανότητες για να πάρει καλό deal, έκανε και μεγάλη αλλαγή καριέρας και τσίμπησε και καλό deal.
Δεν ασχολούταν ούτε με καταστροφολογια ούτε με το να δημιουργήσει ένα ρομαντικό παραμύθι ούτε με καμμία σεναριολογια γενικότερα, απλά ζει τη ζωή της.
σε αντιθεση με οσα λεει η @pocahontas, ειμαι 10 χρ μεγαλυτερη και κανω ΚΑΙ σεξ ΚΑΙ σχεσεις και οταν χωρισα στα 38 μετα απο 20χρ εκανα σχεση εξαετιας.
Η ηλικια ειναι μονο ενας αριθμος. Σταματαμε να ονειρευομαστε (για ερωτα, δουλεια, φιλια, παιδια, ο,τιδηποτε), οταν τελειωσει η μπαταρια μας, δουμε τα ραδικια αναποδα, παμε στα θυμαρακια, κ.ο.κ., κ.ο.κ
Κανε θεραπεια αγαπη, και να δεις θα τα δεις ολα αλλιως
Φίλη, δεν υπάρχει “ΠΡΕΠΕΙ”, υπάρχει “ΘΕΛΩ”. Εσύ γράφεις ότι επειδή δεν πρόκειται να κάνεις οικογένεια (όπως λανθασμένα έχεις προεξοφλήσει) ΠΡΕΠΕΙ τουλάχιστον να ανέβεις επαγγελματικά-μισθολογικά-κοινωνικά. Και σε ρωτάω με ένα μεγάλο “ΓΙΑΤΙ;;;”. Ποιος λέει ότι όταν δεν “επιτυγχάνουμε” στο ένα “ΠΡΕΠΕΙ” να “επιτύχουμε” στο άλλο;; Ποιος βάζει αυτό το πρέπει; Η κοινωνία και ο κοντινός περίγυρος που περιμένει να σε δει έστω και κάπου “επιτυχημένη”;;Βλέπεις αλλιώς χτυπάει το “γεροντοκόρη αλλά με σπουδαία καριέρα” από το σκέτο “γεροντοκόρη”…Είναι αυτά τα σχόλια που φοβάσαι;; Ή μήπως θες εσύ η ίδια να αποκαταστήσεις την “αποτυχημένη” εικόνα του εαυτού σου στα δικά σου μάτια;; Φίλη,… Διαβάστε περισσότερα »
Καλέ ήμαρτον που στα 38 είσαι μεγάλη για σχέση και παιδιά. Από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον ξέρω τουλάχιστον 2 περιπτώσεις που έκαναν παιδάκια στα 43. Βοήθησε βέβαια και η επιστήμη γιατί κατέφυγαν σε εξωσωματική και οι δύο, αλλά εφόσον έχεις την οικονομική δυνατότητα, όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά είναι. Όσο για τον κατάλληλο, θα βρεθεί στην ώρα του, αλλά βρε καλή μου, άμα εσύ βλέπεις τον εαυτό σου σαν “πρώην όμορφη” δε βοηθάς, γιατί να μη σε βλέπεις ως “νυν όμορφη, επιτυχημένη και υπέροχη”;
Πόσα στερεότυπα γραμμένα σε ένα κείμενο!!! Και θα θέσω ερώτημα για τον προβληματισμό σου σχετικά με το θέμα της οικογενειας: δε μου λες βρε κορίτσι μου,μεταξύ μας τώρα,πόσες γυναίκες μέσα σε γάμους η μόνες με παιδιά έχεις δει? Όταν λέω ευτυχισμένες,δεν εννοώ στα σοσιαλ…στη πραγματικότητα…πόσες έχεις δει? Επέλεξες την προσωπική σου ευτυχία κ ηρεμία. Που είναι το κακό? Γιατί αυτομαστιγωνεσαι που έβαλες τον εαυτό σου πρώτο απ όλα? Γιατί θα μου πεις η κοινωνία μας,μας έμαθε ότι μια γυναίκα αυτοπροσδιοριζεται μόνο μέσω γάμου κ παιδιών. Τουλάχιστον εσύ έκανες επιλογές που σε έκαναν ευτυχισμένη, πέτυχες στόχους…ξέρεις πόσες θα σε ζήλευαν? Όσον… Διαβάστε περισσότερα »
Πρώην….power woman, Υποθέτω ότι ζεις Αμερική, οπότε δεν έχεις εικόνα της ελληνικης πραγματικοτητας. Επιπλέον ζεις σε μια χώρα όπου ο κανονας είναι να παντρευονται νωρις… Πέρα από τις πολύ σωστες παρατηρήσεις της Ρενας για τις δυνατότητες τεκνοποιησης, να σε ενημερώσω ότι σε Αθηνα + Θεσσαλονικη ο μ.ο. ηλικιας τεκνοποιησης ειναι 35-36. Οι εξωσωματικές είναι δε τόσο διαδεδομένες, που προσελκύουν αλλοδαπές γυναίκες (λογω αυστηρού κανονιστικού πλαισίου στις πατρίδες τους). Αυτό που μoυ κάνει εκπληξη στο ποστ σου, είναι η άποψη σου για την σχεση οικονομικής επιτυχίας – οικογενειας. Κατά τη γνώμη μου, ισχύει το ακριβώς αντίθετο! Δηλαδή, αν είσαι σόλο, έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις έναν καλό μισθό και ελάχιστα έξοδα (όπως τα περιγράφεις). Άρα ζεις πολύ καλά, δεν βιοπορίζεσαι. Οπότε στην πραγματικότητα η ανάγκη σου να “ανέβεις” επαγγελματικά έχει να κάνει με το ότι θέλεις να νιώσεις επιτυχημένη. Όπως φαίνεται να έχεις εντοπίσει και εσύ, αυτή σου η ανάγκη για καταξίωση είναι ότι θεωρείς τον εαυτό σου αποτυχημένο γιατί δεν έχεις κάνει μια τυπική οικογένεια. Το θέμα είναι θέλεις οικογένεια γιατί θέλεις δίπλα σου έναν σύντροφο ή/και παιδιά ή απλά επειδή αυτό κάνει μια “επιτυχημένη” γυναίκα? Αν είναι το πρώτο έχω να σου πω ότι δεν είναι αργά. Και οργανικά έχεις περιθώριο και… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γράφουσα, από την στιγμή που εκεί που βρίσκεσαι έχεις τόσο καλό εισόδημα και επίπεδο ζωής δεν θεωρώ καλή ιδέα το να έρθεις στην Ελλάδα. Υποψιάζομαι ότι δεν σου αρέσει η φύση ή το αντικείμενο της δουλειάς, αλλά μπορείς να ψάξεις για κάποια άλλη δουλειά εκεί που βρίσκεσαι. Θα συμφωνήσω με το ότι 38 χρονών αν ξεκινήσεις αλλαγή καριέρας στην Ελλάδα θα δυσκολευτείς αρκετά, γιατί υπάρχει τεράστιος ηλικιακός ρατσισμός (ειδικά προς τις γυναίκες), και το είδα και σε εταιρείες από τις οποίες πέρασα, να απορρίπτουν γυναίκες άνω των 30 εξαιτίας της ηλικίας τους, ενώ είχαν όλα τα προσόντα για τη… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση της Ρένας και σου απαντώ με βάση την δική μου εμπειρία ζωής, που έχει αρκετά κοινά σημεία με την δική σου. Κατηγορείς τον εαυτό σου για τα πάντα και μοιάζεις εγκλωβισμένη στα στερεότυπα που θέλουν τη γυναίκα μετά τις σπουδές και παράλληλα με την επαγγελματική αποκατάσταση να παντρεύεται και να κάνει παιδιά (δύο – ένα αγόρι, ένα κορίτσι – με αυτή τη σειρά, κατά προτίμηση), ώστε να “φτιάξει τη ζωή της” και να “εκπληρώσει τον προορισμό της”. Όμως η ζωή δεν είναι έτσι. Η ζωή έχει εκατομμύρια/ δισεκατομμύρια εκδοχές. Μην απαξιώνεις και μην υποτιμάς τα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου πω την ιστορία μου, για να δεις ότι υπάρχουν και ” χειρότερα”, και ότι τα πάντα είναι θέμα οπτικής. Έιμαι 39, όλα μου τα χρόνια δουλεύω όσο το δυνατόν λιγότερο, κάνω ιδιαίτερα ξένων γλωσσών (κυρίως online) και κάποιες χρονιές έχω δουλεψει και σε σχολεία σε Ελλάδα και εξωτερικό. Σπούδασα αρκετά πράγματα στη ζωή μου, έζησα πολύ, έκανα πάρτυ ατελείωτα, γουσταρα τίγκα και ούτε η δουλειά, ούτε τα χρήματα, ούτε η σχέση, ούτε η οικογένεια υπήρξαν ποτέ προτεραιότητα στη ζωή μου. Κυρίως ήθελα να ταξιδεύω, να είμαι ελεύθερη και να μαθαίνω καινουρία πράγματα. Έκανα πάντα ακριβώς όσα μαθήματα μου… Διαβάστε περισσότερα »