Οι συνθήκες στην εργασία είναι ένα περίπλοκο ζήτημα, πολυπαραγοντικό. Τα χαμηλά στάνταρντ κακώς υπάρχουν αλλά υπάρχουν.
_____________
Η ιστορία της Ανδρομάχης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γειά σου Ρένα!
Παρατηρούσα τελευταία κάποιες συζητήσεις που έχουμε κάνει με γνωστούς σχετικά με δουλειές και σκέφτομαι…μήπως επειδή μας έχουν φερθεί πολύ άσχημα και γενικά οι συνθήκες στην αγορά εργασίας είναι κακές, έχουμε πολύ χαμηλά στάνταρ; Τι θέλω να πώ.
Βλέπω κάποιους να εκθειάζουν μέτρια εργασιακά περιβάλλοντα, επειδή πχ. δεν τους βρίζουν με το καλημέρα, κι επειδή κάνουν διάλειμμα και παίρνουν την άδεια τους όποτε την θέλουν. Πας να τους μιλήσεις για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζεις στην δουλειά και σου λένε, ”σιγά πως κάνεις έτσι, στις δουλειές έτσι είναι πρέπει να σκύβεις το κεφάλι”, κλισεδιά με την οποία διαφωνώ κάθετα. Η κακοποίηση δεν θα πρέπει να γίνεται ανεκτή σε καμία περίπτωση. Έχουμε κανονικοποιήσει και την ακραία πίεση, και τις προσβολές, και το να μην αναγνωρίζεται ο κόπος σου, σε σημείο που όποιος σε προσβάλει λιγότερο είναι καλός υπεύθυνος.
Πας να μιλήσεις για να υπερασπιστείς τον εαυτό σου σε κάτι που αντικειμενικά έκανες σωστά και προσπαθούν οι υπεύθυνοι να σε πείσουν ότι ”όχι δεν είναι έτσι όπως τα λες” με αστεία επιχειρήματα. Το απαράδεκτο όμως είναι ότι και φίλοι, γνωστοί και άλλοι συνάδελφοι πάλι την εξουσία θα υποστηρίξουν. Δεν ξέρω αν έτσι έχουν μάθει ή έτσι πιστεύουν πως θα επιβιώσουν.
Έχω κουραστεί να πηγαίνω σε δουλειές και να βλέπω παντού τις ίδιες συμπεριφορές, την ίδια αντιμετώπιση σε πολλά θέματα. Να μην έχεις φωνή, μόνο η φωνή του υπευθύνου μετράει. Να μην μπορείς να διαπραγματευτείς το πώς θα οργανωθούν οι αρμοδιότητες σου και να σε φορτώνουν με ένα σωρό tasks, ή με τεράστιο όγκο εργασίας, και να σου λένε ”βγαίνει”, ενώ αντικειμενικά γνωρίζουν ότι δεν βγαίνει, εκτός κι αν δεν είσαι τυπικός σε όλες τις λεπτομέριες, που κι εκεί πάλι θα στην πουν ότι δεν κοίταξες όλες τις λεπτομέριες. Θέλουν την άριστη ποιότητα στην άριστη ταχύτητα.
Μου έχει τύχει σε όλες μα όλες τις δουλειές, και έχω αλλάξει αρκετά industries. Nα προσπαθούν να σε πείσουν πως κάτι το έκανες με λάθος τρόπο, επειδή δεν αρέσει σε εκείνους, παρότι είναι αποτελεσματικό και ο πελάτης έχει μείνει ικανοποιημένος και είναι και σύμφωνα με την πολιτική της εταιρείας.
Έχω επίσης φύγει από δουλειές επειδή έπρεπε να πούμε 100 φορές ότι δεν λειτουργεί σωστά ο εξοπλισμός και καθυστερούσαμε να εξυπηρετήσουμε τους πελάτες, και δεν έμπαιναν στον κόπο να κάνουν ένα γελοίο έξοδο να τον αλλάξουν ή να τον φτιάξουν, ενώ σε άλλα στελέχη αγόραζαν πανάκριβα ποντίκια, υπολογιστές, οθόνες (και μιλάμε για μεγάλες εταιρείες).
Μου έχει τύχει επίσης να δουλεύουμε σαν τα ποντίκια σε αποθήκη, όπου η μία κούτα ήταν πάνω στην άλλη και έπρεπε να κάνω την τσίτα για να τοποθετήσω την σκάλα και να βγάλω ένα ρούχο από τα ψηλά ράφια της αποθήκης, παρόλα αυτά μου την λέγανε πως δεν ήμουν όσο γρήγορη θέλανε, ενώ εγώ ρίσκαρα την ασφάλεια μου.
Εκεί που έχω καταλήξει λοιπόν είναι ότι ένας μισθός 100-200 πάνω από το βασικό και η παροχή των αυτονόητων από το νόμο δικαιωμάτων μου, δεν συντελούν ένα καλό εργασιακό περιβάλλον, όπως καλό δεν μπορεί να είναι και ένα εργασιακό περιβάλλον όπου σου φέρονται καλά, αλλά να δεν σε πληρώνουν στην ώρα σου (αν υπάρχει). Έχουμε κανονικοποιήσει τα πάντα για 700 ψωροευρώ (ή και λιγότερα), τα οποία δεν λέω, σε βοηθούν να επιβιώσεις, αλλά μέχρι εκεί. Εσείς τι γνώμη έχετε για όλα αυτά;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανδρομάχη
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Κάθε θέση και κάθε υπευθυνότητα έχει τα συν της και τα πλην της. Διαλέγεις και παίρνεις. Αν δεν θες υπαλληλίκι, κάνεις ελεύθερο επάγγελμα και/ή δική σου δουλειά με όλα τα ρίσκα και τα μείον που εμπεριέχει.
Όμως κι η κοινωνία κι η εργασία έχουν έρθει τα πάνω κάτω τις τελευταίες λίγες δεκαετίες με όσα συμβαίνουν στον πλανήτη!
Κάποτε το μαρξιστικό ιδεώδες θεωρούσε την εργασία αναφαίρετο δικαίωμα και την πάλη για καλύτερες εργασιακές συνθήκες το καθήκον του εργαζόμενου στους συλλογικούς αγώνες. Και κατακτήθηκαν αυτά που σήμερα είναι αυτονόητα. Σήμερα αρθρώνονται που και που φωνές να ζούμε με επιδόματα. Επειδή όμως δεν ζούμε ούτε στα σοβιέτ, ούτε στον αναρχικό κόσμο, αλλά τα κράτη λειτουργούν με το μοντέλο της ελεύθερης αγοράς κι ο λογαριασμός αποδίδεται στις αγορές (οπότε τα επιδόματα τα λουζόμαστε όλοι οι συνεπείς φορολογούμενοι), ο εργαζόμενος πρέπει να επιλέγει την θέση που του προσφέρει τις καλύτερες προσφορές, στο μέτρο του ρεαλιστικού, κι ο εργοδότης τον εργαζόμενο με τις καλύτερες δυνατότητες -στο μέτρο του ρεαλιστικού επίσης.
Υπάρχουν εργοδότες που δεν ξέρουν τι ζητάνε. Όπως υπάρχουν κι εργαζόμενοι που δεν γνωρίζουν τι προσφέρουν.
Συμφωνώ ότι πολλά εξ όσων λες είναι απαράδεκτα: η αποθήκη και η κακή διαρρύθμιση που θα μπορούσε να διορθωθεί εύκολα, η έλλειψη αναγκαίου/λειτουργικού εξοπλισμού, η μετακύλιση ευθύνης στον εργαζόμενο, όταν υπεύθυνος είναι ο προϊστάμενος. Και το γενικότερο μήνυμα όσων λες στέκει. Ναι, λόγω της παρατεταμένης ανεργίας και οικονομικής κρίσης της ελληνικής κοινωνίας έγιναν πολλές αβαρίες και τις κατάπιαμε έτσι αμάσητες. Και δεν είναι πρέπον καθόλου το “δεν βλέπεις, υπάρχουν χειρότερα, καλά είσαι εσύ”. Δεν κάνουμε διαγωνισμό δυστυχίας. Ούτε επειδή ο δίπλα έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από το δικό μου, ελαφρύνει το δικό μου ποσώς.
Μέχρι εδώ δεν διαφωνούμε. Ενδεχομένως να διαφωνούμε (θα φανεί) στο παρακάτω βήμα. Πώς θα ξεφύγουμε από τους μισθούς των 700 ευρώ; Και πού πήγαν όσοι ήθελαν να ξεφύγουν από του μισθούς των 700 ευρώ;
Η προσωπική μου εντύπωση – κι είναι απλώς εντύπωση, άποψη, όχι θέσφατο- είναι ότι πρέπει να υπάρχει ανάπτυξη με κρατική μέριμνα, περισσότερες θέσεις εργασίας, πιο αποτελεσματική εργοδοσία (κι όχι αυτή η παλιοκαιρίσια με το βούρδουλα που δημιουργεί εργαζόμενους στα όριά τους που τελικά δεν είναι αποτελεσματικοί). Επιπλέον κίνητρα να ανοίγει κάποιος επιχείρηση, καλύτερα και εντελώς ψηφιοποιημένα οργανογράμματα, ιδιωτικοποίηση με κίνητρα και μετοχοποιήσεις για τους εργαζόμενους (δεν γίνεται όλοι να εργάζονται σε κρατικοποιημένες επιχειρήσεις και ταυτόχρονα να είμαστε δυτικό κράτος), και συστηματικός έλεγχος της αγοράς για φαινόμενα αισχροκέρδειας και αυθαιρεσίας. Αυτά είναι πολιτικά ζητήματα.
Δεν είναι κακό να μιλάμε. Κακό είναι να μην λέμε τίποτα όταν μιλάμε, επειδή εκείνο δεν κοστίζει τίποτα.
Σίγουρα πάντως δεν είμαι το κατάλληλο άτομο για να κάνω σεμινάριο στους αναγνώστες για τις υπαλληλικές συνθήκες εργασίας. Θα μας πουν και στα σχόλια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άνοιξες μεγααααλο θέμα. Πάνω κάτω όσον αφορά το υπαλληλικι τα πράγματα είναι ίδια παντου: εργασιακό bullying, άθλιες συνθήκες εργασίας, το αφεντικό ξεσπάει τα νεύρα του πάνω σου κ όλα αυτά όπως είπες για 700 ψωροευρω. Θες να πάμε στο κομμάτι του αυτοαπασχολουμενου? Καθόλου -μα καθόλου άδειες κ ρεπό ( όσες περισσότερες ώρες δουλεύουμε τόσα περισσότερα βγαζουμε) ,ζητάμε δεδουλευμένα κ δεν μας τα δίνουν γιατί ήρθε η δεη( ναι μένουμε 2μηνα κ 3μηνα απλήρωτοι), ακούμε το μακρύ κ το κοντό του κάθε πελάτη για πράγματα στα οποία εμείς έχουμε μεταπτυχιακά κ διδακτορικά, δουλεύουμε μίνιμουμ 12ωρο την ημερα( προσωπικος χρονος-τι είναι αυτό?)… Διαβάστε περισσότερα »
Λογίστρια;
Οχι,εκπαιδευτικος! Αν δουλεύεις ιδιαίτερα και μεταφρασεις, είναι σκούρα τα πράγματα…
Ο αυτοαπασχολούμενος έχει μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας ώστε να είναι ξεκάθαρος με την πληρωμή ότι αυτή είναι δίκαιη και συμφωνεί ο πελάτης. Φαντάζομαι ότι το ζήτημα είναι ότι είναι δύσκολη η διεκδίκηση της αμοιβής, μπορεί να χαθεί ο πελάτης ή να καταστραφεί η φήμη στην τοπική αγορά: “α τον άτιμο το φιλόλογο παράτησε τον μαθητή του που η οικογένεια του πεινά”. Από την άλλη πλευρά ότι χρήματα εισπράττει πάνε στην τσέπη του (εκτός από ένα μέρος που επιλέγει να δηλώσει για να μπορεί να διαγράφει κι έξοδα) και όσο τρέχει κερδίζει ενώ ο ιδιωτικός υπάλληλος απλά γράφει υπερωρίες – συνήθως… Διαβάστε περισσότερα »
Όσον αφορά το φορολογικό κομμάτι,είτε δηλώνουμε οι αυτοαπασχολουμενοι( υδραυλικοί,ηλεκτρολόγοι,τεχνικοί παντός είδους,καθηγητές,κομμωτές κ ονυχοπλαστες κα) είτε όχι,οι φόροι θα παραμείνουν σταθερά υψηλοί. Κακά τα ψέματα,στην Ελλάδα ζούμε,και να τα δηλώσουμε όλα,σε τσέπες πολιτικών θα πανε-οι κυβερνήσεις είτε δεξιές είτε αριστερές πάντοτε βγαίνουν κερδισμένες. Όσον αφορά το κομμάτι των μαθητών τώρα,κάνεις δε δουλεύει για τη ψυχή της μανουλας του. Υπάρχουν 2 ειδών προσφορες: σε είδος ( προϊόντα) κ σε υπηρεσιες( η εκπαίδευση είναι υπηρεσια). Η υπηρεσία δεν φαίνεται πρακτικα,δεν την πιάνεις,δεν την βλέπεις άμεσα….γιαυτό κ υποτιμάται. Άλλο να σου φτιάχνουν το μαλλι-που το βλέπεις άμεσα η τα νύχια, άλλο να λαμβάνεις μια… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω μια κλασική καραμέλα είναι ότι πάντα θα πληρώνουμε φόρους άρα είναι οκ να κλέβουμε. Ισως δεν έχετε άδικο καθώς αν υπάρξουν περισσότερα έσοδα είναι τεράστιος ο πειρασμός να πάνε σε ειδικές ομάδες (που κανείς δε θέλει να ενισχυθούν αν δεν ανήκει σε αυτές)- καθώς οι πολιτικοί μια χαρά βολεύονται είδατε πόσο καλά αμείφθηκαν οι του Υπουργείο Άμυνας όταν έτρεχαν οι καλές προμήθειες πριν 20 χρόνια. ‘Η η ΠΦΑ και ο πρωθυπουργός που χρησιμοποιούσε το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για βόλτες στην Κούβα και στο Παρίσι. Μάλλον οι σπουδές μου με σπρώχνουν σε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης: όταν γίνεται μια συμφωνία π.χ ιδιαίτερα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι καραμέλα, είναι η σκληρή πραγματικότητα των μικρομεσαίων. Ενα παράδειγμα δίνω μόνο: το golden boy της ΔΕΗ βγάζει το μήνα 360.000 ευρώ.
Εσύ πόσα χρονια-αν όχι δεκαετίες θες να τα βγάλεις αυτά??
Εμένα 2 ζωές δεν μου φτάνουν.
Αν θέλουν να έχουν περισσότερα έσοδα,ξέρουν από που να κόψουν…όχι απ το κοσμάκη που παλεύει να πληρώσει φόρους κ λογαριασμούς…
Μπαίνω στον πειρασμό να σας πω ότι αντί για φιλολογία θα μπορούσατε να είχατε πάει σε σχολή διοίκησης επιχειρήσεων αλλά ας το δούμε αλλιώς – και πριν πετάξετε το ποσό μια παραπομπή πόσα από αυτά είναι μετρητά και πόσα σε μετοχές που ωφελούνται και όσοι έχουν μετοχές της εταιρίας (άρα εν δυνάμει όλοι) : Ενα μεγάλο μέρος της αμοιβής του είναι ότι συνέφερε τη ΔΕΗ (οικονομικά και επιχειρησιακά) και πολλοί θέλουν να γυρίσουν στη ΔΕΗ μετά από βόλτες σε εναλλακτικούς παρόχους. Επίσης υπήρχε η θεωρία ότι η κατάρρευση της ΔΕΗ όπως ήταν μέχρι το 2019 δε θα ήταν ότι καλύτερο… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ.να καταργηθεί τελείως η δωρεάν παιδεία κ υγεία. Ο Έλληνας αν δεν πληρώσει δε μαθαίνει.
Αν γίνουν όλα επί πληρωμή τότε ίσως εκτιμήσετε τα επαγγέλματα που σας φαίνονται δεύτερα, αλλά είναι απαραίτητα σε κάθε κοινωνία.
Θα μπορούσε ακόμα καλύτερη να μειωθεί ο φόρος όλων κατά λίγο, οι γονείς να λαμβάνουν μια επιταγή/voucher και με αυτό να πληρώνουν το σχολείο της επιλογής τους. Όσα σχολεία δε μαζεύουν αρκετούς μαθητές να κλείνουν (και οι εκπαιδευτικοί να αποχωρούν από το Δημόσιο – όχι μετάταξη, σπίτι τους). Πιστέψτε με οι περισσότεροι Έλληνες ξέρουν εξαιρετικά καλά πόσο τους διπλοκοστίζει η εκπαίδευση και στους φόρους και σε ιδιαίτερα πληρωμένα μαύρα. Οπως γνωρίζω πολύ καλά πάνω στο ήδη υψηλότατο ασφάλιστρο υγείας πληρώνω και τεράστιο φόρο οπότε ξέρω πολύ καλά πόσο κοστίζει η υγεία και ιδιαίτερα εκείνα τα κόλπα των γιατρών με τις… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό με τους εργαζόμενους στις ΗΠΑ,συμβαίνει παντού παγκοσμιως!! Ακόμα κ εδώ, τα νησιά είναι άδεια, από εποχικους εργαζόμενους..
Στο λέω γιατί κατάγομαι από νησί,οι τουρίστες ήρθαν, εργαζόμενοι όμως δεν υπάρχουν. Έλεγε μια έρευνα ότι η gen z είναι αυτή που θα αλλάξει τα πράγματα στο εργασιακό…τι να πω…μακάρι!!
Και καλά τους κάνανε! Εγώ παλιότερα είχα κάνει ένα καλοκαίρι συζητήσεις για σεζόν γιατί εδώ δεν έβρισκα τίποτα στο αντικείμενο που έψαχνα, και οι μισθοί που δίνανε και οι συνθήκες εργασίας ήταν άθλιες! 10ωρα σπαστά με 800 ευρώ και με ένα ρεπό τον μήνα! Του λέω ενός κύριε με δουλεύετε; Θα αφήσω το σπίτι μου για 800 ευρώ και χωρίς ένα ρεπό την εβδομάδα τουλάχιστον; Τα ίδια χρήματα παίρνω κι εδώ πωλήτρια σε κατάστημα πενθήμερο! Ένας άλλος ήθελε να πληρώσω 200 ευρώ εισητήριο να πάω χωρίς σύμβαση και θα έβλεπε εκεί αν τελικά με χρειαζόταν. Γενικά ό,τι να ναι. Ο… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏
👏👏👏
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην αγορά εργασίας είναι η ατιμωρησία των εργοδοτών. Υπήρχε και πριν την κρίση αλλά μετά την κρίση ξέφυγε το πράγμα. Για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια πληρώνομαι κάθε μήνα την ίδια ημερομηνία και κάνω πάρτυ. Βέβαια η εταιρεία είναι ολλανδική και όχι ελληνική. Με τις ελληνικές έπρεπε να τσακώνομαι να απειλώ και να πληρώνω δικηγόρους για να παίρνω το μισθό μου. Εγώ μπορούσα να διεκδικώ τα νόμιμα γιατί δεν είχα άμεση εξάρτηση από αυτόν που με πλήρωνε και δεν μπορούσε να με απολύσει μόνος του. Τώρα με το νόμο Χατζηδάκη τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω ότι η ατιμωρησία των εργοδοτών είναι ένα πρόβλημα αν και δεν ξέρω αν η τιμωρία του εργοδότη είναι η λύση αφού για να είναι αποτρεπτική πρέπει να είναι βαριά που μια απάντηση μπορεί να είναι το κλείσιμο της εταιρίας και άνοιγμα νέας. Θα το πω ευγενικά: αυτό που καταλαβαίνω ότι ο νόμος Χατζηδάκη δημιουργεί μια υποδομή που θα καταγράφεται ο χρόνος εργασίας (άρα και οι υπερωρίες) και θα πληρώνονται έστω και σε επιπλέον άδεια. Δεν είναι τέλειο αυτό γιατί η άδεια δεν πληρώνει τους λογαριασμούς και συμφωνώ. Αλλά υπάρχει πλέον μια στοιχειώδης αμοιβή, είναι ένα ευπρόσδεκτο διάλειμμα στην… Διαβάστε περισσότερα »
Η κάρτα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση όταν εφαρμοστεί. Προς το παρόν θα ξεκινήσει με τις τράπεζες και τα σουπερμάρκετ. Όταν κι αν φτάσει στα εργοτάξια και τους σερβιτόρους θα δούμε. Προς το παρον απάλλαξε τους εργοδότες από το να δηλώνουν ηλεκτρονικά στην εργάνη την ένατη υπερωριακή ώρα, οπότε δεν μπορείς να αποδείξεις πουθενά ότι τη δούλεψες. Αλλά και τις υπόλοιπες υπερωρίες δύσκολα τις διεκδικείς με διαλυμένη την επιθεώρηση εργασίας. Επίσης, αποσύνδεσε την απόλυση από την καταβολή αποζημίωσης. Έτσι πρέπει να τη διεκδικήσεις δικαστικά, 500 ευρώ παράβολο…
Νομίζω ότι συμφωνούμε στην ανάγκη για σωστή εφαρμογή. Δε ξέρω την αποτελεσματικότητα της επιθεώρησης εργασίας. Κάποιοι λένε ότι λύνει τα θέματα τηλεφωνικά εσείς λέτε ότι είναι διαλυμένη.
Αν κτυπάς κάρτα στις 8:00 και στις 17:20 πως δεν αποδεικνύεται η 9 ώρα (σοβαρή ερώτηση δε ξέρω την απάντηση).
Για την απόλυση και την μη καταβολή αποζημίωσης πρώτη φορά το ακούω. Μια παραπομπή;
Σας ευχαριστώ για την ευγενική απάντηση. Με το νόμο καταγράφονται και είναι πιο εύκολο να αποδειχθούν οι υπερωρίες σε περίπτωση που χρειαστεί να γίνει αναφορά για να πληρωθούν. Τώρα δε χρειάζεται να σκαρφιστεί ο υπάλληλος μια μέθοδο για να αποδείξει τις υπερωρίες που έκανε. Επίσης πείτε μου ακριβώς, χωρίς ειρωνείες, που διαφωνείτε με αυτό: “Αλλά υπάρχει πλέον μια στοιχειώδης αμοιβή, είναι ένα ευπρόσδεκτο διάλειμμα στην πίεση εργασίας και ο εργοδότης θα καταλάβει θεωρητικά ότι οι υπερωρίες κοστίζουν (όταν λείψει ο εργαζόμενος χρησιμοποιώντας το χρόνο που έχει μαζέψει).” Αρα υπάρχει μια αμοιβή θα ήταν καλύτερα να ήταν σε μετρητά αλλά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Το ξαναλέω για πολλοστή φορά: είναι καλύτερα να πληρώνονται οι άδεις σε μετρητά αλλά και η άδεια ως πρώτο βήμα κάτι είναι. Ναι ελπίζω σε λίγο καιρό η πληρωμή σε μετρητά να είναι αυτονόητη αλλά μέχρι τότε είναι καλύτερα από το να είναι εντελώς απλήρωτη.
Αυτό που δε ξέρουμε ούτε εσείς ούτε η avis ούτε εγώ είναι αν μπορεί να υπάρξει ένα κουμπί στην εφαρμογή που να λέει “είμαι ακόμα στον γραφείο / εργασία”.
Τέλος εξηγήστε με σας παρακαλώ πως η εφαρμογή θα δυσκολέψει τη θέση άλλων.
@γραφουσα το μάνατζμεντ που έχεις δεν είναι “εξουσία”, αν το βλέπεις σα πάλη των τάξεων ποτέ δε θα καταλάβεις πως λειτουργεί ένας οργανισμός. Πιθανώς τώρα να μην έχεις καλό μάνατζμεντ και το περιβάλλον να είναι για τα πανηγύρια, σε κάθε περίπτωση πάρε ότι θετικά μπορείς, φτιάξε τα προσόντα που χρειάζεσαι για το επόμενο βήμα και όταν είναι η ώρα στη μετάβαση βάλε προτεραιότητα ένα καλό εργασιακό περιβάλλον αντί άλλων παραμέτρων. Πάντως στην πράξη θα χρειαστεί να περάσεις από διάφορες θέσεις που θα είσαι πιεσμένη μέχρι να πας κάπου να είσαι καλά. Τελικά για να έχεις καλές συνθήκες και να επιβάλεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αν οι ποινές ήταν επαρκείς όταν δεν πλήρωναν στην ώρα τους μισθούς, απλά δε θα γινόταν κάτι τέτοιο.
Το δεύτερο με το δώρο και το ΑΤΜ που λες, δε το γνωρίζω σα περίπτωση (χωρίς να το αμφισβητώ), πάντως θέμα με την ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης υπάρχει. Όπως και θέμα με (παράλογες) τροπολογίες, όσο πιο καλοκαιρινός ο μήνας που πέρασαν, τόσο πιο παράλογες τείνουν να είναι δε, θα τις πειράζει η ζέστη..