Η Ρένα απαντά: Θέλω να ξεφύγω από την τοξική μου οικογένεια

Η τοξική οικογένεια δεν είναι απαραίτητο να σε ακολουθεί για πάντα.

_________

Η ιστορία της Κωνσταντίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή μου Ρένα.
Είμαι η Κωνσταντίνα , ετών 19 και είμαι φοιτήτρια στον Βόλο, όταν είμαι εκεί είναι όλα καλά αλλά όταν γυρνάω στο νησί μου η ψυχολογία μου χειροτερεύει.

Το πρόβλημα είναι η μαμά μου, από 15 χρόνων και μέχρι σήμερα θυμώνει μαζί μου για ασήμαντους λόγους και μου μιλάει υποτιμητικά. Όταν γύρισα από Βόλο για τις διακοπές του Πάσχα, είχα φέρει μαζί μου ένα πάπλωμα. Κι επειδή οι δικοί μου είχαν το ίδιο μπερδεύτηκα και επέμενα πως αυτό ήταν το δικό μου (που τελικά δεν ήταν) και επειδή επέμενα, η μάνα μου θύμωσε και άρχισε να μου μιλάει με άσχημο τόνο και μου είπε “ΕΣΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΣΠΊΤΙ ΣΟΥ. ΝΑ ΣΕ ΠΆΜΕ ΣΕ ΓΙΑΤΡΌ”.

Και επειδή συνέχεια σε καβγά (εκείνη είναι ήρεμη) μου λέει να με πάει σε ψυχολόγο, και είμαι αρκετά ευαίσθητη όταν μου μιλάει έτσι η ίδια η μαμά μου και θύμωσα, πέταξα το πάπλωμα στον καναπέ και της φώναζα ότι είναι ντροπή να μιλάει στο παιδί της έτσι, μετά ήρθε ο πατέρας μου και τον ρώτησε αν ήταν και ο *** στην δουλειά (ήταν παλιός μου συμμαθητής)
Και της είπε ναι, δουλεύει εκεί αδιάκοπα, και του απαντάει “όχι σαν τα δικά μας τα παιδιά” (για μένα το έλεγε) και έλεγε στον πατέρα μου ότι αυτή μου έλεγε ότι κάνω λαθος (για το πάπλωμα). Εγώ άρχισα να φωνάζω και της πέταξα το πάπλωμα στην μουρη (που το πέταξα στον καναπέ). Μετά έβαλα τα κλάματα, γιατί με πείραξε που μου είπε να με πάει σε γιατρό, και μου λέει εσύ κλαις με το παραμικρό. Μετά από λίγη ώρα μου είπε “εσύ δεν είσαι για τίποτα” (δηλαδή ότι είμαι άχρηστη) και τώρα δεν μου μιλάει, σκεφτείτε ότι η μικρή μου αδερφή την ρώτησε αν θα μου πει καληνύχτα και της είπε ότι δεν θέλει να μου πει.

Ήταν πάντα αυστηρή μαζί μου σε όλα, είμαι 19 χρονών και δεν με αφήνει να φοράω μπλούζες λίγο πιο πάνω απο τον αφαλό, δεν με αφήνει να κάνω μακριά νύχια, δεν με αφήνει να έχω σχέσεις… Εχω κουραστεί πια να φοβάμαι να φορέσω κάτι, γιατί θα μου φωνάξει, ή συνεχώς να σκέφτομαι ότι θα τσακωθεί με το παραμικρό μαζί μου, αλλά δεν ξέρω πως να την αντιμετωπίσω, θέλω να ξεφύγω από αυτή την τοξική κατάσταση.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Κωνσταντίνα

___________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αχ αυτές οι ελληνικές οικογένειες. Με το βαμβάκι σφάζουν.

Κωνσταντίνα, είσαι φοιτήτρια στο Βόλο, μακριά από το σπίτι σου. Η μαμά σου δεν είναι εκεί για να ελέγξει ούτε το μήκος της μπλούζας σου, ούτε το μήκος των νυχιών σου, πόσο μάλλον το αν έχεις σχέσεις με αγόρια. Είσαι 19 χρονών, ενήλικη. Δεν είσαι υποχρεωμένη να δίνεις αναφορά για το τι κάνεις στη μαμά σου, το μόνο που έχουν δίκιο να ανησυχούν είναι αν είσαι ασφαλής, τίποτα άλλο.

Η λύση στο να αποβάλλεις την τοξικότητα από τη ζωή σου είναι κάποια από τις επόμενες φορές που θα είναι γιορτές και “κανονικά” θα επέστρεφες στο νησί σου, πολύ απλά να ΜΗΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ. Εφόσον δεν είσαι ευχαριστημένη από τις συμπεριφορές που λαμβάνεις, δεν είσαι υποχρεωμένη να επιδιώκεις να βρίσκεσαι μαζί τους. Μπορείς να οργανώσεις μια εκδρομή με τα χρήματα των ναύλων, να μείνεις στην Εστία ή στο σπίτι που νοικιάζεις, να βγεις με φίλους, με μεγάλη παρέα ή οτιδήποτε άλλο σε ευχαριστεί τις μέρες αυτές. Αν τεθεί ως θέμα, που θα τεθεί, θα αναφέρεις ότι “καλύτερα από μακριά κι αγαπημένοι, παρά να μαλώνουμε”.
Το μήνυμα αυτό είναι πανίσχυρο και θα επιτελέσει την λειτουργία του ιδιαίτερα αν δεν το διανθίσεις με εξηγήσεις. Ορθά, κοφτά, λιτά, άντε καλημέρα τώρα, έχω και δουλειές μανούλα. Δεν μπορεί να σε απειλήσει με τις σπουδές και τα ενοίκια κλπ., γιατί τους γονείς πρωτίστως -και κυρίως για κοινωνικούς λόγους- καίει η περαίωση των σπουδών των παιδιών. Ιδιαίτερα γονείς σαν τους δικούς σου. Καλό, ε;

Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, οι γονείς χάνουν σε εξουσία. Και όσο χάνουν σε εξουσία, τόσο τους τσούζει εκείνους περισσότερο να έχουν επαφή με το παιδί τους, παρά το παιδί τους. Τα παιδιά δεν είναι αντικείμενα, είναι αυτόνομες προσωπικότητες, κι εσύ δεν έχεις κάνει την επανάστασή σου. Επίσης αναφέρεις τελείως περαστικά τον πατέρα σου. Εκείνος τι λέει γι’αυτά;

Η μαμά σου έχει δικά της θέματα, προφανώς προσωπικά, που απορρέουν από τη δυναμική του ζεύγους, και που εντάθηκαν τα τελευταία 4 χρόνια, αλλά και την αυτοεικόνα της, και τα προβάλλει ψυχολογικά πάνω σου. Ίσως η συμβουλή για ψυχολόγο είναι επειδή θεωρεί ότι θα μάθει πράγματα δικά της αν πας εσύ στον ψυχολόγο. Όμως αυτό είναι δικό της ζήτημα και θα το λύσει, αν θέλει, μόνη της. Εσύ μπορείς να επέμβεις μόνο στη δική σου ζωή. Και σε συμβουλεύω να το πράξεις άμεσα τραβώντας γραμμή και θέτοντας όρια.

Κι όταν τελειώσεις τις σπουδές σου, προσπάθησε να βρεις κάποια εργασία στο Βόλο ή σε κάποιο μέρος εκεί κοντά, κι όχι στο νησί σου, όσο όμορφο κι αν είναι. Η χιλιομετρική απόσταση είναι πάντοτε ένας άριστος τρόπος να κρατάς τον έλεγχο στις αμφίβολες οικογενειακές σχέσεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News