Νύφες και πεθερές, η saga που δεν τελειώνει ποτέ. Ή μήπως υπάρχουν τρόποι να το διαχειριστούμε ώστε να μη χαλιόμαστε;
Η ιστορία που ξεχώρισα σήμερα.
__________
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΡΙΤΑ
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Είμαι 26 και με τον αρραβωνιαστικό μου είμαστε μαζί από το σχολείο. Η μαμά του, η μέλλουσα πεθερά μου δηλαδή με λάτρευε και μέχρι πριν μια ώρα δεν είχαμε ανταλλάξει ποτέ μια κακιά κουβέντα. Όλα ξεκίνησαν όταν εγώ αποφάσισα να στείλω σε συγγενείς και φίλους το προσκλητήριο του γάμου μου ηλεκτρονικά, μέσω email. Στους συγγενείς μεγαλύτερης ηλικίας έκανα group στο Facebook και τους έστειλα όλα τα στοιχεία, ώστε να ξέρουν τι και πώς, καθώς φρόντισα να επικοινωνήσω και τηλεφωνικώς με τους ανθρώπους που δεν έχουν το ίντερνετ στην καθημερινότητα τους.
Η αλήθεια είναι οτι ρώτησα τον σύντροφο μου αν του άρεσε η γραμματοσειρά, το στήσιμο και το κείμενο που είχα επιλέξει. Όπως εγώ έτσι και εκείνος θεώρησε σπατάλη χαρτιού και χρημάτων να στείλουμε στους αγαπημένους μας αυτό το γράμμα, τη στιγμή που μπορούμε να γλιτώσουμε κάτι από το μπάτζετ του γάμου. Είπα σε γραφίστα τι ακριβώς θέλω και μας έφτιαξε ένα πολύ χαριτωμένο email, με φινετσάτη γραμματοσειρά.
Σήμερα η πεθερά μου με πήρε να με ρωτήσει πότε θα λάβει το προσκλητήριο. Με το που της το είπα, εκείνη έγινε πολύ αυστηρή και προσβλητική. Με αποκάλεσε “τσιγκούνα” και είπε ότι με τις παλαβομάρες μου την ντροπιάζω στους συγγενείς της. Καθώς ανέφερε οτι στα οικογενειακά τραπέζια δεν βοηθάω ποτέ με το μάζεμα των πιάτων. Πραγματικά κουφάθηκα, γιατί κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Οκ, πάντα φέρνω το γλυκό γιατί δεν μαγειρεύω καλά, ωστόσο πάντα βοηθάω στο μάζεμα.
Στην αρχή είπα να δώσω τόπο στην οργή και να τυπώσω προσκλητήρια για το σόι του γαμπρού. Δεν αισθάνομαι ότι έχω κάνει κάπου λάθος, για την ακρίβεια αυτή τη στιγμή νιώθω προσβεβλημένη. Η σκέψη που με ταλανίζει είναι οτι η γυναίκα αυτή απλώς με περίμενε στη γωνία και πως από εδώ και πέρα η ζωή μου θα είναι κάπως έτσι. Τώρα είμαι ένα τσιτάτο πεθεράς – νύφης και μάλιστα για τον πιο κουλό λόγο. Στη μαμά μου δεν το έχω πει γιατί πιστεύω ότι θα στεναχωρηθεί. Ο άντρας ξαφνιάστηκε όπως εγώ, αλλά θεωρεί ότι θα της περάσει.
Πώς μπορώ να είμαι κουλ μετά από τέτοιο “ξεχεστήρι”. Πώς να καταπιώ αυτή τη συμπεριφορά και να τυπώσω μερικά προσκλητήρια σαν να μην μέτρησαν οι προσβολές της. Αυτό που φοβάμαι πιο πολύ είναι ότι αυτή ήταν η αρχή μιας κατρακύλας. Πείτε ιδέες για να διαχειριστώ αυτά τα ξεσπάσματα, χωρίς να υποκύψω σε καπρίτσια κάνοντας χαζά χατήρια, αλλά και χωρίς να προσβάλλω κανέναν. (οικογένεια θα γίνουμε)
–από την αναγνώστριά μας Ρίτα
________________________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Η πεθερά συνήθως είναι μια ωρολογιακή βόμβα, πρέπει να βάλεις αρκετή απόσταση στο ζευγάρι από κείνη (μια χώρα είναι καλά, μια ήπειρος ακόμη καλύτερα), ή να μάθεις να απενεργοποιείς τον εκρηκτικό μηχανισμό.
Για παράδειγμα, απομονώνω τη φράση: “Ο άντρας ξαφνιάστηκε όπως εγώ, αλλά θεωρεί ότι θα της περάσει.” Βλέπεις, ο άντρας σου έχει μάθει να απενεργοποιεί τον εκρηκτικό μηχανισμό: την “γράφει”.
Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι δράσης:
1.Αν η πεθερά είναι αυτό που λέμε τιτίζα και πολύ τυπική στα θέματα etiquette, γίνεσαι πιο Ζαμπούναινα από τον Ζαμπούνη, και εξηγείς με ύφος έκπληκτο: “Μα είναι δυνατόν να δώσω προσκλητήριο στην ίδια τη μάνα του γαμπρού;;;; Προσκεκλημένη είναι, ή η κυρίως διοργανώτρια;” (Αν την πεις βασιλομήτορα, την κέρδισες δια βίου!)
2. Αν η πεθερά είναι γενικά καλός άνθρωπος, κι αυτή ήταν μια κακιά στιγμή (πού έτσι μοιάζει) ίσως αξίζει να της ανοίξεις την καρδιά σου. Πες αυτό που νιώθεις, αληθινά, χωρίς ενοχοποιήσεις: “ένιωσα σαν ξένη, σαν να έφταιγα για πράγματα για τα οποία δεν είχα κακή πρόθεση. “Αν είναι δίκαιος άνθρωπος, θα ανοιχτεί κι εκείνη, και θα βάλετε λιθαράκι να οικοδομήσετε γνήσια σχέση. Και μην εκπλαγείς αν τότε μάθεις ότι κάποι@ προκομμέν@ του σογιού σε κακολόγησε σ’ εκείνη, εξ ου και το κουλό ξέσπασμα.
Κράτα ένα μάθημα: για τους μεγάλους ανθρώπους τέτοια μικροπράγματα έχουν μεγάλη σημασία, συχνά δεν έχουν άλλα να ασχοληθούν. Την έντυπη πρόσκληση την βάζεις στο άλμπουμ και στο ράφι, την δείχνεις όλο καμάρι στη γειτόνισσα…
Θυμήσου: μια πεθερά με το μέρος σου είναι τόσο ανεκτίμητη όσο ένας ικανός γραμματέας στη δουλειά σου.
Αλλά και μην ξεχνάς: τον άντρα σου εσύ θα τον “λούζεσαι” πλέον. Αν αντιμετωπίζει ό,τι σε ενοχλεί/αφορά με αδιαφορία, δεν είναι και πολύ καλός οιωνός.
Θα μας πουν κι οι αναγνώστες στα σχόλια πώς το βλέπουν και τις εμπειρίες τους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν πολυσυμφωνώ με την απάντηση γιατί μοιάζει λίγο “έχουμε τον τρόπο μας οι γυναίκες” και βγάζει εντελώς απέξω τον σύντροφο δουλειά του οποίου είναι να βάλει στη θέση τους τους δικούς του γονείς. Αν επιτραπεί έστω και μία φορά να ανακατευτεί με τέτοιον τρόπο στις αποφάσεις του ζευγαριού (όχι απλώς λέγοντας τη γνώμη της αλλά με φωνές και προσβολές) μόνο χειρότερο θα γίνεται. Γνώμη μου: παρέπεμψέ την κάθε φορά στο γιόκα της “δική του ιδέα ήταν τα ψηφιακά προσκλητήρια”, “μα ούτε ο γιος σου βοηθάει στο μάζεμα”, ακόμα καλύτερα “ο γιος σου μου έχει πει να μην ανακατεύομαι στο νοικοκυριό… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει ένα τοσοδούλικο εμποδιο, όμως, γι’αυτό που προτείνεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση: ήταν όλο δική της ιδέα κι οργάνωση! (επειδή -εδώ σας θέλω!- το θεώρησε γυναικεία δουλειά) Λέει αν προσέξεις:
“εγώ αποφάσισα να στείλω σε συγγενείς και φίλους το προσκλητήριο του γάμου μου ηλεκτρονικά, μέσω email. ” και “Είπα σε γραφίστα τι ακριβώς θέλω.”
Οπότε αν κάνει μετάθεση ευθυνών στον άντρα, θα βρεθεί κι υπόλογη από πάνω, κι ο άλλος θα οχυρωθεί πίσω από την αδιαφορία του.
Στις επόμενες περιπτώσεις θα είναι πλέον προετοιμασμένη. Ό,τι τους αφορά θα γίνεται κοινή ευθύνη για να τον “τσούζουν” οι συνέπειες και τον ίδιο. 😉
Δεν διαφωνώ με την απάντηση, αλλά βρε παιδιά, πεθαίνουν 100 άτομα τη μέρα, και σεις ασχολείστε με αηδίες. Τα προσκλητήρια του γάμου, και τι σας είπε η πεθερά. Δεν κάνετε ένα κλειστό γάμο , λεω εγώ, να μην ανοίξουν εξαιτίας σας τίποτα άλλες ιστοριες; (χτυπάω ξύλο). Αντε και να ζήσετε!
Πολυ ωραια η απαντηση, πολυ καιριο και σωστο το σχολιο σου. Εδω ο κοσμος καιγεται..!
Κλασικά, έχεις θέμα και με τον άντρα.
Τι θα πει κι αυτός ξαφνιάστηκε? Εσύ δεν ξαφνιάστηκες -μόνο- στενοχωρήθηκες, προσβλήθηκες, προβληματίστηκες, φοβάσαι παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.
Θα μπορούσες να την διακόψεις -ευγενικά(?) και να της τονίσεις ότι ΜΑΖΙ με τον μέλλοντα σύζυγο πήρατε την απόφαση, οπότε ας μην κάνει “παρατήρηση” σε εσένα, να κάνει και στους 2 σας.
Χαρακτηρισμοί τύπου “παλαβομάρες” κόβονται ΜΑΧΑΙΡΙ.
Ακριβώς επειδή δεν ειστε συγγενείς εξ’ αίματος, κρατάμε επίπεδο.
Τέτοια στο δικό της παιδί. Εσύ ΔΕΝ είσαι υποχρεωμένη να ανεχτείς ΠΟΤΕ τέτοια συμπεριφορά.
Καλά όλα αυτά, αλλά δε βλέπω ο αρραβωνιαστικός να παίρνει κάποια ευθύνη από καμία πλευρά! Τι πάει να πει “ξαφνιάστηκε”? Και έστω ότι ξαφνιάστηκε, μετά το ξάφνιασμα σειρά έχει η αντίδραση. Η μοναδική του αντίδραση ήταν το “θα της περάσει’? Δεν της μίλησε? Δεν αντιλήφθηκε από τα λεγόμενά σου πόσο σε πείραξε το συμβάν? Σε μια σχέση το ζευγάρι πρέπει να έχει κοινή γραμμή, ακόμη και σε μικροπράγματα όπως τα προσκλητήρια. αν κατάλαβα καλά, και ο ίδιος συμφώνησε στην ιδέα του mail. γιατί λοιπόν να μη βάλει τα πράγματα στη θέση του και εκείνος λέγοντάς το στη μητέρα του? Όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ πολύ με τη Ρένα , είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις να ελίσσεσαι και να συγχωρείς τις κακές στιγμές (αν είναι όντως) , όμως μην ξεχνάμε πως πέρα από το τι θέση θα πάρεις εσύ σημασία έχει τι θέση θα πάρει ο γιός γιατί κακά τα ψέματα δική του μάνα είναι. Αυτό μεμονωμένα μπορεί όντως να είναι ένα κακό σκηνικό , συμβαίνουν αυτά τέλος πάντων , αλλά καλό θα ήταν να δεις την γενική εικόνα διότι η πεθερά σου ήδη πέταξε τη σπόντα της. Αυτό το λέω γιατί έχει διαφορά να πεις σε κάποιον πως σε ενόχλησε κάτι συγκεκριμένο και… Διαβάστε περισσότερα »
Έμπλεξες! Στην οργάνωση του γάμου γίνονται συνήθως πολλοί τέτοιοι καυγάδες. Στο επόμενο περιστατικό θα πρέπει να την αντιμετωπίσει ο άντρας σου.
Το πρόβλημα δεν είναι ούτε οι απόψεις της πεθεράς, ούτε ο τρόπος.. Το πρόβλημα είναι ο σύντροφος σου, εκείνος ξεκάθαραθα έπρεπε να εξηγήσει ποια είναι η θέση της μητέρας του απέναντι σου. Το γεγονός ότι έχεις επιλέξει να είσαι με έναν άνθρωπο, δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα συγγενή του να συμπεριφερεται όπως θέλει σε εσένα. Σε αντιστοιχία με το γεγονός αυτό, σκέψου αν η μητέρα σου σου μίλαγε με αυτό τον τρόπο πιθανότατα θα τσακωνοσασταν, αλλά με την βασιλομητωρα δεν μπορείς να πεις κουβέντα. Διαφωνώ με την Ρένα ότι ήταν καθαρά δική σου επιλογή το θέμα προσκλητηριων γιατί μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πως πρέπει να ενημερώσεις τη μαμά σου, θα σε στηριξει και μπορεί να σου δώσει και τιπς για να διαχειριστείς αυτή την κρίση. Εγώ θα σου έλεγα να απομονωσεις την απομονώσεις για ένα διάστημα τελείως. Ο πάγος και η αδιαφορία είναι η καλύτερη λύση. Να παραμένεις ice queen εκεί που οι άλλοι χάνουν την ψυχραιμία τους, μην αφβεισ Περιθώρια σε κανέναν. Συγκεντρώσου στο δικό σου όνειρο και μην προσπαθεις να ευχαριστήσεις κανέναν. Είναι το δικό σου πάρτι αυτό που διοργανώνεις.
Δεν νομίζω ότι είναι λύση να εντάξει την μητέρα της στο θέμα. Πιθανότατα, θα δυναμιτιστεί η κατάσταση επειδή το παιδί της βάλλεται.
Συμφωνω με την απαντηση, δεν ξερω και ποιος την γραφει!! Ποσο δικιο κατα τη γνωμη μου σε ολα!!