Έχει καταφερει να μπορεί να έχει οτι είχε ονειρευτεί, οπότε ποιό το ερώτημα;
__________________
Η ιστορία της φίλης Με το Ζόρι Μανούλα όπως την ξεχώρισα σήμερα.
– από την Με το Ζόρι Μανουλα
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Αχ, η αιώνια κοινωνική πίεση να αναπαραχθούμε ντε και σώνει. Σήμερα ο παγκόσμιος πληθυσμός είναι 7,9 δισεκατομμύρια νοματαίοι, λες να χρειάζεται οπωσδήποτε να αναπαραχθούμε κι άλλο;
Μερικές λογικές επισημάνσεις.
- Λες έχεις καταφέρει ό,τι επιθυμούσες να έχεις στα 32. Επομένως, ποιό το ουσιαστικό πρόβλημα; Αν η μητρότητα ήταν μέσα σε αυτά, θα έλεγες ότι δεν είχες καταφέρει να έχεις ό,τι επιθυμείς. Μην συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων, μια χαρά ολοκληρωμένη είσαι, δεν ολοκληρώνεσαι αναπαραγόμενη.
- Πράγματι δεν μπορεί κανείς να κρίνει κάτι σε όλο του το συναισθηματικό βάθος αν δεν το έχει ζήσει, αν δεν έχει περπατήσει με τα παπούτσια του άλλου, και πολύ σωστά το αναφέρεις κι εσύ αναποδογυρνώντας το στο τέλος.
- Οι φίλες στο chat αλληλοεπιβεβαιώνουν η μία την άλλη. Επιβεβαιώνουν μεταξύ τους ότι έκαναν την “σωστή” επιλογή. Αλίμονο, αν αυτά είναι τα μόνιμα θέματα συζήτησης, φοβάμαι ότι πλέον δεν έχετε κοινά.
- Η επιβεβαίωση των επιλογών ζωής μας μέσω των άλλων, και κυρίως μέσω της υποτίμησης των άλλων που δεν έκαναν τις επιλογές ζωής τις δικές μας, κραυγάζει ματαίωση και έλλειψη αυτοπραγμάτωσης.
Το τελευταίο με φέρνει σε μερικές πολύ σκληρές αλήθειες για τη μητρότητα.
Πιάστε την καρέκλα γερά, θα πω πράγματα που δεν λέγονται.
Δεν ξέρω για την πατρότητα, ξέρω μόνο για την μητρότητα, αλλά αυτό που έμαθα είναι ότι τα παιδάκια είναι υπέροχα, πραγματικά καταπληκτικά, ούτε που το φανταζόμουν πριν κάνω τα δικά μου, η μητρότητα πάλι… είναι πιο περίπλοκο.
Η μάνα είναι σαν την Τουρκοκρατία, για όλα εκείνη φταίει.
Δεν ακούει μπράβο από κανέναν. Ούτε κι από τα παιδιά της όσο τα μεγαλώνει, τα οποία είναι οπωσδήποτε οι κύριοι κι ουσιαστικότεροι κριτές του έργου της. Αν ακούσει μπράβο από κείνα θα είναι μετά από δεκαετίες. Και η απόφαση να γίνεις μάνα είναι ένα ρίσκο που δεν ξέρεις ποτέ πώς θα σου βγεί. Τόσες ιστορίες γυναικών δημοσιεύουμε σχετικώς.
Από μια άποψη, γιατί να βάλεις περισσότερα προβλήματα στη ζωή σου, που δεν θα έβαζες αν δεν αποφάσιζες να γίνεις μάνα; Κάτσε εκεί που είσαι, καλά είσαι.
Το πρόβλημα είναι τι θα απαντήσεις στο, γιατί δεν γίνεσαι μάνα; “Επειδή μπορώ”, θα απαντάς.
Αυτό, ξανά και ξανά και ξανά. Μέχρι να το εμπεδώσουν. Όλοι. Όλη η κοινωνία.
Από την άλλη, ναι, υπάρχουν τεράστια πλεονεκτήματα στη γονεϊκότητα, αλλιώς το συστηματάκι θα είχε εξαφανιστεί. Όμως αυτά είναι αβέβαια. Το βέβαιο είναι ότι μέσα στην πορεία αυτή χάνεις για πάντα (για πάντα, μέχρι να κλείσεις τα μάτια σου) τον παλιό εαυτό σου. Για τις γυναίκες είναι τρελά απαιτητικό, επειδή η κοινωνική κατάκριση και πίεση πέφτει κυρίως πάνω τους κι έρχεται από παντού.
Παιδί να κάνεις μόνο εφόσον το θες εσύ πολύ, εφόσον έχεις βρει τον άνθρωπο που θες να τον δεις αντιγραμμένο στο πρόσωπο του παιδιού σου, με τον οποίο θα μοιραστείτε αυτό το πάρα πολύ απαιτητικό ταξίδι ισότιμα (ή τ@ σύντροφο που θα μεγαλώσετε μαζί ένα μη βιολογικό παιδί), εφόσον έχεις απόθεμα αγάπης, κι εφόσον είσαι διατεθειμένη να εκχωρήσεις την πρωτοκαθεδρία της ζωής σου σε άλλον, στο παιδί σου.
ΜΟΝΟ τότε και ποτέ άλλοτε. Κύριο κεκτημένο του φεμινισμού πρέπει να γίνει το δικαίωμα στην μητρότητα ή τη μη μητρότητα.
Οι προϋποθέσεις αυτές ακυρώνουν αυτό το πολύ πολύ θλιβερό (κι αποκαλυπτικό!) που σου λένε οι φίλες σου, “την ανιδιοτελη αγαπη μονο μεσα απο τα παιδια σου θα την παρεις, ουτε απο γκομενους, ουτε απο ανθρωπους.”
Δείξε έλεος, ζουν ματαιωμένες από τους συζύγους κι από τους εαυτούς τους, όπως στο παρουσιάζουν… Αλί αν τα παιδιά τους μια μέρα μεγαλώσουν και τις “φτύσουν”, θα γίνουν η καρικατούρα της ελληνίδας μάνας κι αυτές. Μάνες που κακόμαθαν τους γιούς επειδή δεν τους έδωσε την σημασία που ήθελαν ο άντρας, κι εκδικήθηκαν στο πρόσωπο της κόρης το ίδιο τους το φύλο.
Και δεν θα φταίνε οι καψερές. Και σε κείνες κανείς δεν κάθισε να τους πει την αλήθεια πριν πάρουν τις αποφάσεις τους, τους μιλούσαν για το μαγικό ταξίδι της μητρότητας…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είστε πλέον διαφορετικοί κόσμοι. Έχετε διαφορετικά δεδομένα και διαφορετικές εμπειρίες. Δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν εξέφραζαν τα έντονα συναισθήματα που νιώθουν όντας μητέρες, αν έδιναν χώρο και σημασία στα συναισθήματα που προκαλούν οι δικές σου εμπειρίες. Διακρίνω ένα είδος ανταγωνισμού, ίσως και μεταξύ της ομάδας των μαμάδων. Ο καθένας είναι ελεύθερος να ζήσει την ζωή του όπως του αρέσει χωρίς να είναι υποχρεωμενος να απολογηθεί στους άλλους. Ζήστε λοιπόν όπως σας αρέσει. Εκείνες μπορεί πράγματι να είναι πολύ ευτυχισμένες με τον γονεϊκό τους ρόλο. Εσύ πάλι είσαι πολύ ευτυχισμένη με την ζωή που έχεις επιλέξει. Δεν έχετε να αποδείξετε τίποτα… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρεις τον αστικό μύθο που λέει πως οι γονείς ανά τον κόσμο έχουν συνομωτήσει ωστε να πείσουν τους φίλους τους να γίνουν κι αυτοί γονείς με απώτερο σκοπό να συνεχίσουν να τους κάνουν παρέα, αλλά και για να μη νιώθουν πως μόνο αυτοί στερούνται τις χαρες και τις απολαύσεις της προηγούμενης ζωής τους?! Ούσα πλέον μαμά, το πιστεύω :P. Το θέμα που θήγεις είναι τρομερα σοβαρό και με έχει απασχολήσει κι εμένα (σε παρόμοια εκδοχή του). Οι συμπεριφορές αυτές (είτε προέρχονται από φίλο, είτε συγγενή) είναι άκρως παρεμβατικές και πολλές φορές αγγίζουν τα όρια της αγένειας. Το να προσπαθείς να… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ θα ήθελα απλά να σου πω ότι δεν υπάρχει ένας τύπος μαμάς, όπως δεν υπάρχει και ένας τύπος γυναίκας κοκ. Εσύ μπορεις να γίνεις, εφόσον το θελήσεις, μια μαμά, ωστοσο διαφορετική, που ναι μεν θα αγαπάει,νοιαζεται κτλ για το παιδί της, αλλά δεν θα διατυμπανίζει την χαρά και τη μαγεια της μητρότητας. Επίσης, η καριέρα και τα ταξίδια δεν αποκλειονται απο τη ζωή σου μόλις γεννήσεις. Ναι, για λιγα χρόνια πρέπει να μοιράσεις αλλιως τον χρονο σου, αλλά όχι για πάντα. Παντα, μένει η έγνοια. Όμως δεν γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Αυτά εκ πειρας οντας σε υψηλή θεση, με παιδια.
Πάρα πολύ σωστά! Ευτυχώς που το είπες. Σε ευχαριστώ πολύ.
Δεν είναι δύο άκρα, η μαμά της συγκοίμησης μέχρι τα 5 και του ακατάβλητου θηλασμού μέχρι αφυδατώσεως, ή μάνα που “παρκάρει” όπως λέγεται το παιδί νυχθημερόν όλη την εβδομάδα στις γιαγιάδες και το παίρνει μονο το ΣΚ για να κάνει ξέχωρη δική της ζωή τις καθημερινές. Υπάρχουν διάφορες διαβαθμίσεις και -το σημαντικότερο- κάθε μάνα ανακαλύπτει την δική της μέθοδο και την δική της σχέση με το παιδί της. (Ούτε όλα τα παιδιά είναι ίδια!)
εκ πειρας, σε ιδιαιτερα απαιτητική δουλεια και ανδροκρατούμενο επαγγελμα, επιβεβαιώνω κι εγώ όσα λες prof!
Αγαπητή φίλη, όσο περισσότερο επιμένει κάποιος για το ότι αξίζει να κάνεις παιδί και πόσο συγκλονιστική εμπειρία είναι, τόσο δείχνει ότι δεν είχε βρει κάποιο ιδιαίτερο νόημα στη ζωή του μέχρι εκείνη την ώρα. Το γεγονός ότι αισθάνεσαι την αναγκη να απαντήσεις στις φίλες σου μέσω chat δείχνει πόσο τυχερή είσαι που έχεις φύγει στο εξωτερικό και έχεις γλιτώσει από τις χειρότερες μορφές κοινωνικής πίεσης για τεκνοποίηση. Φαντασου αν δεν ήταν το chat, αλλά είχες να τις αντιμετωπίσεις live, μαζί με γονεις, πεθερικά, βαπτίσεις, κουμπαριές, γιορτές/γενέθλια κ.λπ. Θα αισθανόσουν ασυνείδητα τύψεις που δεν κάνεις το κοινωνικά αποδεκτό. Και επειδή φαίνεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι ολοκληρωμένος ανθρώπος ως έχεις, όπως είναι και εκείνες παρόλο που δεν το βλέπουν έτσι. Η τεκνοποιηση και η μητρότητα δεν σε ολοκληρώνει και δεν είναι κάτι που υποχρεωτικά πρέπει να κάνεις παρόλο που δεν το θες. Δεν θα έλεγα ότι έχετε κάνει grow apart απαραίτητα, βλέπω πιο πολυ ότι δεν είναι ανοιχτές για δικούς τους λόγους στο να καταλάβουν ότι η ζωή δεν έχει manual, δεν ειναι μια σειρά από task που πρέπει να κατακτήσεις. Μπορεί να υπάρξουν αναπάντεχες εξελίξεις στη ζωή όλων μας, πάρα την οποια οργάνωση έχουμε κάνει. Αφού δεν το καταλαβαίνουν αυτό η θα τους το… Διαβάστε περισσότερα »