Η ιστορία σου: «Θέλω να μάθω γιατί εξαφανίστηκε»

Η ανασκόπηση φέρνει και τις απαντήσεις.

H ιστορία της Περσεφόνης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

____________

Θα προσπαθησω να είμαι συντομη για να μην κουράσω με περιττες λεπτομέρειες. Εχω σχέση 4 χρόνια και τον απάτησα με έναν άντρα αρκετά μεγαλυτερο μου σε μια περιοδο που είχαμε προβληματα και σκεφτόμουν πολυ σοβαρά να χωρισω. Ο άνθρωπος με τον οποίο κερατωσα τη σχέση μου, δεν επικοινώνησε μαζί μου ξανά και εξαφανιστηκε (ήξερε πως εχω σχέση αλλά ήθελε πολυ να κάνει σεξ μαζί μου).

Εγώ μετά από αυτό έκατσα και σκέφτηκα παρα πολυ, αναθεωρησα κάποια πραγματα και εν τέλει δεν χωρισα γιατί με αυτόν τον άνθρωπο με δένει μεγάλη αγάπη και συντροφικοτητα. Δεν θέλω να τον χάσω από τη ζωή μου σαν συντροφο και είναι πολυ σημαντικός για μένα, κάτι που συνειδητοποίησα μετά την απιστία μου. Εννοείται πως δεν είμαι περηφανη για την πραξη μου αυτή και προσπαθω να το διαγράψω από το μυαλό μου, σα να μη συνέβη ποτε.

Το προβλημα ειναι πως νιώθω πολυ έντονα να μου λείπει ο άλλος και περισσότερο θέλω μια εξήγηση για ποιο λόγο εξαφανίστηκε. Δεν έχω κάνει καμια προσπαθεια να έρθουμε σε επαφή έκτοτε, μια και αμέσως μετά από ότι έγινε εγώ επιδιωξα να μιλήσουμε ξανά, αλλά βρήκα τοίχο. Αλλά με τρώει να μάθω το γιατί, και συγχρόνως νιώθω να μου λείπει, και μου φαίνεται τρομερά περιεργο όλο αυτό.

Είναι φυσιολογικό που θέλω να το μάθω; Είναι φυσιολογικό που ενδιαφέρομαι για αυτόν τον άνθρωπο ακόμα, καθαρά από ανθρώπινο ενδιαφέρον, όχι ερωτικό; Είναι νορμαλ που δε θέλω να χωρισω με το αγόρι μου μετά από αυτό που έκανα; (δεν ξέρει κάτι και όσο περνάει από το χέρι μου δε θα το μάθει ποτε).

Ξέρω ότι θα κριθω αυστηρά, αλλά Ρένα θέλω τη γνώμη σου καθώς μου φαίνεσαι πολυ ενσυναισθητικη και με κατανόηση.

Οποιαδήποτε βοήθεια καλοδεχούμενη.. Θέλω πολυ να δω και έναν ψυχολόγο αλλά δυστυχώς στην παρουσα φάση δε το επιτρέπουν τα οικονομικά μου..

– από την Περσεφόνη

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Κατ’αρχάς σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Εν δευτέροις, χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Ο ψυχολόγος δεν θα ξετυλίξει κάποιο μυστήριο κουβάρι που δεν έχεις ήδη ξεδιαλύνει μόνη σου. Το είπες ξεκάθαρα: είχατε ορισμένα προβλήματα, κι επέλεξες να απιστήσεις ως escapism από τα προβλήματά σου. Χρειάστηκε να περάσει η σχέση μέσα από αυτή την δοκιμασία για να αναθεωρήσεις και να σκεφτείς ότι το αγόρι σου είναι σημαντικό για σένα. Πιθανολογώ ήσουν στο μεταίχμιο όπου έχει φύγει η αρχική έξαψη της καινούργιας σχέσης και ήθελες ένα ανέβασμα στην αδρεναλίνη. Είναι συχνό φαινόμενο κι οι άνθρωποι αντιδρούν με μια πληθώρα τρόπων, μια εκ των οποίων είναι η απιστία. Δες αυτό το πολύ διαφωτιστικό βίντεο από μια ειδική στις σχέσεις ζευγαριών: γιατί απιστούν και τα ευτυχισμένα ζευγάρια.

Ρωτάς αν είναι φυσιολογικό να αναρωτιέσαι γιατί ο άλλος άντρας έφυγε. Καθώς κι αν είναι νορμάλ ότι δεν θέλεις να χωρίσεις.

Τι θα πει φυσιολογικό και νορμάλ; Αν ανταποκρίνεται στο μέσο όρο; Πιο μέσο όρο δεν έχει. Όλοι (σχεδόν) οι άπιστοι αναρωτιούνται αν περνάει η μπογιά τους, όταν δεν τους δίνει σημασία πλέον το τρίτο άτομο που τους κυνήγησε μέχρι να πέσουν. Και όλοι (σχεδόν) θα ήθελαν ιδανικά να συνεχίσει η ζωή σαν να μην είχε συμβεί το γεγονός. Ιδιαίτερα επειδή η απιστία τους προσέφερε την επιβεβαίωση, την συναισθηματική κάλυψη ότι μετράνε, ότι κάποιος λαχτάρησε για κείνους, κι επομένως ένιωσαν μια μορφή εξουσίας.

Δεν υπάρχει κάποιο μυστήριο γιατί εξαφανίστηκε ο μεγαλύτερος άντρας, ο οποίος ήθελε πολύ να κάνει σεξ μαζί σου, ενώ γνώριζε ότι ήσουν σε σχέση. Επειδή δεν του κόστιζε τίποτα. Αν ενδιαφερόταν για κάτι παραπάνω, θα είχατε κάνει άλλες συζητήσεις, και θα δρομολογούσε άλλη πορεία, ειδικά επειδή σκεφτόσουν τον χωρισμό.
Το δεσμευμένο άτομο είναι πάντοτε καταπληκτικός υποψήφιος στόχος για έναν “παίχτη”, με την έννοια ότι παρουσιάζει το μικρότερο δυνατό ρίσκο με τις μεγαλύτερες αποδόσεις: δεν έχει απαιτήσεις, δεν μπορεί να κάνει στενό μαρκάρισμα σε χρόνους και εξόδους, επειδή έχει πίσω την σχέση που δεν πρέπει να υποψιαστεί, κι επιπλέον επειδή συνήθως είναι απηυδισμένο με την ρουτίνα είναι πιο παθιασμένο στις ιδιαίτερες στιγμές που του φαίνονται η μαγεία της Disneyland. Από πλευράς του, λοιπόν, είναι φως φανάρι. Τι να κάτσει να κάνει; Πήρε αυτό που ήθελε και άντε γειά, εμπρός για νέες περιπέτειες! Ήξερε ότι δεν έχει μέλλον, δεν ενδιαφερόταν να κρατήσει επαφές, σε παραμύθιαζε.

Εσύ τώρα κάθεσαι και τσουρουφλίζεσαι, επειδή νιώθεις τσίμπημα στον εγωισμό σου, επειδή βρήκες τοίχο. Στην πραγματικότητα ούτε σου λείπει ο ίδιος ως άτομο, ούτε ενδιαφέρεσαι για τον ίδιο “ως άνθρωπο τι κάνει” (στην εποχή μας βρίσκεις τι κάνει κάποιος ανά πάση στιγμή με το πάτημα τριών κουμπιών). Σου λείπουν η γλυκιά έξαψη, η κάψα της προσμονής, τα ηλεκτρισμένα βλέμματα, η αμηχανία του αγνώστου, τα πρώτα διερευνητικά αγγίγματα, η αίσθηση του απαγορευμένου κι η ικανοποίηση ότι έχεις ένα μυστικό δικό σου, κατάδικό σου.

Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να κατορθώσεις, με κάποιο τρόπο, να τα αναπαράγεις στην σχέση σου, αν θέλεις να μακροημερεύσει. Πρέπει να επανεισάγεις την απόσταση, το δέος, την έξαψη, να δημιουργήσεις ιστορίες με κομμάτια άγνωστα για τον τόσο γνωστό σου, να φαντασιωθείς πτυχές του που δεν έχεις εξερευνήσει, ούτε αυτός σ’εσένα. Αλλιώς ο κίνδυνος της απιστίας πάντα θα καραδοκεί.

Και να θυμάσαι ότι ακόμα κι αν δεν το μάθει ποτέ ο σύντροφός σου, ότι απίστησες, το ξέρεις εσύ. Πρέπει να το απομυθοποιήσεις πλήρως μέσα σου, να το εκλογικεύσεις, ώστε να είσαι μέσα στη σχέση ουσιαστικά μετανοημένη κι άρα πρόσφορη για δημιουργική επανεκκίνηση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News