Όταν κάτι μοιάζει ιδανικό γιατί δεν πρόλαβε να φθαρεί.
Η ιστορία της Μαγεμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
___________
Καλημέρα, με λένε Άντα είμαι 30 και σε γενικές γραμμές πρόσφατα έκανα πρώτη φορά έρωτα, όχι ότι δεν είχα τις ευκαιρίες μου στο παρελθόν, απλά ήμουν προσηλωμένη στο διάβασμα μου και συχνα έπεφτα σε άτομα που δεν έκαναν για μένα! Το παιδί που συνεβησε δεν ήταν για μένα κάτι σπουδαίο, ήταν και λίγο αντε να γίνει γιατί μεγάλωσα!
Πριν περίπου 6 χρόνια όταν έκανα το προπτυχιακό ακόμα, φλερτάρα με έναν καθηγητή μου περίπου 15 χρόνια μεγαλύτερο, νομίζω πως και εκείνος ήθελε, αλλά από φόβο ότι αυτός είναι πιο έμπειρος, από φόβο για το τι θα πουν όλοι οι άλλοι, εγώ το έκοψα, ξεκοψα να πηγαίνω σε μαθήματα του…. Το πρόβλημα είναι ότι μετά από αυτό μου έχει κολλήσει στην σκέψη, δεν μπορώ να πάω παρακάτω! Εκείνος από τότε έχει προχωρήσει, και ίσως την είχε ήδη τότε, απλά δεν ξέρω τι συνέβαινε τότε! Η ζωή τον φέρνει όλο μπροστά μου.. Τι να κάνω; τον σκέφτομαι ακόμα!
– από την Η μαγεμένη
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Το να ερωτευτεί μαθήτρια/φοιτήτρια κάποιο καθηγητή της είναι μια ιστορία παλιά, όσο κι η Ακρόπολη. Δεν υπάρχει καμμία πρωτοτυπία ως προς αυτό, κι εκείνος σίγουρα το γνώριζε και θεώρησε ότι μπορεί να του τύχει και κανένα τυχερό. Από πολλές απόψεις, καλά έκανες και το σταμάτησες, επειδή η διαφοροποίηση εξουσίας που υφίστατο μεταξύ σας μόνο προβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί, παρόλο που ήσαστε κι οι δυο ενήλικοι: εσύ 24, εκείνος 39. Σκέψου τι θα γινόταν, αν κάτι τον δυσαρεστούσε στο μεταξύ σας, και τι επιπτώσεις πιθανόν να είχε στην δική σου ακαδημαϊκή πορεία.
Στο τώρα.
Εσύ είσαι 30 κι εκείνος 45. Εσύ μόλις ολοκλήρωσες (ας το πούμε έτσι, χάριν συντομίας, καθώς δεν είναι η διείσδυση που ολοκληρώνει κάτι). Εκείνος είναι με κάποια άλλη.
Η αναπόληση αυτή, η αναρώτηση “τι θα γινόταν αν…”, η εστίαση στο πρόσωπό του που επανέρχεται όπως λες μπροστά σου “από την ζωή” (που ουσιαστικά είναι ο κύκλος μέσα στον οποίον κινείσαι, κι όχι κάποια συμπαντική δύναμη) είναι όλα δικά σου εσωτερικά θέματα. Προκύπτουν επειδή δεν υπήρξε κάποιο άλλο ερωτικό ενδιαφέρον να σε απασχολήσει. Το γεγονός ότι συνευρέθηκες με έναν άντρα που σου ήταν λίγο πολύ αδιάφορος έδωσε έναν διεκπεραιωτικό χαρακτήρα στην πράξη. Κι αυτό που τότε σε σταμάτησε, το ότι ο καθηγητής ήταν έμπειρος ενώ εσύ άπειρη, τώρα το σκέφτεσαι ως εμπόδιο που υπερπήδησες. Γι’αυτό τον σκέφτεσαι ξανά.
Όμως στην ουσία αυτόν τον άνθρωπο δεν τον γνωρίζεις. Έχεις πλάσει μια ιδεατή εικόνα για κείνον μέσα από το δέος της φοιτήτριας προς έναν αξιοσέβαστο καθηγητή, μέσα από τις παραδόσεις, τα αμφιθέατρα. Έναν άντρα μεγαλύτερο, μια ερωτική έλξη που δεν άνθισε. Και επομένως δεν γνώρισε φθορά. Λογικό είναι να του έχεις αποδώσει όλα τα καλά, είναι φυσιολογικό. Θα τον αποκαθηλώσεις σιγά σιγά, όταν θα “τριφτείς” στο παιχνίδι των ερωτικών σχέσεων και συνειδητοποιήσεις ότι όλοι έχουμε τα ελαττώματά μας.
Τα 30 είναι μια καταπληκτική ηλικία για να ασχοληθείς με την εξέλιξη του εαυτού σου. Να βάλεις στόχους, να ταξιδέψεις, να γνωριστείς με άλλους ανθρώπους που θα σας δένουν κοινά βιώματα κι όχι σχολεία και πανεπιστήμια, να εργαστείς, να ερωτευτείς. Προσπάθησε να ανοίξεις περισσότερο τον κοινωνικό κύκλο που κινείσαι στην ζωή σου. Δίνει προοπτική.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
