Η ιστορία σου: «Η κολλητή μου έφυγε στο εξωτερικό και χαίρομαι που δεν έχουμε πλέον επαφές»

Αλλάξαν και οι δύο πολύ, προς διαφορετικές κατευθύνσεις όμως.

Η ιστορία της Αλεξάνδρας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

___________

Η κολλητή μου έφυγε στο εξωτερικό και χαίρομαι που δεν έχουμε πλέον επαφές. Ξέρω ακούγεται σκληρό, αλλά είναι η αλήθεια.

Ήμασταν φίλες για πολλά χρόνια και έχουμε μοιραστεί πολλές όμορφες και άσχημες στιγμές. Όπως κάθε φιλία έχουμε περάσει και εμείς από τα καλύτερα μας στα χειρότερα μας αλλά επιβιώσαμε. Με την πάροδο των χρόνων, όπως είναι φυσιολογικό, αλλάξαμε και οι δύο πολύ, προς διαφορετικές κατευθύνσεις όμως. Και έτσι φτάσαμε τα τελευταία 3 χρόνια να κρατάμε μια σχέση από συνήθεια πιο πολύ.

Ωστόσο πριν μερικούς μήνες μετακόμισε στο εξωτερικό για να βρει δουλειά. Ως φίλη ένιωσα πως όφειλα να της πω τις ανησυχίες που θα είχα εγώ, αν έκανα αυτό το βήμα, ειδικά δεδομένων των συνθηκών. Εκείνη, όμως, θέλησε να συνεχίσει και να πάει “επιβαρύνοντας” οικονομικά την οικογένειά της. Και όταν λέω ότι τους επιβάρυνε, εννοώ ότι εκείνοι πλήρωναν τους λογαριασμούς και τα έξοδά της στο εξωτερικό, όσο εκείνη προσπαθούσε να βρει δουλειά, παρόλο που είχε στην άκρη δικιές της οικονομίες.

Αν και διαφωνούσα με τη λογική της, τη στήριξα στην απόφασή της και τη βοήθησα μάλιστα στην εύρεση εργασίας.

Όπως ήταν λογικό, με τα διαφορετικά ωράρια και την απόσταση, η επικοινωνία μας μειώθηκε, και άρχισαν και οι γνωστές τριβές, ότι πλέον δεν μιλάμε τόσο συχνά, ή και ποιοτικά, και ότι δεν επικοινωνούμε πια.

Ώσπου φτάνουμε στην τελική ρήξη, όπου μου αράδιασε ένα σωρό προβλήματα που την ενοχλούσαν σε μένα.

Αφού ξεπέρασα το πρώτο σοκ των όσων μου είπε, κάθισα και σκέφτηκα πιο ήρεμα και νηφάλια τι είχε γίνει. Τι είχα κάνει και την οδήγησε στο να μου πει όσα μου είπε. Τι είχε κάνει εκείνη απ’ την πλευρά της, που ενοχλούσαν εμένα. Πως φτάσαμε ουσιαστικά στο σημείο να θεωρούμε η μία την άλλη τοξική.

Αυτό που συνειδητοποίησα απ’ όλη την εμπειρία είναι ότι, από το να χαλιέμαι για έναν άνθρωπο που έχει τα τάδε αρνητικά χαρακτηριστικά, ή να χαλιέται κάποιος άλλος με τη δική μου συμπεριφορά, καλύτερα να τραβήξουμε χωριστούς δρόμους. Όλοι μας κουβαλάμε πολλά άγχη, προβλήματα ή προβληματισμούς για να ξοδεύουμε τον πολύτιμο χρόνο μας και την ψυχική μας υγεία σε ανθρώπους που δεν μας ταιριάζουν. Και ναι, δε μας ταιριάζουν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο, ούτε είναι δεδομένοι ότι θα μας ταιριάζουν και για πάντα.

Δε θα μπω στο τριπάκι να πω μου πε, της είπα κ.ο.κ, δεν έχει νόημα. Θα κάθομαι να παραθέτω λόγους για τους οποίους τσακώνονται όλοι οι άνθρωποι. Ο λόγος που τα γράφω είναι για να βοηθήσω ανθρώπους που έχουν τους ίδιους προβληματισμούς στις φιλίες τους, αλλά φυσικά και να ακούσω και τη γνώμη των αναγνωστών επί του θέματος.

Keep calm!

– από την Αλεξάνδρα

___________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Η διαπίστωση ότι οι άνθρωποι δεν θα μας ταιριάζουν για πάντα είναι μια πραγματικότητα. Οι άνθρωποι κι οι ανάγκες τους αλλάζουν, όπως κι οι επιθυμίες τους. Θελήσατε άλλα πράγματα, κι αυτό είναι ΟΚ.

Αυτό που κάπως μου χτύπησε περίεργα είναι ότι, από την μία λες την στήριξες στην απόφασή της και την βοήθησες στην εύρεση εργασίας στο εξωτερικό (πώς;), κι από την άλλη της είπες τις ανησυχίες που θα είχες εσύ, αν έκανες αυτό το βήμα, ειδικά δεδομένων των συνθηκών (ποιές ήταν αυτές;).

Σαν να μου φαίνεται ότι το πρώτο σημείο που θύμωσες είναι αυτό: που δεν ακολούθησε την δική σου συμβουλή. Το παίρνουμε ελαφρώς ως προσωπική απόρριψη της κοσμοθεωρίας μας όταν συμβαίνει αυτό, όμως δεν είναι. Αλήθεια, δεν είναι.

Το δεύτερο σημείο που θύμωσες είναι ότι είχε την άνεση και την ευχέρεια να έχει πολύ υποστηρικτικούς γονείς, οι οποίοι χρηματοδότησαν αυτήν την μετάβαση στο εξωτερικό, παρόλο που είχε δικές της οικονομίες. Άκου να δεις κάτι πράγματα, πού ακούστηκε γονείς να θέλουν το παιδί τους να διατηρήσει χρήματα για μια δύσκολη στιγμή που μπορεί να του τύχει στο μέλλον, όταν εκείνοι δεν θα είναι εκεί! Αυτό είναι κάτι που κάνει γκελ μέσα σου, για τα δικά σου βιώματα και τις δικές σου ματαιώσεις, κι οφείλεις να το επεξεργαστείς εσύ η ίδια.

Αυτό τον θυμό σου τον ένιωσε η φίλη σου και προφανώς της εντυπώθηκε με κάποια πικρία.  Εξ ου κι η συζήτηση-εξομολόγηση που έφερε την τελική ρήξη.

Σημασία έχει ότι, ούτως ή άλλως, μας περιγράφεις ότι η σχέση είχε αποκτήσει τον χαρακτήρα συνήθειας τα τελευταία 3 χρόνια -που δεν τα λες και λίγα.

Δυστυχώς, μεγαλώνοντας πολλές από τις φιλίες του παρελθόντος αναθεωρούνται. Κάποιες δεν μπορούν να ακολουθήσουν την αλλαγή του τρόπου ζωής μας, μερικές αποδεικνύεται ότι δεν ήταν και τόσο εγκάρδιες αλλά είχαν το χαρακτήρα παρέας περισσότερο, κι άλλες ότι θρέφονταν από την γειτνίαση και δεν αντέχουν στην απόσταση. Θα κάνεις κι άλλα ξεσκαρταρίσματα στη ζωή σου. Κράτα ότι κι οι άλλοι άνθρωποι έχουν το ίδιο δικαίωμα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News