Ήταν εξαιρετικά χειριστικος και επικίνδυνος, παρόλο που δεν ασκούσε σωματική βία, αλλά με είχε πολλές φορές απειλήσει πως αν ποτέ πήγαινα με άλλον, θα σκότωνε και εμένα και τον άλλο.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή αμποπαρέα,
υπάρχει μέχρι και σήμερα μια σκέψη που με βασανίζει, παρόλο που έχουν περάσει χρόνια που χώρισα με αυτό το άτομο. Ήταν εξαιρετικά χειριστικος και επικίνδυνος, παρόλο που δεν ασκούσε σωματική βία, αλλά με είχε πολλές φορές απειλήσει πως αν ποτέ πήγαινα με άλλον, θα σκότωνε και εμένα και τον άλλο. Επίσης, μου είχε πει πολλές φορές ότι θα έκανε τα πάντα για να μην με χάσει.
Όταν ήμασταν μαζί είχαμε υιοθετήσει ένα γατάκι, το οποίο έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια. Ο γατούλης ηταν αρκετά ζωηρός παρόλα αυτά, έτρωγε κανονικά την ειδική τροφή που του περναμε και την φαρμακευτική αγωγή, και δεν έδειχνε κανένα σημάδι δυσχερειας. Έφτασε κάποτε η ώρα που είπα στον πρώην να χωρίσουμε, μάζεψα τα περισσότερα πράγματα μου και γύρισα στο πατρικό μου. Μετά από δύο μέρες, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα του, πως το γατάκι δεν ήταν καλά και μάλλον πέθαινε. Ξεκίνησα μες τα άγρια χαράματα, την ώρα που έφτασα εκείνος κλαμμένος μου είπε ότι έπρεπε να φύγει για δουλειά. Του ζήτησα αν γίνεται να ζητήσει άδεια για να πάμε το γατάκι σε κλινική και μου είπε πως δεν γίνεται γιατί θα τον απολύσουν. Έτσι εμεινα μόνη μου με το ζώο, το οποίο κατέληξε στα χέρια μου μετά από 4 ώρες. Σε άθλια ψυχολογική κατάσταση, εγώ τον έπαιρνα άπειρες φορές τηλέφωνο, και όταν το σήκωσε μου απάντησε πολύ ψύχραιμα να βάλω το πτώμα στο ψυγείο σε σακούλα σκουπιδιων για να μην βρωμίσει. Πάγωσα, αλλά το έκανα, γιατί εκείνη την ώρα δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά. Όταν σχόλασε, ήρθε μαζί με κάποιους φίλους του, και πήγαμε να θάψουμε το γατάκι στην αυλή του πατρικού του.
Από εκείνη την ημέρα όμως κάτι πέθανε μέσα μου για εκείνον και παρόλο που μείναμε μαζί λίγο καιρό ακόμα, χωρίσαμε οριστικά ύστερα από αρκετή πίεση που δέχθηκα από μεριάς του (επίμονα τηλέφωνα και μηνύματα, την μία με έβριζε, την άλλη έκλαιγε και ζητούσε συγγνώμη). Αναγκάστηκα να αλλάξω σπίτι γιατί είχε ακόμα τα κλειδιά από το δικό μου και δεν ήξερα τι μπορούσε να κάνει (μου είχε πει πως στο παρελθόν stalkαρε τις πρώην του και όταν είχε κλειδιά από το σπίτι τους έμπαινε μέσα).
Αυτό που με βασανίζει μέχρι σήμερα όμως είναι το εξής: το γατάκι μέχρι και 2 μέρες πριν πεθάνει δεν είχε το παραμικρό σύμπτωμα. Την τελευταία του μέρα όταν έφτασα είχε τα εξής συμπτώματα: ακράτεια, διάρροια, εμετό, καθόλου όρεξη για φαγητό (του δίναμε με το ζόρι νερό με σύριγγα για να αποφύγουμε αφυδάτωση), αστάθεια κινήσεων που μετά από ώρα κατέληξε σε πλήρη ακινησία και αδυναμία, και κάτι υγρά από το στόμα που έμοιαζαν με αφρούς. Σε συζήτηση που είχα με φίλες μου μετά από καιρό, μου είπαν πως αυτά τα συμπτώματα έμοιαζαν περισσότερο με συμπτώματα δηλητηρίασης. Η νεφρική ανεπάρκεια τις περισσότερες φορές δεν προκαλεί τόσο αιφνίδιο θάνατο με τόσα πολλά συμπτώματα. Το γατάκι πέθανε βασανιστικά, με έντονους σπασμούς.
Με τρομάζει η ιδέα πως ο πρώην θα μπορούσε να του κάνει κακό ξέροντας πως το ζώο ήταν το αδύνατο σημείο μου. Σε έναν από τους καβγάδες που είχαμε πριν χωρίσουμε, μου πέταξε πως εγω φταίω γιατί μπορεί οταν του έδινα νερό με την σύριγγα να το επνιξα καταλάθος και να το έστειλα πριν την ώρα του! Του εξήγησα πως κάτι τέτοιο δεν συνέβη, καθώς είμαι πολύ έμπειρη στο τάισμα των ζώων και τον ρώτησα αν υπήρχε περίπτωση τις τελευταίες μέρες να καθάρισε με κάποιο φάρμακο ή να ψεκασε με ο,τιδηποτε και είπε όχι. Έψαξα εξονυχιστικά τον χώρο και δεν βρήκα κάτι άλλο πέρα από ενα μπουκάλι εντομοκτόνο που ειχε στο μπάνιο.
Αν και από τότε έχουν περάσει χρόνια και έχω καταφέρει να έχω μια υγιή σχέση με έναν υπέροχο άνθρωπο, στενοχωριεμαι και φοβάμαι όταν σκέφτομαι μέχρι που είναι ικανός να φτάσει κανείς, ειδικά όταν λέει πως θα έκανε τα πάντα για να μην φύγεις….
ΑΠΟ ΤΗΝ – Angie
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δικαίως σκέφτεσαι έτσι και θα συμφωνήσω με τις φίλες σου: o θάνατος αυτός μοιάζει με πολυοργανική ανεπάρκεια και σοκ που προκλήθηκε από κάποιο πολύ ισχυρό δηλητήριο, πιθανότατα από ποντικοφάρμακο. Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια έχει άλλα συμπτώματα: οίδημα στα άκρα, περιορισμένη παραγωγή ούρων, ανορεξία, άγχος και δύσπνοια. Είτε η δηλητηρίαση έγινε από ατύχημα (πράγμα που θα φαινόταν, επειδή θα είχε τοποθετηθεί ποντικοφάρμακο κι αλλού), είτε με σκοπιμότητα, είναι μια πράξη που δικαιολογημένα σε ανατριχιάζει.
Η όλη συμπεριφορά του είναι εξόχως προβληματική, δείχνει διαταρραγμένη συναισθηματική ισορροπία ενώ οι απειλές κατά της ζωής συνιστούν αδίκημα που διώκεται και ποινικά. Πρόκειται πράγματι για άτομο επικίνδυνο για τους γύρω του και θέλω να πιστεύω ότι κάποιος κάπου τον έχει σταματήσει ως τώρα. Δυστυχώς η βία ενάντια στα ζώα είναι προάγγελος βίας κι απέναντι σε ανθρώπους. Δεν είναι καθόλου καλά δείγματα αυτά κι εύχομαι και παρακαλώ αυτός ο άνθρωπος να βρει θεραπεία. Έκανες πολύ καλά που χώρισες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καλά, εσείς αφού βλέπετε τη γάτα σε τέτοιο χάλι, γιατί δεν την πήγατε μόνη σας, με ένα ταξί αν δεν είχατε αυτοκίνητο, στο γιατρό, γιατί δεν τηλεφωνήσατε έστω στον κτηνίατρο που σίγουρα παρακολουθούσε το γατάκι, αφού είχε το πρόβλημα της ανεπάρκειας; Αν πράγματι το γατακι είχε δηλητηριαστεί, είχε μεγάλες πιθανότητες να σωθεί.
Σχολιάζω τις δικές σας ευθύνες απέναντι στο ζωακι σας ( που εδώ που τα λέμε το παρατήσατε στα χέρια ενός ανθρώπου στον οποίο δεν είχατε καμία εμπιστοσύνη) και όχι τη στάση του πρώην φίλου σας, ή τις υποψίες σας σχετικά με το τι έγινε.
Το ίδιο σκέφτηκα κι εγώ. Δεν θα άφηνα ποτέ τις γάτες μου να υποφέρουν τόση ώρα, ούτε στο σπίτι πρώην. Νομίζω αυτό δείχνει το πόσο τη χειριζόταν ή μια κάποια προσκόλληση πάνω του.
Ναι αυτό. Καμία αισθηση των δικών της ευθυνών για την τύχη του ζώου.
Εγώ δεν κατάλαβα γιατί το ζώο έμεινε με το πρώην, εκτός αν το διεκδικήσε με σκοπιμότητα να φέρει πίσω στη γραφουσα στο μέλλον. Σε τέτοιες περιπτώσεις το παίρνει οποίος έχει δεθεί μαζί του, διαφορετικά το δίνουμε αλλού.
Ήταν μόνο 2 μερες μετά από τον χωρισμό και πήγε και στο πατρικό της
Ούτε όλα τα πράγματα πήρε αλλα κ μπορεί να μην το ήθελαν οι άλλοι στο σπίτι
Εγώ άλλο δεν κατάλαβα,λέει από την μια πως πήγε στο πατρικό της κ από την άλλη πως ο πρώην είχε κλειδιά από το σπίτι της..εννοεί του πατρικού;!;
Τεσπα..κ μόνο που της είπε πως έμπαινε σε σπίτια πρώην κρυφά είναι αρρωστακι ο τύπος
Καλα ο τυπος επικυνδυνος και γλιτωσε η κοπελα. Αλλα εμενα η ιστορια αυτη με μπερδευει καπως. Αντε και το αφησε το γατι προσωρινα γιατι δεν μπορουσε να το παρει μαζι της, πως γινεται οταν πηγε και το ειδε σε αυτη τη κατασταση να μην μιλησε καν με κτηνιατρο; Να μην βρηκε τροπο να το παει εκεινη στο γιατρο; Και απλα καθοταν να το κοιταει; Δεν το καταλαβαινω αυτο αληθεια,,,
Ούτε εγώ και ούτε γιατί το συζητάει χρόνια μετά και ενώ έχει άλλη σχέση
Το συζητάει γιατί την απασχολεί. Αυτό δεν μου φαίνεται περίεργο, μπορεί να μας απασχολούν συμπεριφορές πρωην μας και ας είμαστε σε αλλη σχεση. Δεν λεει κατι αυτό για την τωρινή της σχέση. ενα βιωμα ειναι.
Μπορεί να έμεναν στην μέση του πουθενά και εκείνη την ώρα να μην το σήκωνε κανένας κτηνίατρος ή να έλλειπαν διακοπές. Αυτό συνέβαινε στους γονείς μου, με το ζόρι βρήκαν κτηνίατρο για τον σκύλο τους όταν του έριξε κάποιος φόλα, αλλά τον έσωσαν.
Μπορεί η κοπέλα να μην ήξερε να οδηγεί, να μην είχε μεταφορικό μέσο και να μην είχε ταξί εκείνη την ώρα. Εδώ που μένω ξημερώματα δεν πρόκειται να βρεις.
Εφόσον έφτασε με κάποιο τρόπο εκεί, υπήρχε τρόπος μετακίνησης. Επίσης λέει ότι έπαιρνε τον πρώην συνεχώς. Μάλλον ο τύπος τη χειριζόταν τόσο πολύ που χωρίς αυτόν δε μπορούσε να δράσει. Κρίμα το γατί πραγματικά, ευτυχώς όμως κατάφερε να τον χωρίσει.
Μπορεί να μην ήταν και τόσο μακρυά το σπίτι του και να έφτασε με τα πόδια.
Απλώς θεωρώ ότι δεν είναι τόσο αμελής που δεν θα πήγαινε μόνη της τη γάτα σε κλινική, ενώ υπήρχε τρόπος. Λογικά δεν θα μπορούσε.
Αν το γατάκι δεν στερούταν ιατρική φροντίδα πολύ πιθανό να μαθαίνατε τι έγινε.Αλήθεια αυτές τις 4 ώρες που αναφέρετε ότι ήσασταν μαζί του δεν σκεφτήκατε να το πάτε στην κλινική;Έστω με ταξί;Είστε κ οι δύο υπεύθυνοι.Αν είχατε παιδί κ σφάδαζε στους πόνους;,Ο άλλος θα πήγαινε για δουλειά κ εσείς θα το κοιτούσατε με σαυρωμένα χέρια;
Συγνώμη, χωρίς την παροχή κτηνιατρικής περίθαλψης έστω στην τελευταία του ώρα και νεκροψία του ζώου, τι ακριβώς περιμένετε να γίνει; Να διαπιστωθεί τι; Είναι πλέον αδύνατο να βρεθεί από το έφυγε, εκτός αν το ξεθάψετε που και πάλι δεν ξέρω τι θα βγει. Και πάλι η μη παροχή βοηθείας, είναι κάτι που δεν κατανοώ. Ο άλλος είχε δουλειά, εσείς τι είχατε;
Όπως τα λέτε. Λες και μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα για τα αίτια θανάτου ενός άρρωστου ζώου, με βάση ράντομ συμπτώματα, χωρίς εξετάσεις, χωρίς να είμαστε κτηνίατροι κλπ.
Και με βάση αυτά να κατηγορήσουμε και κάποιον, που εδώ που τα λέμε μπορεί να ήταν κακοποιητικό γομάρι στη σχέση του αλλά ο πιο φιλόζωος άνθρωπος (και τούμπαλιν).
Τετοια συμπτωματα εμφανιζει και οταν επιδεινωνεται η κατασταση. Αντιγραφω απο το δικτυο “Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ) στις γάτες είναι μια προοδευτική, μη αναστρέψιμη κατάσταση που προκαλεί μείωση της λειτουργικότητας των νεφρών. Όταν η ΧΝΑ επιδεινώνεται, η γάτα μπορεί να παρουσιάσει διάφορα συμπτώματα, όπως απώλεια βάρους, αυξημένη δίψα και ούρηση, μειωμένη όρεξη, εμετούς, διάρροια και λήθαργο, σύμφωνα με το http://www.ailouros.gr και το diagnovet. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πρόληψης, σύμφωνα με το http://www.brit-petfood.gr και το cricksydog.gr. Συμπτώματα της επιδείνωσης της ΧΝΑ: Απώλεια βάρους: Η γάτα μπορεί να χάνει μυϊκή μάζα και βάρος, σύμφωνα με το diagnovet και το… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το σχόλιο πρέπει να καρφιτσωθεί στην κορυφή γιατί απαντάει στο ερώτημα με στοιχεία. Είναι δυνατό και πολύ πιθανό τα συμπτώματα του γατιού να να οφείλονται στην πάθηση άρα είναι βαρύ να κατηγορήσουμε τον άνθρωπο οτι το δηλητηρίασε αυτός! Επίσης είναι μη ιάσιμο οπότε το μόνο που μπορούσε να κάνει η κοπέλα όταν εμφανίστηκε η κατάρρευση είναι ευθανασία (δεν είναι εύκολη απόφαση το ξέρω) αλλά μην τη λιθοβολείτε ότι δεν έσωσε το γατί. Αργά ή γρήγορα τα νεφρά σταματούν να λειτουργούν και τότε όντως ουσιαστικά δηλητηριάζεται αφού δεν απομακρύνονται οι τοξίνες… Μπορεί να συμβεί ξαφνικά (ένας άνθρωπος απο τη στιγμή… Διαβάστε περισσότερα »
Η διαφορά είναι αυτό που λες στο τέλος, το ότι την πήγες και πέθανε ήρεμη. Δε τη λιθοβολεί κανείς επειδή δεν την έσωσε, καθώς και γιατρός σε κάποιες περιπτώσεις αδυνατεί να το κάνει. Τα σχετικά σχόλια είναι για την απραξία, το ζώο υπέφερε για ώρες και κανείς εκ των δύο δεν έδειξε την πρέπουσα ευθύνη ως φροντιστής. Έχοντας και εγώ γάτες, ο ένας μάλιστα έχει θέμα και με το συκώτι του και κρύσταλλους στα νεφρά, μου φαίνεται αδιανόητο να έχω κάποιο να σφαδάζει για 4 ώρες και να ψάχνομαι μετά αν μου το σκότωσαν. Ίσως ακούγομαι αυστηρή, αλλά έχω απηυδίσει… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω παλι βρισκω οτι τα σχολια για την απραξια ειναι πολυ σκληρα. Ειναι πολυ σκληρο να φερει καποιος την ευθυνη για το θανατο ενος πλασματος που αγαπουσε. Εξισου σκληρο βρισκω το να “κατηγορεις” καποιον οτι προκαλεσε το θανατο ενος πλασματος και ειδικα οταν τα συμπτωματα ειναι τετοια που θα μπορουσε καλλιστα ο θανατος να οφειλεται στην ασθενεια του. Θα ελεγα στη γραφουσα να ησυχασει, οτι δεν μπορουσε να γινει τιποτα διαφορετικο για να σωθει το γατακι, οτι δεν φταιει απαραιτητα καποιος για το θανατο του. Να σκεφτεται οτι αυτο το γατι το αγαπουσαν πολυ και το φροντιζαν μεχρι την τελευταια… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι είναι σκληρό δεν το κάνει μη αληθές. Ευθύνη για το θάνατο καθεαυτό δε φέρει, φέρει για τη διαχείριση της κατάστασης, μαζί με τον πρώην. Και αυτός θα μπορούσε να το πάει γιατρό αμέσως και να πάει εκεί η κοπέλα. Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι, το γατί θα πέθαινε ούτωσιάλλως. Αν όμως το είχαν πάει γιατρό, δε θα αναρωτιόταν μετά από χρόνια ούτε θα υποψιαζόταν το τύπο. Ίσως αυτή η υποψία πηγάζει και από τύψεις; Δε μπορώ να ξέρω και δεν έχει και σημασία. Όλοι έχουμε κατα καιρούς αστοχήσει και κάνει λάθη που μπορεί να μας ταλανίζουν.
Εγω δεν πιστευω πως απο την κατασταση που μας περιγραφει μπορει να το εσωζε. Εχω χασει και εγω σκυλακι απο πολυοργανική ανεπάρκεια (του εκανα ευθανασία, και ειναι δυσκολη αποφαση αυτη φυσικα). Απλα, ειναι περιεργο που ενω οταν ειδε το γατι εκρινε πως πρεπει να παει στον κτηνιατρο, δεν το πηγε επειδη ο τοτε συντροφος ειχε δουλεια. Δηλαδη, κρινεις οτι ενα πλασμα χρειαζεται γιατρο, αλλα δεν το πας γιατι δεν σε παει καποιος; Αυτο δεν καταλαβαινω. Αν το ειχε παει, δεν θα το εσωζε (το πιθανοτερο) αλλα θα ηξερε απο τι πεθανε.
Δεν ξέρω βέβαια την κατάσταση της συγκεκριμένης γάτας, αλλά εγώ πήγα το γάτο μου στον κτηνίατρο, ενώ τον θεωρούσα ήδη μάλλον πεθαμένο. Οταν τον βρήκα, ήμουνα σίγουρη ότι ήταν νεκρός, αλλά ξαφνικά βρήκε τις αισθήσεις του, άρχισε να ουρλιάζει με τρόπο που δεν έχω ακούσει ποτέ ζώο, πριν ή μετά, και να χτυπιέται. Ήμουν έντρομη, αλλά κατάφερα με μεγάλη προσπάθεια να τον βάλω σε ένα σκληρό κουτί και να τον πάω στη γιατρό, για να την παρακαλέσω να του κάνει ευθανασία για να μην υποφέρει. Με κοίταξε περίεργα η γυναίκα, για το αιτημά μου, μου είπε « γιατί να κάνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό που σχολιάζεις είναι νομίζω το κρίσιμο στην προκειμένη. Πιθανόν δυσκολευόταν να διανοηθεί να δράσει χωρίς αυτόν. Ακόμη και σε μια τέτοια έκτακτη ανάγκη. Και προφανώς από εκεί πηγάζουν και οι προβληματισμοί/ ενοχές για τη διαχείριση της κατάστασης. Αν έχω πράγματι δίκιο (και απευθύνομαι στη θεματοθέτρια), νομίζω θα ήταν πιο ανακουφιστικό να στρέψεις την προσοχή σου στο ότι κατάφερες να απομακρυνθείς από αυτόν τον άνθρωπο. Και φυσικά είναι κρίμα για το γατάκι. Αλίμονο. Δε μπορώ να σου βγάλω τις τύψεις. Είμαι σίγουρη γι αυτό. Δεν έχω τέτοια δύναμη. Να σου πω μόνο ότι η βία που ασκείται πάνω στις… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι το κατοικίδιο σας δεν έλαβε κτηνιατρική φροντίδα είναι ευθύνη και των δύο σας. Κατά τη γνώμη μου δεν έχετε σαφή ούτε επαρκή στοιχεία για να τον κατηγορείτε περισσότερο απ’οτι τον εαυτό σας για το θάνατο του ζώου. Κατά τη γνώμη μου, οι φίλες σας, που δεν ήταν καν κτηνίατροι, είναι μάλλον κακοήθες να κατηγορούν έτσι έναν άγνωστο τους με τόσο ασαφή στοιχεία. Γράψατε ότι “την ώρα που φτάσατε εκείνος κλαμμένος σας είπε ότι έπρεπε να φύγει για δουλειά. Του ζητήσατε αν γίνεται να ζητήσει άδεια για να πάτε το γατάκι σε κλινική και σας είπε πως δεν γίνεται… Διαβάστε περισσότερα »
* Και από τους δύο σας. …Άτιμε κορέκτορα…
Ναι…
(Όταν πρωτοφύγατε δεν πήρατε το γατούλη μαζί σας )
Ζητησε βοήθεια αν δυσκολεύεσαι να διαχειριστείς αυτό που εκανε ο τύπος. Θα βοηθήσει και στη διαχείριση δικων σου ενοχών. Πχ για τους χειρισμούς που δέχτηκες, για το μούδιασμα που σου προκαλούσε ο ανθρωπος αυτος σε σημείο να μην μπορείς να σκεφτείς καθαρά…
Ελπίζω να μην έχει πια καμία πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία για σένα.
Πολλά κενά στην αφήγηση σου και πολλές απορίες. Γιατι υιοθετήσατε μαζί ένα ζωάκι από τη στιγμή που ήξερες πως είναι κακοποιητικος και δεν τον εμπιστευόσουν; Γιατί του άφησες το γατάκι και δεν το πήρες μαζί σου όταν χωρίσατε; Γιατί δεν το πήγες μόνη σου σε έναν κτηνίατρο ενώ το βλέπες πως υποφέρει; Θα συμφωνήσω με τις σχολιαστριες πως είσαι κι εσύ υπεύθυνη για τον θάνατο του.
Μπερδεμένα μάς τα λες.
Δηλαδη ποιος αντρας λέει στη νυν οτι stalkαρε ολες τις πρώην του και εμπαινε κρυφά σπιτι τους??
Επισης, πώς και δεν πηρες τον (άρρωστο) γάτο σου οταν εφυγες απο το σπίτι;; Δεν ειναι λογικό αυτο.
Επισης λες :”Αναγκάστηκα να αλλάξω σπίτι γιατί είχε ακόμα τα κλειδιά από το δικό μου και δεν ήξερα τι μπορούσε να κάνει”
Και γιατί δεν άλλαξες απλώς κλειδαριά αλλα ολοκληρο σπίτι;;
Η ιστορια ειναι γεμάτη αντιφασεις και παράδοξα που σημαίνει οτι μπααα δεν.
Όπως τον περιγράφεις τον τύπο, είναι βαθύτατα προβληματικός και επικίνδυνος, όπως σου γράφει και η Ρένα. Τέτοιοι “άνθρωποι” είναι ικανοί για πολλά πράγματα. Ναι, θα μπορούσε να δηλητηριάσει το γατάκι, για να σε πονέσει. Προσπάθησε να σε φορτώσει ενοχές, ότι εσύ ευθύνεσαι.
Εσύ γλίτωσες. Πολύ φοβάμαι όμως ότι θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται έτσι και σε άλλους που θα βρεθούν στο δρόμο του. Μακάρι να βρει κάποιος αποδείξεις και να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη.