Είχαμε δημοσιεύσει την αρχική ερώτηση εδώ κι από κάτω από το λινκ ακολουθεί η συνέχεια κι επιπλέον πληροφορίες.
____________
Το update της ιστορίας
Καλησπέρα Ρένα και αναγνώστες!
Είμαι η γυναίκα της ερώτησης με τα θορυβώδη εγγονάκια στο μπαλκόνι (https://ampa.lifo.gr/
α) Το όλο γεγονός και η συνεννόηση έγιναν με το ηλικιωμένο ζευγάρι. Αυτοί είναι οι γείτονές μας, αυτοί διαμένουν στο σπίτι και επομένους σε αυτούς απευθυνθήκαμε. Στην φράση “τόσα μπορούν τόσα κάνουν” δε συμφωνώ καθώς μετά το γεγονός ΔΕΝ τα ξανακούσαμε τα παιδιά στο μπαλκόνι (ενώ ξέρουμε καλά πως έρχονται κανονικά). Οπότε μια χαρά μπορούνε. Απλώς δε θέλανε να ξεβολευτούνε και πιεστούνε. Και καθώς είχαμε το προηγούμενο έτος επαφές και μας είχαν καλέσει και δύο φορές στο σπίτι τους γνωρίζω ότι ο λόγος που τα βγάζουν έξω είναι γιατί η γυναίκα του ζευγαριού έχει απόλυτα τακτοποιημένο το σπίτι γεμάτο γυαλικά και εύθραυστα αντικείμενα και καθώς τα παιδιά είναι πράγματι πολύ ζωηρά διαμόρφωσε τον έξω χώρο ώστε με το που φτιάχνει λίγο ο καιρός (και δεν έχουν σχολείο) να τα βάζει εκεί (το χειμώνα αναγκαστικά τα παιδιά μένουν μέσα λόγω κρύου, αλλά λείπουν σε σχολείο/δραστηριότητες αρκετές ώρες). Από ότι είδα επίσης δεν υπάρχει πρόβλημα ασφάλειας, έχουν “θωρακίσει” το μπαλκόνι με τέτοιο τρόπο που δεν γίνεται να υπάρξει κάποια πτώση.
β) Σχετικά με τους γονείς (και το συστημικό ζήτημα). Συμφωνώ απόλυτα ότι για τη πλειοψηφία των ζευγαριών η φύλαξη των παιδιών τις καλοκαιρινές περιόδους αποτελεί ένα επιπρόσθετο έξοδο το οποίο δεν μπορούν να επωμιστούν και έτσι καταλήγουν στη φύλαξη από τους γονεις. Όμως εδώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Γνωρίζω αρκετά καλά ότι οι γονείς βρίσκονται σε αρκετά καλή επαγγελματική-οικονομική κατάσταση για τα ελληνικά δεδομένα (φυσικά δε γνωρίζω την παραμέσα κατάσταση, αλλά σίγουρα μπορούν να διασφαλίσουν ένα άτομο να φυλάει τα παιδιά). Τα παιδιά κυριολεκτικά “παρκάρονται” για ώρες αλλά και για ημέρες πολλές φορες για πιθανούς άλλους λόγους που δε με αφορούν. Βέβαια, καθώς ορισμένοι σχολιαστές με παρότρυναν να μιλήσω με τους γονείς των παιδιών να πω ότι είναι ίδιοι και χειρότεροι, καθώς πολλά από τα μεσημέρια ο μπαμπάς (όταν έρχεται να τα πάρει) κάθεται μαζί τους και φωνάζει και ο ίδιος οπότε δεν ωφελεί. Οι άνθρωποι απλά έιναι γαϊδούρια οικογενειακώς. Εδώ να πω ότι δύο φορές που μας είχαν κάνει το τραπέζι ήταν και οι γονείς των παιδιών οπότε γνωρίζουν πολύ καλά την κατάσταση.
γ) Όσον αφορα το σημείωμα ως passive aggressive κίνηση. Είχα παρατηρήσει ότι κάθε φορά που γινόταν χαμός το μεσημέρι και την επόμενη ερχόταν κέρασμα (για το οποίο χτύπαγε η γειτόνισα το κουδούνι και έφευγε) πήγαινα να χτυπήσω την πόρτα τους (μέσα στα επόμενα 5′) και ενώ ήταν μέσα δεν μου άνοιγε. Αυτό είχε συμβεί πολλές φορές. Και αυτό γιατί γνώριζαν πολύ καλά ότι θα τους το αναφέραμε. Έτσι έγινε και αυτή τη φορά. Μας άφησε το κέρασμα, μας χτύπησε, αμέσως της χτύπησα την πόρτα και πάλι δε μου άνοιξε. Οπότε έγραψα και το σημείωμα για να τους αναγκάσω ουσιαστικά να ακούσουν αυτό που απέφευγαν.
δ) Σχετικά με το να παίξουμε μουσική και εμείς στο μπαλκόνι. Το σκεφτήκαμε. Αλλά οι υπόλοιποι γείτονες δε μας φταίνε σε τίποτα να ανέχονται τη φασαρία μας τις ώρες κοινής ησυχίας. Και στη τελική δε θέλουμε να γίνουμε ίδιοι με αυτούς.
ε) Στο ότι τα παιδιά δεν μπορούν να τα αλυσοδέσουν. Τα παιδιά είναι ΟΛΗ την ημέρα στο μπαλκόνι και φωνάζουν (ηλικίες περίπου 8 και 10 ετών). Το να βγούμε στη βεράντα μας τα καλοκαίρια να απολαύσουμε έναν καφέ ή να καλέσουμε φίλους/παρέα δεν υφίσταται πλέον, γιατί μας παίρνουν τα αυτιά. Όμως ποτέ δεν τους είπαμε να τα βάλουν μέσα εκτός μεσημεριανών ωρών μπας και ηρεμήσουμε και εμεις λίγο. Στην ηλικία που βρίσκονται μια χαρά μπορούν να τους εξηγήσουν ότι πρέπει να σεβόμαστε τους γύρω μας και να προσπαθούμε ορισμένες ώρες να κάνουμε ησυχία. Όταν όμως οι ίδιοι οι γονείς και οι παππούδες δεν το κάνουν φυσικά δεν θα το κάνουν και τα παιδιά. Επίσης, ο τρόπος που μου μίλησαν (και ήταν μπροστά και τα παιδιά) ήταν ιδιαίτερα προσβλητικός και επιθετικός οπότε μπορώ να καταλάβω από που παίρνουν παράδειγμα και τα παιδιά για τη συμπεριφορά τους.
Και πάλι σας ευχαριστώ όλους και ελπίζω να ξεκαθάρισαν κάποιες ασάφειες που ενδεχομένως υπήρχαν στο αρχικό μήνυμα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγανακτισμένη
_____________________
Το σχόλιο της Ρένας
Έλειπαν αυτές οι πληροφορίες από την πρώτη επιστολή. Νομίζαμε ήταν νήπια. Παιδιά 8 και 10 χρονών ΑΣΦΑΛΩΣ και μπορούν να ακολουθήσουν οδηγίες! Απλά δεν ενδιαφέρεται κανείς να επιβάλλει την πειθαρχία που δείχνει σεβασμό στους γείτονες. Έχεις δίκιο, είναι γαϊδουρινή συμπεριφορά. Τα παιδιά «παρκάρονται». Με νευριάζουν πάρα πολύ αυτά κι εμένα προσωπικά επειδή οι γονείς αυτού του τύπου ξεχειλώνουν και κακοποιούν το προνόμιό τους και μας παίρνει αδίκως όλους η μπάλα. Περαστικά σας, δε βλέπω άλλη λύση από την κατάθεση εξωδίκου (θα απορριφθεί η συνέχεια, αλλά τι άλλο να προτείνω πχια…ίσως ανησυχήσουν και μαζευτούν) ή τη μετακόμιση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Είναι ζώα!
Η δυναμική της οικογένειας τους δεν σε ενδιαφερει ..παρκαρίσματα,τιμωρίες,ενσυναισθηση,πορτοφολι είναι δικά τους
Εσυ θα κινηθείς νομικά..
Ούτε μετακόμιση -σιγά μην χάσεις ένα σπίτι που επέλεξες-ούτε αντίποινα -σιγά μην χάσεις αξιοπρέπεια-.
Λίγα πράγματα μπορούν να καταφέρουν αν κινηθούν νομικά,επίπληξη και μόνο.
Χρόνο με τον χρόνο μεγαλώνοντας θα σταματήσουν,αυτό ίσως να σκέφτονται.
Σε αυτό δε συμφωνώ. Αλοίμονο αν σε κάθε αναίσθητο άτομο που κινείται όπως επιθυμεί παραβιάζοντας τα δικαιώματά σου αντιμετωπίζεται ως “δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα”. Καήκαμε! Άσε που μεγαλώνοντας νομίζω χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα και όχι καλύτερα.
Για την συγκεκριμένη περίπτωση πρέπει να υποβληθεί μήνυση.
Μπαίνουν σε μια διαδικασία χρονοβόρα και με αμφίβολο αποτέλεσμα, συν τα έξοδα.
Είμαι η γυναίκα της ερώτησης. Συμφωνώ απόλυτα ότι κανονικά έτσι θα έπρεπε να κάνουμε. Όμως δε θέλω να κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου: φοβάμαι ότι αυτό χειρότερα θα τα κάνει τα πράγματα καθώς θα μπούμε σε μία διαδικασία κόντρας. Οι συγκεκριμένοι έχουν δείξει την αναισθησία τους σε πολλούς τομείς (π.χ. έχουμε έναν ελεύθερο χώρο στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας όπου παρκάρουμε τα αυτοκίνητα και έχουν οριστεί οι θέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών. Αυτοί έχουν θέση ακριβώς δίπλα μας και συχνά “καταπατούν” το χώρο μας με αποτέλεσμα αρκετά συχνά να τους χτυπάμε τα κουδούνια για να μετακινήσουν το αυτοκίνητο.) Φοβάμαι λοιπόν… Διαβάστε περισσότερα »
δυστυχώς σου κλήρωσε κακός γείτονας…αυτό θα σταματήσει όταν ένας από τους δυο νιώσει εξαντληση (είτε ψυχική είτε οικονομική- ) και παραδοθεί.
θα το πας κλιμακωτά
-συσταση από αστυνομία
-εξωδικο
-μήνυση
-ασφαλιστικά μέτρα
είναι η κατηγορία που συμπεριφέρεται λες και είναι το επίκεντρο της γης και όλοι χρωστάνε κατανόηση ..στο σπίτι,στο πάρκινγκ,στο μάρκετ,σε υπηρεσίες.
κουράγιο.
Να μαζέψουν τα “πολύτιμα” γυαλικά τους και να βάλουν τα εγγονάκια μέσα! Αγανάκτησα μόνο που διάβασα και την αρχική επιστολή, αλλά και το σημερινό update. Από αυτά που κατάλαβα, ωστόσο, βελτιώθηκε η κατάσταση έτσι δεν είναι; Έπιασαν το νόημα. Τι πάει να πει να τα αλυσοδέσουν; Μέση λύση δεν υπάρχει;
Αυτά τα παιδιά αύριο θα είναι έφηβοι και μεθαύριο ενήλικοι άνθρωποι. Ελπίζω η έλλειψη ορίων τους να αφορά μόνο στη φασαρία, αν και πολύ αμφιβάλλω…
Όχι δεν αφορά μόνο στη φασαρία και από την ελάχιστη επαφή μου μαζί τους το κατάλαβα. Ένα θα σου πω: μέσα στη παραληρηματική επίθεση που δέχτηκα από τον παππού μου ανέφερε ότι έδωσε το γράμμα μου στον εγγονό του (οι οποίοι θεωρούν ότι είναι ιδιαίτερα έξυπνος) ο οποίος είπε ότι γράφω βλακείες. Και το παιδί ήταν μπροστά.
Αχ πόσο σε νιώθω αχ! Στο πατρικό μου είχαμε τέτοια προβλήματα με τους από πάνω. Εξαιρω το διάστημα που τα είχαν μωρά και έκλαιγαν μέρα νύχτα που στο κάτω κάτω δεν μπορείς να πεις και πολλά, τα πραγματικά προβλήματα άρχισαν από το δημοτικό και μετά. Για χρόνια τα μεσημέρια και τα Σαββατοκύριακα έρχονταν οι φίλοι τους, έπαιζαν μπάλα, μέχρι ποδήλατο άκουγα να πηγαινοέρχεται. Επειδή και εμείς και αυτοί είμαστε από τους πρώτους ενοίκους της πολυκατοικίας και ιδιοκτήτες, τον πρώτο καιρό απλά χτυπούσα το ταβάνι με τη σκούπα (αλλά Σοφιανού στο ρετιρέ) είτε τους ζητούσε η μητέρα μου να κάνουν ησυχία… Διαβάστε περισσότερα »
Έχουν υποχρέωση να τηρούν τις ώρες κοινής ησυχίας (όχι ότι τις υπόλοιπες μπορούν να φέρουν τα πάνω κάτω χωρίς να τους νοιάζει αλλά λέμε τώρα).
Την επόμενη φορά αστυνομία, είναι απλά τα πράγματα.
Μιλάμε για παιδιά ηλικίας 8-10 ετών, μια χαρά μπορούν να κάνουν ησυχία…απλά τους έχει βολέψει που δεν μιλούσατε τόσο καιρό.
Η καλά με τους γείτονες θα τα έχεις και θα δέχεσαι τραπεζοματα κεράσματα και θα κάνεις το μλκ… ή την ησυχία σου και ας σε λένε ξινή. Εγώ θα προτιμούσα το δεύτερο. Από όσο περιγράφεις η συμπεριφορά τους είναι γαιδουρινη ( μια χαρά είναι τα γαϊδουράκια , απλά για να συνεννοηθούμε). Ε τέτοιοι άνθρωποι καλύτερα να μας αποφεύγουν και να έχουν και το φόβο ότι θα κάνουμε καταγγελία. Αλλιώς μας κάθονται στο σβέρκο.
Έχει απόλυτο δίκιο και μετανιώνω οικτρά που δέχτηκα να μπω σε αυτή τη διαδικασία πιστεύοντας ότι θα βελτιώσει τα πράγματα. Ακριβώς επειδή και εγώ το δεύτερο που αναφέρεις προτίμησα για αυτό και τους έκοψα τη φόρα (ότι αντί για κεράσματα θα προτιμούσα αλληλοσεβασμό) και ακολούθησε ο χαμός. Όμως θέλει guts για να αντέξεις τη ψυχροπολεμική αντιμετώπιση που δέχεσαι κατόπιν.
Οι κακοί γείτονες είναι ένα θέμα. Τι να σου πω..δε μου έχει τύχει με παιδιά και πόσο μπορείς να το πας νομικά. Σε ένα σπίτι που νοίκιαζα μια φορά και δε τολμούσαμε να ανοίξουμε παράθυρα από Παρασκευή έως Κυριακή γιατί ήταν μπροστά από πάρκο με μια ωραιότατη ταβέρνα , αλλά μας έτρωγε η τσίκνα… εκανα ένα ωραιότατο εξώδικο( μαζί με άλλους )γιατί δεν έπαιρναν από λόγια. Αναγκάστηκαν να βάλουν ειδικές καμινάδες και να τις σηκώσουν πάνω από το πιο ψηλό μπαλκόνι της περιοχής. Φυσικά δε πήγα ποτέ να φάω εκεί…αν και είχε πολύ καλές κριτικές και ήταν στη κυριολεξία δίπλα… Διαβάστε περισσότερα »
Ε όχι είναι λάθος όλο αυτό. Το παιδί μου είναι 1,5 χρονών και όταν κάνει φασαρία προσπαθώ να κάνω τα πάντα να ηρεμήσει για να μην ενοχλούμε τον κόσμο. Εδώ μωρό ήταν και ένιωθα άσχημα κάθε φορά που έκλαιγε, γιατί ήταν και πολύ γκρινιάρης.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν να επιβληθούν στα παιδιά και να τους μάθουν κανόνες, είτε γιατί είναι πιο εύκολο να τους κάνουν όλα τα χατήρια, είτε γιατί νομίζουν ότι οι κανόνες είναι για τα κορόιδα.
Ίσως όντως να φοβηθούν αν τους κάνει παρατήρηση η αστυνομία.
Όσες φορές εχω αναφερθεί στο οτι ως γονίος (αλλα και παπούς και όποιος τελοσπάντων συμμετέχει στην ανατροφή ενος παιδιού) είναι υπευθυνος για το οτι φερνει εναν ανθρωπο στην κοινωνία σε αυτές τις καταστάσεις αναφέρομαι. Είναι όλοι γαιδούρια και τα παιδιά θα μεγαλώσουν (το πιθανότερο) ως γαιδουράκια, και τις επιπτώσεις αυτού θα τις υποστούν όλα τα υπόλοιπα ζωάκια του βασιλείου.
Τους λυπήθηκα λίγο που προφανώς τους φόρτωσαν τα παιδιά τους τα εγγόνια αλλά συνεχίζεις να έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν σε αφορούν τα οικογενειακά τους.
Πάντως οι γονείς του συντρόφου μου που έχουν ένα πολύ προσεγμένο σπίτι και μικρά εγγόνια προσφέρονται για babysitting αλλά μόνο στο σπίτι των παιδιών. Οπότε ναι μεν βοηθάνε, αλλά βάζουν και αυτοί τα όρια τους.
Κι εμένα έτσι έκανε η μάνα μου που έχει το σπίτι γεμάτο πίνακες ζωγραφικής και καλλιτεχνιες που κάνει η ίδια. Στο δικό μου ερχόταν για να μη της τα βανδαλισει η κόρη μου. Και μου έλεγε …εγώ έχω νέφτια, χημικά, κολλες…μη παθει κάτι το παιδί. Το δικό μου κάνανε εργαστήριο ζωγραφικής με μπογιές σε τοίχους και χαλιά.
Εμενα παλι κατι δεν μου κολλαει με τις ηλικίες…πως γινονται παιδια 8 και 10 ετων να καθονται τοσες ωρες στο μπαλκονι και να φωνάζουν. Δεν μιλαμε για μικρα παιδάκια που παιζουν με αυτοκινητακια και διαφορα παιχνιδια με ηχο και τετοια. Δλδ εχω παιδια τέτοιας ηλικιας και με το ζορι βγαινουν στον κηπο. Ειδικά αν δεν υπάρχει οργανωμενη δραστηριότητα ή αλλη παρέα τα παιδια σε αυτην την ηλικια προτιμουν το «μέσα» και αρκετά ησυχες δραστηριοτητες (διαβολικες που δεν εγκρινουμε! Gaming, τηλεόραση, YT etc) ας πουμε λεγκο ζωγραφική . Επισης τοσο μεγαλα παιδιά δεν χρειάζεται να ειναι τοσες ωρες με τους παπούδες!… Διαβάστε περισσότερα »
Ρομπλοξ με τους κολλητούς στα κινητά. Να πάρεις καράβι να φύγεις από τις φωνές.
Ακριβώς, ρομπλοξ ομως παιζεις μεσα χωρις να απειλεις τα «γυαλικά». Και θες να εισαι μεσα κοβτα στην πριζα
“Μπορουν να καθονται και σπιτι μονα τους καποιες ωρες”. Μόλις θυμήθηκα ότι στην Νέα Ζηλανδία απαγορεύεται από τον νόμο να μείνουν παιδιά κάτω των 12 ετών χωρίς επίβλεψη στο σπίτι.
Νομίζω πως ενω στην Ελλάδα δεν υπάρχει σχετικός νόμος, η “οδηγία” είναι να μενει ενα παιδι μόνο του όταν θα μπορεί να ερθει αντιμετωπο και να διαχειριστεί με ψυχραιμία καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν. Κάτω απο τα 12 δεν ξερω ποσο μπορείς να είσαι βεβαιος για κατι τέτοιο.
Συμφωνώ. Αλλά αυτό που ήθελα να πω είναι οτι το κατά πόσο ένα παιδί είναι φρόνιμο να μένει μόνο του στο σπίτι και από πια ηλικία ειναι συνηθως στην διακριτική οικογένεια των φροντιστων. Για αυτό και στην Νέα Ζηλανδία θεσπίστηκε νόμος ώστε να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει σε ένα τόσο ευαίσθητο και σημαντικό θέμα.
Στη Νεα ζηλανδια ή ειναι ολοι πλουσιοι ή δεν εχουν εξπατς χωρις σοι. Εμεις μια χαρά τα αφηνουμε μονα τους. Στα 12 περιμενουμε να μας εχουν και το δειπνο ετοιμο εννοειται
Στην Νέα Ζηλανδία το κοινωνικό κράτος φροντίζει ώστε να μην δημηουργειται η αναγκη να μενουν τα παιδιά μόνα τους στο σπίτι. Αλλο πραγμα νο λεμε ότι πολλοί γονείς στην Ελλάδα αναγκάζονται να αφήνουν τα παιδιά μόνα τους στο σπίτι γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή και άλλο να υποστηρίζουμε ότι κάτι τέτοιο είναι και σωστό για την ασφάλεια τους.
Δε μπορείτε να πηγαίνετε σε τραπέζια και να λέτε μετά τους ανθρώπους γαϊδούρια.
Είναι ανέντιμο.