Είναι ζωή αυτή; Δεν έχω χρόνο για τίποτα, μόνο πιλάτες προλαβαίνω.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Σας γραφω κρεβατωμενη με κρυολογημα. Το περναω μετρια προς το παρον, λιγο πυρετο, βηχα και καταρροη. Δεν ειμαι χαλια, αλλα δεν ημουν σε κατασταση να παω για δουλεια. Αυτες τις δυο μερες που ειμαι σπιτι παροτι ασθενης κανω πολλες σκεψεις. Με κουραζει πολυ η δουλεια μου. 8 ωρες να βρισκομαι εκει και να εξυπηρετω/ γραφω/ σημειωνω/ παραγγελνω/ μιλαω με κοσμο/ κανω αναλυσεις κλπ κλπ, συν 1 ωρα πηγαινελα, χανω 9 ωρες απο τη ζωη μου καθημερινα. Το βλεπω ως χασιμο χρονου πλεον.
Δεν ξερω γιατι εχω τετοια στεναχωρια με τη δουλεια. Δεν εχω την αναγνωριση που ηθελα και τον μισθο που περιμενα. Επιστρεφω σπιτι και μεχρι να φαω, να αλλαξω την αμμο της γατας μου να συμμαζευτω, εχει παει 6 και πρεπει να φυγω για πιλατες, παει 10, να εχω λουστει και πεφτω για υπνο. Ειναι ζωη αυτη; Δεν εχω χρονο για τπτ, μονο πιλατες προλαβαινω. Δεν εχω χρονο να βγω, ειμαι μονη, δεν προλαβαινω δεν εχω διαθεση ουτε γκομενο να βρω. Ετσι θα ειναι η ενηλικη ζωη μου;
Πρωτη φορα νιωθω τοσο ασχημα γιατι αλλαξα δουλεια (στο αντιμειμενο που σπουδασα και εκανα μεταπτυχιακες σπουδες και σεμιναρια και και, εχω βιογραφικο δυο σελιδες ) και ειναι πιο τυπικοι στο ωραριο, αλλα και παλι δεν νιωθω πως αυτο με γεμιζει. Ισως φταιω εγω που δεν εχω αντοχες, ειμαι ελαφρως ασθενικος ανθρωπος. Εχθες ειδα ταινια με την ησυχια μου, καθισα με τη γατουλα μου, χαλαρωσα, δεν ειχα το πρηξιμο της εργασιας. Δεν μπορω να δουλευω τοσες πολλες ωρες για 1.000€ και να μην φτανουν ουτε για ενα ταξιδι. Ξερετε ποσο κοστιζει η ζωη σημερα, με 1.000€ και μια γατα ενοικιο και σουπερ μαρκετ δεν σου μενει ουτε για καραμελες. Βαρεθηκα.
Δεν εχω αλλες επιλογες, ειναι πολυ συγκεκριμενες οι σπουδες μου, που πριν απο 10 χρονια που το επελεξα ηταν αλλες οι συνθηκες. Το επελεξα γιατι το γουσταρα και γιατι τοτε η αγορα ηταν εντελως διαφορετικη. Δεν ξερω πως να αλλαξει η ψυχολογια και η διαθεση μου.
Btw, παιρνω καθημερινα βιταμινες και απο αποψη υγειας δεν εχω καποιο προβλημα, οι απειροι γιατροι που με ειδανε και οι απειρες εξετασεις δειχνουν απογοητευση που βρισκουν φυσιολογικο για τους 30-40 ετων σημερα (οχι καταθλιψη που να χρηζει αγωγης ή θεραπειας, για αυτο και η υιοθεσια της γατουλας μου για να νιωσω καλυτερα και οντως συνεβαλε) και αναιμια που την παλευω με βιταμινες και σκευασματα σιδηρου. Απλα εχω απογοητευτει και κουραστει με ολα. Πολλες ωρες και μισθολογικα δεν ανταποκρινονται. Καμια συμβουλη;
ΑΠΟ ΤΗΝ – επρεπε να ειχα γινει γιατρος τελικα τουλ να εβγαζα λεφτα!
______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Κατ’αρχάς περαστικά σου! Εύχομαι να περάσει γρήγορα και να συνέλθεις πλήρως.
Κατανοώ την απογοήτευση, είναι συλλογική όλης της γενιάς, μοιράστηκε κακό χαρτί λόγω κρίσης κι ήρθαν μετά αναπάντεχα πράγματα, η πανδημία κι οι πόλεμοι, να το αποτελειώσουν. Βέβαια προ δεκαετίας πάλι μέσα στην κρίση ήμασταν, επομένως η επιλογή σου έγινε κάπως…βιαστικά; Δεν έχει όμως σημασία. Επιλογές πάντοτε υπάρχουν.
Φαντάζομαι χαριτολογείς με το τουλάχιστον να ήμουν γιατρός να έβγαζα λεφτά. Αφ’ενός χρειάζεται πολύ συγκεκριμένο mindset για την Ιατρική, τρομερό διάβασμα, συνεχής επιμόρφωση, ψυχικές αντοχές, δεν είναι για όλους. Κι αφ’ετέρου συνήθως απαιτείται περιβάλλον που μπορεί να χρηματοδοτήσει ιδιωτικό ιατρείο αν θες να βγάζεις πολλά λεφτά, γιατί με τους μισθούς επιμελητών και επιτηρούμενων στο δημόσιο δεν πνίγεσαι στο τάληρο… εκτός αν… αλλά αυτό είναι παθογένεια και δεν θα έπρεπε ούτε καν να το σκεφτόμαστε!
Η ακρίβεια όντως ταλαιπωρεί πολύ κόσμο, ακόμα κι ανθρώπους που είμαστε ευχαριστημένοι με τη δουλειά μας. Πού να σου πω πώς είναι να χρειάζεται να ζήσεις οικογένεια, αλλά πού οφελεί κάτι τέτοιο; Ο καθένας κι η καθεμία έχει και τις δικές του δυσκολίες και δεν τίθεται θέμα να τα βάλουμε στο ζύγι.
Καταλαβαίνω επίσης από την επιστολή σου ότι δεν είναι ακριβώς η εργασία που δημιουργεί το θέμα, ούτε καν η ακρίβεια. Επειδή αν δουλεύεις συνεπές 8ωρο σε σωστό περιβάλλον και έχεις μόνο 1 ώρα πήγαινε-έλα, ενώ ταυτόχρονα είσαι πάνω από το βασικό μισθολογικά, είσαι σε καλύτερη θέση από πάρα πολλούς άλλους πτυχιούχους (Όχι ότι αυτό πρέπει να μας εφησυχάζει, δεν λέω αυτό!). Είναι η μοναξιά, η έλλειψη συντροφικότητας που σου αφαιρεί την ικανοποίηση από την πορεία της ζωής σου. Επειδή αν ήταν απλώς η ρουτίνα κι η κούραση, τα Σαββατοκύριακα θα ήταν αναγκαία αποφόρτιση και θα ξεκουραζόσουν ψυχικά, θα αποφορτιζόσουν. Αυτό δεν θα διορθωθεί με την αύξηση μισθού, όσο κι αν αυτή θα ήταν ευπρόσδεκτη, ούτε με τις προοπτικές στην εργασία. Θα διορθωθεί όταν γνωρίσεις περισσότερο κόσμο, δημιουργήσεις ευκαιρίες για γνωριμίες κι εξόδους με άντρες της ηλικίας σου και -το κυριότερο- περιβάλλοντα όπου αυτά μπορούν να γίνουν. Εμπίπτει στο πλαίσιο της αυτοφροντίδας. Στο πιλάτες δεν νομίζω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο, συγγνώμη για την στερεοτυπία. Σκέψου μήπως ασχοληθείς και/ή με κάτι διαφορετικό. Κάτι στο οποίο να συχνάζουν νεαροί άντρες αντίστοιχης οικονομικο-κοινωνικής-μορφωτικής κατηγορίας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ πάντως όταν πληρωνόμουν πολύ καλά για τη δουλειά που έκανα, ένιωθα πολύ καλύτερα και δεν με πείραζαν ούτε η κούραση, ούτε οι ώρες ούτε τα χιλιόμετρα, ούτε η μοναξιά. Τώρα που σε άλλη δουλειά δεν πληρώνομαι καλά, όλα με ενοχλούν και νιώθω εξάντληση.
Νομίζω ότι το 70-80% των ανθρώπων που θα ρωτήσεις, δουλεύουν όχι επειδή γουστάρουν, αλλά επειδή πρέπει. Νεαρούς (και όχι μόνο) άντρες να γνωρίσεις εκτός πιλάτες είναι δύσκολο, γιατί ή θα πρέπει να πέσεις στα dating των σόσιαλ ή να πάρεις παραμάζωμα γαμους και βαφτίσια των φίλων σου (εκεί πάντα κάτι παίζει). Εκτός κι αν είσαι πολύ κοινωνική/ωραία οπότε βρίσκεις και στα τυριά του Σκλαβενίτη. Πάντως, κάπως έτσι είναι η ζωή. Δυστυχώς η δουλειά μας τρώει τις καλυτερες ώρες και μας αφήνει μετά το -αν είμαστε τυχεροί- 8ωρο, σαν στυμμένες λεμονόκουπες χωρίς ενέργεια για τίποτα.
Οικονομική κρίση, Covid, εργασιακός μεσαίωνας, είλωτες να δουλεύουν για ψίχουλα.
Welcome aboard!!!!
Τελεία.
Αυτά που εμένα με βοηθούν (κάποια όντως είναι δύσκολα): Βρήκα σπίτι κοντά στην δουλειά και πηγαινοέρχομαι με τα πόδια, κάτι που μου τρώει 40 λεπτά μέσα στην μέρα, αλλά το περπάτημα δεν το θεωρώ νεκρό χρόνο. Το ποδήλατο είναι επίσης εναλλακτική, όπου είναι εφικτό. Επίσης κάνω φαγητά που μπαίνουν στην κατάψυξη και τα βγάζω όταν ξεμένω. Φορώ ρούχα που δεν θέλουν σιδέρωμα. Έχω ποδήλατο γυμναστικής και ελατήρια στο σπίτι και είμαι πολύ πιο συνεπής στο να κάνω τουλάχιστον 3 φορές την βδομάδα γυμναστική. Εάν κουραστώ πολύ μέσα στην βδομάδα, τότε οι δύο εκ των τριών ημερών είναι ΣΚ. Δεν λούζω… Διαβάστε περισσότερα »
6 – 10 σου δεσμεύει το χρόνο το πιλάτες; Ελπίζω να το κατάλαβα λάθος
6 είναι το πιλάτες, κ 10 πάει μέχρι να κάνει μπάνιο κ πέφτει για ύπνο.
Γιατρός γιατί; Νομίζεις ότι εκεί είναι ρόδινα; Στο θέτω διότι έχω γνωστούς που παράτησαν την ιατρική στο κάδρο και κάνουν άλλες δουλειές. Μην το ρίχνεις στο επάγγελμα.
Δε νομίζω να υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι ευτυχισμένοι με τη δουλειά τους , πάντα έτσι ήταν δηλαδή, πόσο μάλλον στη φάση που είναι ο κοσμος αυτή τη στιγμή. Το κόστος ζωής έχει ανέβει κατακόρυφα, όσο και να αυξηθούν οι μισθοί δε θα ανταποκριθούν στην αλλαγή. Φυσικά το εργασιακό περιβάλλον έχει γίνει για πολλούς δυσβάσταχτο, πολλή δουλειά,συνήθως περισσότερη από αυτή που αντίστοιχει σε έναν άνθρωπο, απλήρωτες υπερωρίες, αβεβαιότητα. Δε σε αδικώ όλοι έτσι νιώθουν. Ακόμα όμως κι ανθρώπους που βγάζουν λεφτά, κι αυτούς τους ακούω να παραπονιούνται για τους φόρους, για την αβεβαιότητα, για το άγχος ,για το πόσο τους στοιχίζει… Διαβάστε περισσότερα »
Εάν θες να αυξηθούν οι ώρες που έχεις ελεύθερες,θα πρέπει να παίξεις πιο εύστοχα. Το scrolling πάω στοίχημα ότι σου τρώει πάνω μια ώρα την ημέρα. Αν είναι εφικτό μείωσε το.
Μετά αν το μαγείρεμα σου τρώει χρόνο κάνε ένα φαγητό και βγάζε δύο μέρες με αυτό η βάζε το στην κατάψυξη.
Ανέφερα τα δύο πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό για να έχεις μια αίσθηση ότι δεν φεύγει η μέρα έτσι.ειδικα το σκρολινγγκ είναι τεράστιο πρόβλημα.
Για την ακρίβεια δυστυχώς δεν έχω να πω κάτι γιατί βλέπω την σκληρή πραγματικότητα…
Καλή σου μέρα , το θέμα εργασία τείνει να γίνει από τα πιο τζιζ ,ξεπερνάει και το θέμα συντρόφου . Υπάρχουν δίπολα ,πολλά Δημόσιοι – ιδιωτικοί υπάλληλοι Πτυχιούχοι – μη πτυχιούχοι Εργαζόμενες με παιδιά-εργαζόμενες χωρίς Ελλάδα -εξωτερικό Επιχειρηματίας -υπάλληλος Ελεύθερο ωράριο -οκταωρο ,δεκάωρο Παραγωγή – προσφορά Χόμπυ – υποχρεωτικότητα Δεν ξέρω ποιοί είναι στα αλήθεια οι τυχεροί. Το πρόβλημα σου δε λύνεται. Μόνο αν το αποδεχτείς τί σημαίνει δουλειά, τί σημαίνει κοινωνία ,ποιά θέση θα βρεις εσύ σε αυτή την κοινωνία ,πώς θα το χωνέψεις για να προχωρήσεις . Δες τα θετικά ,είσαι γύρω στα 28 ,29 έχεις μια σταθερή… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτο που βασικά φταίει είναι ο χαμηλός μισθός, αν έπαιρνες τα διπλάσια δεν θα πνιγόσουν τόσο πολύ. Οπότε εκεί θα πρέπει να εστιάσεις. Πως θα έχεις μεγαλύτερο εισόδημα. Κάτι το οποίο δεν εξαρτάται μόνο από εσένα. Για τα υπόλοιπα έχεις λάθος mindset. Το να επιστρέφεις 6 σπίτι σημάινει έχεις 4 ώρες ελεύθερες την μέρα. Αν δεν δουλεύεις σκ έχεις και 2 μέρες της εβδομάδας ελέυθερες. Το πιλάτες είναι κάτι που το κάνεις επειδή σε ευχαριστεί , οπότε αν νιώθεις πλεον οτι σου τρώει τον χρόνο θα πρέπει ή να πηγαίνεις πιο λίγες φορές ή να βρεις κάτι άλλο να κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα μια φίλη που έλουζε καθημερινά τα μαλλιά της και η ρουτίνα του λουσιματος της έπαιρνε 3 ώρες με το ρολοι. Και απορούσε γιατί δεν της μένει καθόλου ελεύθερος χρόνος. Το μαλλί της όμως ήταν όντως πολύ δύσκολο, το σγουρό το Αφρικανικό. Μια μέρα που τα είχε αφήσει αλουστα γιατί δεν προλάβαινε, την επόμενη είχανε γίνει τζιβες.