Επειδή θέλω να ξέρω τι μου ξημερώνει στο θέμα οικογένεια του είπα ότι έτσι όπως είναι η σχέση μας με ικανοποιεί, αλλά δεν μου αρκεί αυτό που έχουμε
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Είμαι εδώ και 2 χρόνια σε σχέση και συζουμε εδώ και ένα εξάμηνο. Εγώ 35 αυτός 41. Είμαι καιρο στο περίμενε, και επειδή θέλω να ξέρω τι μου ξημερώνει στο θέμα οικογένεια του είπα ότι έτσι όπως είναι η σχέση μας με ικανοποιεί, αλλά δεν μου αρκεί αυτό που έχουμε. Του είπα ότι δεν μπορω να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς παιδιά, οπότε αν δεν αισθάνεται το ίδιο θα πρέπει να το ξερω.
Κάπως άρχισε να μου τα μασάει ότι είμαστε μια χαρά και τι θέλω και να τα περιπλεκω τα πράγματα και άλλα τέτοια. Έχουν περάσει δύο μηνες και ακόμα δεν έχω λάβει απάντηση.
Να περιμένω κι άλλο ή μήπως να αρχίσω να μαζεύω τα μπογαλάκια μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Check Out?
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να μια ερώτηση όπου οι χρόνοι παίζουν μεγάλο ρόλο.
Πρώτον η διάρκεια της σχέσης δικαιολογεί μια απορία για το πού θα πάει δεδομένων των ηλικιών σας. Δεν είναι εποχές για να περιμένετε επ’άπειρον.
Δεύτερον, πιο συγκεκριμένα η δική ΤΟΥ ηλικία είναι ο παράγοντας κλειδί. Αν στα 41 δεν έχει αποφασίσει ότι ένα παιδί είναι μέσα στο πλάνο του, πολύ φοβάμαι ότι δεν επιθυμεί παιδιά και ντρέπεται να το πει κοφτά και να σου το κάνει εύκολο. Προτιμά να βολεύεται με μια σχέση που πάει γενικά καλά, εκτός από το σοβαρότερο: το κοινό όραμα ευτυχίας.
Το ευχάριστο εν προκειμένω στην όλη υπόθεση; Τα παιδιά τα φαντάζεσαι στη ζωή σου ανεξαρτήτως του ποιανού είναι. Επομένως είσαι ελεύθερη να αυτονομηθείς και είτε να ψάξεις άλλον υποψήφιο πατέρα, είτε να κάνεις μόνη σου με σπέρμα δότη. Φαντάσου να ήθελες μόνο τα δικά του παιδιά (που συνήθως αυτό συμβουλεύω για ευτυχισμένες οικογένειες). Εκεί θα ήταν ένα δράμα, αφού δεν τα θέλει. Χώρισε και τραβήξτε καθένας τους δρόμους τους.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να φύγεις. Δεν έχεις τίποτα να περιμένεις. Και η μη απάντηση είναι απάντηση. Δε θέλει. Θα σου φάει χρόνο απλά αν περιμένεις ή θα το κάνει με βαριά καρδιά και μετα θα έχεις 100 προβλήματα παραπάνω.
“ότι είμαστε μια χαρά και τι θέλω και να τα περιπλεκω τα πράγματα και άλλα τέτοια.”. Τι απάντηση περιμένεις; Σου απάντησε: Δεν θέλει.
Ετσι ακριβώς. Για τη γράφουσα τα παιδιά είναι χαρά. Για αυτόν είναι περίπλοκη καθημερινότητα
Σου απάντησε ότι δε θέλει . Απλά το είπε έμμεσα
Φοβάμαι πως έχεις δίκιο.
Πάντως μια χαρά απάντηση σου έδωσε. Εσύ κάνεις πως δεν την καταλαβαίνεις.
Να προχωρήσετε,μην το κουράζετε.
Τι να περιμένετε δηλαδή εκτός απο υπεκφυγές.
Νομίζω έχει ήδη απαντήσει.
Φύγε, έχεις αργήσει.
Έχεις λάβει απάντηση. Απλά δεν σου αρέσει αυτή η απάντηση και περιμένεις και παραμένεις μπας και αλλάξει κάτι. Δεν θα αλλάξει.
Αν και συμφωνώ κατά βάση με την απάντηση της Ρένας, κάθώς βιολογικά πιέζεσαι από τον χρόνο η χρονική στιγμή που έθεσες το θέμα είναι κάπως περίεργη ρε παιδί μου… Έχουν περάσει πενήντα χρόνια από τότε που η συγκατοίκηση θεωρούνταν “πρόβα γάμου”. Για την ακρίβεια, ποτέ δεν ήταν απλώς σήμερα αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο με εκείνον τον παλιοκαιρισμένο αρραβώνα που όλοι κάνανε ότι δεν μετράει, αλλά όλοι ξέρανε ότι κάτι σημαίνει. Πλέον όμως συζούμε σχεδόν σε κάθε μας σχέση (ακόμα κι αν ο καθένας κρατάει το δικό του σπίτι, πρακτικά μένουμε μαζί) για να περνάμε όμορφα και για να… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι πολύ περίεργη, κάνατε τελικά παιδί με τη γυναίκα εκείνη; Κι αν ναι, καταφέρατε να διατηρήσετε τον ερωτισμό και το παιχνίδι που περιγράφεις;
Όχι, δυστυχώς δεν κάναμε παιδί. Υπήρξαν κάποιες εξωτερικές συνθήκες ( ένα θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα γονιού από τη δική της πλευρά) που ανέτρεψαν κάθε ισορροπία στη ζωή της. Την ίδια φαντασιωτική εικόνα, όμως, τη διατηρώ ακόμα. Θυμάμαι μια παλιά εκπομπή που λεγόταν Έρως Ορθοδοξίας. Δεν πιστεύω με τη θρησκευτική έννοια, αλλά κάποια πράγματα ως καθαρή φιλοσοφία έχουν διαμορφώσει κομμάτια της κοσμοθεωρίας μου. Σε ένα επεισόδιο μιλούσαν για την παρεξήγηση ότι η Εκκλησία είναι εναντίον του έρωτα και των ερωτικών σχέσεων. Ο ομιλητής ανέφερε μια πατερική ιδέα που έλεγε περίπου: «τοῦ δὲ ἔρωτος τῶν γονέων μετέχουσι τὰ τέκνα» δηλαδή ότι τα παιδιά… Διαβάστε περισσότερα »
Η λέξη αγάπη πάντως έχει σημαίνον,τώρα το σημαινόμενο ναι είναι τουλάχιστον υποκειμενικό,σίγουρα αόριστο/κενό περιεχομένου και κακομεταχειρισμένο.
Αν κρίνω από αυτά που γράφει ο Στέφανος κατά καιρούς στη φαντασίωση έμειναν
Μπορεί για κάποιους άντρες να είναι έτσι . Αλλα αυτή τη χαλαρή προσέγγιση χρονικά μια γυναίκα μπορεί να την ακολουθήσει αν είναι κι η ίδια χαλαρή χρονικά . Υπάρχουν και άντρες που ξέρουν ότι θέλουν οικογένεια με παιδιά από μόνοι τους και ψάχνουν την κατάλληλη γυναίκα για να υλοποιήσουν το όραμα τους . Δύο χρόνια δεν είναι μόνο φλερτ. Εχουν γνωριστεί , έχουν μιλήσει για το τι θέλουν και τι όχι . Και σε αυτή τη φάση θέλουν διαφορετικά πράγματα
Ναι βρε Στέφανε, αλλά όπως πάντα μιλάς μέσα από μια φούσκα θεωρίας που δεν έχει να κάνει με την πραγματικότητα. Ένα παιδί δεν είναι παιχνίδι, τα έχει όλα αυτά, την κούραση, τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις, τις θυσίες. Δεν μπορείς να πεις “άσε το μωρό να κλαίει μέχρι να μαστιγωθουμε με την ησυχία μας.” Και ειδικά οι γυναίκες αλλάζουν και είναι πολύ κουρασμένες μετά, πράγμα εντελώς φυσιολογικό αν σκεφτείς τι περνάνε και με σωματικά, και ψυχολογικά, και με την πρακτική φροντίδα ενός παιδιού. Ειδικά όταν οι περισσότεροι άντρες δεν βοηθάνε καν. Και το εάν κάποια είναι καλή ομαδαρχισσα δεν έχει καμία… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω όλα αυτά που λες και φυσικά υπάρχουν. Κούραση, ευθύνες, θυσίες, αλλαγές στο σώμα και στην ψυχολογία. Κανείς δεν τα αρνείται αυτά. Αλλά υπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικοί τρόποι να τα δει κανείς. Ο πρώτος τρόπος δεν είναι ένα «μαζί». Είναι τρία διαφορετικά “μαζί” που δεν συναντιούνται ποτέ. 1. Το μαζί της γυναίκας με το παιδί. Γιατί το παιδί έρχεται πακετάκι με το προσωπικό της πλάνο ευτυχίας ένα πλάνο που υπήρχε πριν από τον συγκεκριμένο άντρα, πριν από οποιονδήποτε άντρα, και θα υπάρχει και μετά τον άντρα. Εκεί ο άντρας δεν είναι συνδημιουργός είναι προσάρτημα. 2. Το μαζί της γυναίκας με… Διαβάστε περισσότερα »
Σε διάλογο…για μωρά, που κλαίνε, πεινάνε, νυστάζουν…σε σκηνικά…όταν γίνεται εργαλειοποίηση των γραφών, προκλητικά…
Γιατί;
Λες ότι είσαι καιρό στο περίμενε, ενδεχομένως άρα και πριν τους 2 τελευταίους μήνες. Πηγαία δεν θέλει αυτός να κάνετε παιδιά, είναι οκ με ό,τι έχετε ήδη, άρα τι περιμένεις, να τον πείσεις ή να αλλάξει γνώμη; Το να τον πείσεις δεν θα βγει σε καλό μελλοντικά, το να αλλάξει γνώμη δεν το κόβω επίσης βάσει όσων αναφέρεις. Άρα… ξέρεις