H Ρένα απαντά: Το ότι βρήκα έναν να με γουστάρει πρέπει να είναι ευλογία για μένα;

Οι ερωτικές προσεγγίσεις δεν είναι ερήμην σου. Θα βρεθούν κι άλλοι να σε γουστάρουν, δεν λήγει το περιθώριο με την αποφοίτηση…

______________
Η ιστορία της Αβόλευτης Βολεμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα

Είμαι 21 χρόνων και σε δύο χρόνια θα τελειώσω τις σπουδές μου. Μέχρι τώρα δεν μπορώ να πω ότι η φοιτητική μου ζωή ήταν τέλεια, αλλά ήταν μια σειρά ακραίων καταστάσεων που με τον καιρό συνήθισα και άρχισα και να βελτιώνω. Όμως ένα πράγμα μου έχει μείνει άχτι, το γεγονός ότι δεν κατάφερα να κάνω σχέση.

Μια φορά τα έφτιαξα με έναν ο οποίος ήταν πολύ συναισθηματικά ανώριμος να καταλάβει ότι είμαστε σε σχέση. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν τύποι που βγήκα ένα ραντεβου και δεν ήθελα να τους ξαναδώ, γιατί στα μάτια μου φαίνονταν σαν το κομμουνιστικό μανιφέστο.

Αυτό το εξάμηνο γνώρισα ένα παιδί σε ένα μάθημα που έχω μια φορά την εβδομάδα, αρχικά ήταν όλα καλά και είχαμε αρκετή χημεία, αλλά μετά άρχιζε να βγάζει ανασφάλεια και ζήλεια προς εμένα όταν με έβλεπε με άλλους άντρες, ακόμα και τους φίλους του, ενώ το αστείο είναι ότι δεν έχει ζητήσει καν ραντεβού να βγούμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν με ψήνει να τα φτιάξω μαζί του, αλλά κάθομαι και τον αφήνω να μου δίνει φιλιά και αγκαλιες και να μου ακουμπάει το μπούτι. Αν και δεν νιώθω κάτι ιδιαίτερο ,ούτε ψήνομαι να κάνω κάτι, ούτε σεξ μαζί του, απλά σκέφτομαι ότι είμαι τέταρτο έτος, δεν είμαι μια ιδιαίτερα εμφανίσιμη κοπέλα παρά το γεγονός ότι έχω αλλάξει εμφάνιση και ντύνομαι καλύτερα, γενικά νιώθω ακόμα ασχημη, ότι είμαι δύσκολη στο να με συμπαθούνε, οπότε και το γεγονός ότι βρήκα έναν να με γουστάρει πρέπει να είναι ευλογία για εμένα.

Ενας άλλος λόγος που τον αφήνω να κάνει όλα αυτά, αλλά δεν ψήνομαι να κάνω κάτι μαζί του, είναι γιατί έχει αποδείξει λίγες φορές ότι δεν είναι συναισθηματικά ώριμος, όπως πχ να μας πιέζει να καθόμαστε πιο πολυ μαζί του γιατί δεν θέλει να γυρίσει τόσο νωρίς σπίτι στους γονείς του, και ο τέως έχω το άγχος ότι αν τον απορρίψω πιο μέρα θα μας πάρει κάτω στην ομαδική που κάνουμε μαζί.

Γενικά σκέφτομαι όντως “να βολευτω” γιατί δεν είναι ότι θα με θέλει κανένας άλλος.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αβολευτη βολεμενη

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

-Μάνα, τι έχει για φαΐ;

-Σκ@τά με φράουλες, κόρη μου.

-Ωχ μωρέ και πεινάω… Πώς να κάνω τώρα διαχωρισμό σκ@τού από φράουλα;

-Μην ανησυχείς κι οι φράουλες το ίδιο σκέφτονται, πώς να τις φας για να ξεφύγουν από τα σκ@τά.

Η άνωθεν διδακτική το δίχως άλλο ιστοριούλα είναι εντελώς φανταστική με ουδεμία αναφορά σε πραγματικά πρόσωπα και πράγματα. Τραβώ τις κοτσίδες μου, να με συγχωρείτε.

Όταν έχεις τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση που θεωρείς ότι σου κάνουν χάρη που σε προσέχουν, τότε ανοίγει η πορτούλα για να φας πολύ σκ@τό στη ζωή σου, συγγνώμη για την έκφραση αλλά αποδίδει τέλεια τον κίνδυνο. Ναι, κίνδυνο. Κινδυνεύεις. Διάβασε πάρα πολύ προσεκτικά σε παρακαλώ για να σώσεις χρόνο κι ενέργεια για όλη σου τη ζωή. Θα ευχαριστείς κάποια στιγμή που στα είπα νωρίς και δεν έφτασες 30 και 35 για να τα καταλάβεις μετά από κακές εμπειρίες.

Επιλέγεις σύντροφο, δεν κάθεσαι να σε επιλέξουν, ούτε νιώθεις ευγνωμονούσα να σου πιάνουν το μπούτι! Δεν είναι υποχρεωτικό επειδή είσαι φοιτήτρια πρέπει ντε και σώνει να κάνεις σχέση, να τα φτιάξεις, να κάνεις σεξ. Δεν λήγει κάποιο περιθώριο ή παράθυρο ευκαιρίας με την αποφοίτηση. Αυτά συμβαίνουν ούτως ή άλλως (όσοι δεν σπουδάζουν δηλαδή μένουν αειπάρθενοι;) κι είναι ανεξάρτητα της φοιτητικής ιδιότητας. Μια από τις πολλές παθογένεις των περασμένων δεκαετιών ότι έθρεψαν και το όραμα της φοιτητικής “ζωάρας” (της ποιάς;!), η οποία πλέον δεν υφίσταται. Οι μισοί φοιτητές γενικώς είναι πλέον άπειροι στο σχετίζεσθαι, όπως προκύπτει από πάρα πολλές επιστολές (όπως και από τις Εξομολογήσεις της Lifo) κι έτσι μοιάζει ότι θα παραμείνουν χωρίς να αποτελεί επιλογή τους. Ο λόγος δεν έχει να κάνει με την φοιτητική ιδιότητα, ίσως ούτε καν με διαφορετικά ήθη ή οικονομικές δυνατότητες στο μεταξύ, έχει να κάνει με το ότι οι έφηβοι δεν βιώνουν πλέον οργανικά την ωριμότητα της ψυχοσύνθεσής τους, ζουν σε έναν ψηφιακό κόσμο επίπλαστης συσχέτισης. Η σύγκρουση με την πραγματικότητα είναι δυστυχώς μετωπική.

Απόδειξη της προβληματικής σύγχρονης συνθήκης παραθέτω ορισμένες φράσεις ξεκομμένες, με δικό μου σχολιασμό από κάτω, ώστε αγαπητή φίλη να το δεις πιο καθαρά και να βοηθηθείς να ενδυναμωθείς. Να δεις πόσο παράλογα σκέφτεσαι επειδή έτσι σου υπέβαλλε όλο το περιβάλλον γύρω να σκέφτεσαι.

“Μια φορά τα έφτιαξα με έναν ο οποίος ήταν πολύ συναισθηματικά ανώριμος να καταλάβει ότι είμαστε σε σχέση”.

Μετάφραση: Εγώ το ονομάτιζα σχέση, εκείνος δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι συμβαίνει κάτι. Το ονόμασα συναισθηματική ανωριμότητα επειδή αν το ονομάτιζα οτιδήποτε άλλο θα έπρεπε να βρεθώ προ των ευθυνών μου ότι αρκούμαι σε ψίχουλα.

“Όλοι οι υπόλοιποι ήταν τύποι που βγήκα ένα ραντεβου και δεν ήθελα να τους ξαναδώ, γιατί στα μάτια μου φαίνονταν σαν το κομμουνιστικό μανιφέστο.”

Μετάφραση: Το αναφαίρετο δικαίωμά μου να απορρίψω ερωτικές προτάσεις το αποδίδω σε δομικές θέσεις, ενώ δεν είναι απαραίτητο. Μπορώ να απορρίψω οποιονδήποτε για οποιονδήποτε λόγο.

“[…]γνώρισα ένα παιδί σε ένα μάθημα που έχω μια φορά την εβδομάδα, αρχικά ήταν όλα καλά και είχαμε αρκετή χημεία, αλλά μετά άρχιζε να βγάζει ανασφάλεια και ζήλεια προς εμένα όταν με έβλεπε με άλλους άντρες, ακόμα και τους φίλους του, ενώ το αστείο είναι ότι δεν έχει ζητήσει καν ραντεβού να βγούμε.”

Μετάφραση: Μπαλαμουτιαζόμαστε αλλά δεν έχουμε συμφωνήσει σε κάτι, ενώ εκείνος θεωρεί ότι έχουμε κάτι, αφού βγάζει ζήλεια προς τους άλλους (προκύπτει ότι βιώνει τη γράφουσα ως ιδιοκτησία του).

“Το γεγονός ότι βρήκα έναν να με γουστάρει πρέπει να είναι ευλογία για εμένα” σε συνδυασμό με το “Όμως ένα πράγμα μου έχει μείνει άχτι, το γεγονός ότι δεν κατάφερα να κάνω σχέση.”

Η σχέση ως το Ιερό Δισκοπότηρο για τη γυναίκα και δη τη φοιτήτρια. Αν δεν ζήσεις σχέση, ποιά είσαι; Το λέει η ποπ κουλτούρα: you’re nobody till somebody loves you (δεν είσαι τίποτα μέχρι κάποιος να σε αγαπήσει).

Όχι, δεν ισχύει, ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ! Είναι μια καταστροφική, απολύτως επικίνδυνη μπουρδολογία που ανανενώνεται για να πουλά υπηρεσίες και προϊόντα σε λαό πεινασμένο για πρόσθετη αυταξία που δεν μπορεί να βρει μέσα του ακριβώς επειδή οι γονείς δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους να βασίζονται στον εαυτό τους, στην κρίση τους, στο ένστικτό τους: ξέρουν εκείνοι καλύτερα γι’αυτά! Είναι οι γονείς-ελικοπτεράκια και καταστρέφουν τα παιδιά τους. Αποτέλεσμα, τα παιδιά μεγαλώνουν, ενηλικιώνονται κι αναζητούν την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους σε εξωτερικούς παράγοντες. Και γίνονται έτσι ευάλωτα ένθεν κι ένθεν σε συμπεριφορές ανούσιες, στρεβλές, χειριστικές.

Κόψε όλες τις κακές επιρροές όσο προλαβαίνεις. Κάνε σεξ με όποιον σε κάνει να λαχταράς να βρεθείς μαζί του. Νιώσε ότι όποιος είναι μαζί σου δεν σου κάνει χάρη. Κάτι βλέπει που του αρέσει και θέλει κι άλλο. Στο δικό σου χέρι και καρδιά είναι αν θα νιώσεις το ίδιο. Αν δεν το νιώσεις δεν χρειάζεται καμμία αιτιολόγηση μέσα σου ή έξω σου, δεν έτυχε, “δεν πρόκαμε” που έλεγε κι ένας του κομμουνιστικού μανιφέστου πολύ πολύ παλιά…

ΥΓ. Διόρθωσα αρκετά λάθη typos στο γράψιμο για να βγάζει νόημα η επιστολή, ομολογώ ότι στην προτελευταία περίοδο δεν τα κατάφερα ούτε εγώ να καταλάβω επακριβώς το νόημα με τον τέως, τέλος πάντων μάλλον έχεις ανησυχίες που δεν χρειάζεται να έχεις. Ξιδάκι στον τέως! (εντυπωσιάζομαι όμως με τη χρήση της λέξης τέως παρ΄όλ’αυτά).

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News