H Ρένα απαντά: Τη μάνα ή τον σύντροφο, το παρελθόν ή το μέλλον;

Η μητέρα κι ο σύντροφος δεν είναι ανάγκη να μπουν στη ζυγαριά. Το παρόν δεν σβήνει το παρελθόν, αλλά ούτε το παρελθόν πρέπει να βαρύνει στο μέλλον.

_____________
Η ιστορία της Depressed όπως την ξεχώρισα σήμερα

Είμαι 35 χρόνων. ήμουν παντρεμένη 10 χρόνια με έναν κακοποιητικό και χειριστικό άνθρωπο που μου έκανε πολύ κακό. Μέναμε στο σπίτι της μητέρας μου και εκείνη πήγε σε ένα μικρότερο σπίτι, που είχε δίπλα από αυτό που μέναμε. Δεν μας ενόχλησε ποτέ αλλά και μόνο η ανάκριση τι ώρα κοιμηθήκαμε, γιατί είδε τα φώτα ανοιχτά, και γιατί αργήσαμε για τη δουλειά, γιατί είδε το αμάξι από κάτω, με έπνιγαν. Πέρασα κάποια σοβαρά προβλήματα υγείας και ήταν η μόνη που με στήριξε. Με έχει μεγαλώσει μόνη της και μου έχει δώσει άπειρη αγάπη. Πάντα περνάγαμε πολύ χρόνο μαζί και τα λέγαμε όλα σαν φίλες, είμαστε πολύ δεμένες γιατί όλα τα άσχημα τα περάσαμε οι δυο μας. Έχουμε πολύ καλή σχέση. Η μητέρα μου έχει διπολική διαταραχή που βρέθηκα αντιμέτωπη με αυτό στα 15 μου και με πολλές άσχημες καταστάσεις, όπως νοσηλείες, κ αυτό με κάνει πιο παθητική απέναντι της.

Χώρισα πριν 3 χρονιά και εδώ και 6 μήνες έχω γνωρίσει τον άνθρωπο της ζωής μου.Κατάλαβα τι είναι να αγαπάς και να σε αγαπούν άνευ όρων. Δεν ήξερα πως να διαχειριστώ έναν φυσιολογικό άνθρωπο και έκανα λάθη πολλά. Έλεγα ψέματα για πράγματα που δεν είχα κάνει, απλά και μόνο για να δείξω ότι έχω κάνει καλή ζωή. Εδώ και 1,5 μήνα συζούμε στο μικρό σπίτι που έμενε παλιά η μητέρα μου. Τον ζόρισα η αλήθεια είναι για να έρθουμε εδώ, αλλά ήθελα να είμαι δίπλα της. Τον σύντροφο μου τον ενοχλεί, γιατί θεωρεί πως δεν είναι προτεραιότητα μου, αλλά ισχύει το αντίθετο γιατί εγώ απλά προσπαθώ να τους ευχαριστήσω όλους. Τις ώρες που κοιμάται να πάω δίπλα να δω μισή ώρα τη μητέρα μου και τη γιαγιά μου, να τις πάω στο γιατρό μερικές μέρες, να ασχοληθώ με τα προβλήματα τους. Τσακωνόμαστε συχνά για αυτό και εγώ βγάζω επιθετικότητα, γιατί έτσι είχα μάθει.

Η μητέρα μου μου λέει πως αν πάμε καλά, θέλει να μας δώσει το μεγάλο σπίτι. Σίγουρα αυτό ο σύντροφος μου δεν το θέλει. Πιστεύει πως δεν είμαι άνετη εδώ και επηρεάζομαι. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν θέλω να τον χάσω, είναι αυτό που ποτέ δεν τόλμαγα ούτε να ονειρευτώ και ταιριάζουμε κ πάρα πολύ.

Από την άλλη δεν ξέρω αν μπορώ να αφήσω τη μητέρα μου μόνη της και αν πάθει κάτι; Αλλά και εγώ έχω περάσει κατάθλιψη και χρειάζομαι οξυγόνο και ηρεμία, και δεν ξέρω αν θα μου έκανε καλό να πάω κάπου αλλού να μείνω, να αλλάξω παραστάσεις, να γίνω πιο ανεξάρτητη και να κάνω τη δική μου οικογένεια. Θα εκτιμούσα πολύ τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΑΠΟ ΤΗΝ – depressed

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αυτές είναι δύσκολες καταστάσεις… Κατανοώ ότι είσαι σε μια θέση όπου τα προβλήματα δεκαετιών έχουν διαμορφώσει ένα πλέγμα αυτοπαγίδευσης από το οποίο δεν μπορείς εύκολα να δραπετεύσεις.

Η κατάσταση και το διακύβευμα όμως είναι πιο σαφές. Αυτή τη στιγμή, πράγματι δεν προτεραιοποιείς το σύντροφό σου. Επέλεξες να μείνετε δίπλα στη μητέρα σου ενώ δεν ήθελε. Επιλέγεις για το μέλλον το μεγάλο σπίτι που θα σου δώσει η μάνα σου, πάλι δίπλα της, ενώ δεν θέλει. Επιλέγεις τη μάνα σου. Κατανοητό γιατί το κάνεις, όμως ο σύντροφος έχει δίκιο ως προς αυτό. Δεν αποτελεί την προτεραιότητά σου. Εφόσον θέλεις να τους ευχαριστείς όλους, στο τέλος δεν θα ευχαριστήσεις κανέναν.

Θα έλεγα ότι μπορείς να τοποθετήσεις μια μικρή χιλιομετρική απόσταση από τη μάνα σου κι εσάς, ώστε και να μπορείς να πεταχτείς να την δεις με τα μέσα ή αυτοκίνητο όταν θα χρειαστεί (να μην έχεις το φόβο σχετικά με το αν πάθει κάτι, να μπορείς να την πας στο γιατρό, κλπ) και να είναι ο σύντροφός σου κι εσύ σε ικανή απόσπαση από τα προβλήματα που υπενθυμίζει η συνεχής παρουσία της. Αν πρόκειται να δημιουργήσετε κάποια στιγμή δική σας οικογένεια, όπως το επιθυμείτε, θα είναι πολύ σημαντικό να μην υπάρχουν εντάσεις εξαιτίας της “πατρικής οικογένειας” ενός εκ των δυο σας. Είναι συχνό φαινόμενο και δεν χρειάζεται να  προστίθεται σε ένα νέο ζευγάρι. Ήδη έχετε εντάσεις εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Η επιθυμητή πορεία είναι να τις αποσοβήσετε.

Εφόσον η μητέρα σου λαμβάνει την αγωγή της, θα είναι καλά. Πιστεύω κι η ίδια μέσα της, αφού έκανε τα πάντα για σένα και σε στήριξε σε όλα, θέλει να είσαι ευτυχισμένη με το σύντροφό σου. Μην αυτοενοχοποιείσαι λοιπόν, έχεις δικαίωμα κι εσύ στην ευτυχία. Αν αυτό σημαίνει να απεξαρτηθείτε από τα γονεϊκά σπίτια, ας είναι.

Καλή τύχη εύχομαι σε όλα!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News