Ποτέ δεν είναι αργά, παρά μόνο όταν πια είναι.
__________
Η ιστορία της Μαίρης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Λοιπόν, στα 22 μου χωρίς δουλειά χωρίς στήριξη, με μένα να χω παρατήσει τις σπουδές μου σε ιδιωτικό ίδρυμα στην μέση, σκέφτομαι να δώσω πανελλήνιες. Ξέρω που θέλω να μπω, ξέρω τι θέλω να κάνω ακριβώς. Ένας στόχος πανύψηλος και εγώ με μια κοινωνική ντροπή για γνωστούς και φίλους. Φοβάμαι τι θα πουν, πως θα φανώ, πως είναι αργά, πως δεν θα καταφέρω τίποτα. Από την μια είμαι έτοιμη να πιάσω τα βιβλία και να αρχίσω το διάβασμα, και από την άλλη είμαι έτοιμη να αποδεχτώ πως έχασα την ευκαιρία μου και από δω και μπρος θα ζήσω κάνοντας άσχετα και αδιάφορα πράγματα. Αξίζει ρε παιδιά τον κόπο; Είναι όντως αργά; Ξέρω τα κλισέ περι προσπάθειας και επιμονής, όμως πραγματικά πιστεύετε πως θα μπορούσε να μην είναι αργά ;
– από Μαίρη
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Μαίρη, στα 22 δεν είναι αργά για τίποτα. Για τίποτα. Όχι μόνο για τις Πανελλήνιες.
Δεν είναι ανάγκη να μιλήσεις σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς. Δεν είσαι υποχρεωμένη να πεις για τον στόχο σου. Δεν είναι απαραίτητο να έχεις την έγκρισή τους, την αποδοχή τους, ούτε καν την κατανόησή τους. Στους μοναχικούς αγώνες της ζωής μας για το όραμα που έχουμε για το μέλλον μας είμαστε όλοι απέναντι στον εαυτό μας.
Οργανώσου, ήδη από τώρα για του χρόνου, φτιάξε ένα πλάνο για το πώς θα ξαναρχίσεις διάβασμα, πώς θα στοχεύσεις την σχολή της προτίμησής σου. Βρες συμμάχους στο διαδίκτυο, ομάδες μελέτης, φροντιστηριακά βίντεο για τα κενά σου, βοηθήματα. Στα 22 έχεις ένα μεγάλο πλεονέκτημα, ξέρεις πιο καλά πώς να οργανώσεις την μελέτη σου, μακριά από την αποστήθιση του σχολείου και τα κλισέ κλασέρ φωτοτυπιών.
Όταν πια πας στη σχολή σου θα δεις μεσήλικες φοιτητές, ενίοτε και κανέναν ηλικιωμένο, και θα χαμογελάσεις που νόμισες στα 22 σου ότι είναι αργά για να πετύχεις το όνειρό σου.
Πολύ καλή σου επιτυχία!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
24 εδώ, μόλις ξεκίνησα τη δεύτερη σχολή μου, γιατί η πρώτη δεν ήταν ποτέ αυτό που ήθελα. Δεν είναι καθόλου αργά, δώσε όλη σου την ενέργεια και μη σε νοιάζει τι θα πει κανένας. Άλλωστε το μόνο σίγουρο είναι ότι και να περάσεις, όποιοι είναι τέτοιοι άνθρωποι κάτι αρνητικό θα βρουν να πουν. Εμένα να φανταστείς οικογενειακή φίλη, τη μέρα που γυρνούσα από το τελευταίο μάθημα στις κατατακτήριες εξετάσεις, μου λέει το αμίμητο “Ναι σώθηκες τώρα που θα ασχοληθείς με την αρχαιολογία”. Μερικοί θέλουν γράψιμο στα παλαιότερα των υποδημάτων, γιατί άμα τους πάρουμε σοβαρά, δεν πάμε μπροστά.
Αχ, μακάρι να καταφέρεις να νιώσεις πόσο πραγματικά νέα είσαι, πόσο κοντά είναι τα 18 ή 19 με τα 22, πόσο δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ αργά πόσο ποτέ δεν είναι αργά για σπουδές. Συνάδελφος ετών 42 με 2 παιδιά ( η μια ήδη φοιτήτρια) γύρισε να τελειώσει το Λύκειο. Φίλη λίγα χρόνια πριν, έδινε απανωτές φορές ώσπου να καταφέρει να μπει Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Τα κατάφερε στα 25. Εγώ στο Πολυτεχνείο είχα συμφοιτητή, τότε,ετών 52, μια ζωή εργολάβος, που όπως είχε πει, ήθελε να μη του “βγαίνει” κανείς και να καταλαβαίνει τα παντα στην οικοδομή. Μπήκε, διέπρεψε, τον κυνηγούσαμε για βοήθεια σε… Διαβάστε περισσότερα »
“…και από την άλλη είμαι έτοιμη να αποδεχτώ πως έχασα την ευκαιρία μου…”. Δεν υπάρχει λόγος να αποδεχτείς κάτι τέτοιο. Δεν έχασες καμία ευκαιρία. Go for it! Στα 42 μου και ολοκληρώνοντας σε λίγο καιρό τι σπουδές μου, έχω ακούσει αρκετές φορές σχόλια του τύπου: “Δε βαρέθηκες;”, “Δεν κουράστηκες;”, “Έχεις όρεξη να συνεχίσεις και μετά; Ουάου… εγώ δε θα μπορούσα”, “Μπα, για εμάς πάνε αυτά, έχουμε οικογένεια τώρα” (εννοώντας παιδιά λες και όσοι δεν έχουν παιδιά, δεν έχουν οικογένειες ή όσοι έχουν παιδιά δεν πρέπει να σπουδάζουν). Μία γνωστή μου ξεκίνησε μια φορά να με ρωτάει διάφορα για τις σπουδές… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ πόση ματαίωση παίζει να αισθάνονται αυτά τα άτομα που προσπαθούν πάση θυσία να σου αποδείξουν ότι κάτι δεν κάνεις καλά… Πιθανολογώ να έκανε την προβολή των προβολών και να είχε κάποιο απωθημένο με τις σπουδές. Λυπηρό όπως και να έχει. Μπράβο σου που κάνεις αυτό που σ’ αρέσει!
μία φίλη μου στα 25 παράτησε την σχολή της στο ΕΜΠ γιατί δεν της άρεσε καθόλου και ξαναέδωσε πανελλήνιες, κόντρα στους γονείς της και γνωστούς. Τώρα παίρνει το πτυχίο της και είναι πολύ ευτυχισμένη. Παράλληλα είχε βρει και δουλειά για να στηρίξει το όνειρό της
Για την ιστορία, κι η 2η σχολή στο ΕΜΠ ήταν;
ουτε καν! Πηγα πανεπιστημιο στα 21, με το μυαλο πια κατασταλαγμενο καπως, κ ειχα προγραμμα, κ βγηκα και διαβασα και ολα τα προλαβα. Βασικα να εμφανιζεσαι σιγουρη, και να τους κοβεις τον αερα αμα πανε να σου την πουνε. Να λες τωρα αποφασισα τι θελω να κανω. Τελος! και ολα θα πανε καλα..
Αργά στα 22 για να σπουδάσεις; Τ’ ακούσαμε κι αυτό! Η μόνη διαφορά που έχουν τα 22 από τα 18 είναι μια ιδέα παραπάνω ωριμότητα για να επιδιώξεις τον στόχο σου με περισσότερη προσήλωση και μεθόδευση. Μου ακούγεται πάντως σαν να σε φοβίζει περισσότερο το “τι θα πουν” που κάνεις κάτι “καθυστερημένα” πάρα το αν θα τα καταφέρεις. Για αυτό προσθέτω παραδείγματα σε αυτά των υπολοίπων, για να δεις ότι είναι πιο κοινό από όσο πιστεύεις. Πρώτη εμένα, που παράτησα το μεταπτυχιακό για 11 χρόνια και γύρισα να το τελειώσω σαν βρεγμένη γάτα, χωρίς προσδοκίες και χωρίς να το πολυλέω… Διαβάστε περισσότερα »
Ποτέ δεν είναι αργά. Εκτός από το τέλος του σχολείου που όλοι δίναμε ανεξάρτητα με το αν ξέραμε τί μας γίνεται, έδωσα άλλες τρεις φορές και πέρασα σε τρεις διαφορετικές σχολές. Την τελευταία φορά ήμουν 30 με μωρό και full time job. Αλλά εγώ ήθελα να πραγματοποιήσω το όνειρο μου. Για αυτό, σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, να περάσεις εκεί που θες! Επίσης, θα συμφωνήσω με την Ρένα. Όταν με το καλό περάσεις θα είσαι από τους μικρότερους και θα γελάς που πίστευες ότι είναι πολύ αργά στα 22 σου!
Αφού είσαι τόσο σίγουρη γι αυτό που θες να κανεις, γιατί σε νοιάζει τι θα πουν οι αλλοι; μαζι θα διαβάζετε; έχεις το πλεονεκτιμα να ζεις σε μια χωρα οπου η φοιτηση στα πανεπιστημια ειναι δημοσια και δωρεαν για ολους (δεν ξερω για ποσο ακομη). Ξερεις ποσο μεγαλο ατού ειναι αυτό; επιπλεον ενα πτυχιο απο ελληνικό πανεπιστημιο αναγνωριζεται σε ολες τις χωρες της ΕΕ και uk ακομη. Επισης πλεον για παρα πολλα θέματα βρισκεις υλικο και στο youtube Μια συμβουλή που θα εδινα στον νεοτερο εαυτο μου θα ηταν να ειμαι πολυ πιο δυναμικη και σιγουρη για τις αποφασεις μου… Διαβάστε περισσότερα »
Στα 32 μου έδωσα ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών. Έλεγα πώς θα ξανακαθίσω να διαβάσω στην ηλικία αυτή και με δουλειά φουλ. Τελικά και διάβασα και τα κατάφερα. Στα 38 ξεκίνησα μεταπτυχιακό, με φουλ δουλειά, γάμο κλπ. Πάλι φοβόμουν πώς θα τα καταφέρω στην ηλικία μου να ξανακαθίσω να διαβάσω. Τελικά τα κατάφερα. Ακόμα και τώρα που είμαι 52 παρακολουθώ σεμινάρια, κάνω επιμορφώσεις και τα πάω μια χαρά. Η δια βίου μάθηση δεν σταματάει ποτέ. Στην ηλικία που είσαι, όπως λέει και η Ρένα, έχεις το πλεονέκτημα της ωριμότητας και της αφαιρετικής σκέψης, που θα σε βοηθήσουν, μαζί με την εμπειρία που έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι απάνω του και μη φοβάσαι! Είσαι στη τέλεια ηλικία. Όπως τα λέει η Ρένα είναι!