Η αγωνία μου είναι να προσπαθήσει για πρότυπο, μουσικό ή καλλιτεχνικό Γυμνάσιο;
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Έχω μια κόρη 11 ετών , η οποία είναι καλή μαθήτρια. Ωστόσο, φαίνεται να της αρέσει και το θέατρο, η λογοτεχνία, ο χορός και η μουσική. Ως τώρα λόγω μονογονεικότητας ήταν μονόδρομος το ιδιωτικό σχολείο. Ο στόχος πλέον είναι το Δημόσιο γυμνάσιο.. Η αγωνία μου είναι να προσπαθήσει για πρότυπο, μουσικό ή καλλιτεχνικό Γυμνάσιο; Ευχαριστώ πολύ!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερίνα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δεν διευκρινίσεις κατά πόσον η αρέσκεια προεκτείνεται σε φυσική συμμετοχή του παιδιού. Παίζει κάποιο μουσικό όργανο ή τραγουδά; Συμμετέχει σε παραστάσεις; Παρακολουθεί μαθήματα χορού; Εφόσον αυτά αφορούν σε συμμετοχή, δηλαδή μπορούν να μετουσιωθούν αργότερα σε επαγγελματικές διόδους, το καλλιτεχνικό ή μουσικό γυμνάσιο είναι ο χώρος όπου η κόρη σου θα ανθίσει. Ακούω καλά λόγια για τα καλλιτεχνικά γυμνάσια, βέβαια δεν έχω ευρύ δείγμα, αλλά so far so good (μέχρι εδώ καλώς, δηλαδή). Υπολόγισε ότι θα έχει το πήγαινε-έλα, γιατί είναι σε συγκεκριμένα σημεία τα σχολεία αυτά. Συνήθως υπάρχει κάποια πρόβλεψη από κάποιους δήμους κατοικίας για πουλμανάκι μεταφοράς των παιδιών από και προς σε καθορισμένο δρομολόγιο. Ρώτησε, ενημερώσου και ενημέρωσε και το παιδί.
Τα πρότυπα παρέχουν πολύ καλή, αξιόλογη εκπαίδευση με αξιώσεις, αλλά επειδή ακριβώς είναι εξυψωμένο το εκπαιδευτικό επίπεδο γίνεται σφαγή στις κατακακτήριες εξετάσεις για τις οποίες απαιτείται προετοιμασία την χρονιά της ΣΤ’ δημοτικού σε Νεοελληνική Γλώσσα και Μαθηματικά. Αξιολόγησε τον παράγοντα πίεση και πώς ανταποκρίνεται το δικό σου παιδί σε αυτήν ώστε να πάρεις μια απόφαση που θα έχει ωφέλιμο αποτέλεσμα για την ίδια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εξηγήστε μου γιατί λόγω μονογονεικότητας είναι μονόδρομος το ιδιωτικό σχολείο,χάνω κάτι?
Μια υποθεση θα κανω μονο: για τη μεταφορά απο και προς; Για τη φύλαξη μετά; Για τις ενσωματωμενες δραστηριοτητες την ωρα της φύλαξης; Όλα αυτά ομως κοστίζουν εξτρα απο τα κανονικα δίδακτρα, ακομα και σε μικρομεσαιο ιδιωτικο. Οποτε μιλαμε για καλοβαλμενη (μονεγονεϊκή) οικογενεια…
Μονόδρομος είναι η φροντίδα για τα παιδιά μας,ολα τ’αλλα ειναι επιλογές.
Συνήθως οι μονόδρομοι μας εγκλωβίζουν.
εγώ που πηγα σε ιδιωτικό σχολαγα στις 4, ίσως αυτό έχει να κάνει;
Εδώ είναι μονόδρομος για πολλές διγονεϊκές οικογένειες! Πέρα απο τις μετακινήσεις που αναφέρθηκαν, οι περισσότεροι εργαζόμενοι γονείς σχολάνε μετά τις 5 (στην καλύτερη) με περιορισμένες (ή και καθόλου) δυνατότητες τηλεργασίας. Επομένως έχεις να αποφασίσεις εάν θα τα κρατάει τα παιδιά κάποιος συγγενής, κάποιος φροντιστής (επι πληρωμή) ή θα βρίσκονται σε ιδιωτικό. Για να μην αναφέρω απεργίες, συνελεύσεις ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκύψει σε ένα δημόσιο σχολείο.
Όσα παιδακια ξέρω να πηγαν σε καλλιτεχνικο/μουσικο γυμνασιο, το ειχαν ζητήσει μόνα τους απο τους γονεις και υπηρχε και σχετική συσταση απο τους μουσικοδιδάσκαλους τους. Ίσως δλδ να το συζητήσεις με το παιδί σου και να δεις τις δικες του προθεσεις.
Αυτό ακριβώς. Λαμβάνουμε υπόψη το τι θέλει το παιδί και την άποψη των επαγγελματιών που έχουν δει κι από 100 παιδιά ο καθένας και έχουν μια εικόνα. Κι εμένα το παιδί μου όταν το ρώτησα μου είπε ότι θέλει να πάει στο αθλητικό γυμνάσιο, αλλά για πρωταθλητή και ολυμπιονίκη δεν το βλέπω, ούτε εγώ, ούτε οι προπονητές. Οπότε κοιτάξαμε μαζί τρία πρότυπα δημόσια σχολεία (που είχα προεπιλέξει εγώ) και το άφησα να διαλέξει.
Κάποια μουσικά και καλλιτεχνικά είναι πολύ καλού επιπέδου, κάποια πάσχουν από ανοργανωσιά, με κενές θέσεις καθηγητών ακόμη και μέσα στον Μάρτιο, σύμφωνα με αυτά που ακούω από φίλους με παιδιά που φοιτούν εκεί, δες πώς ειναι σε αυτα που αντιστοιχουν στον δήμο σου. Ως προς το πρακτικό, αυτά τα σχολεία έχουν και ελαφρώς διευρυμένο ωράριο και σχολικό για μεταφορά αφού πηγαίνουν παιδιά που φοιτούν σε διαφορετικούς δήμους. Στα καλλιτεχνικά γίνεται σφαγή για τις κατευθύνσεις εικαστικών και δευτερευοντος θεάτρου, ενώ για χορό είναι πιο βατά τα πράγματα. Στα πρότυπα δίνει εξετάσεις όλη η Ελλάδα με αποτέλεσμα ποσοστό επιτυχίας γύρω στο 10%.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ζω στην Ελλάδα, αλλά το ζήτημα πρότυπο ή όχι με έχει απασχολήσει εδώ και το έχω συζητήσει με φίλους και οικογένεια που ζει στην Ελλάδα. Κατ’ αρχήν συζητάς με το παιδί ώστε να είναι όσο γίνεται μια κοινή απόφαση και όχι κάτι που θα νιώθει ότι του επιβάλεις. Έπειτα και η κοινωνική διάσταση είναι σημαντική. Πχ στο καλλιτεχνικό γυμνάσιο απ’ όσο έχω ακούσει έχει δυσανάλογα πολλά κορίτσια, αν το παιδί σου ενδιαφέρεται και για πιο τυπικά αγορίστικα πράγματα ίσως να μην είναι το κατάλληλο περιβάλλον. Και τέλος να σκεφτείς τους λόγους που σε κάνουν να επιλέξεις σχολείο. Επιλέγεις επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Αναφέρεστε σε Ελλάδα;
Αναφέρεστε σε γυμνάσιο;
Αναφέρομαι σε γυμνάσιο αλλά δεν αναφέρομαι στην Ελλάδα, το έγραψα. Έγραψα όμως ότι οι αγωνίες των γονιών είναι παντού οι ίδιες όσο διαφορετικό και να είναι το εκάστοτε εκπαιδευτικό σύστημα. Το παράδειγμα από ένα άλλο εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να μην ταιριάζει 100% στην πραγματικότητα της Ελλάδας, αλλά αυτό ακριβώς δείχνει, ότι στην προσπάθειά μας να κάνουμε το καλύτερο για το παιδί μας μπορεί να του φορτώσουμε μια αποτυχία σε μικρή ηλικία (10-11 εδώ, 12 εκεί). Και αυτό πρέπει να το ζυγίσουμε πολύ προσεκτικά. ΥΓ Αν μπερδεύει η ηλικία, ενημερώνω ότι σε διαφορετικές χώρες μπορεί να διαφέρει η ηλικία έναρξης του… Διαβάστε περισσότερα »
Ωραία, γιατί μπερδευτήκαμε λίγο…
Κατανοητό. Ίδιες αγωνίες, σωστά.
Αλλά, για παροχή πληροφοριών είναι χρήσιμα τα δεδομένα της Ελλάδας.
Πρωτίστως, θα πρέπει να συζητηθεί με το παιδί, τί θέλει το ίδιο, πώς αισθάνεται, τί δυνατότητες έχει και ποιές προοπτικές υπάρχουν.
Πειραματικό πήγαινε η κόρη μου και ειχε θεατρικό όμιλο και άλλους ομίλους, δεν ηταν πιεστικό όπως τα πρότυπα, και της άρεσε πάρα πολύ
Η κόρη μου συμμετείχε στις εξετάσεις για τα πρότυπα και προετοιμαζόταν από την Ε’ δημοτικού με φροντιστήριο. Πέτυχε μεν αλλά δεν γνωρίζω ακόμα κατά πόσο άξιζε όλον αυτόν τον κόπο.
Στην γειτονιά μας το Γυμνάσιο έχει άσχημη φήμη για αλητεία και ναρκωτικά. Αν μέναμε σε γειτονιά με καλύτερο σχολείο, θα το προτιμούσαμε και για την ευκολία μετακίνησης και για τους φίλους.
Οι συμμαθήτριες της που θα δώσουν τον Ιούνιο για το καλλιτεχνικό Γυμνάσιο προετοιμάζονται και εκείνες στα εικαστικά και τον χορό. Έχω ακούσει για ελλείψεις σε ειδικότητες και για καθηγητές που δεν είναι ιδιαιτέρως συνεπείς στις παρουσίες.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αντιλαμβάνομαι γιατί κάποιοι γονείς έχουν τόσο μεγάλη αγωνία για τη μόρφωση των παιδιών τους, ως προς το κομμάτι των γνώσεων. Οταν θα πας να δουλέψεις κάπου, τουλάχιστον στη χώρα που είμαστε, θα δεις ότι την καλύτερη θέση δεν την έχει απαραίτητα αυτός που έχει τις περισσότερες γνώσεις, αλλά αυτός με τα μεγαλύτερα soft skills. Ικανότητα στην επικοινωνία, ομαδικότητα, ηγετικές ικανότητες, συνθετικό πνεύμα, ψυχραιμία, πειθαρχία. Αυτοί οι γονείς μου δίνουν την εντύπωση ότι νομίζουν ότι όλες οι δουλειές εκεί έξω είναι σαν το δημόσιο και θέσεις που μπαίνεις χάρη στις περγαμηνές σου. Καμία σχέση όμως. Θέλω… Διαβάστε περισσότερα »
Ειδικά στην ανάπτυξη των soft skills είναι που παίζει ακόμα μεγαλύτερο ρολο η επιλογή σχολείου.
Δεν είπα το αντίθετο. Αλλο ήταν το point μου. Έγραψα συγκεκριμένα ότι οι γονείς αγχώνονται να πάρουν τα παιδιά γνώσεις, γιατί νομίζουν ότι οι γνώσεις αρκούν για να εξασφαλίσουν το επαγγελματικό τους μέλλον. Ετσι, ψάχνουν το σχολείο που θα προσφέρει τις καλύτερες γνώσεις, ενώ θα έπρεπε να ψάχνουν το σχολείο που θα προσφέρει καλύτερο περιβάλλον για ανάπτυξη soft skills μαζί με τις γνώσεις. Αυτο το σχολείο μπορεί να είναι κάλλιστα δημόσιο με χαρισματικούς καθηγητές, δε χρειάζεται να είναι οπωσδήποτε ιδιωτικό.
Τα δημόσια σχολεία όμως δεν μπορείς να τα διαλέξεις (στην Ελλάδα τουλάχιστον). Ο νόμος σε υποχρεώνει να πας στο σχολείο της γειτονιάς σου ότι και να είναι αυτό (έχω τύχει να πάω για μια χρονιά σε δημόσιο σχολείο που ήταν τόσο χάλι που η δευτεροβάθμια το έκλεισε στο τέλος της χρονιάς και τους 5-6 που επιβιώσαμε μας έστειλε σε άλλο). Ε όσοι είναι τυχεροί και έχουν καλό σχολείο στην γειτονιά τους σπάνια στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό (έχω τύχει και σε δημόσιο σχολείο που ήταν τόσο καλό που φεύγαν παιδιά από το Αρσάκειο για να έρθουν μόλις οι γονείς… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι βρε ???, δεν υπάρχουν απεριόριστες επιλογές. Πάμε με την καλύτερη δυνατή κάθε φορά.
Να μη νομίζουν οι γονείς ότι αρκούν οι γνώσεις, αυτό είναι το ποιντ μου και θεωρώ ότι βοηθάμε πολύ όταν μοιραζόμαστε την εμπειρία μας.
Τώρα το τι δε μπορούμε να κάνουμε, να χαμε να λέγαμε, δε βλέπω πως βοηθάει.
Τα ιδιωτικά σχολεία σε μεγάλο βαθμό τα επιλέγουν για δικτύωση ειδικα τα πιο “καλά”.
Μα τα σχολεία που αναφέρει προσφέρουν κι άλλα πράγματα περα απο ξερη γνώση. Απλά δεν τελειώνουν στις 2 αλλά πιο αργά. Επισης στη χώρα μας το πιο δυνατό skill ειναι το πολιτικό βύσμα, επειδή λογω ασεπ ειναι πλέον πιο δύσκολο να εφαρμοστεί στο δημόσιο χρησιμοποιείται στον ιδιωτικό τομέα. Και ειναι αστείο να μιλαμε ταχα για δεξιότητες σε μια οικονομία που βασίζεται σε μεγάλο βαθμο στο πελατειακό κράτος. Οι γονείς στην Ελλάδα λοιπόν πρέπει να ξέρουμε ότι τα παιδιά μας (και εμεις) πρέπει να παλέψουν πολύ αν πηγαίνουν με το σταυρό στο χέρι. Εναλλακτικά διαβατήριο, βαλίτσα και αντε γεια.
Δεν υπάρχουν μαθήματα soft skills γιατί δεν τα προβλέπει το εκπαιδευτικό σύστημα, τουλάχιστον όχι αυτά που ανέφερα πιο πάνω Ο,τι βοηθήσουν οι καθηγητές από μόνοι τους.
Επίσης δεν παίζουν σε όλες τις δουλειές πολιτικά βύσματας, όπως πχ στα περισσότερα μικρού μεγέθους γραφεία μηχανικών, που είμαι κ εγώ.
Και τέλος, οι γονείς πρέπει να βοηθήσετε πολύ τα παιδιά σας με αυτοπεποίθηση κυρίως και δευτερευόντως γνώσεις. Ήδη έτσι δεν πάνε με το σταυρό στο χέρι.
Α και ας μη θεοποιούμε τόσο πολύ το εξωτερικό! Δεν είναι όλα ρόδινα, γι αυτό κ πολλοί που πήγαμε, τελικά μετά από χρόνια επιστρέψαμε στην Ελλάδα
11 χρονων, 6η δε θα παει ?