Η εξαρτητική σχέση με τους γονείς είναι σαν τρίγωνο των Βερμούδων όπου εξαφανίζεται οποιαδήποτε δύναμη και κουράγιο.
_________________
Η ιστορία της Εξαντλημένης, μα Ετοιμοπόλεμης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπημένο ampa, θα ήθελα πολύ τη βοήθεια σου.
Έχω εγκλωβιστεί σ ένα δυσλειτουργικό πλαίσιο οικογένειας – ψυχολογικών – αφραγκιας και χρειάζομαι βοήθεια για να προχωρήσω.
Είμαι 30 ετών και δεν έχω καταφέρω να ανεξαρτητοποιηθω απ’ τους γονείς μου. Στα 18 πέρασα στην αρχιτεκτονική σχολή, που τόσο ήθελα, και τα φοιτητικά μου χρόνια ήταν μια οδύσσεια. Η οικογένειά μου τότε βαρεσε μπιέλα, η κρίση τσάκισε τα ήδη ταπεινά οικονομικά, κι εγώ ως μοναχοπαίδι το ρουφηξα όλο. Τότε άρχισαν να σκανε τα δικά μου ψυχολογικά, με βαριά καταθλιπτικά επεισόδια, τα οποία πέρναγα μόνη μου. Όταν έφτασα σε οριακό σημείο, το πήραν πρέφα κι οι γονείς μου (τα δικά τους σοβαρά ψυχολογικά, ειδικά της μάνας μου, έχουν ρίξει τα αντανακλαστικά τους) και με στήριξαν στο να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία στα 24. Πήρα μεγάλη βοήθεια από εκεί, προσπάθησα και σχεδόν τελείωσα τη σχολή με πολύ πόνο και κόπο, αλλά με τον κορονοιο βούλιαξα πάλι άσχημα.
Όταν άνοιξαν τα πράγματα, σε κατάσταση απόγνωσης έπιασα δουλειά ως πωλήτρια. Αυτό βοήθησε στο να πάρω λίγο τα πάνω μου, αλλά μετά από κάποιους μήνες άρχισα πάλι να βουλιάζω. Δεν είχα και ψυχολογική υποστήριξη λόγω οικονομικών. Για ακόμα μια φορά, κατέβασα ρολά και χώθηκα στην τρύπα μου.
Τώρα μετά απ’ όλα αυτά, είμαι εξαντλημένη σωματικά και ψυχικά, αλλά πιο αποφασισμένη από ποτέ ότι πρέπει να σπάσω αυτό το τρίγωνο των Βερμούδων. Στο πρακτικό, παλεύω καθημερινά με την εξαρτητικη σχέση που έχω με τους γονείς μου και έχω αποδεχτεί ότι σ αυτή την φάση η μόνη βοήθεια που μπορούν να μου προσφέρουν είναι ένα πιάτο φαι και στέγη.
Ψυχολογικά, έχω 2 καλές φίλες που με στηρίζουν όσο μπορούν και έχω απευθυνθεί σε μια δημόσια δομή ψυχικής υγείας, η οποία διαδικασία όμως κινείται με πολύ αργούς ρυθμούς. Το οικονομικό είναι και το πιο δύσκολο θέμα. Εκεί παραλύω.
Πολύ μίλησα νομίζω. Πείτε κι εσείς ρε παιδιά μπας και βγει τίποτα
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εξαντλημένη, μα ετοιμοπόλεμη
________________________
Aς οργανώσουμε τη συζήτηση.
Φίλη, δεν είσαι η μόνη, έχει συμβεί σε πολλά άτομα της γενιάς σου. Μεγάλωσε μέσα στην κρίση και κατόπιν ήρθε καπάκι η πανδημία και τα αποτελείωσε. Όμως δεν είναι όλα χαμένα. Είσαι πάρα πολύ νέα, μπροστά στην πιο δημιουργική φάση της ζωής.
Το γεγονός ότι η ψυχοθεραπεία κι η εργασία σου έδωσαν μια πρόσκαιρη ανακούφιση πρέπει κάτι να σου λέει. Είναι σημαντικό που το κατανοείς και που το κατανόησε κι η οικογένειά σου και πήρες τη βοήθεια που χρειαζόσουν.
Πιστεύω ότι πρέπει να ξεκινήσεις από το θέμα της δουλειάς. Χρειάζεσαι καθοδήγηση σε συγκεκριμένη μεθόδευση, όχι απλώς να στέλνεις βιογραφικά (που δεν τα πολυδιαβάζει αναλυτικά κανείς, δυστυχώς). Μπορείς να απευθυνθείς στον ΟΑΕΔ/ΔΥΠΠΑ ώστε να σε συμβουλέψει εξειδικευμένος σύμβουλος να ενταχθείς σε συγκεκριμένα προγράμματα σε συνάρτηση και με τις ικανότητες και τις σπουδές σου. Θα σε στείλει σε επιχορηγούμενα προγράμματα αρκετών μηνών, σε γραφεία, όπου αν ο εργοδότης καλύψει τις ανάγκες σου μέσω εσού θα σε προσλάβει σε κανονική βάση. Μέχρι τότε πληρώνεσαι από το επιχορηγούμενο πρόγραμμα και κερδίζεις ταυτόχρονα μαθητεία, κερδίζουν δηλαδή όλοι. Ψάξε όρους και προϋποθέσεις μαζί με τον ειδικό.
Επίσης θα μπορούσες να αυταπασχοληθείς, εφόσον γίνεται στον τομέα σου ή σε κάποιο χόμπυ, το οποίο θα μπορούσε με την βοήθεια των νέων τεχνολογιών να γίνει σε δεύτερο χρόνο κανονικό επάγγελμα. Σχεδιασμός design αντικειμένων, σκίτσα και γραφικά, μεταφράσεις, επιμέλεια εικόνας ιστοτόπων, κατασκευές με διάφορα υλικά, είναι όλα εργασίες που μπορούν να γίνουν με ένα e-shop προϊόντων ή υπηρεσιών και κατόπιν κατάλληλη δικτύωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (και λίγη διαφήμιση Google πιθανώς, αν υπάρχει μια μαγιά ποσού) ώστε να σε μάθει κόσμος. Το να ανοίξεις μπλοκ στην εφορία είναι υπόθεση μιας μέρας για μονοπρόσωπη επιχείρηση. Συμβουλέψου έναν λογιστή, αφού πρώτα βάλεις κάτω με χαρτί και με μολύβι έναν πρώτο προϋπολογισμό τι χρειάζεσαι (λειτουργικά έξοδα, περιθώρια λάθους, εύρος εργασίας κλπ.).
Μαζί με την εργασία θα απευθυνθείς στις δωρεάν υπηρεσίες του δήμου σου για ψυχοθεραπεία, ώστε να αποκόψεις σταδιακά τον εξαρτητικό δεσμό με τους γονείς, και θα ακολουθήσεις τις συνεδρίες που σου προτείνουν, στον χρόνο που σου προτείνουν.
Εκμεταλλεύσου τις ευκαιρίες που ανοίγονται και στείλε μας update!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

”Εξαντλημένη, μα ετοιμοπόλεμη”. Τέλεια, συνέχισε να προχωράς, καλό κουράγιο.
Θέλω μόνο να σχολιάσω σχετικά με τον αργό ρυθμό που πάνε οι διαδικασίες και ότι στο μεταξύ η ζωή κυλάει και πισωγυρίσματα συμβαίνουν: Δεν είναι ελληνικό προνόμιο ότι «τα πραγματα πάνε αργά». Αυτό. Στη χώρα που ζω τα πραγματα πάνε πολυυυυυυ αργά, και όσον αφορά την δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη, ο μόνος τρόπος είναι να κανεις δηλώσεις -ξεκάθαρο υπονοούμενο οτι είσαι ετοιμ@ για το απονενοημένο. Θα σε καλέσουν επειγόντως στο κινητό, και αν κρατιέσαι καμια βδομάδα θα μπεις εμβόλιμα για εκτίμηση για φαρμακευτική αγωγή. Οπότε -στο πόιντ – γράφουσα έχεις απίστευτο κουράγιο και εύχομαι να σου πάνε όλα καλά, έστω και… Διαβάστε περισσότερα »
Ο τι σου είπε η Ρενα.
Το αναγνωρίζεις,είσαι ετοιμοπόλεμη και όλα θα γίνουν!
Εύχομαι τα καλύτερα!
Γίνε δυνατή. Τρέξε να βρεις αυτό που σου ταιριάζει
Λειπουν πολλες πληροφοριες για να σε βοηθησουμε.
Τελικά το πηρες το πτυχίο ή οχι?
Αυτη ειναι η πιο σημαντικη.
Επισης, δεν εχω καταλαβει σε τί επιπεδα κινειται η σχεση σου με τους γονεις σου: ειναι κακοποιητικοι τελικά, και σε καταθλιβουν με την αυμπεριφορα τους?
Ή το μονο θεμα σου μαζι τους ειναι που δεν εχουν λεφτα να σε στηριξουν;