H Ρένα απαντά: Πώς συζητάς με κάποιον που αρνείται να συζητήσει;

Οι προβληματισμοί που υποτιμώνται, μαζί κι η ερωτώσα. Πότε συζητάμε με κάποιον πού δεν θέλει να συζητήσει;

______________

Η ιστορία της Αγανακτισμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα!
Συγχαρητήρια για τη στήλη!

Τι γίνεται όταν εκφράζεις τα παράπονα σου στο αγόρι σου, αλλά αυτός απλά γελάει λέγοντας ότι όλα είναι στη φαντασία μου και ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας;
Αισθάνομαι σαν να μην σεβεται τους προβληματισμούς μου. Σαν να μη δίνει σημασία. Η σαν να μην σκέφτεται πολύ για να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση. Απλά γελάει και λέει είναι όλα μια χαρά, μην ανησυχείς, δεν ισχύουν αυτά που λες.

Εγώ όμως δεν πείθομαι.
Και το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι για να μου μιλήσει στα σοβαρά. Τι να κάνω; Του λέω θέλω να συζητήσουμε και μου λέει μια κουβέντα και μετά ο διάλογος δεν συνεχίζεται. Είναι σαν να μη δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να συνεχιστεί ένας τέτοιου είδους διάλογος.
Εγώ όμως μένω κενή και γεμάτη απορίες.

Τον απειλω καμία φορά ότι αν δεν κάτσεις να συζητήσουμε εγώ θα φύγω, γιατί δεν αισθάνομαι καλά, πονάει η ψυχή μου κλπ, αλλά δεν έχει και ιδιαίτερο αποτέλεσμα όλο αυτό.
Τα ίδια θέματα προκύπτουν ξανά και ξανά. Είναι σα να μη λύνονται ποτέ, γιατί τα χώνει κάτω από το χαλί και δεν κάθεται ποτε να συζητήσει. Έχω κάνει φοβερές σκηνές. Δεν πιάνει τίποτα. Δεν μπορώ να του μιλήσω, όπως βλέπετε. Έχω απειλήσει ότι θα φύγω, έχω φωνάξει, έχω εξοργιστεί, δεν ξέρω πια τι να κάνω.

Τι να κάνω;
(Είμαστε 2 χρόνια μαζί, συγκατοικουμε, και έχουμε κάποια διαφορά ηλικίας)

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγανακτισμένη
__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Σ’ευχαριστώ πολύ!

Αγαπητή φίλη, όταν λέω ότι δεν λύνονται όλα τα προβλήματα με το διάλογο, όπως μας έχει γανώσει τον εγκέφαλο η ποπ κουλτούρα, αυτό εννοώ. Ο φίλος σου έχει βρει τον τέλειο τρόπο για να περνάει το δικό του, να συνεχίζει να κάνει ό,τι του αρέσει και να μην μπορείς και να βρεις το δίκιο σου επειδή κόβει την συζήτηση κάνοντάς σου ένα κοφτό gaslighting. (Μετάφραση: “Εσύ είσαι παλαβή, δεν υπάρχει κάτι να συζητήσουμε”)

Πράγματι δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να συζητήσεις με κάποιον που δεν θέλει να συζητήσει κι ακόμη περισσότερο δεν θέλει να αλλάξει στο παραμικρό. H στάση αυτή στην βιβλιογραφία αναφέρεται ως stonewalling: κλείνεται σαν να βάζει ένα τείχος ανάμεσά σας, ώστε κάθε παράπονο κι ανασφάλεια να σκάει πάνω στο τείχος και να μην βρίσκει στόχο.

Eίναι όντως συχνό θέμα, τουλάχιστον σε ετερόφυλα ζευγάρια να πιέζει μια γυναίκα τον άντρα να συζητήσουν προβλήματα της σχέσης κι εκείνος να αρνείται. Μπορεί να φαίνεται ότι όσο περισσότερο πιέζει να συζητήσουν το θέμα, τόσο περισσότερο εκείνος αποσύρεται. Ή μπορεί να γίνεται όλο και πιο αμυντικός. Αυτό θα μπορούσε να σε κάνει να προσπαθείς περισσότερο, να επινοείς πιο δημιουργικούς τρόπους για να τον κάνεις να ανοιχτεί. Ή μπορεί να απογοητευτείς αντιδρώντας με έντονα συναισθήματα, όπως θυμό. Αυτό θα ενισχύσει την άρνησή τους να ανοιχτούν. Εναλλακτικά, μπορεί να αρχίσεις να αισθάνεστε απελπισία, όπως εδώ, κάτι που θα μπορούσε να σε οδηγήσει να σταματήσεις να προσπαθείς εντελώς. Αυτό είναι εξαιρετικά προβληματικό και θα δημιουργήσει μια ανθυγιεινή δυναμική όπου και οι δύο είτε αποφεύγετε τα θέματα είτε ζείτε με το πώς είναι η σχέση τη στιγμή αυτή. Όταν συμβαίνει αυτό, η σχέση σας δεν μπορεί να προχωρήσει και τις περισσότερες φορές χειροτερεύει.

Επειδή ανέφερες ότι:

• απαντάει ότι όλα είναι στη φαντασία μου και ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας
• δεν σεβεται τους προβληματισμούς σου
• δεν σκέφτεται πολύ για να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση
• γελάει και λέει είναι όλα μια χαρά, μην ανησυχείς, δεν ισχύουν αυτά που λες
• δεν αισθάνεσαι καλά
• μένεις κενή και γεμάτη απορίες
• πονάει η ψυχή σου

με βάση και τους τρέχοντες προβληματισμούς των νέων γυναικών στο σχετίζεσθαι, συμπεραίνω (και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος) ότι εκείνος φλερτάρει μέσω σόσιαλ μίντια ή κάνει κάφρικες συζητήσεις με τους άντρες φίλους του που δείχνουν ότι ψάχνεται ή συγκρίνει κοπέλες. Κι ότι αυτό αναζωπυρώνει όλες σου τις ανασφάλειες.

Τα παράπονά σου τα έχεις γνωστοποιήσει πολλές φορές. Τα γνωρίζει. Αν ήθελε να δώσει σημασία, θα έδινε. Θα δεχόταν έστω ότι έχεις προβληματισμούς και θα έδινε υποσχέσεις ότι θα αλλάξει. Όχι ότι θα το τηρούσε, φυσικά, αλλά θα έδειχνε μια πρόθεση παράτασης χρόνου και αιτήματος δεύτερης ευκαιρίας. Το ότι δεν το κάνει δείχνει ότι δεν τον απασχολεί. Καθόλου. Και σε υποτιμά, καθώς σε θεωρεί χαζή γελώντας με τους προβληματισμούς σου.

Εφόσον τον απείλησες ότι θα φύγεις κι ότι θα χωρίσετε αλλά δεν το πραγματοποίησες, γνωρίζει επίσης ότι η απειλή σου είναι κούφια. Όσο κι αν τον απειλείς ξέρει ότι δεν θα το κάνεις. Καταλαβαίνεις πού πάει η απάντηση, έτσι; Θα σε σεβαστεί ίσως (ίσως, δεν είναι ούτε κι αυτό σίγουρο) μόνο αν όντως φύγεις ή τον διώξεις: ανάλογα ποιανού είναι το σπίτι.

Αν είναι δικό του, κάνε πλάνο πού θα πας και πού θα μείνεις από τώρα. Δεν χρειάζονται ανακοινώσεις, το κάνεις μια μέρα ξαφνικά κι αφήνεις σημείωμα, “είχες προειδοποιηθεί”. Αν είναι δικό σου, μια άριστη ιδέα είναι να του δώσεις ένα δεκαπενθήμερο διορία να μαζέψει τα πράγματά του. Αν δεν το κάνει, τα βγάζεις εσύ έξω στο δρόμο και στέλνεις μήνυμα να τα πάρει. Είναι απόλυτα σίγουρο ότι ποτέ ξανά δεν θα πιστέψει ότι δεν πραγματοποιείς τις απειλές σου. Αν τυχόν, παρ’ελπίδα τα ξαναβρείτε μετά απ’αυτό, ποτέ ξανά δεν θα νομίσει ότι είσαι αμελητέα μονάδα, γκαραντί.

Είναι μια από τις περιπτώσεις που προτείνω όντως τον χωρισμό, κάτι που δεν συνηθίζω, επειδή δεν υπάρχει διάθεση να διασωθεί κάτι που βαίνει όλο και χειρότερο, ενώ ταυτόχρονα η επένδυση που έχει γίνει ήδη είναι μικρή. Καλύτερα τώρα λοιπόν παρά μετά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News