Το παιχνίδι με τις χάντρες…
____________
Η ιστορία της Πεταλούδας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Για πείτε μου γιατί λειτουργεί τόσο καλά το “όσο το φτύνεις τόσο κολλάει”; Βασικά λειτουργεί και σε εσάς ή μόνο σε μένα;
Και όταν λέω ”φτύνεις” δεν εννοώ το σίγουρο και ξεκάθαρο ”δεν με ενδιαφέρεις”. Εκεί είναι εύκολα τα πράγματα. Εννοώ την φυσική αδιαφορία ενός ανθρώπου που, ναι μεν ψήνεται, αλλά δεν καίγεται κι όλας, και που μοιάζει να θέλει κόπο να τον ”κατακτήσεις”. Με θλίψη διαπιστώνω οτι έλκομαι πιο πολύ όταν κάτι μοιάζει δύσκολο στο να επιτευχθεί. Αποκτά αυτόματα πιο πολύ ενδιαφέρον. Είναι σαν δοκιμασία που τουλάχιστον στην αρχή μοιάζει συναρπαστική.
Ρωτάω λοιπόν: γιατί συμβαίνει αυτό; Και πώς σταματάει αυτό το παιχνίδι να σε τρέφει;
ΑΠΟ ΤHΝ – πεταλούδα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Έχω την απάντηση σε αυτό, αλλά πιθανότατα δεν θα σου αρέσει.
Δεν έχεις λάβει (ακόμη κι από παιδί ίσως;) όλη την διαβεβαίωση ότι αξίζεις κι ότι είσαι αξιαγάπητη και σημαντική, δηλαδή αυτό που όλοι οι άνθρωποι αξίζουν αξιωματικά. Προσπαθείς να αποκτήσεις την επιβεβαίωση αυτή κατακτώντας αυτό που σου φαίνεται δύσκολο, άπιαστο και πιο προκλητικό. Προσπαθείς να διατρανώσεις το Εγώ σου. Μοιάζει σύνδρομο ανωτερότητας, αλλά είναι μάλλον το αντίθετο. Δεν βοηθάει κι η ανταγωνιστική ατμόσφαιρα της σύγχρονης πραγματικότητας όπου όλοι διαγωνίζονται σε άτυπους Ολυμπιακούς. Μην πιάσω και την ποπ κουλτούρα που “ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο”. Όχι, ανωριμότητα είναι αυτό. Αξίζει αυτό που καθένας και καθεμία θέτει ως άξιο για τον εαυτό τους ότι αξίζει.
Αν καταφέρεις το δύσκολο (ας πούμε) στόχο, το Εγώ σου ανεβαίνει στον Όλυμπο. Αν αποτύχεις, νιώθεις απογοήτευση και ματαίωση κι αυτό σε κάνει να ελπίζεις στην επόμενη φορά, αλλά ταυτόχρονα να νιώθεις ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια. Αυτή η ανασφάλεια είναι ορατή πάνω σου, γράφει στην αύρα σου και “διαβάζεται” από όλους αυτούς που το παίζουν ιστορία και γοητευτικοί, κι έτσι καταλήγουν να σε χειραγωγούν. Ναι, μωρέ οκ, ας βρεθούμε, δεν καίγομαι κιόλας βέβαια, καλά, ας πούμε 8 για να έρθω 9, πώς κάνεις έτσι, γιατί είχες κάτι καλύτερο να κάνεις;
Δε γίνεται δουλίτσα έτσι.
Για να αλλάξει αυτό το παιχνιδάκι να σε τρέφει πρέπει να απομυθοποιήσεις (τι παραπάνω έχει ο άλλος δηλαδή και έχει το αυθαίρετο δικαίωμα να σε παίζει;), να εκλογικεύσεις, να ενδοσκοπήσεις (αυτά που σου εξέθεσα παραπάνω) και κυρίως να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση κι αυτοεκτίμηση.
Αυτό δεν θα έρθει μαγικά. Θα το κάνεις εσύ να έρθει με τα επιτεύγματά σου σε διάφορους τομείς. Δεν είναι ανάγκη να είναι κάτι περίπλοκο αρχικά. Ας πούμε αν ξέρεις καλά ένα θέμα, αν μαγειρεύεις καλά ένα φαγητό, αν έχεις πάει ταξίδι σε έναν ασυνήθιστο προορισμό και κατόρθωσες να αποκτήσεις μια εμπειρία μόνη σου, αν έχεις κατακτήσει κάποιο επαγγελματικό στόχο, αν διάβασες ένα δύσκολο βιβλίο, αν ξέρεις τα καλύτερα μπαράκια κι εστιατόρια της πόλης σου και μπορείς να κατευθύνεις κάποιον άριστα.
Η αυτοεκτίμηση, το συναίσθημα ότι μας αξίζουν τα καλύτερα, είναι κάτι που εδραιώνεται μέρα τη μέρα, στιγμή τη στιγμή. Οι συνεχείς συμβιβασμοί, η αυτοματαίωση, η απογοήτευση για τα γκομενικά (που είναι παντελώς αναξιόπιστα επειδή κυκλοφορεί ό,τι να’ναι εκεί έξω) είναι καταστροφικά για το Εγώ σου. Προσπάθησε να βγεις από το Εγώ σου, να το δεις απ’έξω και να το φέρεις στις διαστάσεις που θα είναι κάτι άνετο με το οποίο θα συμβιώνεις καθημερινά και θα σου προκαλεί πίστη αντί για ανασφάλεια. Σίγουρα πάντως η αξία σου δεν εξαρτάται από την προσοχή του “δύσκολου άντρα”.
Η Ρένα απαντά: Γιατί τους βλέπω ως τρόπαιο και τρώω τα μούτρα μου;
Και σε όσες είστε γονείς: ενδυναμώστε τα κορίτσια σας, μην τους δημιουργείτε ανασφάλειες παντός είδους (για το σώμα τους, για τις επιδόσεις τους, για το μυαλό τους) για να τις ελέγχετε. Θα το πληρώνουν σε όλη την ενήλικη ζωή τους με τρόπους που δεν θα σας κάνουν μακροπρόθεσμα χαρούμενους/ες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα σου πω εγώ τι έγινε με εμένα, όταν κατάφερα αυτόν τον πολυθρύλητο στόχο: Να “κατακτήσω” αυτόν που εγώ ήθελα κολασμένα, αλλά αυτός δεν καιγόταν και πάρα πολύ, και να τον κάνω και να ενδιαφερθεί για μένα, και να με γουστάρει, και να θελήσει και σχέση. Τέλειο, έτσι; Για ένα διάστημα έπλεα σε πελάγη ευτυχίας. Ήταν σαν να ήμουν συνέχεια υπό την επήρρεια ναρκωτικών. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε τίποτε άλλο, δεν μπορούσα να διαβάσω ή να κάνω τίποτε που να χρειαζόταν προσπάθεια ή κριτική σκέψη. Ήθελα μόνο να ήμουν μαζί του, τίποτε άλλο. Ύστερα άρχισε να με κατατρώει ο… Διαβάστε περισσότερα »
παρομοιως.. : τι του βρηκα του τενεκε..
και δεν ειναι τυχαιο που καθε φορα που ξεπερνουσα μια τετοια κατασταση, ενιωθα σαν τον μυωπα που εβαλε γυαλια και βλεπει πλεον καθαρα
Πώς κατάφερες να κάνεις έναν άνδρα που δεν σε θέλει ,να σε θελήσει και μετά να ξεκινήσει η διαδικασία αυτουπονομευσης που περιγράφεις;
Αυτό θέλω και εγώ να το μάθω..
Για μια γνωστη ρωτάω (κλασσικα.. Χαχα)
Αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήταν ότι δεν με ήθελε, απλά δεν τρελαινόταν. Είχε παίξει δηλαδή ONS και αυτός δεν έδειχνε να καίγεται να με ξαναδεί, ενώ εγώ ήθελα σαν τρελή. Γι’ αυτό και τον διεκδίκησα φουλ αποφασιστικά. Φυσικά έχει μεγάλη σημασία και το γεγονός ότι κι αυτόν δεν τον χάλαγε μια σχεσούλα, δεν ήταν δηλαδή σαν κάποιες περιπτώσεις που σου λένε με το καλημέρα σας “δεν κάνω σχέσεις, τέλος”. (Όπως και να ‘χει, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να φανεί το σχόλιο μου σαν bragging, γιατί πραγματικά δεν θεωρώ ότι κατάφερα κάτι. Απλώς ήθελα να δείξω και την άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
H Ρένα σου έδωσε μια ωραία και ουσιαστική απάντηση. Γιατί θα πρέπει να σε φτύνουν, για να κολλήσεις; Γιατί να επιτρέψεις στον άλλο να παίζει τέτοια παιχνίδια εις βάρος σου και να σε πληγώνει ασύστολα; Γιατί ο άλλος να είναι ένας στόχος που “πρέπει” να κατακτήσεις; Όταν ο άλλος παίζει τέτοια παιχνιδάκια δεν θέλει αρκετά. Έτσι να το δεις. Γιατί αυτός που θέλει πραγματικά, δεν παίζει παιχνιδάκια (όσο ανώριμος και αν είναι).
ΑΠΑΝΤΗΣΑΡΑ Μπραβο Ρενα Αλλα και πολυ ευστοχη και επικαιρη η ερωτηση της κοπελας Εκτυπωση και στον τοιχο Μονο ως προς την παραγραφο που λεει να ξεκινησεις να μαγειρευεις, να ταξιδευεις κτλ κτλ θα δεις βελτιωση. Εχω να απαντησω πως :ΜΠΑΑΑΑΑ Διοτι τα κανω ολα αυτα (ειναι ο χαρακτηρα μου ετσι), αλλα δεν Μπορει βεβαια σε αλλες να πιασει.. Εμενα με βοηθησε μηνυμα σαν αυτο εδω ας πουμε. Που εξηγει και αναλυει την κατασταση Οταν γινει κατι απτο για μενα, κατι που να μπορω να περιγραψω με λογια, και οχι απλα να το νιωθω χωρις να καταλαβαινω τι μου συμβαινει, τοτε… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα κι εγώ το ίδιο θέμα για χρόνια. Να κυνηγώ μόνιμα αυτούς που δεν μπορώ να έχω. Η δυσκολία με εξίταρε Έχει δίκιο σ αυτό που λέει η Ρένα. Νιώθουμε πιο σπουδαίες έτσι κι ότι αξίζουμε, ο άλλος είναι η απόδειξη του πόσο σημαντικές είμαστε αφού καταφέραμε να κατακτήσουμε τον δύσκολο στόχο ή γιατί γύρισε να μας κοιτάξει αυτός που τον έχουμε σε βάθρο. Ο προσιτός δίπλα μας που μας γουστάρει φουλ τι αξία να έχει; Ε για να μας γουστάρει δεν θα ναι και κάτι σπουδαίο.. Αν έχεις αυτοπεποίθηση δεν μπαίνεις σε τέτοια τριπάκια. Βγήκα από αυτό όταν κάποια… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι 35 και 3μηνων ,και διαπίστωσα με οδυνηρό τρόπο ,αφού με πούλησε για άλλη μια φορά ,μια από τις “δύσκολες” καψουρες μου,ότι δεν αξίζει αυτό το μαζοχιστικο ερωτικό παιχνίδι.Το σε “θέλω ” αλλά εσύ με “θες λιγάκι”.Δεν αξίζει .Σε σκοτώνει σιγά σιγά,σου αδειάζει την ψυχή .Σε πάει αργα και βασανιστικά στον πάτο .Σε σκοτώνει .Σου απομυζά ενέργεια.Απο μια ηλικία και μετά ,θες αμοιβαιότητα,και ασφάλεια .Αν υπάρχει και έρωτας και πάθος και ρομαντισμός,ακόμη καλύτερα.Αλλα θες αμοιβαιότητα και ασφάλεια .Δεν είμαστε πλέον 20 ,που όταν δε σε ήθελε ο γκόμενος νόμιζες ότι θα πεθάνεις την Τρίτη και το Σάββατο,ήσουν στο τραπέζι επάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Σε σκεφτόμουν γιατί χάθηκες τελευταία. Ελπίζω να είσαι καλά!
Ο τρόπος που γράφεις αυτό το σχόλιο, βγάζει μια εσωτερική ηρεμία που μου δίνει το feeling ότι, είτε μετακομίσεις είτε όχι, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή σου. Εύχομαι τα καλύτερα.
Συμβαίνει γιατί έχεις διαστρεβλωμενα μάθει τι σημαίνει οικειότητα, τι σημαίνει αγάπη και προσοχή και πως μοιάζουν/πως να τα αναγνωρίζεις.
Στην πραγματικοτητα αν κάποιος ενδιαφέρεται το δείχνει και αν δεν θέλει αυτο σημαινει ότι δεν θέλει και περα από το ότι δεν μπορούμε εμείς να το αλλάξουμε κάπως, οφείλουμε να το σεβόμαστε.
Ωχ το έζησα με τον πρώτο που ερωτεύτηκα και δυνάμωσα όταν πήρε να με απορρίψει με φυσιολογικό τρόπο. Ε του έδωσα εγώ χυλόπιτα και του είπα ότι έχω άλλον, ότι δεν είχε καταλάβει καλά τις προθέσεις μου και ότι τον βλέπω σαν φίλο. Ήμουν πολύ μικρή για να αντιδράσω πιο ώριμα. Όμως, ξέρω ότι τον τσάκισαν τα λόγια μου.
Κοιτα, καταλαβαινω τι λεει η Ρενα και οι υπολοιπ@. Αλλα ρε παιδια, το ιδιο ειναι να ανεβεις τον Υμηττό με το να ανεβεις το Εβερεστ? Δεν προσφερει ικανοποιηση η εκπονηση ενος δυσκολου τασκ? Ετσι δεν χτιζεται κιολας η αυτοπεποιθηση? Οταν επιτυγχανεις κατι δυσκολο? Εχω μπερδευτει. Απλα νομιζω οτι δεν το πετυχεις δεν πρεπει να τα βαφεις μαυρα. That’s all.
Θα σε ξεμπερδέψω.
Το Έβερεστ είναι ένας αντικειμενικά δύσκολος στόχος. Το να φας τα μούτρα σου δεν είναι επομένως ντροπή και το να το πετύχεις θρίαμβος.
Ο ταραμάς που το παίζει ιστορία και Πορφύριο Ρομπιρόσα δεν είναι αντικειμενικά δύσκολος στόχος, επειδή οι άνθρωποι δεν είναι μετρήσιμες αντικειμενικά μονάδες. Επομένως το να φας τα μούτρα σου είναι τελείως συγκυριακό κι η επιτυχία προϊόν αυθαίρετης έγκρισης.
Μα οι άνθρωποι δεν είναι tasks ούτε projects για να πούμε ότι αν ακολουθήσουμε μια συγκεκριμένη μεθοδολογία θα τους “καταφέρουμε”. Το τι νιώθουν και το τι κάνουν οι άλλοι, είναι εκτός του πεδίου ελέγχου μας και αποτελεί ψευδαίσθηση ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο μπορούμε να τους ελέγξουμε.
9 στις 10 δεν είναι το Έβερεστ όπως νομίζουμε αλλά ο Υμηττός απλά μας παίρνει χρόνο μέχρι να τον καταλάβουμε. Έχω χάσει χρονια απ τη ζωή μου με τύπους που τοτε εβλεπα δύσκολους στόχους και τώρα ούτε να τους φτύσω. Γιατι; Γιατί τους γνώρισα καλύτερα. Και δεύτερον, το οτι ο άλλος δε μας θέλει και τόσο ή υπάρχει κάποιο εμπόδιο είναι κάτι έξω από αυτόν, δε σημαίνει πως επειδή δε μας θέλει είναι κι ο θεός. Τυχαίο είναι συνήθως. Δεν είναι αντικειμενική δυσκολία. Ενω η θέα από το αντικειμενικα δύσκολο ν’ ανέβεις Έβερεστ είναι όντως καλύτερη από του Υμηττού…
συγχωρηστε μου το ασχετο, αλλα ως ορειβατισσα να σας πω οτι βαζω τον Υμηττο μεσα στα τρια πιο δυσκολα βουνα που εχω ανεβει, με τον Ολυμπο να μην μπαινει καν πενταδα 😂😂😂 οκ Εβερεστ δεν εχω παει αλλα μην τον υποτιματε τον Υμηττο, τον κυριολεκτικο και τον μεταφορικο. Κατα τα λοιπα οπως σωστα ειπαν και οι προλαλησασες, οι ανθρωποι δεν ειναι tasks, και επειδη ειναι ηδη αρκετα δυσκολη η καθημερινοτητα μας οπως ειναι, για μενα αν δεν ρεει ευκολα η αλληλεπιδραση με τον αλλον, τοτε το να σχετιστω δεν εχει αξια… ειναι εδω για να μου κανει τη ζωη μου… Διαβάστε περισσότερα »
Τα τσαλιμακια σου;
Δεν μπορώ παρά να ρωτήσω ποίο είναι το κόλπο 😂
Πως γίνεται να θέλεις κάποιον που δε σε θέλει ποτέ δεν το κατάλαβα. Αν δεν είναι αμοιβαίο και δε ξεχειλίζει ο πόθος πως γουστάρεις, πως πας ..