Όπου όνειρα βάλε προσδοκίες. Βασισμένες πού;
__________________
Η ιστορία της Gen Z όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Χαιρετώ την όμορφη ampoπαρεα !!!!
Ήθελα να ρωτήσω πώς γίνεται να μην έχω όνειρα. Όλοι γύρω μου έχουν όνειρα, φαντάζονται κάπως τον εαυτό τους σε Χ και y χρόνια από τώρα κι εγώ τίποτα.
Νιώθω απογοητευμένη από την κοινωνία γύρω μου. Νιώθω ότι, κυρίως, η οικονομική κατάσταση που επικρατεί δε μου επιτρέπει να ‘ανθίσω”, να γίνω αυτό που θέλω, να αναπτύξω τα όποια ταλέντα μπορεί να έχω, πως είμαι εγκλωβισμένη σε μια πραγματικότητα που δε μου αξίζει, σε κανέναν δηλαδή, πως όμορφα χρόνια της νιότης μου περνούν με τρόπο που δεν τους αξίζει, παγιδευμένα σε έναν προβληματικό κόσμο, χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές εξέλιξης. Δεν είναι πολύ άδικο αυτό;
Δεν ξέρω αν έγινα σαφής, δεν ξέρω αν βγαίνει νόημα από την αγανάκτηση και το παράπονο που συγκατοικούν στο κεφάλι μου
ΑΠΟ ΤΗΝ – Gen-Z
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Gen Z είσαι ακριβώς προϊόν της γενιάς σου και να μην νιώθεις καμμία τύψη επ’αυτού. Είναι απόλυτα φυσιολογικό! Και μια χαρά νόημα έβγαλες και σίγουρα ταυτίζονται πολλ@ μαζί σου. Υπάρχει κι η κοινωνιολογική τεκμηρίωση άλλωστε.
Tα λεξικά ανέδειξαν τον όρο permacrisis ως την σύγχρονη πραγματικότητα (το λινκ αξίζει ανάγνωσης) με την οποία μια ολόκληρη γενιά μεγαλώνει κι ενηλικιώνεται αλλά και καλείται να ζήσει πλέον μέσα σε αυτήν.
Αυτό το “πού φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 ή 10 χρόνια” θυμίζει ερώτηση HR από εγχειρίδιο πρόσληψης υπαλλήλου της δεκαετίας του ’90. Τότε που ο κόσμος ήταν σε εντελώς διαφορετική τροχιά πορείας… Κάποιοι ξέμειναν εκεί, τους ξεπέρασε η εποχή.
Πάνε αυτά, τελείωσαν. Όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά διεθνώς, για όλο τον πλανήτη. Ζούμε σε επισφαλείς συνθήκες, σε αβέβαιες εποχές. Οι ασφάλειες και τα τσιτάτα, οι συμβουλές κι οι προφυλάξεις άλλων γενεών δεν σου λένε τίποτα πια και δικαιολογημένα. Μην σου πω κάνουν και κακό, επειδή σε παγιδεύουν σε ένα σπιράλ αυτοματαίωσης κι αισθήματος αποτυχίας.
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ποντάρεις στις νέες τεχνολογίες, να ενδυναμωθείς ώστε να μπορείς να μετακινηθείς ανά πάσα στιγμή, να ξεχάσεις τις σίγουρες θεσούλες και τις σίγουρες σχεσούλες, και να είσαι προσαρμοστική. Ο νέος κόσμος χρειάζεται νέα μυαλά. Η μόνη διέξοδος στις κρίσεις είναι να τις δεις ως ευκαιρίες. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Καλή δύναμη και τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε ξερω αν σε παρηγορει αυτό, αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον όνειρα , μονο φιλοδοξίες
Να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου και να πω ότι ίσως είναι λάθος προσέγγιση να ψάχνουμε δικαιολογίες στην οικονομική κατάσταση κλπ. Η Ρένα αναφέρει την “προσαρμοστικότητα”. Συνεπώς πρέπει να βρεις τρόπους να εκφράσεις τα ταλέντα σου και να “ανθίσεις” όπως λες, υπό το καθεστώς που έχουμε. Άλλωστε, οι περισσότεροι πετυχημένοι άνθρωποι τα κατάφεραν μόνοι τους, η πραγματική επιτυχία δεν κληροδοτείται… Επίσης χρειάζεται μια ψύχραιμη ματιά ως προς τους στόχους και τις βλέψεις μας. Βέβαια εσύ μας λες ότι ακόμα δεν έχεις κάτι συγκεκριμένο. Άρα για να πετύχεις καλό θα ήταν πρώτα να κάτσεις να σκεφτείς τι θες να κάνεις στην… Διαβάστε περισσότερα »