Επίσης κάνουν παρέα και με τα δικά σου παιδιά και δεν θέλεις κάποια πράγματα να λέγονται ασχολιαστα.
____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα,
θα ήθελα να μοιραστώ έναν προβληματισμό μου και να ζητήσω ιδέες και προτάσεις. Πως απαντάς σε παιδιά, ηλικίας δημοτικού, που εκφράζουν συντηρητικές απόψεις, αντίγραφα των γονιών τους φυσικά; Που κάνουν κακόγουστα αστεία ή ρατσιστικά αστεία για τους γκέι, για μετανάστες, ξένους, γυναίκες κτλ. Εννοείται ότι είναι παιδιά που έχεις μια πιο κοντινή σχέση και για αυτό μια άνεση να μιλήσεις. Επίσης κάνουν παρέα και με τα δικά σου παιδιά και δεν θέλεις κάποια πράγματα να λέγονται ασχολιαστα. Τα ακούω και θυμώνω, αλλά την ίδια στιγμή γνωρίζω ότι δεν φταίνε αυτά. Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα μπορούσα να τους πω και μια άλλη άποψη χωρίς να τους κάνω κήρυγμα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ερωτηματικό
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Καλή σου μέρα! Η ερώτησή σου με έβαλε σε σκέψεις. Έχουμε όλες δει κι ακούσει μαργαριτάρια.
Θέλω να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Γράφεις «κάνουν κακόγουστα αστεία ή ρατσιστικά αστεία για τους γκέι, για μετανάστες, ξένους, γυναίκες κτλ» και δίπλα «εκφράζουν συντηρητικές απόψεις, αντίγραφα των γονιών τους φυσικά». Άλλο πράγμα ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο μισογυνισμός κι η ομοφοβία. Κι άλλο οι «συντηρητικές απόψεις». Τα πρώτα είναι απαράδεκτα, δεν είναι θέμα άποψης, ούτε θέμα χιούμορ! Είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στοιχειώδους σεβασμού (και αυτοσεβασμού). Συντηρητική άποψη είναι πχ. να κάνει κάποιος το σταυρό του (δεν ενοχλεί κανένα), να συγκινείται με την ανάκρουση του εθνικού ύμνου (πάλι δεν ενοχλεί κανένα), να μην επιθυμεί ρήξη με το κατεστημένο (για άλλη μια φορά δεν ενοχλεί κανένα). Αυτά όμως δεν εμπίπτουν σε όσα αναφέρεις. Και δεν υπάρχει λόγος φαντάζομαι να αλλάξουμε τους άλλους για να γίνουμε όλοι όμοιοι. Η ποικιλομορφία είναι πλούτος.
Για τα παιδάκια λοιπόν τα πράγματα πάνε πίσω σε αυτό που είπα πιο πριν. Είναι θέμα ανθρώπινων δικαιωμάτων, τελεία. Μπορούμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση ρωτώντας πώς θα τους φαινόταν κάποιος να κάνει πλάκα με μια δική τους ιδιαιτερότητα (σίγουρα μπορείς να βρεις πολλές, καλύτερα πάρε παράδειγμα κάτι που δεν ισχύει στα συγκεκριμένα παιδάκια για να μην τους δημιουργήσεις και τραύμα, κάτι θα βρεις, πχ. ένα παιδάκι κρατάει μια αστεία τσάντα κι όλοι το κοροϊδεύουν, πώς θα αισθανόσουν;).
Πιο αναλυτικά.
Οι ξένοι και οι μετανάστες έρχονται στην πατρίδα μας επειδή έχουν μεγάλη ανάγκη, εξήγησε λίγο πώς είναι οι συνθήκες σε άλλα μέρη, ότι υπαρχει πόλεμος, εμφύλιοι, κλιματική κρίση, σιτοδείες. Πες λίγα απλά λόγια για προηγούμενα ιστορικά μεταναστευτικά και προσφυγικά ρεύματα πχ. για την Μικρασιατική Καταστροφή, για τους Ιρλανδούς στην Αμερική, τους Έλληνες στη δεκαετία του ’50-60 στην Αυστραλία. Δεν είναι κάτι πρωτότυπο η μετανάστευση κι η προσφυγιά, δηλαδή. Αυτή η κουβέντα τους δίνει πλαίσιο, γιατί γονείς τέτοιου στυλ ξεχνάνε να δώσουν την μεγάλη προοπτική που δίνει η Ιστορία. Μην παραβλέψεις την ανησυχία που σίγουρα θα έχουν ακούσει από τους γονείς τους ότι μήπως είναι πάρα πολλοί όλοι αυτοί οι άνθρωποι και δεν τους σηκώνει η χώρα. Προφανώς θα ήταν ανόητο να πούμε ότι όλοι χωράνε, απλούστατα επειδή καμμία χώρα δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Γίνεται μια προτεραιοποίηση αναγκαστικά.
Για τους ομοφυλόφιλους, εστίασε ότι οι άνθρωποι συνήθως κάνουν σχέσεις με το άλλο φύλο, αλλά όχι πάντοτε. Μπορεί να αγαπηθούν και με το άλλο φύλο, κι αυτό συμβαίνει ιστορικά από πάντοτε. Συμβαίνει. Κι αφού αγαπιούνται, δεν μπορεί να είναι κακό, σωστά; Η αγάπη είναι κάτι καλό, το λέει κι η εκκλησία! (Δεν χρειάζεται θεολογική ανάλυση επ’αυτού, μην πέσεις σε τίποτα διαβασμένα παιδάκια που έχουν ακούσει φράσεις από το Λευιτικόν).
Για τις δε γυναίκες, το ευκολότερο επιχείρημα όλων (ή ίσως το δυσκολότερο, εσύ θα κρίνεις στο τέλος). Αποτελούν το μισό ολόκληρου του πληθυσμού του πλανήτη! Είναι ποτέ δυνατόν ο μισός πλανήτης να είναι τόσο λάθος; Να έχει τόσο λιγότερα δικαιώματα; Δεν είναι άνθρωπος; Πού το’ χουν δει τέλος πάντων γραμμένο ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι ρόλοι; Πες ας πούμε ότι παλιά τα αγοράκια φορούσαν ροζ και τα κοριτσάκια γαλάζιο, μόλις τα τελευταία 100 χρόνια καθιερώθηκε το ανάποδο. To ίδιο και για τόσα άλλα…ας πούμε δείξε τους ρούχα και μαλλιά από άλλες εποχές, δείξε τους άλλα επαγγέλματα πχ, ράφτης, συζήτησε για το πώς οι γυναίκες δουλεύουν και φέρνουν λεφτά στο σπίτι. (Για να δούμε, αυτό θα είναι η πιο ενδιαφέρουσα μετα-διαλογική απορία στους γονείς τους).
Σημασία έχει να μην πάρεις δασκαλίστικο ύφος, να φέρεις καθημερινά παραδείγματα, να ακούσεις πώς θα δικαιολογηθούν, παρά μόνο για το ότι χιούμορ με ορισμένα πράγματα δεν κάνουμε. Δεν προσβάλλουμε τους ανθρώπους, είναι μεγάλη αγένεια. Η διαφορετική άποψη είναι άλλο πράγμα, όπως κι η ελευθερία του λόγου είναι άλλο πράγμα. Το «είσαι βλάκας» είναι προσβολή, πες τους, το «τώρα έκανες μια βλακεία» δεν είναι, είναι αξιολογική κρίση για κάτι συγκεκριμένο, όχι για το άτομο το ίδιο και την προσωπικότητά του. Έχει διαφορά και θα την αντιληφθούν. Κυρίως θα έλεγα όλα αυτά να τα κάνεις πρώτα στα δικά σου παιδιά. Συχνά και με περισσότερες λεπτομέρειες όσο μεγαλώνουν. Τότε από μόνα τους θα δείξουν την δυσαρέσκεια τους ακούγοντας καφρίλες από συγγενείς και συμμαθητές. Κι αυτό είναι ακόμη πιο χρήσιμο και για τα άλλα παιδάκια. Να νιώθουν ότι όσο φέρονται έτσι μένουν εκτός από μια πολιτισμένη παρέα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
λυπαμαι που θα το πω, αλλά εγω σε αυτες τις περιπτωσεις, μιλουσα στα δικα μου παιδια και εξηγουσα στα δικα μου παιδια, με αποτελεσμα τελικα να απομακρυνθούν μεγαλώνοντας απο φιλους με τετοιες αποψεις ως επί το πλείστον. Να κατσεις να κανεις ολοκληρη κουβεντα με το “ξενο” παιδι, στο παρκο ή στο όποιο σημείο βρεθείτε και πετάξει την “κοτσανα”, ειναι ατοπο κατ’ εμε.
Δεν ξέρω αν μπορείς να κάνεις κάτι για τα άλλα παιδιά. Καταλαβαίνω οτι είναι συμμαθητές του παιδιού σου. Αν ήσουν η δασκάλα τους θα μπορούσες να μιλήσεις μαζί τους αλλά και πάλι θα ήταν δύσκολο γιατί είναι οι προσλαμβάνουσες που έχουν από το σπίτι. Αυτό που μπορείς να κάνεις όμως είναι να μιλήσεις στα δικά σου παιδιά και να τους εξηγήσεις τι είναι η ελευθερία του λόγου, πως δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον από τις διαφορετικές του απόψεις (αυτές οι οποίες δεν καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα) αλλά και πως δεν είναι ανάγκη να τις ενστερνιζόμαστε. Εφ όσον εσεις στο σπίτι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι απαισιόδοξος, νομίζω ότι όλο αυτό, να μιλήσεις στα ξένα παιδάκια είναι χαμένο από χέρι. Αν ακούνε 9 φορές τη μία άποψη, δεν θα αλλάξεις κάτι αν ακούσουν 1 φορά την άλλη άποψη. Το πιο πολύ που μπορείς να κάνεις είναι να διδάσκεις διά παραδείγματος – πχ αν στο σπίτι σου εσύ είσαι ο γονέας και ο σύζυγος παίζει αναπληρωματικό ρόλο, αυτόματα εκπέμπεις το μήνυμα του σεξισμού.
Το αισιόδοξο είναι ότι κάποιος σπόρος θα μείνει για αργότερα. Κάτι απ’όλα θα φυτρώσει.
Σχετικα με τα παραδείγματα αβλαβούς συντηρητισμού στην απάντηση της κας Ρένας: 1.Το να κάνει κανείς το σταυρό του, δεν είναι ούτε συντηρητικό, ούτε προοδευτικό. Συντηρητικο είναι να θεωρούμε ότι όποιος δεν πιστεύει στο Θεό ( όπως εμείς) σφάλλει, και βλαβερά συντηρητικό ειναι το να επιτρέπουμε να είναι η σύγχρονη Ελλάδα ένα μη κοσμικό (non secular) κράτος, με τις όλα τα επακόλουθα ( αγιασμοί, θρησκευτικοί όρκοι, εικόνες του Χριστού στα Δικαστήρια, τις δημόσιες υπηρεσίες τις αίθουσες των σχολείων κ.λπ, και κυρίως με την ουσιαστική παντοδυναμια της Εκκλησίας σε ζητήματα του Κράτους). 2.Δεν ξέρω κανέναν που να συγκινείται ακούγοντας από τον Εθνικό… Διαβάστε περισσότερα »
Μου έχει τύχει. Δεν θα αλλάξουν άποψη ό,τι και να τους πεις, αλλά μπορείς να ελέγξεις αν θα τα λένε μπροστά σου ή όχι. Εγώ έχω πετύχει να μην τα λένε μπροστά μου έχοντας δείξει την ενόχλησή μου και στα ίδια αλλά κυρίως στους γονείς τους που κατάλαβαν ότι δεν θα έχουμε πολλά πολλά στο μέλλον αν συνεχίσει αυτή η κατάσταση.
Καραχήν να πω ότι συμφωνώ με την ουσία της απάντησης όπως και με άλλα που αναφέρθηκαν στα (οσονούπω) παραπάνω σχόλια. Παρόλα αυτά νομίζω ότι η βασική αρχή πρέπει να είναι ότι ένας ενήλικας πρέπει σχετίζεται και προφανώς συνομιλεί με ανήλικα (και ειδικά αυτών των ηλικιών) με τη διαμεσοάβηση των γονέων ή κηδεμόνων του και όχι απευθείας. Αλλιώς μπορεί να εκληφθεί (και να καταντήσει να είναι) ως παραβίαση. Πώς θα μας φαινόταν να ερχόταν το παιδί μας να μας έλεγε ότι ο μπαμπάς του Γιωργάκη του είπε ότι οι γυναίκες που καπνίζουν κάνουν κακό στο παιδί τους (άρα η μαμά μου… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ σε ό,τι έγραψε η Ρένα. Να προσθέσω ότι υπάρχουν πολλά παιδικά βιβλία που αναφέρονται στα παραπάνω θέματα με πολύ όμορφο τρόπο. Αν δεν μπορείς να τα διαβάσεις στα άλλα παιδάκια, διάβασε τα στα δικά σου και σιγά-σιγά θα δεις ότι δεν θα χρειάζεται να παρεμβαίνεις εσύ σε τέτοιου είδους σχόλια αλλά τα ίδια σου τα παιδιά θα είναι ικανά να απαντούν αναλόγως. Μπράβο σου που ψάχνεις τρόπους για να επηρεάσεις θετικά τα παιδιά σου και τις παρέες τους!
Ναι, υπάρχουν παραμύθια.
Όπως την λες ή θα την έλεγες στα δικά σου παιδιά.
Βρες ένα παραμύθι. Κάπου πέτυχα ένα μια φορά. Τους το φέρνεις μέσα από ηθικά διδάγματα μιας ιστορίας κατάλληλης για την ηλικία τους και δεν κατηγορείς την άποψη των γονιών τους, μπροστά τους..
Τέλος πάντων, μπορεί με αυτόν τον τρόπο να αλλάξουν, μπορεί και όχι. Πολλές φορές εξαρτώνται πολλά πράγματα από το σπίτι.