Το ζήτημα με τις τρανς αθλήτριες είναι ότι το πού αγωνίζονται καθορίζεται από συγκεκριμένους κι εξατομικευμένους παράγοντες.
_____________
Η ιστορία τ@ Πεν όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Oι τρανς αθλήτριες σε ποιά κατηγορία ειναι και δίκαιο και πολιτικά ορθό να αγωνίζονται;
Για μένα η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Η παγκόσμα αθλητική ομοσπονδία έχει αποφανθεί;
ΑΠΟ – Πεν
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ένα σύγχρονο θέμα, καθώς παλιότερα δεν υπήρχε τέτοιου είδους συμμετοχή κι εκπροσώπηση παρόλο που υπήρχαν αναφορές σε τρανς άτομα ήδη από την κλασική αρχαιότητα, σ’ευχαριστούμε.
Οι τρανς αθλήτριες είναι γυναίκες, δεν αμφισβητούμε την ταυτότητά τους. Αντιμετωπίζονται -ή πρέπει να αντιμετωπίζονται- ως προς τα αποδυτήρια, την εκπροσώπηση με αντωνυμίες και την προβολή στον Τύπο ως γυναίκες, αυτό είναι άλλωστε. Κάθε αμφισβήτηση είναι κακοποιητική.
Αμφιλεγόμενη είναι κι η αντιμετώπιση “αρρενωπών” ατόμων με κόλπο ως συγκεκριμένου φύλου, σαν της Caster Semenya, στην οποία ζητήθηκε να λάβει αγωγή για μείωση της τεστοστερόνης. Το 2020 έχασε την προσφυγή της στο δικαστήριο η Χρυσή Ολυμπιονίκης των 800 μέτρων. Για να καταλάβουμε, η Semenya στα τεστ φύλου φάνηκε ότι ενώ έχει κόλπο, δεν είχε μήτρα ή ωοθήκες, αλλά είχε εσωτερικούς όρχεις, που παράγουν τεστοστερόνη και τα επίπεδα της ορμόνης της ήταν τριπλάσια από αυτά μιας γυναίκας. Η κατάσταση αυτή λέγεται υπερανδρογονισμός. Tο περίπλοκο της ιστορίας είναι ότι εκεί εντάσσονται κι οι πολύ συνηθισμένες σε cis γυναίκες πολυκυστικές ωοθήκες (PCOS) -κράτησε την πληροφορία, θα μας χρειαστεί κατόπιν.
Η τεστοστερόνη είναι μια ορμόνη που αυξάνει τη μυϊκή μάζα και τη δύναμη και την ικανότητα του σώματος να χρησιμοποιεί οξυγόνο. Προφανώς, ο προβληματισμός είναι κατά πόσον η αυξημένη τεστοστερόνη δημιουργεί όντως αυξημένες πιθανότητες αθλητικής επίδοσης. Υπάρχει μεγάλη διαφωνία σχετικά με το εάν η τεστοστερόνη δεν μοιάζει ή όχι με οποιαδήποτε άλλη φυσική παράμετρο σε σχέση με την παροχή πλεονεκτημάτων ή μειονεκτημάτων σε αθλήτριες. Οι υφιστάμενοι κανονισμοί σε όλα τα αγωνιστικά αθλήματα βελτιώνονται επί του παρόντος για να αντιμετωπιστούν οι προβληματισμοί, και πολλοί έχουν δηλώσει τη σημασία της εγγύησης της δικαιοσύνης και του σεβασμού για όλες τις αθλήτριες κατά τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών.
Το 2011, η Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Στίβου (τώρα Παγκόσμιος Στίβος) και η ΔΟΕ (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) δημοσίευσαν δηλώσεις που περιόριζαν την καταλληλότητα των αθλητριών με υψηλή τεστοστερόνη, είτε λόγω υπερανδρογονισμού είτε ως αποτέλεσμα διαταραχής της σεξουαλικής ανάπτυξης (DSD). Αυτοί οι κανονισμοί αναφέρθηκαν και από τους δύο φορείς ως κανονισμούς υπερανδρογονισμού και οδήγησαν στο να χαρακτηρίζονται αθλητές με DSD ως πάσχοντες από υπερανδρογονισμό.
Τελικά, μετά από μια σειρά νομικών προκλήσεων, το τρέχον σύνολο κανονισμών κυκλοφόρησε την 1η Μαΐου 2019, που τώρα ονομάζεται Κανονισμοί Επιλεξιμότητας για την Κατάταξη Γυναικών (Αθλητές με Διαφορές Σεξουαλικής Ανάπτυξης ή DSD). Αυτοί οι κανονισμοί ισχύουν μόνο για αθλητές με XY κατάταξη φύλου DSD και όρχεις, και δεν περιλαμβάνουν πλέον τον υπερανδρογονισμό από αιτίες όπως το PCOS (σύνδρομο πολυκυστικών).
Από την άλλη πλευρά υπάρχει το επιχείρημα ότι με μια μελλοντική επικράτηση τρανς ανθλητριών, η γυναικεία εκπροσώπηση και διάκριση σε γυναικεία αθλήματα θα παρακμάσει. Δηλαδή ότι υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των τρανς αθλητριών υποσκάπτονται τα δικαιώματα των cis γυναικών! (Δεν ξέρω αν είναι TERF επιχείρημα, θα ήταν ενδιαφέρον να γίνει μια επισκόπηση του πόσο προωθείται έτσι.)
Ο Σεμπάστιαν Κόε, πρόεδρος της World Athletics έχει δηλώσει: «Δεν μπορούμε να έχουμε μια γενιά νεαρών κοριτσιών που να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει μέλλον γι΄ αυτά στο άθλημα. Άρα έχουμε ευθύνη για τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας και της ακεραιότητας του γυναικείου ανταγωνισμού, που είναι απολύτως ζωτικής σημασίας.»
Οι ισχύοντες κανόνες του World Athletics περιορίζουν τα επίπεδα τεστοστερόνης σε πέντε νανογραμμομόρια ανά λίτρο (5 nmol/L) για τρανσέξουαλ αθλητές και για αγωνιζόμενες με διαφορές στην ανάπτυξη του φύλου (DSD) σε ορισμένα αγωνίσματα τρεξίματος γυναικών.
Πέρυσι, η ΔΟΕ εξέδωσε ένα «πλαίσιο» για το συγκεκριμένο θέμα, αφήνοντας τις αποφάσεις επιλεξιμότητας σε μεμονωμένους αθλητικούς φορείς, αλλά προσθέτοντας ότι «μέχρι τα στοιχεία να καθορίσουν το αντίθετο, οι αθλητές δεν θα πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν αθέμιτο ή δυσανάλογο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα λόγω των φύλων τους, φυσική εμφάνιση ή/και κατάσταση τρανς.»
Στο μεταξύ, μόλις την περασμένη Κυριακή η Διεθνής Ομοσπονδία Υγρού Στίβου (FINA) ψήφισε τον περιορισμό της συμμετοχής transgender αθλητών σε κορυφαίες διοργανώσεις γυναικών και τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας για το «άνοιγμα»» ειδικής κατηγορίας γι΄ αυτές σε ορισμένα τουρνουά, ως μέρος της νέας πολιτικής της.
Εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA) ανέφερε στο πρακτορείο Reuters ότι η ανώτατη αρχή του ποδοσφαίρου βρισκόταν σε διαδικασία διαβούλευσης για μια νέα πολιτική.
To ζήτημα λοιπόν είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και βρίσκεται ακόμη σε διαβούλευση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εξαιρετικά πολύπλοκο ζήτημα. Γενικα ο ιδανικός στόχος ειναι να επιτευχθεί το τρίπτυχο: Inclusion, fairness and safety, αλλά τα δυο πρώτα ενδεχομένως να ειναι αλληλοσυγκρουόμενα. Ένα άλλο ζήτημα ειναι οχι μόνο η τρέχουσα ποσότητα τεστοστερόνης στο σώμα των αθλητριών, αλλά το γεγονός ότι οι τρανς αθλήτριες έχουν περάσει ένα μεγάλο ποσοστό της ζωή τους έχοντας το effect της τεστοστερόνης, ενώ οι cis αθλήτριες οχι. Που σημαινει αυξημένη μυική ανάπλαση, δύναμη, ταχύτητα κλπ. Το οποίο effect δεν αναιρείται με κατασταλτικά τεστοστερόνης, ναι μειώνεται κάπως η μυικοτητα, αλλά δε φτάνουν σε ίσο επίπεδο με αθλήτριες που δεν είχαν ποτε αυξημένη τεστοστερόνη. Δεν υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Πέρα από το ορμονικό, οι διαφορές στο σκελετό βάζουν άλλα ανώτατα όρια στη μέγιστη μυϊκή μάζα που δυνητικά μπορεί να αναπτυχθεί.
Είναι άνισο το πεδίο με μία από κοινού συμμετοχή, δε βγάζει νόημα κάτι τέτοιο, είναι σα να έχουν αρνητική πριμοδότηση οι cis γυναίκες.
Νομίζω η δυσκολία που προκύπτει είναι που θα μπορούν να συμμετέχουν τελικά οι τρανς αθλήτριες άμα δεν υπάρχει κατηγορία στην οποία μπορούν να κατέβουν, είναι σα να αποκλείονται από τον αθλητισμό.