Πρώτο και κυριότερο, δεν είσαι άχρηστη. Ασχέτως τι λένε οι γονείς σου.
_____________________
Η ιστορία της Άχρηστης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γεια σας.
Είμαι 25 χρόνων και καλώς ή κακώς, τα έφερε έτσι η πραγματικότητα που μένω ακόμη με τους γονείς μου. Βιοπορίζομαι με ένα επίδομα αναπηρίας και αδυνατώ να εργαστώ λόγω πολλών προβλημάτων υγείας.
Ξέρω πως αν δεν ήταν οι γονείς μου θα ήμουν στο δρόμο, όμως αλήθεια η συνύπαρξη μαζί τους και η αδυναμία μου να απομακρυνθω από αυτό το περιβάλλον με έχει πάει πίσω σε τόσα πολλά πράγματα. Δεν έχω δικό μου δωμάτιο και καθόλου προσωπικό χώρο. Ακόμη και για ένα τηλέφωνο, πρέπει να βγω από το σπίτι, γιατί οι δικοί μου ακούνε και σχολιάζουν οτιδήποτε λέω (κυρίως η μάνα μου). Δυστυχώς το κλίμα ήταν καλύτερο όταν δεν ήταν εδώ, όσο δούλευε, ένιωθα καλύτερα, καθώς δεν υπήρχε τόση πίεση στο σπίτι. Πλέον άφησε τη δουλειά της, και έχουν αρχίσει τα ίδια, οι μόνιμες γκρίνιες, τα παράπονα, η μηδενική ησυχία και ο μηδενικός προσωπικός χώρος. Δεν της αρέσει να με βλέπει να κοιμάμαι.. με ξυπνάει συνέχεια. Γκρινιάζει αν το βράδυ για κάποιον λόγο δεν μπορώ να κοιμηθώ και αν με πάρει ο ύπνος κατά τη διάρκεια της μέρας, με ξυπνάει, με αποτέλεσμα να μην κοιμάμαι καθόλου.
Δεν της αρέσει να χρησιμοποιώ τον υπολογιστή, ούτε και το κινητό. Με αντιμετωπίζει λες και είμαι άχρηστη. Μου είχε πει ότι θα μου σπάσει το κινητό παλιότερα.
Γκρινιάζει πως δεν κάνω τίποτα, γιατί ο,τι και να κάνω, θα το ξανακάνει επειδή δεν το έκανα καλά. Γενικά νιώθω πως δεν έχω χώρο όχι μόνο να εξελιχθώ σαν άνθρωπος μα ούτε χώρο να αναπνεύσω, καθόλου προσωπικό χώρο και χρόνο.
Δυστυχώς έχω προσέξει πως όταν λείπουν οι γονείς μου, αναπνέω καλύτερα. Πλέον θα είμαι 24 ώρες μαζί τους και η ασφυξία που νιώθω έχει γυρίσει πίσω…
Οικονομική δυνατότητα να φύγω δεν υπάρχει, αλλά αλήθεια δεν μπορώ να νιώθω έτσι. Πνίγομαι.
Τι μπορώ να κάνω;
ΑΠΟ ΤΗΝ – άχρηστη
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δυστυχώς η κατάστασή σου είναι δύσκολη. Εφόσον δεν μπορείς να εργαστείς για την ανεξαρτησία σου ή να διασφαλίσεις χρήματα για την διαβίωσή σου χωρίς το υποστηρικτικό “μαξιλάρι” των γονιών σου, είσαι σε θέση επισφαλή. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι φοβίες και ματαιώσεις εκφράζει η μάνα σου πάνω σου. Προφανώς τα προβλήματα υγείας σου (που δεν είναι σαφώς διατυπωμένα οπότε μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε για το τι επιλογές θα είχες) την έχουν αποσυντονίσει και φέρεται αλλοπρόσαλλα επειδή αλλιώς τα υπολόγιζε κι αλλιώς της ήρθαν. Δεν έχει όμως και σημασία. Αυτά που σου κάνει εμπίπτουν στη κατηγορία βασανιστήρια. Η στέρηση ύπνου είναι βασανιστήριο. Οι απειλές για τις ηλεκτρονικές συσκευές, η παντελής έλλειψη ιδιωτικότητας είναι ψυχολογική κακοποίηση.
Θα λέγαμε να της βάλεις όρια, αλλά έτσι όπως το περιγράφεις δεν ξέρω αν εμπίπτουν στο νόμιμο τα όρια που θα έβαζες. Κάτι που θα μπορούσες να κάνεις είναι για τον επόμενο μήνα να την ξυπνάς εσύ: να το βάλεις πρόγραμμα να την κάνεις να μην μπορεί να ησυχάσει και κατόπιν να της πεις σαφώς ότι αυτό ακριβώς έκανε κι εκείνη σε σένα και τώρα που είδε την γλύκα δεν θα το ξανανεχτείς. Βέβαια όταν διατυπώνουμε μια απειλή πρέπει και να μπορούμε να την πραγματοποιήσουμε, αλλιώς είναι κούφια: τι θα μπορούσες να κάνεις δηλαδή μη ανεχόμενη την συμπεριφορά της; Να φύγεις, να πας πού;
Θα έλεγα λοιπόν να διερευνήσεις, ίσως με συνδρομή των υπηρεσιών του δήμου σου, τι γίνεται με ανθρώπους που έχουν προβλήματα υγείας που απαγορεύουν πιο συμβατική εργασία. Υπάρχει κάποιο πρόγραμμα; Υπάρχουν υποστηρικτικές υπηρεσίες; Υπάρχει κάποια συμβουλή που μπορούν να σου παρέχουν; Το επίδομα αναπηρίας είναι καλό, τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερο; Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων τι εναλλακτικές δίνει; Αν, ο μη γένοιτο, αλλά γένοιτο νομοτελειακά, πεθάνουν οι γονείς σου, τι θα απογίνεις; Είναι ένας εύλογος προβληματισμός. Ελπίζω κάτι να βρεθεί και για σένα ρωτώντας και λαμβάνοντας βοήθεια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πριν κάποιους μήνες ήταν μια άνεργη μητέρα που δεν είχε τίποτα, και οι σχολιαστές έτρεξαν και της προτεινανν ορισμένες δουλειες.
Οποι@ξερει κάτι, μπορεί να βοηθήσει με ένα σχόλιο. Να βρούμε στη κοπέλα δουλειά. Όσο ποσοστό αναπηρίας και να έχει , είναι σίγουρα ικανή να κάνει το ο, τιδηποτε.
Η προταση ειναι ενδιαφερουσα γιατι ισως και καποιες απ τις σχολιαστριες να ειναι εργοδοτριες. Ωστοσο η γραφουσα πρεπει να στειλει update με πολλες λεπτομερειες περιοχη κατασταση υγειας τι μπορει να κανει τι οχι. Απο οσα γραφει χειρισμο υπολογιστη κινητου δουλειες στο σπιτι προφανως το προβλημα δεν αφορα καποια αναπηρια στα χερια. Το κατασκευαστρια κοσμηματων φω ειναι μια δουλεια που ισως να ειναι στις δυνατοτητες της. Χρειαζεται λεπτη κινητικοτητα στα χερια δυνατοτητα χειρισμου μικρων εργαλειων πχ μικρα ταναλακια και οραση ωστε να βλεπεις να περνας τις χαντρες πετρες κλπ στα συρμαρακια πετονιες δερματα και συνηθως το περιβαλον εργασιας ειναι καθαρα γυναικειο.… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχως δινεις πολυ λιγες πληροφοριες για την μορφή της αναπηρίας ή τπυ ιστορικού σου γενικοτερα. Ως μανα μπορω μονο να σου πω το εξης. Εαν εβλεπα το 25 χρονο παιδι μου να κοιμαται ολη μερα και να μενει το βραδυ ξύπνιο βλεποντας ταινιες ή παιζοντας Με το κινητο του θα με εκνεύριζε. Ειδικα αν ηξερα πως εχει τη δυνατοτητα να κανει κατι, εστω και μικρό. Θα πρεπει να καταλαβεις πως η μητερα σου αγχωνεται βλεποντας πως περνας την καθημερινότητα σου. Εχεις ζητησει επαγγελματική βοηθεια; Ειναι οντως η πάθηση σου που δεν σου επιτρέπει να εργαστείς και κατα συνέπεια να ανεξαρτοποιηθείς… Διαβάστε περισσότερα »
Δύναμη. Πραγματικά δεν ξέρω τι να προτείνω. Προσπάθησε να συμβουλευτείς κάποια υπηρεσία που θα μπορέσει να σου παρέχει έστω μια μικρή εργασία, απασχόληση ούτως ώστε να έχεις και κάτι άλλο στη ζωή σου. Οι γονείς σου δεν θα ζουν για πάντα οποτε χρειάζεσαι μια διέξοδο,
Πολλα δεν μου κολλανε εδω περα.. Καταρχας λες οτι : Βιοποριζεσαι με ενα επιδομα αναπηριας, μενεις ομως με τους γονεις σου. Που πανε αυτα τα λεφτα; Στα ιατρικα εξοδα; Συμμετεχεις στα εξοδα του σπιτιου; Βαζεις ενα ποσο στην ακρη; Για τι ποσο μιλαμε; (100, 500; παραπανω); Εαν δεν μπορεις να εργαστεις λογω αναπηριας μαλλον θα ειναι καμποσα (δεν ξερω απο επιδοματα τι παιζει). Στον δρομο θα μεινεις επειδη δεν φτανουν τα λεφτα ή επειδη δεν μπορεις να αυτοεξυπηρετηθεις; Επισης δεν αναφερεις έστω και καποιο, απο αυτα τα πολλα προβληματα υγειας που εχεις, παρολο που αναφερεις πως για να παρεις ενα… Διαβάστε περισσότερα »
Ενημερωτικά και μονο το επίδομα είναι 338 ευρώ. Παραπανω είναι σε αλλες καταστάσεις που εκεί χρειάζεται η σχεδον συνεχής παρουσία τρίτου ατόμου για βοήθεια πχ τετραπληγία, βαριά νοητική υστέρηση κλπ.
Εχω δύο σοβαρα αυτοανοσα. Το δεύτερο με χτύπησε το 2017 και πραγματικά για κάποιους μήνες καθηλωθηκα με το ζόρι έφτανα ως το αμάξι να παω τα παιδιά σχολείο. Ως τότε ήδη μαζί με τα χωράφια δουλευα μέσω ίντερνετ, ιδιαίτερα μαθήματα και εργασίες σε φοιτητές. Αφού δε μπορουσα να κάνω τίποτα κι η οτν ξάπλα σχεδον όλη μέρα έκατσα κι έμαθα προγραμματισμό. Αν σου αρέσουν οι υπολογιστές στο προτείνω. Επίσης ψάξε για δουλειά σε τηλεφωνικά κέντρα από το σπίτι αν και δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορείς αφού δεν έχεις προσωπικό χώρο.