H Ρένα απαντά: Νιώθω σαν ένα σπίτι που δεν θέλει να ζήσει κανείς, ούτε εγώ.

Πάρα πολύ ωραίο κείμενο, ειλικρινέστατο.

__________

Η ιστορία του Κοριτσιού όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Δεν ξέρω αν χρειάζομαι συμβουλή ή αν απλά θέλω να το βγάλω από μέσα μου.

Η φίλη μου είναι μια όμορφη κοπέλα. Γύρω στο 1.75 ,ψιλολιγνη, με ωραία χαρακτηριστικά. Κάθε φορά που ψωνίζουμε δεν χρειάζεται να ψάξει και πολύ για να βρει ρούχα που της ταιριάζουν ,καθώς σχεδόν ο,τι φοράει της κάνει. Είναι και αρκετά κοινωνική, αν και για να είμαι ειλικρινής δεν της χρειάστηκε να κάνει την πρώτη κίνηση και όταν την έκανε δεν έτρωγε άκυρο. Αυτό ήταν από τότε που είχε το glow up στο λύκειο.

Τώρα οι προβληματισμοί μου είναι δύο: η στάση της σε μερικά πράγματα και οι στάση των άλλων όσον αφορούσαν την ίδια.

Ναι δεν θα πω ψέμα: την ζηλεύω γιατί χάρη στην εμφάνιση της έχει διευκολύνει η ζωή της, στο κοινωνικό τουλάχιστον κομμάτι,ένα κομμάτι, που εγώ πάντοτε είχα δυσκολία. Την μισώ; Καθόλου. Παρά τις διαφορές στην εμφάνιση έχουμε αρκετά κοινά και είναι από τα λίγα άτομα που με καταλαβαίνει, όπως την καταλαβαίνω και εγώ. Και ξέρω ότι έχει αρκετές δυσκολίες τις οποίες πάντα τις αντιμετωπίζει με χαμόγελο.

Αυτό που δεν μου αρέσει είναι η αντιμετώπιση των υπολοίπων. Το ξέρω ότι είναι σημαντικό και ωραίο να έχουμε μια περιποιημένη εμφάνιση,όμως πιστεύω ότι σήμερα η επιφανειακοτητα έχει φτάσει σε υπερβολή. Ήταν μια περίοδος που η ίδια ήταν πολύ στρεσαρισμενη, με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να φάει τίποτα άλλο παρά μόνο ένα πακέτο μπισκότα. Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που αν δεν την επαιρνα να φάμε μαζί έξω δεν θα έτρωγε τίποτα. Είχε φτάσει 45 κιλά! Ξέρεις ποιο ήταν το μέρος που με ενόχλησε περισσότερο; Οι υπόλοιποι άρχισαν να της κάνουν κομπλιμέντα ότι “μοιάζει με μοντέλο”. Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι μόνο εγώ έβλεπα ότι κυριολεκτικά υπέφερε. Και η ίδια ακούγοντας τα “κομπλιμέντα” συνέχισε να το κάνει. Ευτυχώς πήγε σε διατροφολόγο και άρχισε να παίρνει κιλά πάλι.

Δεν πίστευα πολύ στο pretty privilege μέχρι που έβλεπα αυτά τα πράγματα. Από το λύκειο πολλά άτομα που δεν ήξεραν ότι υπήρχε άρχισαν να της μιλούν, να της κάνουν κομπλιμέντα κλπ. Λες και την ήξεραν χρόνια. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ένας φίλος μας στον οποίο είχα ένα crush της την έπεφτε συνεχώς. Ακόμα και τώρα που έχει σχέση της την πέφτει ακόμα. Η ίδια δεν λέει κάτι, ούτε δείχνει να της αρέσει ιδιαίτερα.

Φυσικά,με την προσοχή που άρχισε να παίρνει άρχισε να ανεβαίνει η αυτοπεποίθηση της. Εγώ χαίρομαι που τώρα που γινόμαστε 20 κατάφερε να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού της. Ωστόσο,κάθε φορά που βγαίνουμε νιώθω ότι κάτι μου τρώει τα σωθικά. Δεν ξέρω αν είναι ζήλεια η θυμός. Ξέρω ότι η προσοχή θα πάει σε αυτήν και εγώ θα είμαι απλά μια σκιά από πίσω. Δεν ήμουν ποτέ πολύ όμορφη, μου το έχουν πει και το ξέρω, ούτε αρκετά σίγουρη στον εαυτό μου και κοινωνική, με αποτέλεσμα να μην έχω και δικιά μου παρέα. Έχω ζήσει από αρκετές απορρίψεις και κριτικές για το σώμα μου και μου πήρε αρκετό χρόνο να μάθω να ζω με τον εαυτό μου (πράγμα που ακόμη μαθαίνω),όπως επίσης και να μην στηρίζομαι από τις γνώμες των άλλων, γιατί γνώμες είναι και αλλάζουν.

Αλλά υπάρχουν φορές που δοκιμάζω ρούχα και παθαίνω κατάρρευση, γιατί πάνω μου δεν είναι όμορφα. Υπάρχουν αρκετές φορές που βλέπω αλλά κορίτσια στον δρόμο και συγκρίνομαι με αυτές. Υπάρχουν φορές που εύχομαι να ήμουν πιο όμορφη, γιατί μάλλον έτσι θα με πλησίαζαν περισσότερα άτομα και δεν θα ένιωθα τέτοια μοναξιά. Υπάρχουν φορές που φοβάμαι να αποκτήσω αισθήματα για κάποιον γιατί ,όπως και έχει συμβεί, μπορεί αν με αφήσουν για την πιο όμορφη κοπέλα,ακόμα και αν είναι κινούμενο red flag. Θέλω να μου πούνε μια φορά ότι είμαι όμορφη,θέλω να με ξέρουν ως εμένα και όχι ως φίλη της πιο όμορφης κοπέλας. Νιώθω σαν ένα σπίτι που δεν θέλει να ζήσει κανείς, ούτε εγώ. Νιώθω θυμό και στεναχώρια,αλλά ακόμα δεν ξέρω αν είναι προς την επιφανειακή κοινωνία που ζούμε ή αν είναι προς τον εαυτό μου,επειδή δεν μπορώ και δεν πρόκειται να μπορέσω να ανταποκριθώ στις προσδοκίες της.

– από το Κορίτσι που κυριολεκτικά κάτι αγόρια που δεν ήξερε ποτέ πέρασαν στον δρόμο δείχνοντας με και γελώντας οπότε ως αφορμή έκανε αυτή την έκθεση

__________

Ας οργανώσουμε την συζήτηση.

Κορίτσι, πολύ μου άρεσε η έκθεσή σου, γράφεις συγκροτημένα και με διαύγεια σκέψης.

Βεβαίως υπάρχει το pretty privilege. Οι ειδικοί λένε ότι κρίνουμε αν θα συμπαθήσουμε, εμπιστευτούμε, προσλάβουμε ένα άτομο μέσα στα πρώτα 3 δευτερόλεπτα που το βλέπουμε. Τι λες λοιπόν να δίνει την πρώτη εντύπωση; Η εμφάνιση. Όμως, προσοχή, όταν λέμε η εμφάνιση, δεν εννοούμε μόνον η στερεοτυπική “μοντέλα” όπως η φίλη σου. Εννοούμε επίσης ένα σύνολο φροντισμένο (κούρεμα, προσωπική υγιεινή, καλοβαλμένα ρούχα μιας αξιοπρεπούς ποιότητας, καθαρά παπούτσια, στυλ που μας ταιριάζει), στήσιμο σώματος που είναι “ανοιχτό” προς τους άλλους (δείχνει αυτοπεποίθηση, άρα κάτι καλό μας περιμένει), φωνή σε πολιτισμένο και ευθύ παράλληλα τόνο, μια συνολική αύρα θετικότητας.

Είναι ωραίο που αγαπάς τη φίλη σου, είναι ακόμη ωραιότερο που η όμορφη φίλη σου δεν εκμεταλλεύεται την φιλία σας, είναι καλό που αλληλοβοηθιέστε. Είναι και κατανοητό να ζηλεύεις λίγο, με την καλοπροαίρετη έννοια του “γιατί όχι κι εγώ;” Ως εδώ όλα καλά.

Πριν όμως νιώσεις ότι αδικείσαι από αυτή την παρέα όταν κάνετε γνωριμίες, θα σου πω ορισμένα πραγματάκια που ίσως δεν έχεις διακρίνει ακόμη.

Πρώτον είναι γεγονός το λεγόμενο cheerleader effect. (Διάβασε το λινκ, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον) Η παρέα με φίλους μας κάνει να φαινόμαστε πιο ελκυστικοί απ’ότι μεμονωμένα. Δεν σημαίνει ότι κάνοντας παρέα με ένα όμορφο άτομο εξαφανιζόμαστε τα πιο μέτρια, όπως νομίζουν αρκετ@, αντίθετα “κλέβουμε” κάτι από την δική τους ελκυστικότητα όταν είμαστε στο πλάνο. (περίεργο αλλά αληθινό).

Μεταφράζω:

“Ο Walker και ο Vul υποστηρίζουν ότι το cheerleader effect προκύπτει από την αλληλεπίδραση διαφορετικών οπτικο-γνωστικών διεργασιών. Πρώτον, κάθε φορά που βλέπουμε ένα σύνολο αντικειμένων όπως μια σειρά από κουκκίδες ή μια ομάδα προσώπων, το οπτικό μας σύστημα υπολογίζει αυτόματα γενικές πληροφορίες για ολόκληρο το σύνολο, συμπεριλαμβανομένου του μέσου μεγέθους των μελών της ομάδας, της μέσης θέσης τους, ακόμη και της μέσης συναισθηματικής έκφρασης στο πρόσωπα. Έτσι, παρόλο που η ομάδα περιέχει πολλά μεμονωμένα στοιχεία, από φυσικής άποψης τα αντιλαμβανόμαστε ως σύνολο και σχηματίζουμε τις εντυπώσεις μας με βάση το συλλογικό σύνολο. Επιπλέον, η εντύπωση που έχουμε για την ομάδα ως σύνολο επηρεάζει την αντίληψή μας για κάθε μεμονωμένο στοιχείο. Τείνουμε να θεωρούμε τα μεμονωμένα μέλη σαν να μοιάζουν περισσότερο με την ομάδα παρά στην πραγματικότητα. Έτσι, όταν βλέπουμε ένα πρόσωπο σε ένα πλήθος, τείνουμε να αντιλαμβανόμαστε αυτό το πρόσωπο ως παρόμοιο με τον μέσο όρο όλων των προσώπων σε αυτό το πλήθος.”

Εντυπωσιακό;

Kαι θα πω και κάτι ακόμα κι ας με πάρουν με τις πέτρες. Οι άντρες εντυπωσιάζονται από το πάρα πολύ όμορφο με την στερεοτυπικά και κοινωνικά τρέχουσα έννοια. Όμως είναι και βαθιά ανασφαλείς, συνήθως. Έτσι προτιμούν να “την πέσουν” σε μια λιγότερο εντυπωσιακή κοπέλα, για να αυξήσουν τις πιθανότητες επιτυχίας. Αυτό δεν σε υποτιμά. Δείχνει πόσο δέος δημιουργεί η ομορφιά, που ακόμα κι οι όμορφοι υποφέρουν απ’αυτήν.

Πάμε τώρα στα ρούχα και την εικόνα σώματος.

Η μόδα και τα μαζικά πολυκαταστήματα είναι έτσι φτιαγμένα ώστε στα κακοφωτισμένα δοκιμαστήριά τους να νομίζεις ότι η κυτταρίτιδα έχει φτάσει ως και στα βλέφαρα! (I kid you not)  Είναι πασιφανές ότι ΔΕΝ έχεις βρει ακόμα τις κατάλληλες φίρμες, το κατάλληλο περιβάλλον δοκιμών, το κατάλληλο πλαίσιο δειγματισμού ρούχων ώστε να μην βγαίνεις από τον περίπατο για shopping καταβαραθρωμένη. Ιδιαίτερα αν πηγαίνετε μαζί με τη φίλη σου.
Για ψώνια για ρούχα θα πηγαίνεις πάντοτε μόνη, πάντοτε σε ήσυχη ώρα που θα έχεις ησυχία, πάντοτε σε συγκεκριμένα μαγαζιά που απαντούν στον σωματότυπό σου (Στο Bershka δεν χωρώ με τίποτα, γιατί να μπω να δοκιμάσω, βλάκας είμαι; Ας πάω στο Zara.) Mην σου πω ότι αν εξασκηθείς, μπορείς να αγοράζεις ηλεκτρονικά, να κάνεις την δοκιμή σπίτι σου από την άνεση της ιδιωτικότητάς σου, κι αν δεν σου κάνει κάτι να το επιστρέφεις -αρκετά ηλεκτρονικά καταστήματα επιτρέπουν αυτή την διαδικασία. Αν πρέπει να πάτε οπωσδήποτε για ψώνια με την φιλενάδα, εστιάσου στα αξεσουάρ για τον εαυτό σου. Αυτά δεν σου κάνουν body shaming.

Είσαι θυμωμένη πολύ λογικά, επειδή η κοινωνία έχει παράλογες απαιτήσεις. Ιδιαίτερα από τις γυναίκες, κι ιδιαίτερα από την εμφάνιση. Πλέον στην εποχή της digital εικόνας έχει απομακρυνθεί από το πραγματικό σε μια επαυξημένη πραγματικότητα, μην πω ονειροφαντασία. Φίλτρα, photoshop, πλαστικές…

Πρώτη γραμμή άμυνας: Φτιάξε σε παρακαλώ πολύ το feed σου στα social media με τέτοιο τρόπο ώστε να ακολουθείς άτομα και λογαριασμούς που κάτι σου προσφέρουν, δεν σε ρίχνουν στα πατώματα με ανέφικτα πρότυπα.

Δεύτερη γραμμή άμυνας, κλείσε τα αυτιά στα σχόλια άσχετων που επιχαίρονται ασκώντας ψυλογική εξουσία σε άλλα άτομα μειώνοντάς τα. Τα αγόρια στο δρόμο αυτό έκαναν, σαν κοκόρια, άσκησαν εξουσία. Να δίνεις σημασία μόνο στα σχόλια ατόμων που σε νοιάζονται πραγματικά.

Η ομορφιά πρέπει να θαυμάζεται και να γιορτάζεται, όχι να γίνεται Δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μας όμορφων και λιγότερο όμορφων. Σε φιλώ!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News