Η σχέση με την αδερφή είναι μια σχέση που έχει συγκεκριμένες προσδοκίες κι απαιτήσεις κι είναι εύκολο να τραυματιστεί στην διάρκεια της ζωής.
________________
H ιστορία της Χωρίς Οικογένεια όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Γεια σου Ρένα! Η ερώτηση μου έχει να κάνει με ένα πρόβλημα οικογενειακής φύσεως. Είμαι παιδί (τι παιδί δηλαδή, 35 χρονών γυναίκα) χωρισμένων γονιών και έχω μια λίγο μεγαλύτερη αδελφή με την οποία ήμασταν πολύ δεμένες. Τα τελευταία χρόνια νιώθω ότι έχουμε απομακρυνθεί, λόγω φόρτου εργασίας δικής της περισσότερο, και κυρίως λόγω διαφορετικής προσωπικής κατάστασης. Εκείνη είναι παντρεμένη και συναναστρεφεται με άλλα παντρεμένα ζευγάρια, κύκλο στον οποίο εγώ νιώθω ότι δεν έχω θέση, επειδή είμαι ελεύθερη. Υπάρχουν βέβαια κάποιες φορές που θα με προσκαλέσει σε εξόδους με την παρέα της, αλλά πολύ σπάνια. Ακόμα πιο σπάνια θα συναντηθούμε οι δυο μας για έναν καφέ, ενώ μπορεί να περάσει και πάνω από βδομάδα για να μιλήσουμε έστω στο τηλέφωνο.
Από εκεί που ένιωθα ότι μπορώ να μοιραστώ μαζί της τα πάντα, πλέον νιώθω ότι όχι ότι δεν με καταλαβαίνει, αλλά ούτε καν με ακούει, οπότε κι εγώ σταμάτησα πλέον να της λέω ότι με απασχολεί. Παράλληλα είναι και άνθρωπος που δεν αντιλαμβάνεται εύκολα όταν κάνει κάτι που μπορεί να με ενοχλεί, κι όταν το εκφράσω ακόμα και με τον καλύτερο τρόπο στην καλύτερη το αρνείται.
Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε όταν κανόνισε σε συμφωνία με τον πατέρα μου για κάτι περιουσιακά θέματα, προτού με ρωτήσει. Όταν μου το ανακοίνωσε, τηλεφωνικά πάντα, της εξέφρασα τη διαφωνία μου, κι εκείνη επέμενε, με αποτέλεσμα να τσακωθούμε. Δε λέω, κι εγώ νευριασα και ο τόνος μου ήταν απότομος, αλλά δε συγκρίνεται μπροστά σε αυτά που άκουσα. Προσβολές, βρισιές και δε συμμαζεύεται. Νιώθω πληγωμένη και προδομένη, και με την κίνηση της να κανονίσει χωρίς να ζητήσει τη γνώμη μου (αφορά κοινό περιουσιακό στοιχείο), και με τον τρόπο που μου μίλησε. Βέβαια έκανε κίνηση να απολογηθεί, αλλά έχω κουραστεί να ανέχομαι και να συγχωρώ και να βγαίνω και η παράξενη από πάνω κάθε φορά.
Κάτι έσπασε μέσα μου. Θρηνω γιατί νιώθω ότι έχασα την αδερφή μου, την καλύτερη μου φίλη (έστω κάποτε), τον άνθρωπο που θεωρούσα στήριγμα μου. Νιώθω εντελώς μόνη μου. Παράλληλα η οικογένεια μου με παροτρύνει να επιδιώξω να συμφιλιωθουμε, πράγμα που με θυμώνει περισσότερο γιατί είναι σαν να καταλογιζουν σε εμένα την ευθύνη. Μήπως είναι καλύτερα να αποδεχτώ ότι θα συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς την αδερφή μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χωρίς οικογένεια
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Υποψιάζομαι ότι κάνοντας δική της οικογένεια η αδερφή σου διαχώρισε εαυτόν από την λεγόμενη πατρική μια και καλή. Εν μέρει πρέπει κανείς να δίνει προτεραιότητα στα παιδιά του, όντως, ως προστατευόμενα μέλη. Από την άλλη δεν χρειάζεται να έρχεται σε αντιπαράθεση για ψύλλου πήδημα. Λ.χ. τι θα πει δεν έχεις θέση με τα παντρεμένα ζευγάρια, στο γυμνάσιο είστε και κάνετε κλίκες;
Αυτό που έγινε με τα περιουσιακά δες το ως καμπανάκι να ρυθμίσετε τις οικογενειακές εκκρεμότητες τώρα, όσο ζουν οι γονείς σας, γιατί άμα προκύψουν κληρονομικά προβλέπω να σφαχτείτε.
Από την άλλη, η ευκαιρία που σου έδωσε με την κίνηση μεταμέλειας ίσως είναι μια πάσα για να εκφράσεις με ειλικρίνεια αυτά που μας λες εδώ. Πιθανολογώ ότι έχει αμελήσει να σκεφτεί πώς νιώθεις επειδή τρέχει με τα καθημερινά της. (Μια οικογένεια σημαίνει ευθύνες και αρμοδιότητες). Δεν βλάπτει να της το θυμίσεις. Αν και πάλι δεν βγει αποτέλεσμα, σκέψου ότι η ζωή απομακρύνει ανθρώπους που ήταν κολλητοί, ο δεσμός όμως δεν κόβεται αν δεν το επιθυμεί κάποιος πραγματικά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
🤣🤣🤣🤣 Υπάρχουν κοινά περιουσιακά και νομίζεις δεν θα σκοτωνοσασταν ποτε???🤣🤣 Πραγματικά κλαίω απ τα γέλια!! Βρε κορίτσι μου,χωρίς να θέλω να φανώ κυνική, αλλά κοινά περιουσιακά με κάποιον και καλές σχέσεις δεν πάνε μαζί. Δεν πα να είναι γονέας,αδερφός η κ εγώ δεν ξέρω τι άλλο….δεν πάνε μαζί,τέλος! Και ναι πιθανοτατα η αδερφή σου τώρα που παντρεύτηκε, να θέλει κάπως να εξασφαλίσει το μέλλον της οικονομικα( λάθος που το κανε μέσα στο γάμο,αν χωρίσουν ο άλλος διεκδικεί μερίδιο ισότιμο,αλλά αυτό είναι άλλο θεμα)και επειδή γνωριζε ότι αυτό θα σε ενοχλήσει,να απομακρυνθηκε σκοπίμως! Ζούμε στη χώρα που αδέρφια σφάζονται για μισό… Διαβάστε περισσότερα »
Πιστεύω μια ειλικρινής συζήτηση για το πώς αισθάνεσαι είναι σημαντική το σημείο αυτό. Δυστυχώς δε μπορούμε να ελέγξουμε τις πράξεις και τον τρόπο σκέψης των άλλων, αλλά επειδή καταλαβαίνω πόσο πληγωμένη αισθάνεσαι από τη συμπεριφορά της, μπορείς να το επικοινωνήσεις. Αν δε βγει τίποτα απ’αυτό, τότε τουλάχιστον θα ξέρεις ότι μοιράστηκες τη δική σου οπτική.
Η αδερφη σου εχει αλλη οικογενεια πλεον, αυτο εγω δεν το βρισκω λαθος. Ανηκει σε αλλη οικογενεια, εσυ εισαι κομματι της πατρικης της. Για τα υπολοιπα, οσα σχολιασαν οι υπολοιποι. Οσα της επιτρεπουν οι γονεις πραττει.