Πέρασα πολλές δυσκολίες σαν παιδί, καθώς έχω αδελφό με νοητική στέρηση και όταν ήμουν μικρή βίωνα bullying από συμμαθητές αλλά και δασκάλους.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα έχω ένα θέμα που με προβληματίζει και δεν ξέρω και κατά πόσον έπρεπε να με επηρεάζει. Έχω την εντύπωση ότι έπρεπε να το αποβάλω, αλλά ίσως να φταίει και το παρελθόν μου που πέρασα πολλές δυσκολίες σαν παιδί, καθώς έχω αδελφό με νοητική στέρηση και όταν ήμουν μικρή βίωνα bullying από συμμαθητές αλλά και δασκάλους. Μου φέρονταν με τον χειρότερο τρόπο και με περιθωριοποιούσαν. Δεν είχα πάντα φιλίες. Δυσκολεύτηκα να γευτώ τη φιλία. Όταν πήγα γυμνάσιο άρχισα να κάνω φιλίες και αυτές δεν ήταν και τόσο ουσιώδεις.
Για να δώσω μια εικόνα, στο δημοτικό κάτι συμμαθήτριες μου με κατηγορούσαν ότι κλέβω τα πράγματά τους. Ποτέ δεν πείραξα κάτι, κι όμως μου έβγαλαν το όνομα και με στιγμάτισαν. Από τότε μόλις ακούσω για περιστατικό με κλεψιά σε δουλειά κλπ. απομακρύνομαι μην τυχόν και με θεωρήσουν υπεύθυνη . Μου έμεινε φόβος. Επίσης, κάτι άλλο που με στιγμάτισε αν έγραφα στα διαγωνίσματα άριστα, ο δάσκαλος με κατηγορούσε ότι αντέγραψα από τη διπλανή μου που αυτή πήρε πολύ πιο κάτω. Ποτέ δεν κατάλαβα το σκεπτικό αυτού του ανθρώπου. Κι όμως, όταν πήγα για μεταπτυχιακό, οι συμφοιτήτριες που είχα στο προπτυχιακό άρχισαν να λένε ότι μπήκα με βύσμα και διάφορα άλλα και μου ήρθε στο κεφάλι το περιστατικό με τα διαγωνίσματα έκτοτε έκοψα κάθε επαφή με τις πρώην συμφοιτήτριες. Ένιωσα περίεργα, ταπεινωμένη ενώ ίσως δεν έπρεπε.
Πρόπερσι στο μεταπτυχιακό μου ένας καθηγητής ζήτησε την άποψή μας για κάτι σχετικό με το μάθημα, παρόλο που σήκωσα το χέρι δεν μου έδωσε τον λόγο, με κοίταξε και έκανε μια γκριμάτσα. Ένιωσα προσβεβλημένη. Δεν μου έδινε τον λόγο σαν να ήμουν παρείσακτη. Έκτοτε σταμάτησα να τον ρωτάω για τις εργασίες στα μηνύματα. Μην παρεξηγηθώ κιόλας, οι καθηγητές ζητούν να τους θέτουμε ερωτήσεις για τις εργασίες που βάζουν. Έκανα πολύ λίγες 2-3, μπορεί και λιγότερες και κάθε φορά ένιωθα ότι απαντούν με το στανιό. Ενώ σε συζήτηση που είχα με συμφοιτητές με τους υπόλοιπους κόβουν και ολόκληρη συζήτηση. Μήπως δεν εκπέμπω αυτό που θεν; Οι συμμαθητές πάντως που κόβουν ολόκληρη συζήτηση μαζί τους είναι ως επί των πλείστον καυχησιάρηδες για τα εργασιακά τους. Εγώ δεν μοιράζομαι πράγματα ούτε της προσωπικής ζωής ούτε της επαγγελματικής διότι δεν το θεωρώ σωστό και κατά δεύτερον, τι τους νοιάζουν όλα αυτά για να μονοπωλήσουμε τη συζήτηση; Υπάρχει λογος;
Πέρσι μια άλλη καθηγήτρια έδινε τον λόγο σε φοιτήτρια που έχουν φιλικές σχέσεις από το παρελθόν. Ήταν και κάπου αλλού δασκάλα της και μέσω των σόσιαλ κράτησαν επαφή. Οι ίδιες το είπαν εν ώρα μαθήματος. Σε όσες ομαδικές εργασίες είχα την συγκεκριμένη συμφοιτήτρια, ούρλιαζε σαν τρελή και καμωνόταν ότι τα ξέρει όλα γιατί δούλεψε στο αντικείμενο. Την ανέχτηκα χωρίς σχόλια. Την άφησα να περάσει τα δικά της. Πώς να αντιδράσεις εφόσον είναι τόσο στενή φίλη με την καθηγήτρια που την έβαλε και υπεύθυνη στην ομαδική; Για κάποιους μήνες σε όποιο σεμινάριο της σχολής συμμετείχαμε έπαιρνε τον λόγο για να διαφωνήσει με τις απόψεις μου. Η στάση της επιθετική και υποτιμητική. Ήθελε να κάνουμε ομάδα στα σόσιαλ για να το παίζει καθηγήτρια, κάπως. Ευτυχώς, μας βρήκε το καλοκαίρι και την απέφυγα από τα πάντα. Δεν συζήτησα με κανέναν το τι με ενοχλεί. Φέτος δεν συμμετέχω σε σεμινάρια, όσα καταγράφονται και ανεβαίνουν στο YouTube τα παρακολουθώ και έχω βρει την ησυχία μου. Παρατήρησα ότι ενώ συμμετέχει στα σεμινάρια δεν παίρνει τον λόγο να μιλήσει ενώ πέρσι μου τα έχωνε μπροστά στους καθηγητές και δεν έλεγε κανείς τίποτα. Θεωρώ πως έχει ευθύνη η καθηγήτρια διότι της έδωσε δικαιώματα που δεν έπρεπε. Της επέτρεπε να φλυαρεί ακατάπαυστα για τα επαγγελματικά της. Κούραζε. Ένιωσα μειονεκτικά.
Πήγα και πρακτική. Την παράτησα σχετικά νωρίς. Δεν έβγαλα την βδομάδα διότι με ήθελαν απλήρωτη από το πρωί μέχρι το βράδυ. Ανεχόμουν τις προσβολές και τα υπονοούμενα. Μεταξύ άλλων, ήθελαν να μείνω και περισσότερο καιρό από όσο αναλογεί στην πρακτική και πάλι τζάμπα. Την παράτησα. Δεν ήθελα να ενημερώσω το πανεπιστήμιο διότι ένιωσα ότι με κορόιδεψαν. Οι αρμόδιοι του τμήματος πρακτικής με θεώρησαν ανεύθυνη που δεν την ολοκλήρωσα και που δεν ενημέρωσα. Βασικά , τους κλαιγόταν η διευθύντρια του φορέα που με έστειλαν διότι έχασε το δουλικό πού θα της έβγαζε τζάμπα τη δουλειά για πολύ καιρό.
Γιατί νιώθω ότι με περιθωριοποιούν; Τι κάνουμε για να μην μας νοιάζει;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Λήδα
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Θέλω να πιστεύω ότι το σχολικό bullying οφειλόταν σε κολοσσιαία άγνοια και έλλειψη ευαισθησίας, αντί να σε αγκαλιάσουν που είχες μια αυξημένη δυσκολία στο σπίτι. (Γι’αυτό πρέπει να είμαστε ενήμεροι και το μυαλό μας να λειτουργεί σε πολλές στροφές, να μην κάνουμε τους άλλους να αισθανθούν άσχημα.)
Τα υπόλοιπα δεν πιστεύω ότι σχετίζονται με προκαταλήψεις σχετικά με το οικογενειακό σου περιβάλλον, περισσότερο ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία μοιάζουν. Επειδή έχεις το νου σου και ταυτόχρονα έχεις ένα δισταγμό απέναντι στους άλλους προσέχεις και τις μικρές κινήσεις και τις χρωματίζεις με το συναίσθημα που είχες αισθανθεί στο παρελθόν. Με τον τρόπο αυτό το ένα προστίθεται στο άλλο κι όλο μαζί κτίζει αυτό που ορίζεις ως περιθωριοποίηση. Ίσως δεν είναι τόσο συνειδητό και σκόπιμο, ίσως δεν πολυκολλάτε, μια συνήθης κατάσταση δηλαδή για πάρα πολύ κόσμο. Δύσκολα ταιριάζει κανείς με άλλον και φυσικό είναι να δημιουργούνται συμπάθειες κι οι υπόλοιποι να είναι στην απέξω. Σε ομάδες όπου έχει σημασία η συμπερίληψη, όπως οι ομαδικές συνομιλίες σχολών, θα έλεγα να μην το αποδέχεσαι παθητικά αλλά να διεκδικείς θέση και λόγο. Στις παρέες και τις εξόδους οκ, δεν μπορείς να τους αναγκάσεις. Σιγά σιγά θα βρεις τη φυλή σου, μη διστάζεις να προσεγγίζεις κι εσύ τους λιγότερο κοινωνικούς: θα νιώσουν ανακούφιση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάποια γεγονότα γιγαντώνονται στο μυαλό σου, τους βάζεις μεγεθυντικό φακό.
Σαν να προκαλείς συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Αντιδράς κάπως έντονα, δικαιωματικά.
Ναι, υπάρχουν όλοι αυτοί γύρω μας, αλλά και το να μάθουμε να τους αντιμετωπίζουμε, να συνυπάρχουμε και να ξεχωρίζουμε για αυτό που είμαστε είναι ένα skill που μάλλον δυσκολεύεστε να αναπτύξετε.
Πιστεύετε ότι στοχοποιείστε για κάποιον λόγο, είστε αρκετά προκατειλημμένη απέναντι στους άλλους και στα γεγονότα.
Έχετε μικρή ανοχή στην αδικία, που ναι υπάρχει κατά κόρον.
Αλλά θα πρέπει να ενδυναμωθείτε για την επιβίωση.
Κουβαλάτε βαρίδια από το παρελθόν, αποτινάξτε τα.
Θα συμφωνήσω απόλυτα. Έψαχνα σωστό τρόπο να το γράψω και δεν μου ερχόταν.
Αυτό ακριβώς σκέφτηκα κι εγώ. Οι τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος κι η δυσκολία στο σπίτι της έδωσαν ένα αίσθημα καταδίωξης. Ότι όλοι είναι εναντίον της κι είναι διαρκώς στην άμυνα, ακόμα κι έναντια σε ανύπαρκτες απειλές
Εγώ πάντως δεν βλέπω μανία καταδίωξης και ανύπαρκτες απειλές αλλά πιο πολύ microaggressions. Το κάθε γεγονός από μόνο του φαίνεται ασήμαντο σε εμάς που δεν κουβαλάμε τέτοια τραύματα αλλά για την γράφουσα είναι μια ακόμα γρατσουνιά πάνω σε μια βαθιά πληγή.
Τι αρνητική αύρα είναι αυτή?
Είμαι σίγουρη όλα τα βλέπετε μαύρα και αράχνη,συνέλθετε!!
Σαν να αναζητάτε την αποτυχία για επιβεβαίωση της κακής σας μοίρας.
Όλα είναι στο μυαλό μας,εμείς ορίζουμε την διάθεση μας και την ενέργεια που εκπέμπουμε στους άλλους.
Χαμογελατε καθόλου,μπαίνει φως στην κρεβατοκαμαρα σας,βλέπετε την ανατολή,ακούτε μουσική,χορεύετε καθόλου?
Όλοι, μα όλοι έχουμε προβλήματα,καθένας βλέπει τα δικά του αβάσταχτα, αυτά που αναφέρετε όμως πέραν της οικογενειακής κατάστασης είμαι σίγουρη ότι τα προκαλείτε εσείς.
Είναι μια σταθερά που σας ακολουθεί από παιδί και νιώθετε ασφάλεια όταν όλα είναι σκατά γιατί έτσι εσείς επιβεβαιώνεστε.
Αγαπήστε τον εαυτό σας και προχωρήστε!
Γιατί τόσο πατροναριστικο σχόλιο? Που κολλάνε οι μουσικές και οι ανατολές? Και ο Χίτλερ αγαπούσε τα σκυλιά και ήταν ζωοφιλος. Τώρα τι? Όλοι μας έχουμε προβλήματα ναι, αλλά δε θα δεχτώ να ισοπεδωνουμε τις διαφορές των προβλημάτων, κάπου έλεος. Αυτή είναι η δουλειά του ψυχολόγου και του παπά που σε εξομολογεί. Δε διαφωνώ ότι η γραφουσα βγάζει μια προκατάληψη μέσω του κειμένου αλλα το σχόλιο σας μου χτύπησε πολύ άσχημα. Στην τελική το πρόβλημα της γραφουσας είναι λιγότερο ότι χαλάει τη διάθεση των άλλων και περισσότερο που μένει τόσο παθητική και δέχεται διάφορες συμπεριφορές ή εγκαταλείπει προσπάθειες χωρίς να πει… Διαβάστε περισσότερα »
Αμφιβάλλω αν ξέρετε τι θα πει πατρονάρισμα,αμφιβάλλω αν καταλάβατε τι έγραψα.
Νομίζω άλλο είναι το θέμα της, και θα χρειαστεί βοήθεια ειδικού. Δύο συμμαθήτριες είχα με αδέρφια με νοητική υστέρηση, κι οι δύο είχαν πολλά ψυχολογικά θέματα, κι από αυτό που περνούσαν σπίτι τους, αλλά βίωσαν την περιθωριοποίηση και στο σχολείο, που τότε καμία ευαισθησία δεν έδειξε για τα παιδιά αυτά και το πως βίωναν το οικογενειακά τους πρόβλημα και το bullying που τα ακολουθούσε. Είχα τύχει να ακούσω μαμά αλλού παιδιού ,να μιλάει για μια από αυτές τις συμμαθήτριες μου και να λέει “Ε, κι αυτή ειναι λίγο καθυστερημένη, την είδα εγώ πως κάνει, κι είναι και στην τάξη του… Διαβάστε περισσότερα »
“Πρόπερσι στο μεταπτυχιακό μου ένας καθηγητής ζήτησε την άποψή μας για κάτι σχετικό με το μάθημα, παρόλο που σήκωσα το χέρι δεν μου έδωσε τον λόγο, με κοίταξε και έκανε μια γκριμάτσα. Ένιωσα προσβεβλημένη. Δεν μου έδινε τον λόγο σαν να ήμουν παρείσακτη.” Γεγονός -σκέψη- συναίσθημα. Αγαπητή το σκηνικό που αναφέρατε είναι ένα τόσο κοινό γεγονος. Έτυχε σε εκείνη την ερώτηση να μην σας δώσει το λόγο. Μπορεί να σας την έδινε στην επόμενη. Η γκριμάτσα που έκανε, πως είστε σίγουρη ότι σημαινε κάτι αρνητικό? Αντίθετα το να κάνει γκριματσα εμένα πχ μου φαίνεται οικειότητα. Έχετε χρωματίσει τόσο αρνητικά ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς,πόσες φορές μας έχει τύχει,τουλάχιστον το ζήσαμε.👌
Το να φύγεις χωρίς να ενημερώσεις το πανεπιστήμιο/υπεύθυνο της πρακτικής ήταν λάθος κ όντως ανεύθυνο. Θα έπρεπε να τους το πεις.
Εντωμεταξύ, πληρώνεσαι στην πρακτικη; [μόνο εμείς τζάμπα δηλαδη]. Και αν ήταν να πληρωθεί εξαρχής και η υπεύθυνη του φορέα την εξαπάτησε, πως είχε τα γκατς η υπεύθυνη να βγει λάδι?
Εννοείται οτι δεν πληρώνεται η πρακτική παιδιά. Δεν πιστεύω οτι την εξαπάτησαν, ή δεν είχε καταλάβει ή περίμενε μάλλον ΄κάτι άλλο
Εννοείται ότι πληρώνεται.
Κάποιες φορές πληρώνεται, κάποιες φορές όχι, αναλόγως το φορέα και τη σχολή. Αλλά μάλλον η γραφουσα δεν το κατάλαβε ή είχε λάθος ενημέρωση. Δε γίνεται να έχει συμφωνηθεί κάποιο και να μη δωθεί. Μόνο αν συμφωνήθηκε εξαρχής η δωρεάν πρακτική.
Υπάρχει κρατικό κονδύλι.
Εγγράφεσαι στο μητρώο του ΙΚΑ.
Δεν υπάρχει δωρεάν εργασία.
Επιδοτούνται οι εταιρείες σε μέρος ή όλον.
Είναι περίπου στο μισό του βασικού.
Θα πρέπει να βελτιώσεις το κομμάτι της σκηνικής σου παρουσίας πρώτον. Το πώς στέκεσαι στην σκηνή της ζωής σου εννοώ. Δείχνεις σαν να μην έχεις πρωταγωνιστικό ρόλο. Θέλει δουλειά αυτό αλλά φτιάχνεται. Θα πρότεινα να γραφτείς σε ομάδα θεάτρου. Η ρητορικής. Το mindset αλλάζει όσο αλλάζει και το έσω. Ο ψυχολόγος βοηθάει αλλά και η σταδιακή έκθεση σε ετερόκλητα περιβάλλοντα και σενάρια.τολμα να πας ένα μικρό Εράσμους που είναι της μιας εβδομάδας. Επίσης όσοι έχουν υπάρξει θύματα, έχουν τρομερή ενσυναίσθηση. Έχεις σκεφτεί να κάνεις εθελοντισμό σε κάποιο καταφυγίων ζώων;θα πάρεις και θα λάβεις πολλή αγάπη και θα γνωρίσεις ομοϊδεάτες. Η… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι σκηνικό της επιστολής το έχω ξαναδιαβάσει. Ο καθηγητής γιατί στοχοποιησε εσένα ειδικά, γιατί δεν ήθελε εσύ ειδικά να πάρεις τον λόγο και έκανε γκριμάτσα?
Μου φαίνεται ότι υπάρχει ένα επαναλαμβανομενο bias σε όλα τα περιστατικά που αναφέρεις. Δικό σου, όχι των αλλων
Μου κάνει λίγο εντύπωση που μια ολόκληρη οι κοινωνία σας αντιμετώπιζε αρνητικά σαν παιδί λόγο του αδερφού σου (τα παιδιά συμπεριφέρονται σύμφωνα με αυτά που μαθαίνουν και ακούνε από τους γονείς του). Μεμονωμένα περιστατικά πάντα θα υπάρχουν, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία είναι περίεργο εκτός και αν ζείτε στην Λιμνούπολη. Μήπως, λέω μήπως, ήταν η οικογένειά σου που αισθανόταν ντροπή για τον αδελφό σου, και αυτό το προέβαλε και στο κοινωνικό περιβάλλον; Και κάπως έτσι χτίστηκε σιγά σιγά η ντροπή πάνω σου (γιατί όλα αυτά που περιγράφεις φανερώνουν ένα άτομο εξαιρετικά ανασφαλές που ντρέπεται να καταλάβει χώρο) με αυτοεκπληρούμενες προφητείες και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αν είναι το κλειδί, αλλά σίγουρα είναι ένα από τα κλειδιά αυτό που λες για την “ντροπη” από το σπίτι. Δηλαδή, μπορώ να φανταστώ προσβολές από παιδιά, αλλά δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι δάσκαλοι (όχι ένας, πολλοι), έκαναν μπουλινγκ.
Κινδυνέυεις να πορευτείς με κόμπλεξ κατωτερότητας αν δεν ορθώσεις ανάστημα πιστεύω. Μήπως έχεις έλλειψη αυτοπεποίθησης που έχει χτιστεί από τη παιδική σου ηλικία με το bulling που βίωσες; Μήπως όταν σήκωνες το χέρι κ σου έδιναν τον λόγο στη σχολή, επειδή πλέον κατάλαβα ότι έχεις παραιτηθεί από τη διάδραση του μαθήματος , δεν είχες σκεφτεί ολοκληρωμένα τι θα ρωτούσες; Με αποτέλεσμα να κομπιάζεις, να αφηνεις ανολοκλήρωτες προτάσεις, η φωνή σου να είναι χαμηλή; Παίζουνε ρόλο αυτά. Νομίζω ότι ανά περιόδους όταν δεν πάνε τοσο καλά τα πράγματα όσο θα θέλαμε, κατηγορούμε τους αλλούς κ μπαίνουμε σε συγκρισεις χωρίς να το… Διαβάστε περισσότερα »
Καθυστερημένο σχόλιο, ελπίζω να το διαβάσει η γράφουσα. Δεν ξέρω ποιο αντικείμενο σπουδάζεις αλλά πιστεύω ότι η κλασική κοινωνιολογία και η κοινωνιολογία του φύλου – φεμινιστικές σπουδές, σπουδές φύλου κλπ. μπορούν να δώσουν απαντήσεις ώστε να καταλάβεις καλύτερα τις διαδικασίες που περιγράφεις. Ας πούμε ξεκινώντας με Althusser και Φανον και συνεχίζοντας με Μπάτλερ ή Σαρα Αχμεντ. Το φαινόμενο που περιγράψεις είναι μια διαδικασία που ξεκίνησε στην παιδική ηλικία και σιγά σιγά χτίζει μια κοινωνική ταυτότητα. Κάθε μικρό, ασήμαντο γεγονός όπως π.χ. ένας καθηγητής που δεν σου δίνει το λόγο, είναι σαν να επιβεβαιώνει και να συμπυκνώνει χρόνια ολόκληρα υποτίμησης, περιθωριποίησης,… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Λήδα, διαβάζοντας την επιστολή σου, βρήκα κάποια κοινά με αυτά που συμβαίνουν τώρα στη δουλειά που είμαι. Κ σκέφτομαι, μήπως ίσως είσαι λίγο ήπιων τόνων, κ βρίσκουν κ σε πατάνε ή δεν εκτιμούν ότι θα ξέρεις? Λες ότι οι άλλοι είναι καυχησιαρηδες. Μήπως απλά ξέρουν από “μάρκετινγκ” κ προωθουν τον εαυτό τους? Κ αυτό στο λέω γιατι σκέφτομαι με τα δικά μου δεδομένα, όπου πηγαίνοντας στη νέα δουλειά, ηθελα να είμαι ήπιων τόνων, κ μάλλον νομίζουν πως τελικά είμαι άσχετη κ το αφεντικό δεν με εμπιστεύεται. Πχ σήμερα γύρισε από τις διακοπές του, κ ενθουσιασμενη του έλεγα επιγραμματικα την… Διαβάστε περισσότερα »