H Ρένα απαντά: Μου λένε καλύτερα να είσαι μόνη σου παρά με κάποιον που δεν έχεις προοπτικές

Οι δικοί μου με θεωρούν αποτυχημένη, παρά τα 2 πτυχία και το 3o που έρχεται, γιατί ούτε δουλειά έχω μέχρι στιγμής, ούτε η σχέση μου έχει προχωρήσει.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Σας στέλνω για πρώτη φορά για να σας πω τη δικιά μου ιστορία. Είμαι 27 χρόνων και ακόμα σπουδάζω παράλληλα σε δύο πτυχία. Γενικά θα έχω 3 πτυχία όταν ολοκληρώσω σε τρία διαφορετικά αντικείμενα , κάτι για το οποίο νιώθω περήφανη. Παράλληλα ειμαι σε μια σχέση αρκετά χρόνια με τα σκαμπανεβάσματα της αλλά δεν έχουμε προχωρήσει και εγώ ακόμα ζω με τους δικούς μου.

Γενικά οι δικοί μου με θεωρούν αποτυχημένη γιατί ούτε δουλειά έχω μέχρι στιγμής ούτε η σχέση μου έχει προχωρήσει. Μου είπαν κι όλας καλύτερα να χωρίσεις και να είσαι μόνη σου παρά με κάποιον που δεν έχεις προοπτικές επειδή δεν έχει σταθερή δουλειά και γενικά δεν πάει πουθενά το πράγμα λένε. Δεν έχουμε κάποιον κατά νου απλα δεν σε θέλουμε με αυτόν, λένε. Η μάνα μου θα μου πει κι όλας χάσε κάνα κιλό , βγες σε κάνα μπαρ για να γνωρίσεις άλλον… λες και ζούμε στα 80s . Ή πήγαινε γίνε σερβιτόρα για να γνωρίσεις νέο κόσμο. Και επίσης εκφρασεις τύπου φαντασμένη αν πιστεύεις πως θα γνωρισεις κόσμο αν δεν δουλεύεις. Αυτά δεν ειναι τόσο απλά. Σε αυτό το σημείο να πω πως ξανασπουδαζω έπειτα από δικιά τους πίεση.Με το παιδί πάντως δεν είμαι από συμβιβασμό, έχουμε θέματα αλλά από ένα σημείο και μετά το θέμα αφορά μόνο εμένα.

Εγώ μπορώ να ακούω τις συμβουλές τους αλλα μέχρι βαθμό. Γενικά οι γονείς μου είναι κλειστοί άνθρωποι χωρίς κοινωνικές επαφές με πολλά κλισέ και συνεχώς θα με επικρίνουν για τα πάντα. Ακόμα και αν έχω ένα χόμπι θα το επικρίνουν λέγοντας οτι αυτά είναι άχρηστα και περίεργοι άνθρωποι ασχολούνται με αυτα. Προγράμματα ανταλλαγής νεων…κι αυτά άχρηστα για αυτούς. Εντωμεταξυ οι συγκρίσεις πάνε και έρχονται. Η τάδε έκανε παιδί…και είναι και πιο μικρή από εσένα…εσύ ακόμα τίποτα… Περνάνε τα χρόνια καλή μου. .Όταν θα τους πω κι όλας αφού τα κάνω λάθος πείτε μου τι να κάνω, θα μου πουν εμείς είμαστε εδώ για να σου πούμε τι κάνεις λάθος, τη λύση δε μπορούμε να στη βρούμε εμείς. Μου είπαν κι όλας ειρωνικά, μπράβο που έχεις τσαγανό και είσαι αισιόδοξη ενώ όλα σου πάνε στραβά και τα χρόνια σου περνάνε.
Με συγχωρείτε για την έκταση του κειμένου αλλά ήθελα να τα αναφέρω. Δεν ξέρω πως να διαχειριστώ την κατάσταση

ΑΠΟ ΤΗΝ – Σκεπτική Μαρία

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Σ’ ευχαριστούμε που μοιράστηκες την ιστορία σου. Είναι πολύ χαρακτηριστική, πολύ διαδεδομένη η κατάσταση που περιγράφεις. Οι γονείς έχουν μείνει σε προηγούμενη εποχή, ναι στα ’80s, όταν το αυθόρμητο φλερτ, η ανεύρεση εργασίας κι η απόκτηση οικογένειας ήταν μια διαδικασία που απλώς απαιτούσε λίγη αποφασιστικότητα κι όλα έπαιρναν τον δρόμο τους. Ο κόσμος αυτός πέρασε. Ανεπιστρεπτί. Κάποιοι θα μείνουν μόνοι, κάποιοι δεν θα βρουν ποτέ καλή δουλειά, κάποιοι δεν θα κάνουν ποτέ οικογένεια, όχι επειδή δεν θέλουν αλλά επειδή δεν μπορούν. Τι να γίνει, έτσι είναι, σκληρό μεν αλλά η συνειδητοποίηση σου σώζει χρόνο. Από την άλλη δεν μας βομβαρδίζουν στο κεφάλι, υπάρχουν και χειρότερα. Όμως με τα χειρότερα κανείς ποτέ δεν προχώρησε, όπως ούτε με τις συγκρίσεις με τα καλύτερα. Γενικά δεν χρειαζόμαστε συγκρίσεις επειδή μας αγκυλώνουν σε ένα πλέγμα συνθηκών έξω από την δική μας πραγματικότητα. «Δουλεύουμε» με το χαρτί που μας μοιράστηκε, είναι άσκοπο να κρυφοκοιτάζουμε του διπλανού. Αξιοποιούμε τις δικές μας δυνατότητες. Αυτό πρέπει να κρατήσεις βαθιά στο μυαλό σου ώστε να μπορέσεις να αντισταθείς σε όλον αυτόν τον  ορυμαγδό των κλισέ χωρίς να επηρεάζεσαι ψυχολογικά στην αυτοεκτίμησή σου. Δεν είσαι εσύ αποτυχημένη, η εποχή είναι πάρα πολύ δύσκολη. Aν είσαι people pleaser είναι πολύ εύκολο κι επικίνδυνο να υποσκαφθεί η αυτογνωσία σου και ν΄ αρχίσεις να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου.

Το πρώτο και κυριότερο είναι ότι ως γυναίκα είσαι πάντα αντικείμενο κριτικής Ο,ΤΙ κι αν κάνεις. Πάμε να το δούμε με παραδείγματα, να φανεί ευδιάκριτα. Είσαι μικρή και θες σεξ; Έχεις καιρό μπροστά σου, δεν είναι αυτά για σένα. Είσαι μεγάλη και δεν έχεις κάνει σεξ; Τι κάνεις τόσα χρόνια, χρυσό το έχεις; Είσαι σε ηλικία παντρειάς και δεν κάνεις παιδάκι; Γιατί δεν κάνεις, πότε περιμένεις να κάνεις; Έκανες ένα; Γιατί δεν κάνεις και δεύτερο, μόνο του θα το αφήσεις; Έκανες δύο ήδη και θες και τρίτο; Πού πας βρε Καραμήτρο, πώς θα τα ζήσεις με τρεις κι εξήντα; Είσαι σαραντάρα και κάνεις προσπάθειες για παιδί; Ίσα που προλαβαίνεις μαρή καημένη, τι σκεφτόσουν τόσο καιρό εγωίστρια, την καριέρα σου; Είσαι κοντά στα 50 και θες να ξαναρχίσεις τη ζωή σου και να κάνεις κι ένα παιδάκι με υποβοηθούμενη γονιμοποίηση; Ε δε πας καλά! Έχεις ακατάλληλο σύντροφο; Δεν κάνει αυτός για σένα, χαζή ήσουν και τον διάλεξες. Έχεις πολύ καλό σύντροφο; Πώς στραβώθηκε και έριξε τα μάτια του σ’ εσένα; Έχεις παραπάνω κιλά; Πρόβλημα. Έχεις λιγότερα κιλά; Πάλι πρόβλημα. Έχεις τα «σωστά» κιλά; Ναι, αλλά δεν έχεις τα σωστά μυαλά. Γενικά όπως κατάλαβες η κοινωνία ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν δεν κάνεις, θα βρει να σε κριτικάρει. ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ!

Επειδή οι γονείς σου δεν είναι άνθρωποι του εδώ και τώρα, ούτε έχουν τις κοινωνικές επαφές ώστε να συνειδητοποιήσουν τι παίζει στην κοινωνία αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μικρό νόημα έχει να τους εξηγείς γιατί και πώς δεν γίνονται αυτά που λένε όπως τα λένε, πιεσμένοι όπως είναι μέσα στους έμφυλους ρόλους και την προδιαγεγραμμένη πορεία σπουδές > δουλειά > οικογένεια που γνώριζαν από την δική τους εποχή. Αντίθετα πρέπει να απαντάς σε κάθε τους «γιατί» με ένα αποστομωτικό «γιατί μπορώ» χωρίς άλλες επεξηγήσεις.

Στο μόνο που τους δίνω δίκιο είναι ότι εφόσον σπουδάζεις και δεν δουλεύεις σε ζουν εκείνοι. Κι όσο δεν βλέπουν προοπτική να φύγεις από το σπίτι και να ζεις μόνη ή με σύζυγο (άρα να σε ζει άλλος, ο εαυτός σου ή ο σύζυγος) απελπίζονται. Επειδή η ζωή ακριβαίνει ολοένα και το φάσμα της σύνταξης, που είναι πολύ μικρή, έρχεται όλο και κοντύτερα. Η προτροπή για να πας σερβιτόρα ή για τρίτο (!) πτυχίο σημαίνει ακριβώς αυτό: έχουν φτάσει στο αμήν. Θεωρούν ότι με αυτά που σπούδασες δουλειά σίγουρη όπως την θεωρούν εκείνοι, δεν θα βρεις ούτε με τάμα στην Παναγιά την Κανάλα. Κι ενδεχομένως να ισχύει κιόλας -δεν μας λες τι αφορούν οι σπουδές.

Φυσικά αυτά είναι αδύνατον να τα κατανοήσεις στην ουσία τους ακριβώς επειδή δεν δουλεύεις ώστε να έχεις αίσθηση πόσο δύσκολα βγαίνουν τα χρήματα (Ο σύντροφος που δεν έχει σταθερή δουλειά γνωρίζει κάτι παραπάνω επ’αυτού). Ζεις μια παρατεταμένη περίοδο αυτοπραγμάτωσης. Οι σπουδές είναι αυτοπραγμάτωση κι επένδυση στον εαυτό. Μπράβο και καλά έκανες. Ωστόσο κάποια στιγμή πρέπει να υπάρχει κι η οικονομική αυτάρκεια που θα σου επιτρέψει μια μεγαλύτερη ελευθερία στις αποφάσεις ζωής σου. Κι αυτό περιλαμβάνει και τον σύντροφο. Αν έχετε θέματα, όπως λες, μήπως άσχετα από τους γονείς πρέπει να σκεφτείς αν βελτιώνεσαι ως άνθρωπος μέσα από αυτή την σχέση; Σου δίνει χαρά, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, κάνετε όνειρα μαζί; Γιατί από το να έχεις μια σχέση απλώς για να έχεις σχέση, ίσως το να ανοιχτείς να βρεις άλλον άνθρωπο να σε ωφελήσει, πρωτίστως πνευματικά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News