H Ρένα απαντά: Μου έδωσε μια μπλούζα να του φτιάξω και μετά…σιωπή!

Αφού την τελειώνω , την επιστρέφω και με χαρά προσφέρεται να με κεράσει ό,τι θέλω, καφέ ή πρωινό. Του λέω θα το δούμε.

__________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή Ρένα, θέλω τη γνώμη σου για μία κατάσταση που καιρό προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω…Είμαι 28 και δουλεύω σε μαγαζί, ο διπλανός γείτονας (υπεύθυνος στο δίπλα μαγαζί) είναι κοντά στα 30, πολύ κουλ, χαλαρός, ευγενικός και ευδιάθετος. Ένα χρόνο που έπιασα δουλειά δεν είχαμε κάποιο πάρε-δώσε, ξαφνικά μια μέρα μου πιάνει την κουβέντα.

Και από εκεί ξεκινάμε, μία πάω στο μαγαζί του να χαλάσω λεφτά ή να ψωνίσω, μία έρχεται αυτός στο διάλειμμά του για ελαφριά συζήτηση (όχι αποκλειστικά με δέκτη εμένα αλλά και όσους συναδέλφους είναι παρόντες). Με ρωτάει τι σπούδασα, πώς πάνε οι βάρδιες και η δουλειά, κλπ. Ούτε κάτι πολύ προσωπικό γενικά, ούτε κάτι τελείως αδιάφορο. Ταυτόχρονα αν τον ρωτήσω θα μοιραστεί και πράγματα από την καθημερινότητά του, πολύ κουλ.

Και τώρα έρχεται η “ώρα της μπλούζας”, όπως το ονόμασα. Σαν χόμπι στη συζήτηση του αναφέρω πως κεντάω σχέδια σε μπλούζες και μιας και η δουλειά του είναι στο street style, δείχνει ενδιαφέρον (δείξε μου τη δουλειά σου, αυτό που φοράς το έφτιαξες εσύ?, κλπ) και προτείνει να μου φέρει μια δική του μπλούζα να φτιάξω και να με πληρώσει, γεγονός που δέχομαι με χαρά (χωρίς να τον χρεώσω βέβαια καθώς είναι το χόμπι μου και , γιατί προφανώς σκοπός μου είναι με κάποιο τρόπο να τον γνωρίσω καλύτερα). Αφού περνάνε βδομάδες χωρίς να με προσεγγίσει για την μπλούζα ξανά, εγώ λόγω άλλης επαγγελματικής πρότασης αποφασίζω να σκεφτώ να αποχωρήσω από το κατάστημα, πράγμα που αυτός τυχαίνει να μάθει. Μου κάνει , ταυτόχρονα, εντύπωση το γεγονός ότι ενώ το μαθαίνει και είμαι παρούσα, δεν με ρωτάει απολύτως τίποτα για τη νέα δουλειά ή την απόφαση αυτή. Δύο -τρεις μέρες μετά, που για μια συναδελφική εξυπηρέτηση περνάω από το μαγαζί του, και ενώ έχει κόσμο με εξυπηρετεί, δείχνει ενδιαφέρον για την πιθανή αποχώρησή μου (πότε θα φύγεις) και μου λέει πως θέλει να μου φέρει αυτή την μπλούζα που λέγαμε, να διαλέξουμε σχέδιο, πώς θα επικοινωνήσουμε και καταλήγω να του δίνω το κινητό μου….

Αφού περνάν οι μέρες και τον συναντάω στο κλείσιμο, με το που με βλέπει λέει πως έχει τόσο καιρό την μπλούζα μαζί του και δεν τυχαίνει να με βρει και τώρα που συναντιόμαστε δεν την έχει. Επειδή, γενικά, οι δικαιολογίες με εκνευρίζουν ιδιαίτερα, του θυμίζω πως ο λόγος που έχει το κινητό μου είναι να με ειδοποιήσει για την μπλούζα. Αν και αρχικά με εξέπληξε θετικά η κίνησή του, αλλά η μπλούζα ήρθε στα χέρια μου μετά από μια βδομάδα πάλι, με σχέδιο που θα έπρεπε να αποφασίσω μόνη μου γιατί ούτε τη βιαζόταν, ούτε τον ένοιαζε το σχέδιο (κάνε ό,τι θες μου είπε)…Πόσο αργός ρε φίλε, πια!!! Αφού την τελειώνω , την επιστρέφω και με χαρά προσφέρεται να με κεράσει ό,τι θέλω, καφέ ή πρωινό. Του λέω θα το δούμε και απλά από αυτό το σημείο και μετά δεν έχει κάνει άλλο βήμα.

Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλει. Μου είπε για τις διακοπές του, για τις αλλαγές που θέλει να κάνει στο σπίτι του, δείχνει να χαίρεται πάντα που με βλέπει αλλά δεν έκανε ποτέ κίνηση να με γνωρίσει καλύτερα έξω από τον εργασιακό μας χώρο. Ο τρόπος που κινείται δεν υποδηλώνει πως είναι σε σχέση, επίσης δεν μπορώ να αποδώσω πουθενά το γεγονός ότι μου έφερε να φτιάξω μια μπλούζα του, ενώ έχει αναφερθεί σε φίλη του που κάνει και αυτή το ίδιο χόμπι. Και μέσα σε όλο αυτό , πήραμε τυχαία και οι δύο άδεια ταυτόχρονα…Κάτι μέσα μου, μού λέει πως αν ενδιαφερόταν πραγματικά να γνωριστούμε, δεν θα μου δημιουργούσε τόσα ερωτηματικά η συμπεριφορά του. Όλο αυτό μου δημιουργεί μία ενθουσιασμό, μία εκνευρισμό και απογοήτευση. Εν τέλει, βέβαια, μπορεί να μην ταιριάζουμε κιόλας τελικά, αλλά πρέπει να προηγηθεί μια γνωριμία πρώτα για να το αποφασίσουμε… Ρένα περιμένω την γνώμη σου!! Ευχαριστώ!!!!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Όλο ερωτηματικά Κ

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Ένα καταπληκτικό παράδειγμα του πώς γυναίκες κι άντρες έχουν μάθει να επικοινωνούν διαφορετικά. Ο άνθρωπος ήταν σαφής κι εσύ πασχίζεις να δώσουμε το χρησμό της Πυθίας σε έναν κυκεώνα πληροφοριών. Ανάλυση-παράλυση, λένε, κι έχει δίκιο η ρήση.

Τι σου είπε; “προσφέρεται να με κεράσει ό,τι θέλω, καφέ ή ΠΡΩΙΝΟ”.

Ποιες είναι οι στατιστικές πιθανότητες να βρεις το άλλο άτομο πρωί πρωί διαθέσιμο για λίγο κοινωνικό χασομέρι; Αν είστε γείτονες ή συνεργάτες που το συνδυάζετε με την κάθοδο προς την εργασία (κολλάει κάπως στην περίπτωσή σας), αν είστε φίλοι που πάτε ΣΚ για brunch (brunch όμως, όχι ακριβώς πρωινό γιατί το ΣΚ έχει διαφορετικούς ρυθμούς).Ή αν ξυπνήσετε μαζί! Γκα γκα γκαν! Μπόρεσε με μια φράση να εισάγει στην συζήτηση έναν έμμεσο συνειρμό για κάτι πιο προσωπικό. Κάπως σαν να στρώνεις λευκό τραπεζομάντηλο σε ρομαντικό ραντεβού σπίτι για να περάσει φευγαλέα από το ταίρι κι η σκέψη των σεντονιών σου… (Αυτό το λένε συγκείμενο οι γλωσσολόγοι και συνειρμό οι ψυχολόγοι). Του είπες “θα το δούμε” και θεώρησε ότι δε θα προχωρήσεις, οπότε αποσύρθηκε. Τι να έκανε; Να πίεζε; Ακολουθεί τα δικά σου σήματα.

Η μπλούζα, το κινητό, το κουβεντολόι ήταν αφορμές. Ήθελε να κινήσεις εσύ διαδικασία για κάτι πιο κρεβατάμπλ. Δεν ήθελε να προτείνει συγκεκριμένα, αλλιώς θα σου έστελνε μήνυμα στο κινητό ως τώρα. Ψηνόταν αλλά δεν καιγόταν, εξ ου και το άφηνε στο φλου, κατά τη γνώμη μου. Όπως πάρα, μα πάρα πολλοί άντρες, άλλωστε, κι εμείς καθόμαστε κι αναλύουμε κάθε κόμμα και κάθε τελεία τους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News