H Ρένα απαντά: Mου ανακοίνωσε ότι θέλουμε διαφορετικά πράγματα και ότι θέλει να διασκεδάζει

Θέλετε διαφορετικά πράγματα, αλλά για να τα κερδίσεις αυτά που θέλεις πρέπει να διαπραγματεύεσαι διαφορετικά.

_________

H ιστορία της Αναστασίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Είμαι 29 χρόνων σε σχέση με έναν άνθρωπο, ίδιας ηλικίας, τα τελευταία 9 χρόνια! Τα τελευταία 5 χρόνια, μακριά από την πόλη καταγωγής μας, συγκατοικούμε!
Πάντα συζητούσαμε και κάναμε όνειρα για το κοινό μας μέλλον, αλλά όταν του έλεγα πως θέλω κάτι παραπάνω (στα 9 χρόνια κοινής μας πορείας μόνο 3 φορές έχω συναντήσει την οικογένεια του και εκείνος άλλες τόσες τη δική μου) πιο επίσημο με αγνοούσε!

Πριν 2 εβδομάδες μου ανακοίνωσε ο,τι θέλουμε διαφορετικά πράγματα, δεν επιθυμεί κάτι παραπάνω, θέλει να βγαίνει, να ξεσαλώνει και να διασκεδάζει, λες και μέχρι τώρα άλλα γινόταν. Δέχτηκα την ανακοίνωση, σεβάστηκα πως δεν είναι ακόμα έτοιμος για κάποιο επόμενο βήμα και υποσχέθηκα πως θα περιμένω! Εκείνος βέβαια υποστηρίζει, πως αν αυτή η απόφαση αισθάνομαι πως με καθυστερεί, πρέπει να φύγω! Ωστόσο του ξεκαθαρίζω πως θα το προσπαθήσω.

Από τότε με κάθε ευκαιρία μου ζητά να βρεθούμε σε μαγαζιά που ο ένας είναι πάνω στον άλλον. Δεν είναι του γούστου μου ο χαμουλης αυτός, μπορείς να το κάνεις με φίλους σου αυτό του λέω, ωστόσο πρότεινα να το δοκιμάσουμε, μπορεί να μου αρέσει και στην τελική μαζί σου να είμαι και όπου να’ναι! Ε τελικά δεν πήγαμε! Όχι γιατί δεν ήθελα, αλλά γιατί δεν ήθελε αυτός να έχω μούτρα και καλά μετά! Είναι αδιανόητο να τσακωνόμαστε για τις εξόδους! Η συμβίωσή μας σε γενικές γραμμές είναι ομαλή με αμοιβαίες υποχωρήσεις!
Τον λατρεύω, πραγματικά,μόνο στην ιδέα του χωρισμού υποφέρω, νιώθω όμως πως πρέπει να φιλτράρω κάθε λέξη-πράξη μου μήπως με χωρίσει! Μήπως τελικά ήρθε η ώρα μας;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αναστασία

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Απαντώ υπερεπειγόντως Αναστασία μπας και σώσουμε τις διαπραγματεύσεις, επειδή δεν το κατέχεις το άθλημα. Δώσε μου λίγο προσοχή.

Αυτό που περιγράφεις είναι η λογική σου προσδοκία ότι, προϊόντος του χρόνου, σε μια σχέση χωρίς προβλήματα, στη οποία συγκατοικείτε αρκετό χρόνο ώστε να δοκιμαστεί η συμβίωση, θα επισημοποιήσετε τη σχέση σας. Είπες το μαγικό νούμερο: 29. Aυτό τα λέει όλα. Βέβαια τόσα χρόνια που σφύριζε κλέφτικα το αγνόησες. Κακώς. Αλλά ας πάμε παρακάτω.

Ο σύντροφός σου δεν είναι ότι δεν σε θέλει ή δεν σε αγαπάει ή δεν περνάει καλά μαζί σου. Είναι πολύ πιο απλό και πρωτογενές. Θέλει να δοκιμάσει τι άλλες ευκαιρίες υπάρχουν εκεί έξω. Είστε 29, μαζί από τα 20. Σκέφτεται, τελείωσαν οι γυναίκες για μένα; Τι χάνω άραγε; Από τώρα οικογενειακά τραπέζια, φρουτόκρεμες του μωρού και στεγαστικά δάνεια; Ενώ έξω σφύζει η επιθυμία κι η ξενοιασιά;

Γι’ αυτό δεν βιάζεται, γι’ αυτό δεν θέλει να δεσμευτεί, γι’ αυτό θέλει να παρτάρει, να ξεσαλώσει και να βρίσκεται μέσα στον χαμό. Αντιλαμβάνεται την δέσμευση ως φυλακή που θα του στερήσει την ελευθερία να μπορεί να γευτεί όποιαν θέλει, να μετανιώσει όποτε θέλει, να κάνει ό,τι του κατέβει. Γι’αυτό δεν θέλησε να βγείτε μαζί στα μαγαζιά με τον χαμούλη: πώς θα κάνει παιχνίδι με την μισή αίθουσα άμα είσαι δίπλα του; Κι αν υποτεθεί ότι όντως κάνει, θα του κάνεις μούτρα μετά. Γι’αυτό σου είπε θα μούτρωνες.

Δεν είναι έτοιμος. Σωστά.

Από δω και πέρα ξεκινάει όλη η δική σου λανθασμένη αντιμετώπιση -χωρίς να σε κατηγορώ, δεν ήξερες. Δεν θα πάρεις βραβείο πιστής Πηνελόπης λέγοντας “θα σε περιμένω”. Αντιθέτως πέφτεις στα μάτια του, το μεταφράζει ως έλλειψη αυτοσεβασμού. Γι’αυτό σου είπε “αν αυτή η απόφαση αισθάνεσαι πως σε καθυστερεί, πρέπει να φύγεις”. Ουσιαστικά σου είπε: θα σε καθυστερήσω, μην περιμένεις. Ακόμα περισσότερο σου είπε εμμέσως: αν μείνεις θα σου ψήσω το ψάρι στα χείλη, σε προειδοποίησα. Ο τρόμος μήπως σε χωρίσει αυτό είναι. Τρομοκρατία επειδή είσαι σε θέση αδυναμίας και το γνωρίζει.

Η ώρα σας δεν έχει φτάσει, είναι κάπως σχετικό το πώς συγχρονίζεται ένα ζευγάρι. Δεν υπάρχει κανόνας, ούτε η λύση στο κάθε πρόβλημα είναι ο χωρισμός.
Αυτό που είναι ουσιώδες, Αναστασία, είναι ότι όταν μας λένε “θέλω το τάδε, φύγε άμα δεν το θέλεις εσύ”, δεν απαντάμε ποτέ “θα περιμένω”. Απαντάμε “ώρα καλή στην πρύμνη σου κι αέρα στα πανιά σου, αλλά σκέψου το καλά γιατί μπορεί να μην με βρεις εδώ αν το μετανιώσεις”. Και το εννοούμε. Με χαμόγελο και με αποφασιστικότητα. Έτσι μας σέβονται και μας υπολογίζουν.

Δεν έχει χαθεί το παράθυρο ευκαιρίας. Μπορείς να το θέσεις στην επόμενη έξοδο ή στην επόμενη συζήτηση. Ο διάλογος θα μπορούσε να πάει κάπως έτσι.

-Δεν θέλουμε τα ίδια πράγματα.

-Ναι, καλά που το κατάλαβες.

-Και σε καθυστερώ έτσι.

-Καθόλου δεν με καθυστερείς. Εσύ θα κάνεις αυτά που θέλεις, κι εγώ θα κάνω αυτά που ίσως θελήσω παράλληλα, κι αν τελικά δεν μας κάτσει, έχει ο θεός.

-{σιγή ασυρμάτου}.

Καλή επιτυχία!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News