Απόρησα με καποιες αντιδρασεις που εισεπραξα στα σχόλια…
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Σου είχε ψήσει το ψάρι στα χείλη, παρόλα αυτά επέλεξες να κάνεις και παιδί μαζί του.
Καλημερα Ρενα,
Επειδη νομιζω δεν εχει ξανατεθει αυτό το ερωτημα και επειδη με βοηθουν πολύ οι απαντησεις σου, θα ηθελα αν εχεις χρονο και διαθεση να τοποθετηθεις σε αυτό το ζητημα που με εχει απασχολησει πολύ.
Πριν λιγο καιρο εστειλα την ιστορια μου και απόρησα με καποιες αντιδρασεις που εισεπραξα στα σχολια. Σε παρομοιες επιστολες ,αλλά και από τις αντιδρασεις της κοινωνιας εχω διαπιστωσει τα εξης:
Όταν μια γυναικα γινει μητερα ,αν δεν καταφερει να πλαισιωσει την οικογενεια της μεσα στο υπαγορευμενο τριπτυχο για πυρηνική οικογενεια θεωρειται εμμεσα αποτυχημενη, ανευθυνη, εγωιστρια και αχρηστη. Στην καλυτερη περιπτωση ,αν είναι σε κακοποιητικη σχεση ,θεωρειται ατυχη ή βλαμμενη. Σχεδον παντα θα γυρισει καποιος να της πει, αφου ειχες δει ότι ο αντρας σου ηταν το ένα ή το άλλο αρνητικο, γιατι εκανες παιδια μαζι του;
Αυτά βεβαια σπανιως λεγονται ανοιχτα, υφερπουν όμως και υπονοουνται. Στο σχολειο, στις κοινωνικες εκδηλωσεις , στο ευρυτερο κοινωνικο γιγνεσθαι οι μονες μητερες στιγματιζονται και αποκλειονται «με το γαντι». Ενώ μπροστα τους επαινουν τις μονες μητερες για το θαρρος και τη δυναμή τους, αυτό που παρατηρω εγω εδώ και χρονια στο πετσι μου είναι μια απαλη και διακριτικη περιθωριοποιηση.
Κατά τα αλλα η κοινωνια περιμενει από τη γυναικα να είναι η ωριμη, η δυνατη και η σοφή προκειμενου να γινει μάνα. Και να εχει και κληρονομικο χάρισμα. Οφειλει εξαρχης να διαβλεψει ολους τους κινδυνους και να αποκρουσει κάθε πιθανο σεναριο να στραβωσουν καποια στιγμη τα πραγματα. Αν αστοχησει να δει την πιθανη καταστροφη στην κρυσταλλινη της σφαιρα, τοτε αλλοιμονο της. Θα είναι αιωνίως κατηγορουμενη. Θα πρεπει να απολογειται σε ολους και να νιωθει τυψεις για τις επιλογες της. Θεωρειται ανικανη να μεγαλωσει παιδια και ανεπαρκης, κι αυτό διοτι απετυχε να τα «διαπαιδαγωγησει» επιτυχως τον βασικο μπεμπη-συντροφο της ζωής της.
Η ευθύνη του άντρα που αρχικά συναινεί στην τεκνοποιία και κατόπιν εξαφανίζεται ή τα φορτώνει στον κοκκορα δεν υπάρχει πουθενά εδώ; Γιατι η ευθύνη του άντρα παραγράφεται ή εστω πεφτει στα μαλακα; Δηλαδή ,συχνα λόγω βλακείας και ανευθυνότητας ο άντρας αμνηστεύεται. Ειλικρινά κάποια σχόλια με μπέρδεψαν πολύ και άλλα με πλήγωσαν γιατί θεωρώ ότι εκφράζουν ένα χαιρέκακο «καλά να πάθεις τώρα».
Αυτό που θελω να ρωτησω είναι το εξης:
Παρατηρω ότι συχνα οι γυναικες κρινουν πιο αυστηρα και χύνουν φαρμάκι όταν τιθενται τετοια θεματα. Γιατι επωμιζεται η γυναικα ολο το βαρος της ευθυνης όταν ο άλλος συμπεριφερεται ηλιθια; Γιατι για να αξιωνει η γυναικα το δικαιωμα της στην μητροτητα οφειλει να εχει ως προυποθεση έναν αντρα να βαραει προσοχη και να την λατρευει;
Ολες εμεις οι μονογονεις θεωρουμαστε λειψες από την κοινωνία; Ατυχες; Ανευθυνες; Ανικανες να μεγαλωσουμε παιδια; Υπολογες επειδη ο αντρας μας τα σκατωσε; Εγω αισθανομαι ότι μονο απεναντι στο παιδι μου ειμαι υπολογη και σε κανεναν αλλον.
Και για το τελος εχω ένα γενικοτερο ερωτημα. Δεν δικαιούται η γυναικα να γινει μητερα με την απλη και μονη προυποθεση : έναν αντρα που απλα εχει αναπαραγωγική ικανοτητα; Πρεπει να τικαρει ντε και καλα όλα τα κουτακια και να είναι ερωτευμενοι μεχρι να τους χωρισει ο θανατος;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Αποτυχημένη Μονογονεας
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Το γενικότερο θέμα που θέτεις έχει να κάνει με την πατριαρχία και τις εξ αυτής εκπορευόμενες συνιστώσες. Η μητρότητα είναι ιερή στην πατριαρχία επειδή εξασφαλίζει την συνέχιση της γραμμής αίματος του άντρα-κεχαγιά. Είναι τόσο απλό. Κι έτσι επιφορτίζεται η μάνα όλη την ευθύνη επειδή ο άντρας παρέχει το θεμελιώδες -σύμφωνα με την πατριαρχία πάντοτε- τον σπόρο. Την σπορά μετά την φροντίζει η μάνα. Κι έτσι επομένως φταίει για όλα, όπως η Τουρκοκρατία. Αυτό είναι ένα γενικό κοινωνικό φαινόμενο που σε συνδυασμό με την ανάδειξη της πυρηνικής οικογένειας στον 20ο αιώνα ως της ιδεατής μορφής οικογένειας προκαλεί όλες τις αντιλήψεις που παρατηρείς στο πετσί σου.
Τα τυχόν κοινωνικά σχόλια «δεν ήξερες, δεν ρώταγες» και «καλά να πάθεις» έχουν κι αυτά την ψυχολογική τους εξήγηση. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες, επειδή εκείνες κατηγορούνται ακριβώς για τα οικογενειακά θέματα, επομένως βρίσκονται σε θέση άμυνας. Για τις μεν άτεκνες είναι ένας τρόπος τρόπον τινά να εξορκίσουν την μητρότητα ως μια επιλογή υψηλού ρίσκου στην οποία οι ίδιες αρίστευσαν απεμπολώντας την: αφού οι άντρες δεν είναι να τους εμπιστευτείς, καλά έκαναν και δεν έκαναν παιδί. (Και πώς να τις κατηγορήσεις; Είναι πράγματι επιλογή υψηλού ρίσκου) Επιπλέον μην παραβλέπουμε ότι δέχονται άπειρη κριτική που δεν χοροπηδάνε από την χαρά τους στην προοπτική να διαιωνίσουν τα πατριαρχικά αφηγήματα. Για τις δε έντεκτες είναι ένας τρόπος να νιώσουν σιγουριά με τις δικές τους επιλογές, που δεν είναι αναγκαστικά ιδανικές, αλλά είναι ίσως λιγότερο άτυχες: αφού ο άντρας τους δεν τις απατά στην εγκυμοσύνη, δεν τις ξυλοφορτώνει και δεν τις παραμελεί κατάφωρα, ας μην παραπονιούνται, πάλι καλά να λένε! Πάντοτε όταν υπάρχει ηθικό κούνημα του δαχτύλου σε ένα ζήτημα αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: το ζήτημα τριγγάρει κάτι εντός μας. Είναι δύσκολο να το εντοπίσουμε οι ίδιοι, κοιτώντας όμως ως ένας τρίτος εξωτερικός παρατηρητής είναι φανερό.
Επίσης να μην παραβλέπουμε ότι υπάρχουν άντρες σχολιαστές με γυναικεία ψευδώνυμα, που προσπαθούν να μας πείσουν ειδικά σε τέτοιες ιστορίες ότι εμείς κάνουμε λάθος, δεν φταίνε οι άντρες… Είναι ολοφάνερο αυτό που προσπαθούν να κάνουν, προσωπικά προσπερνώ τα σχόλια αυτά σαν να μην γίνονται, είναι πάντοτε ανούσια. Προτείνω το ίδιο και σε σένα.
Εσύ πολύ σωστά αισθάνεσαι ότι μόνο απέναντι στο παιδί σου είσαι υπόλογη. Πράγματι, το παιδί είναι ο υπέρτατος και μόνος κριτής του γονιού. Εφόσον το παιδί μεγαλώνοντας γίνεται ισορροπημένο τότε ο γονιός κάτι έπραξε σωστά. Και γι’αυτό δεν πρέπει να ανοίγεις ή να επιτρέπεις συζητήσεις που μπαίνουν σε χωράφια τέτοιου είδους κριτικής. Ένα «τόσο κρίνω ότι πρέπει, έτσι κάνω» είναι αρκετά αποστομωτικό χωρίς να ασκεί με την σειρά του κριτική στις επιλογές των άλλων (γιατί αυτό αναμένουν για να νευριάσουν και να κάνουν ανηλεές κήρυγμα κατόπιν).
Οι μονογονείς είναι γεγονός ότι δυσκολεύονται πολύ και πρέπει εμείς όλοι να μην κατηγορούμε ή να περιθωριοποιούμε αλλά να βοηθάμε όταν κι εφόσον μπορούμε -και πάντοτε με διακριτικότητα και τακτ. Αναλαμβάνοντας μια κοινή δραστηριότητα, μαζί με το δικό μας παιδί πηγαινοφέρνουμε και το άλλο και βοηθάμε έτσι την μόνη μάνα, στέλνοντας τα μαθήματα όταν απουσιάζουν από μόνοι μας χωρίς να μας παρακαλάνε, προτείνοντας ένα ταπεράκι φαγητό αν είμαστε γείτονες, καλώντας το παιδάκι σε δικές μας μαζώξεις κλπ κλπ. Τρόποι υπάρχουν κι εκτιμώνται.
Για την περιθωριοποίηση με το γάντι, υπολόγισε ότι υπάρχει μια ενδόμυχη «υποψία», ακριβώς επειδή ο ρόλος του άντρα-κουβαλητή-φροντιστή κυριαρχεί στο πατριαρχικό πλαίσιο, ότι η μόνη μητέρα θα θελήσει γρήγορα να βρει νέο σύντροφο. Κι εφόσον συναγελάζεται με παντρεμένους γονείς, από πού θα τον βρει; Από τον κύκλο της…
Το ξέρω είναι παράλογο και προκατειλημένο, αλλά δυστυχώς υπάρχει αυτή η αντίληψη. Δεν είναι προσωπικό για σένα, αφορά το στάτους σου ως μόνη μητέρα….
Για το τελευταίο σου ερώτημα, η τεκνοποίηση μόνο με σπέρμα χωρίς καμμία συμμετοχή του άντρα, πιστεύω δεν μπορεί να λειτουργήσει μαζικά στο παρόν πλαίσιο. Θέλουμε να αναμείξουμε περισσότερο ενεργά τους πατεράδες στην ανατροφή των παιδιών, όχι να τους παρέχουμε και δικαιολογητικά για να μην κάνουν τίποτα σαν να είναι -κυριολεκτικά- κηφήνες! Μόνο σε γυναικεία κοινόβια όπου θα μοιραζόταν το βάρος της ανατροφής των παιδιών ανάμεσα σε όλες τις γυναίκες θα μπορούσε να λειτουργήσει ικανοποιητικά μια τέτοια πρόταση. Έχουν γίνει τέτοια πειράματα, δεν είναι κάτι που βγάζω από το μυαλό μου. Είναι ένα καυτό φεμινιστικό θέμα τόσο η μητρότητα, όσο και μη μητρότητα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάθε φορά που διαβάζω τέτοια με πιάνει μια τρικυμία εν κρανίω. Έλεος με την κατακραυγή της κακούργας κοινωνίας για τη χωρισμένη και το φόβο των παντρεμένων κυριών για την κουνίστρα ζωντοχήρα. Έχω υπάρξει σε επικίνδυνο γάμο και κανείς αλλά το εννοώ κανείς, δε με είπε άτυχη ή βλαμμένη. Έχω υπάρξει μοναδική γονέας και δεν ξέρω που τα βρίσκετε όλα αυτά, εκτός πια αν ζείτε στα βάθη της ανατολής. Πήγα σε όλες τις σχολικές γιορτές, γνώρισα γονείς, έκανα φίλους και ουδέποτε πέρασα τεστ νοημοσύνης για να διαπιστωθεί η σοφία μου. Δεν αντιμετώπισα υποψίες ότι θα φάω τον άντρα της απέναντι μαμάς.… Διαβάστε περισσότερα »
Ετσι ακριβώς,επειδή και γω το story το βίωσα δεν ένιωσα ποτέ απαξίωση η αντικείμενο σχολιασμού.
Εγώ αντίθετα ένιωσα πολλές φορές απαξίωση κι αποκλεισμό. Κάτι θα κάνατε καλύτερα, ξερω ‘γώ; Ίσως είμαι τρελή, ίσως τα ‘χω χαμένα, αλλά πάλι δεν το νομίζω, ήμουν εκεί και ενίοτε υπέφερα.
Καμμιά φορά βλέπεις αυτά που θες να δεις,ότι σε χαλάει γίνεται αόρατο.
Είναι θέμα χαρακτήρα τι αφήνουμε να μας επηρεάσει κσι τι όχι πιστεύω.
Κλασικό γκαζολάιτ με μπόλικο πάγο αυτό που κάνετε και θυμίζει τροπο σκέψης ανέμελου πεοφορου, να το κοιτάξετε.
Ο χαρακτήρας χαράσσεται στην πορεία, δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι θέλετε να πείτε αλλά μάλλον ότι εγώ δεν ήξερα τι μου γινόταν και λόγω σκατοχαρακτηρα έβλεπα ο,τι ήθελα κι εξαφάνιζα ο,τι δεν γούσταρα. Γεια σας και φιλάκια.
Καταλαβαίνω,δεν είναι όλα για όλους.
Έχετε την κατανόηση μου.
Μπορεις να δωσεις μερικα παραδειγματα απαξιωσης και αποκλεισμου ; (αν θες)
Και για να σε προλαβω, δεν ειναι του γκαζολάιτ ή γουατεβερ. Ειλικρινα εχω την απορια σε ποιο πλαισιο αναφερεσαι.
Προσωπικά έχω αντιμετωπίσει σχεδόν όλα όσα εσείς ευτυχώς δεν έχετε βιώσει ως μονομαμα. Μην αμφισβητείτε αλλά ακούστε.
Εγώ θα μας τοποθετούσα πάντως στο 1952 λόγω Ζακ, γυναικοκτονιων, Τεμπων, Πινακοθήκης, υπουργού πολιτισμού και άλλων δεινών.
Εγώ αυτό που διαπιστώνω άλλη μια φορά είναι η τάση και η ταχύτητα που επιδεικνύουμε να κράξουμε γυναίκες που δεν χώρεσαν στο κουτί με τα πατριαρχικά αφηγήματα και τις φαλλοκρατικές νόρμες, πχ μητέρα με παιδί χωρίς την παρουσία του άντρα πατερούλη πεοφορου. Τα έχω φάει στην μάπα κι εγώ όπως κι άλλες, αλλά τότε προσωπικά λόγω μικρης ηλικιας αλλά κυριως λόγω της άγνοιας των πατριαρχικών κινδύνων και του τρόπου σκέψης των χριστιανοταλιμπανιστικων πατριαρχικών μειονοτητων που λύνουν και δένουν δεν αντιλαμβανόμουν πλήρως γιατί άτομα με σύντροφο ή οικογένεια με απέφευγαν στις όποιες κοινωνικές συναναστροφές, στα γαμήλια ή όποια άλλα τραπέζια με… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ μαζί σου, Μαρία, απο εκεί και πέρα ας τα ακούμε όλα, έστω και βερεσέ. Απλά μερικές φορές καταντάει κουραστικό και κάπως αηδία οταν πρέπει να πείσουμε για την αυτονόητη πολυπλοκότητα των πραγμάτων και να υπενθυμίσουμε ότι ζούμε σε μια πατριαρχική κοινωνία με τεράστιες ανισότητες, ότι γυναίκες και θηλυκοτητες σε όλο τον κόσμο υποφέρουν, κακοποιούνται, καταπιέζονται και απαξιωνονται ποικιλοτρόπως σε έναν πλανήτη που φλέγεται, κι όταν κάτι καίγεται αυτός είναι ο πισινος των γυναικών και των παιδιών πρωτίστως, αφού λόγω πατριαρχίας και του άκρατου βρωμοκαπιταλισμου ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες και στην ειρήνη αλλά και στην φωτιά. Πρόσφατα διάβασα άρθρο… Διαβάστε περισσότερα »
Soulara, το σχόλιό σου ό,τι πιο αληθινό σε αυτή την σνάρτηση. Όλες έχουμε τις εμπειρίες μας, και δεν θα τολμούσα ποτέ να σχολιάσω τί βιώνει μια μονομαμά στην κοινωνία μας, καθώς μόνο σαν εξωτερική παρατηρητίς μπορώ να το δω. Κι ενώ ναι, μπορεί κάποιες να στέκονται τυχερές,η πλειοψηφία έχει να αγωνιστεί σε πολλαπλά μέτωπα,και όχι μόνο στην Ελλάδα. Ως άνθρωπος μπορεί να μην έκανα ποτέ κακές σκέψεις για μονογονέα όμως έχω ακούσει από άλλους σχόλια και καμιά φορά “συμβουλές” ,που καθόλου δεν κοσμούν τα άτομα που τις ξεστόμισαν. Ο κύκλος κάνει κάποια διαφορά θα έλεγε κάποιος τρίτος όμως το μοτίβο… Διαβάστε περισσότερα »
Στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς. Ο κύκλος μπορεί να ήταν οικογενειακός, κύκλος φίλων και γνωστουληδων, από τον κύκλο γονεων συμμαθητών του τέκνου, δάσκαλοι, γείτονες, παπάδες, στην εργασία, γδφ, πολλοί κύκλοι παντού και με περικύκλωναν αλλά τους ξεφεύγω όλη την ώρα γιατί είμαι δρομέας και τρέχω.
“Δεν δικαιούται η γυναικα να γινει μητερα με την απλη και μονη προυποθεση : έναν αντρα που απλα εχει αναπαραγωγική ικανοτητα; “. Φυσικά και το δικαιούται. Για αυτό άλλωστε υπάρχουν και οι τράπεζες σπέρματος. Το θέμα όμως είναι να είναι συνειδητοποιημένη. Αν θέλει έναν άντρα μόνο για το σπέρμα του, τότε δεν μπορεί να έχει επιπλέον απαιτήσεις από αυτόν. Γιατι αν έχει τότε εξ ορισμού δεν τον θέλει μόνο για το σπέρμα του.
υ.γ “Το ξέρω είναι παράλογο και προκατειλημένο, αλλά δυστυχώς υπάρχει αυτή η αντίληψη.”. Wtf?? Που ζούμε; Στον Μεσαίωνα;
Τωρα ξαναδιάβασα και το προηγούμενο ποστ . Δεν είχα σχολιάσει τότε γιατί πραγματικά δεν ήξερα τι να σχολιάσω. Βασικά δεν μπορεί να απαντηθεί η τελευταία σου ερώτηση του προηγούμενου ποστ κατά τη γνώμη μου. Ποια γυναίκα αφορά? Τη μονογονεα που έχει μια καλή δουλειά και το βιοτικό της επίπεδο δεν εξαρτάται από κανένα αρσενικό? Τη μονογονεα που αποφάσισε μαζί με το σύντροφο της να κάνουν οικογένεια με μισά μισά έξοδα και ξαφνικά της ήρθε ο ουρανός σφοντιλι και πρέπει να τα βγάλει πέρα για δύο? Τη μονογονεα που δεν τα έβγαζε ούτως η άλλως πέρα και έφερε στο κόσμο ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Παιδί έκανα από τύχη ή ατυχία θα έλεγα αν δεν είχαν πάει όλα καλά. Δε το είχα σκεφτεί πριν κάνω. Το καιρό που δεν ήθελα έλεγα ” δε νομίζω ότι είμαι υποχρεωμένη” όταν το έκανα έλεγα ” τι κακό μπορεί να συμβει ?” Αλλά είχα βρει πιγκουινο. Γενικά δε νομίζω ότι το είχα φιλοσοφισει ιδιαίτερα. Το σοκ το έπαθα με την αδερφή μου που γέννησε πολύ πρόωρα, ενώ είχε περάσει όλο το λούκι με την υπογονιμότητα και εξωσωματικές και πίεση απο διάφορους να κάνει ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή κοιτούσε τη καριέρα της. Πίεση της ασκούσε κυρίως ο ίδιος της… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ξέρεις πότε μπαίνω στον πειρασμό να σκεφτώ “τα θέλει και τα κάθε”; Όταν γυναίκες μια χαρά αντιλαμβάνονται τι ντενεκες είναι ο σύντροφός και προκειμένου να κάνουν παιδιά το παραβλέπουν συνειδητά. Μετά όμως σκέφτομαι την παιδική μου φίλη που μια ζωή έμπλεκε σε κακοποιητικρς σχέσεις. Και ενώ ο άλλος την πλάκωνε στο ξύλο, την έβριζε και της έτρωγε τον μισθό εκείνη μου έλεγε στα ισα ότι δεν την ένοιαζε αρκεί που ήταν διατεθειμένος να κάνει παιδί μαζί της. Και κάπως έτσι θυμίζω στον εαυτώ μου ότι δεν φταίνε οι γυναίκες για την πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί σχετικά με την… Διαβάστε περισσότερα »
Τη φίλη σου δε θα την εκρινα. Εμένα μου βγαίνει μόνο σε ιστορίες που γνωρίζουν τον ταραμά, πάρραβλεπουν την ταραμοσυνη και μετα αντί να πουν οκ. Λάθος πως το φτιάχνουμε τώρα? Επιλέγουν το ρόλο του θύματος και όλα είναι μαύρα κι αραχνα και δεν υπάρχει επιλογή από το να κάνουν δεύτερο , τρίτο , τέταρτο . Που και πάλι δε θα κρίνω έτσι με κούνημα δαχτύλου. Απλά θα σηκώσω τα χέρια και θα σκεφτώ ότι της αρέσει με κάποιο τρόπο που δεν καταλαβαίνω η ταλαιπωρία. Γιατί εντάξει πατριαρχία πατριαρχία ….αλλά μας έχουν πει για αυτή. Αν την εκμεταλλεύεσαι δε θα… Διαβάστε περισσότερα »
Μα αν δεν τους έμαθε ποτέ κανείς ότι υπάρχει και άλλη επιλογή, πως να το γνωρίζουνε; Η προαναφερθείσα παιδική μου φίλη (την οποία εσύ μπορεί να μην έκρινες, όμως κρίνει ολόκληρος ο κοινωνικός της περίγυρος και την έχει ξεγράψει γιατί “τα θελε και τα παθε”) με δύο αγράμματους γονείς σε ορεινό χωριό μεγάλωσε σαν φοράδα για αναπαραγωγή. Αυτή την αξία της έδωσαν οι γονείς της, με αυτές τις αξίες την μεγάλωσαν, αυτός είναι και ο μόνος τρόπος που και η ίδια έμαθε να ορίζει την αυταξία της. Η ζωή για εκείνη ήτανε ή μάνα ή τίποτα. Άσε που από το… Διαβάστε περισσότερα »
Μεγαλωσα με βία και μου βγήκε αντίστροφα, όποιος ακουμπήσει εμενα ή παιδί ή γενικά καποιον αδύναμο μπροστά μου βλέπει τον αλλο μου εαυτό.
Δε φταίμε για τη πλύση εγκεφάλου και την πίεση που μας ασκείται από μικρή ηλικία σίγουρα. Όμως έχουμε την ευθύνη του εαυτού μας και εφόσον κάνουμε παιδί, ευθύνη και για αυτό. Δε το χρωστάει κάπου το παιδί να μεγαλώσει μες τη κακοποίηση ή στην ανέχεια επειδή εθελοτυφλούμε και δε βλέπουμε την πραγματικότητα. Ένα διαζύγιο, ένας θάνατος είναι πάντα πιθανότητα. Συχνότατα όμως πολλοί κάνουν παιδιά για να “φτιάξει” η σχέση. Προσωπικά ποτέ δεν έχω πει σε μονογονέα επικριτική κουβέντα διότι κι εγώ σε μονογονεϊκή οικογένεια μεγάλωσα και ξέρω το ζόρι. Όμως υπάρχει ευθύνη – και αφορά και τους δύο γονείς. Φυσικά,… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς πήγα να γράψω. Πόσο μάλλον όταν δεν μιλάμε για κακοποιητές (που μπορούν να παγιδεύσουν) αλλά απλούς ταραμάδες.
Συμφωνώ σε αυτό. Όταν πρόκειται για παιδιά το πρώτο μέλημα θα πρέπει να είναι το δικό τους well-being.
Εσείς το μεταφράζετε σε πλύση εγκεφάλου με παραδείγματα, που είναι εξαιρέσεις.
Και γνωρίζετε καλά, τα άκρα τα βγάζουμε από το δείγμα, για να οριστεί ο κανόνας.
Δεν το μεταφράζω ως πλύση εγκεφάλου. Όταν μια γυναίκα μεγαλώνει με την πεποίθηση ότι η μόνη της αξία είναι ως μάνα, είναι πλύση εγκεφάλου. Και τέτοιες νοοτροπίες δεν είναι καθόλου η εξαίρεση. Το ότι δεν οδηγεί πάντα σε περιπτώσεις όπως η φίλη μου είναι καθαρά θέμα τύχης και προνομίων.
Υπερβάλλεις…
Κάποια πράγματα είναι αυτονόητα, δε χρειάζεται αιτιολόγηση.
Μπορεί να σε βοηθάει για την αυτογνωσία σου…αλλά το πιάνεις λάθος…
Εγώ ξέρεις τι θα είχα κάνει (και όντως μπορεί να κάνω), εάν δεν υπήρχε το αγκάθι μέσα μου, πως στερώ την πυρηνική οικογένεια από ένα παιδί; Θα έκανα παιδί μόνη μου και θα το μεγάλωνα με τις αδελφές μου, που μου δημιουργούν ένα υπέροχο αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας με την αγάπη και την ζεστασιά τους. Πέφτω για ύπνο όταν επισκέπτομαι το πατρικό μου στην Ελλάδα κι έρχεται η αδελφή μου με ένα βαμβακάκι με λοσιόν, ενώ ξαπλώνω, για να μου ξεβάψει το μολύβι στα μάτια, που δεν καθάρισα εγώ καλά, ώστε να μην βλάπτω το δέρμα μου. Μπορεί να ακούγεται… Διαβάστε περισσότερα »
Ααααα κι εγώ θα το έκανα αυτό. Όπως και με μια φίλη που είναι η μόνη φορά που είπα ότι η γνωριμία μας είναι καρμικη. Έχει ζήσει παρόμοια σκηνικά με εμένα και έχει και μια κόρη στην ηλικία της δικής μου. Μαζί της θα μπορούσα να συγκατοίκησω και να μεγαλώνουμε μαζί τα παιδιά μας. Αντί αυτού γεννησαμε ένα εταιριακι.
Πολύ ωραίο και αυτό!
Πάντως, δεδομένης της πίεσης που δέχονται από.τη βιολογία αλλά και την κοινωνια ακομα οι νεες γυναίκες,δεν είναι λίγες αυτές που,ενώ είχαν εντοπίσει σοβαρά red flags, προχωρησαν υπό το κράτος προσωρινής τύφλωσης και υπεραισιοδοξιας,ότι ο ‘ταραμας’ θα γίνει άνθρωπος με την έλευση του πολύτιμου γόνου- ενν. συμβαίνει το αντίθετο, η κούραση γονατιζει και τα πιο αγαπημένα ζευγάρια. Αρα,αν έχουμε μια δουλειά εμεις οι μαμάδες νέων κοριτσιών,είναι να τις απαλλάξουμε από το βάρος της υποχρέωσης τεκνοποίησης. Αν βρουν και αν αυτός που βρηκαν θέλει ,αν έχει σοβαροτητα και όχι παλιμπαιδισμο,αν δεν είναι μαμακιας,.μ…κιας, εγωιστής, τσιγγούνης κλπ,κλπ.- συμπληρωστε ότι θέλετε. Αλλιώς να τελειώνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη μία μας λες για την ευθύνη του άντρα (δίκαιο) και από την άλλη μας λες ότι έχεις δικαίωμα να αντιμετωπίζεις τον σύντροφο σου ως δότη σπέρματος. Μονά-ζυγά δικά σου έτσι; Εσύ να είσαι καλά. Το παιδί σου το σκέφτηκες που θα έχει όλη του τη ζωή έναν μαλάκα για πατέρα επειδή εσύ θες να κάνεις οικονομία αντί να πας σε μια τράπεζα σπέρματος; Γιατί εσύ χωρίζεις. Το να κόψει κάποιος από τον γονιό του δεν είναι τόσο εύκολο και πιθανότατα θα έχει το βάρος σε όλη του τη ζωή. Αλλά τι σημασία έχει άλλωστε; Το παιδί θα τα… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ποια μαγική σφαίρα τα βλέπετε αυτά?
Μήπως ο κύκλος σας γεννάει τέτοιους προβληματισμούς.
Μήπως αναπαράγετε προβληματισμούς του προηγούμενου αιώνα?
Σας βρίσκω άκρως υπερβολική.
Συγνώμη αλλά και μόνο που τα διάβασα με έπιασε ένας πονοκέφαλος…Δεν μπορώ να φανταστώ πώς τα σκέφτεσαι όλα αυτά που για να τα έχεις καταγράψει έτσι καλά, υπάρχουν άλλες τόσες σκέψεις στο μυαλό σου. Συγκεντώσου λίγο στα θετικά, δηλαδή όσοι υπάρχουν που σκέφτονται και πράττουν με τον τρόπο που περιγράφεις, άλλο τόσοι υπάρχουν που αδιαφορούν, δεν τους νοιάζει, ή σκέφτονται θετικά. Και δεν τους/μας αφορά κιόλας. Στη δουλειά μου έχω γνωρίσει τουλάχιστον πάνω από 5 γυναίκες μονογονείς. Το μυαλό μου δεν πήγε ποτέ να τις κρίνει, μάλιστα σκέφτηκα για μια γυναίκα κιόλας “Α τι ωραία που είναι μόνες τους” γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί της λες τι να νιώθει; Γιατί υπονομεύεις τα βιώματα και συναισθήματά της; Μια χαρά τα σκέφτεται και τα νιώθει. Κι έχει δίκιο όσον αφορά το πως η κοινωνία σκέπτεται και κρίνει. Τα είπε πολύ καλά η Ρένα, πατριαρχία λέγεται.
Ας οργανώσουμε λίγο τη συζήτηση… Αλλά δεν οργανώνεται η ρημαδα… Πραγματικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι η ατέρμονη ψυχανάλυση βλάπτει. Αυτό το κείμενο αν δεν είναι τρολια, είναι ενδεικτικό της θεωρητικοποιησης των πάντων. Τι απίστευτες γενικεύσεις! Να σχολιάσω μόνο το τελευταίο “Δεν δικαιούται μια γυναίκα…” . Προφανώς ο καθένας δικαιούται να κάνει ότι γουστάρει. Και φυσικά θα λουστεί το αποτέλεσμα ως ενήλικας. Προσωπικά με προσβάλει το κείμενο. Αν είναι δυνατόν να κατηγορούνται οι γυναίκες σωρηδόν ότι περιθωριοποιουμε τις μονές μητέρες ή ότι σκεφτόμαστε πως θα μας φάνε τον άντρα! Ποτέ δεν έχω κάνει τέτοια σκέψη κι έχω τόσες και τόσες… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ τα δραματοποιείς, δεν είμαστε και Κολοκοτρωνίτσι. Σίγουρα υπάρχουν πολλά από αυτά τα αρνητικά που αναφέρεις, αλλά ήταν πιο έντονα σε άλλες εποχές, τότε οι μονογονεις ήταν δακτυλοδεικτουμενοι. Πλέον όμως η κοινωνία τους έχει αποδεχτεί σε μεγάλο βαθμό, και να σου πω την αλήθεια περισσότερο έχω παρατηρήσει γύρω μου το αντίθετο από αυτό που περιγράφεις. Να βλέπουν με συμπάθεια και κατανόηση (ίσως και οίκτο), μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά, κι αυτό και από άντρες και από γυναίκες. Από άντρες ίσως γιατί στον άντρα αρέσει λίγο να το παίζει ιππότης με ξένες γυναίκες, στις γυναίκες ίσως λόγω γυναικείας ενσυναίσθησης… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστό αυτό που είπες για τα ψεύτικα ψευδώνυμα και τις βιωματικές εμπειρίες. Ακόμα και οι πιο αυστηρές σχολιαστριες έχει βρεθεί ποστ που τις έχει τσιγκλισει κάπου και έχουν μοιραστεί εμπειρία. Εμένα οι λογαριασμοί που δε μοιράζονται τίποτα απολύτως με τρομάζουν . Και δε μιλώ για λογαριασμούς που θα μπουν μια φορά να σχολιάσουν και θα εξαφανιστούν ,αλλά λογαριασμούς που μπαίνουν συνεχώς και σκορπούν μόνο αρνητικιλα, δεν έχουν τίποτα θετικό να πουν παρά μόνο αν συμφωνούν, κούνημα δαχτύλου και αοριστίες οι οποίες δε βοηθούν πουθενά. Μου δείχνουν ότι μπήκαν μόνο για να προωθήσουν τα πιστεύω τους και τίποτα άλλο.
Ναι, και σε μένα δεν είναι καθόλου ευχάριστοι τέτοιοι λογαριασμοί, και ακριβώς το ότι δεν μοιράζονται τίποτα και μόνο συμβουλεύουν ψυχρά η κατακρίνουν, δίνει ισχυρό καμπανάκι ότι είναι άντρας. Ενώ ακόμα και οι άντρες που δεν κρύβονται εδώ κι έχουν κανονικό αντρικό προφίλ, όλο και κάτι βιωματικό θα πουν (έστω και το περίφημο “έχω πάει με πάνω από 120 γυναίκες” που είπε ο γνωστός 🤣). Αυτοί που προσποιούνται όμως, τι να πουν; Δεν φτάνουν μέχρι εκεί οι υποκριτικές τους ικανότητες κι έτσι καρφώνονται.
Εγώ εν το μεταξύ προσπαθώ εδώ και καιρό να καταλάβω ποια είναι αυτά τα ψεύτικα προφίλ που λέτε όλοι και αδυνατώ να τα ξεχωρίσω. Σχετικά με τα μη βιωματικά σχόλια πάντως δεν είμαι σίγουρη αν είναι ασφαλές δείκτης ψεύτικων/αντρικών προφίλ. Εγώ όταν ξεκίνησα να σχολιάζω εδώ, τελείως συνειδητά, απέφευγα να αναφερθώ σε οτιδήποτε βιωματικό γιατί δεν ήθελα να “καταλάβω τον χώρο” στον προβληματισμό της εκάστοτε θεματοθέτριας μιλώντας για τον εαυτό μου. Επειδή όμως θαύματα δεν γίνονται και ο άνθρωπος δεν αλλάζει τόσο εύκολα, δεν άντεξα για πολύ… Αν όμως ήμουνα άνθρωπος που ήξερε να ακούει περισσότερο από ότι να μιλάει,… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί το λες? Εμένα με βοηθάνε πολύ οι βιωματικές εμπειρίες άλλων. Τα θέσφατα δεν αντέχω με τίποτα. Οι βιωματικές εμπειρίες με κάνουν να νιώθω ότι δεν είμαι μόνη , ούτε η μόνη. Κι αυτό είναι πολύ ανακουφιστικο. Άλλωστε εδώ δεν κάνουμε συνήθως διάλογο με τις γραφουσες όπως με τις φίλες όπου το να ακούς είναι αυτό που χρειάζεται η φίλη σου σε μια κουβέντα. Εδώ κάνουμε διάλογο μεταξύ μας κυρίως. Δηλαδή είναι και για εμάς τις ίδιες θετική αυτή η διάδραση. Έχω μάθει πολλά από εσάς ,χωρίς να σας ξέρω. Και πολλές φορές έχω πει . Για δες….αυτό σε το… Διαβάστε περισσότερα »
Το σκέφτομαι έτσι γιατί έχω το κακό να μιλάω πολύ για τον εαυτό μου (γενικά στην ζωή μου, όχι μόνο στο αμπα) χωρίς όμως να το κάνω συνειδητά και προσπαθώ να το περιορίζω για να μην “καπελώνω” άλλους που είναι ίσως πιο χαμηλών τόνων. Σαν άνθρωπος όμως σκέφτομαι και λειτουργώ καθαρά λογικά, μαθηματικά και αποστασιοποιημένα, οπότε δεν υπάρχει συναίσθημα στον αυθόρμητο λόγο μου. Αν μου ζητήσεις συμβουλή θα σου απαντήσω σαν το chat gpt. Αυτό που λέω για τα βιωματικά έχει να κάνει καθαρά με εμένα. Οι περισσότερες σχολιάστριες που μιλάνε βιωματικά εδώ μέσα αισθάνομαι ότι όντως βοηθάνε και ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι αδυναμία το να θέλεις να μιλάς για τον εαυτό σου. Το κάνεις γιατί δε μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Υπάρχουν τρόποι να πεις πράγματα χωρίς να έχει προσωποκεντρικό χαρακτήρα όλο αυτό. Οι απόψεις μας είναι το απόσταγμα της ζωής μας. Το πώς εκφέρονται, το πώς παρουσιάζονται είναι αυτό που τους δίνει δύναμη και ουσία. (Οι προσωπικές ιστορίες δημιουργούν συναισθηματική φόρτιση κι αποπροσανατολίζουν τον ακροατή. Η εξιστόρηση, με την αιτιολόγηση του παραδείγματος, στοχεύει στα αισθήματα κλειδαρότρυπας των ακροατών κι ανακουφίζει την ανάγκη μας για αποδοχή. Δεν είναι τυχαίο που όσοι χρησιμοποιούν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας δεν αναφέρονται σε γενικά παραδείγματα αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Τα γενικά παραδείγματα όμως δεν βοηθάνε μεμονωμένους ανθρώπους. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται αν στοχεύουμε στο να τον βοηθήσουμε προσωπικά. Και μην ξεχνάμε ότι πολλοί άνθρωποι όταν εκφράζουν τον προβληματισμό τους θέλουν απλά να ακουστούν και να νοιώσουν ότι δεν είναι ούτε μόνοι, ούτε οι μόνοι σε αυτό που περνάνε. Το να τους απαντάει κάποιος λες και είναι το chat gpt δεν τους προσφέρει κάτι περισσότερο από το chat gpt. Η ενσυναίσθηση που μπορεί να προσφέρει η ανθρώπινη επαφή είναι αυτό που αποζητάνε οι περισσότεροι άνθρωποι όταν απευθύνονται σε άλλους ανθρώπους σχετικά με τους προβληματισμούς… Διαβάστε περισσότερα »
Οι άνθρωποι βοηθιούνται με διάφορους τρόπους. Ο κάθε σχολιαστής έχει τον τρόπο του να μεταδώσει αυτό που θέλει να πει. Το αν θα φτάσει στους δέκτες εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Υπάρχουν όλων των ειδών οι σχολιαστές, ο καθένας με την προσωπικότητά του, ώστε να γίνεται ένας συνδυασμός απόψεων και να υπάρχει ο αναγκαίος πλουραλισμός. Δε νομίζω ότι χρειάζεται κανενός είδους αυτοκριτική για το σχολιασμό σε ένα φόρουμ. Ο καθένας έχει την απαραίτητη αυτογνωσία που τον οδηγεί στη ζωή του. Είναι ξεκάθαρο για ποιό λόγο μπαίνει ο καθένας ή και όχι. Το πώς θα βοηθηθεί ο κάθε αποστολέας θα το δείξει… Διαβάστε περισσότερα »
Το θέμα είναι να καταλαβαίνεις τον δέκτη ώστε να προσαρμόζεις το πομπό, έτσι ώστε να πάρει το μήνυμα στην συχνότητα που μπορεί να λάβει. Αλλιώς ποιος ο λόγος να μεταφέρεις το μήνυμα; Χαμένος χρόνος. Εκεί λοιπόν χρησιμεύει η ενσυναίσθηση. Το β ενικό είναι γενικό και αόριστο επίσης.
Υπάρχουν εκπομπές σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων όπου θα μπορέσουν να λάβουν το μήνυμα αρκετοί δέκτες, πιθανόν και ο ενδιαφερόμενος, αρκεί να συντονιστεί και ο ίδιος.
Αυτό εννοώ όταν λέω ότι ο δέκτης έχει σημασία και όχι ο πομπός. Και ότι εξαρτάται από τον λόγο που σχολιάζει ο καθένας. Όταν κάποιος/α στέλνει εδώ μια επιστολή για να ζητήσει βοήθεια, όποιος σχολιάζει με σκοπό να τον/την βοηθήσει αναλαμβάνει και την ευθύνη να προσαρμόσει την έκφραση του ώστε να γίνει κατανοητή. Αλλιώς όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά τον μπερδεύει περισσότερο.
Με παιδί στο φάσμα οταν διαγνώστηκε ο οικογενειακός κύκλος μου ελεγε να μην το λες πουθενά και στιγματιστει το παιδί. Πριν τη διάγνωση μου ελεγαν οτι δεν έχει τίποτα και είναι κακομαθημένο. Έκανα το αντίθετο. Μιλούσα. Στο σχολείο, στην παιδική χαρά, γενικα στα πλαίσια που υπήρχε το παιδί. Εξηγούσα τι συμβαίνει, τι τον ενοχλεί, τι αντιδράσεις μπορεί να έχει κλπ. Κι αυτό στο τέλος λειτούργησε θετικά. Ενταχθηκε στο σχολικό περιβάλλον, είχαμε βέβαια μπουλινγκ από κάποια παιδιά αλλά οι συμμαθητές του και τα περισσότερα παιδιά στο σχολείο τον αγάπησαν και τον στήριξαν. Έκανε φίλους, ανέπτυξε τις δεξιότητες του και είναι σε… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου πω την αλήθεια, αυτό το θέμα το σκεφτόμουν και εγώ. Πόσες γυναίκες να παλεύουν μόνες τους να μεγαλώσουν ένα παιδί και να τις κατηγορούν ότι φταίνε γιατί δεν ήξεραν να διαλέγουν σωστούς άντρες. Βέβαια, οι άντρες κλαίγονται ότι δεν μπορούν να βρουν γυναίκες της προκοπής και κανείς δεν τους λέει ότι εκείνοι φταίνε γιατί δεν έχουν μάθει να διαλέγουν αυτό που θέλουν.
Πάντως ξέρω μια γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της τις κόρες της και δεν θέλει κάποιον άντρα να ανακατευτεί μέσα στην οικογένεια της. Shocker, I know.