Πώς εννούμε το προχωράς παρακάτω και πόσο γρήγορα είναι το γρήγορα;
_______________
Η ιστορία της tohether όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή ρένα,
πρόσφατα μια καλή μου φίλη παντρεύτηκε και συγκατοίκησε με το αγόρι της στον έναν χρόνο σχέσης και φαίνεται πραγματικά ευτυχισμένη και συνειδητοποιημένη. Εγώ έχω μια σχέση που προχωράει με αργούς ρυθμούς, που ο σύντροφος δεν ξέρει πότε θα θελήσει να μείνουμε μαζί κι ας είμαστε μαζί παραπάνω χρόνια. Μήπως τελικά οι καλές σχέσεις είναι αυτές που προχωρούν γρήγορα παρακάτω; Με την έννοια που το σκέφτεται ο καθένας βέβαια αυτό το παρακάτω, για κάποιον μπορεί να είναι τα παιδιά, για κάποιον η συγκατοίκηση, για κάποιον ο γάμος.
ΑΠΟ ΤΗΝ – tohether
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη θέτεις ένα ερώτημα που δεν έχει μία και καθολική απάντηση με πανανθρώπινη ισχύ. Η πιο σωστή προσέγγιση είναι “εξαρτάται”.
Παρατηρείς και συγκρίνεις τις δύο σχέσεις, τη δική σου και της φίλης σου, και σου κακοφαίνεται καθώς έχεις συνδέσει την κλιμάκωση προϊόντος του χρόνου. Όμως οι σχέσεις λειτουργούν με βάση τις ανάγκες και τις επιθυμίες των συμμετεχόντων.
Οι παλιοί έλεγαν “ή νωρίς νωρίς παντρέψου ή μικρός καλογερέψου” κι αυτό βασιζόταν σε μια αρχή η οποία έχει ένα κάποιο νόημα: είναι πιο εύκολο (λόγω άγνοιας κινδύνου κυρίως!) να παντρευτείς γρήγορα ή να κάνεις παιδιά όταν είσαι νέος. Όταν μεγαλώνεις είναι πιο δύσκολο καθώς ευρύνεται το πεδίο των απαιτήσεων από το σύντροφο, ιδιαίτερα στην εποχή μας όπου οι γυναίκες είναι ανεξάρτητες και επομένως δεν ανέχονται πολλά χάριν της επιβίωσης (και καλά κάνουν). Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τους άντρες αντίστοιχα: πιο δύσκολα το αποφασίζουν μεγάλοι, κυρίως για να κάνουν παιδιά.
Όμως υπάρχουν και ζευγάρια που ζούνε μια χαρά επί χρόνια χωρίς κάποια ειδική ενυπόγραφη δέσμευση ή που αποφασίζουν πολύ πιο μετά να επισημοποιήσουν ό,τι έχουν: ας πούμε παραδείγματα είναι τα ζεύγη Γκόλντι Χόουν-Κερτ Ράσελ (είναι δεκαετίες μαζί, δεν παντρεύτηκαν ποτέ) ή Ελένη Τοπαλίδου-Νίκος Κουρής (που παντρεύτηκαν πρόσφατα μετά από 18 χρόνια σχέσης κι ένα παιδί). Θέλω να πω, καθένας κάνει αυτό που νιώθει άνετο κι επιθυμητό. Δεν υπάρχει κανόνας.
Η φίλη σου είναι συνειδητοποιημένη επειδή προφανώς ταίριαξε με τον σύζυγο κι επειδή κι οι δυο ήθελαν να προχωρήσουν. Ένιωθαν και μεταξύ τους, αλλά και γενικώς έτοιμοι.
Στην δική σου περίπτωση, αναρωτήσου: ο σύντροφός σου έχει αργούς ρυθμούς επειδή υπάρχει κάποιο αντικειμενικό εμπόδιο για την συγκατοίκηση; Κάτι σχετικό με την ίδια την συμβίωση; Τον βολεύει το σπίτι που είναι και δεν θέλει να αλλάξει; Δεν θέλει να μοιραστεί το χώρο του με άλλο άτομο; Έχει ξανασυμβιώσει άραγε με άλλο άτομο; Έχει την οικονομική ευχέρεια να στηρίξει δεύτερο άτομο σε περίπτωση που μείνεις χωρίς εισόδημα; Δεν καίγεται για δημιουργία οικογένειας ή αποφεύγει το θέμα εντελώς για να μην αποκαλύψει ότι ίσως δεν θέλει ποτέ του παιδιά; Έχει ποτέ τεθεί σε μακρινό ορίζοντα αν η οικογένεια είναι μέσα στιςεπιθυμίες του; Μπορεί και να μην είναι, πράγμα σεβαστό όσο και για μια γυναίκα. Έπειτα, εφόσον βέβαια υπάρχει αόριστα στο μυαλό η ύπαρξη παιδιών στο μακρινό μέλλον, πολλοί άντρες διαβλέπουν από τις πρώτες λίγες ήδη εβδομάδες αν θα ήθελαν κάποτε να κάνουν παιδιά με την εκάστοτε γυναίκα ή αν δεν θα ήθελαν ποτέ τους με τη συγκεκριμένη -είναι κι αυτό μια παράμετρος που πρέπει να υπολογιστεί. Δεν θα στο πουν έτσι, αλλά θα φανεί από διάφορα σημάδια στη συμπεριφορά τους αν έχουν αποκλείσει μια τέτοια πιθανότητα. Το ίδιο κι αν θεωρούν ότι μια γυναίκα στέκει πλάι τους κοινωνικά (δυστυχώς, ακούγεται ως διαχωρισμός, αλλά παρατηρώ ότι το κάνουν, ίσως κι οι γυναίκες να το κάνουν).
Τέλος, μήπως εκείνος έχει βολευτεί στο πώς είστε και δεν το παίρνει απόφαση “επειδή θέλει την ελευθερία του”;
Αυτό το τελευταίο είναι το πιο ανησυχητικό (για σένα) απ’όλα. Δηλώνει ότι όσο υπομονή κι αν κάνεις, δεν πρόκειται να αλλάξει, κι αν τυχόν συγκατοικήσετε η συμβίωση δεν θα είναι αρμονική επειδή την εξέλαβε ως “εκβιασμό”. Πρέπει να αποφασίσεις μέσα σου αν σε απασχολεί αν θα είσαι με το συγκεκριμένο άτομο ή αν σε απασχολεί αν θα είσαι με κάποιον γενικά. Αν κλίνεις προς το “θέλω να είμαι με κάποιον” (δηλαδή το ζητούμενο είναι η συντροφικότητα, κι όχι ο καταιγιστικός έρωτας προς το συγκεκριμένο άτομο όπου οι επιθυμίες του βαρύνουν πολύ), τότε χώρισε μιαν ώρα αρχύτερα. Κάποια πράγματα δεν γίνονται με τα παρακαλετά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το ότι η φιλη σου συγκατοικησε γρηγορα δε σημαίνει τίποτα. Κάποιοι άνθρωποι συγκατοικουν πολυ εύκολα με τις σχέσεις τους γιατί το βρίσκουν φυσικό. Άλλοι θέλουν να είναι σίγουροι και το θεωρούν πολυ σημαντικό βήμα. Άλλοι ασφυκτιουν και μόνο στην ιδέα. Μην κάνεις το λάθος να συγκρίνεσαι με άλλους. Από αυτά που λες ο σύντροφός σου δε νιώθει την ανάγκη να συγκατοικησετε ενώ εσύ ναι. Δεν έχει σημασία το ποσο είστε μαζί. Δεν υπάρχει κανόνας. Αν δε θέλει, δε θέλει. Αν είναι κάτι που δεν αντέχεις, θα πρέπει να πας παρακάτω. Να τον πιέσεις πάντως δεν μπορείς.
Άσε που μπορεί να τύχει στο μέλλον και κανένας χωρισμός. Εξαρτάται από πολλά το πράγμα.
Well, κάποτε έβγαινα με έναν τύπο που συγκατοικούσε με όλες πάνω στον μήνα. Στον δεύτερο μήνα τις βαριόταν ασφυκτιούσε, τις χώριζε και φτου και απο την αρχή. Αυτός ο τύπος, και ενω μου το είχε εκμυστυρευτεί αυτό, είχε παρεξηγηθεί και εν τέλει αυτό συνέβαλε και στον χωρισμό μας απο την μεριά του για το γεγονός οτι εγω δεν ήθελα να συγκατοικήσουμε απο τόσο νωρίς.
Κι όμως, το εντυπωσιακό σε όλο αυτό είναι πως δεν ήταν οι δουλειές του σπιτιού, είχε καθαρίστρια 3 φορές την εβδομάδα είτε έμενε μόνος, είτε συγκατοικούσε και ούτε τις ήθελε διαθέσημες 24/h, γιατί αυτό τελικά τον ενοχλούσε στην συγκατοίκηση και ασφυκτιούσε. Επείσης ο ίδιος έχει μια τρομερά ανεξάρτητη μητέρα που μάλλον έλειπε παρα πάνω ώρες απο το σπίτι απο ο,τι αυτός ως παιδί ήθελε, και νομίζω εκεί ήταν το κλειδί. Θεωρώ πως το πρόβλημα του ήταν να μην νιώθει μοναξιά. Βέβαια, μέτα απο λίγο αυτό γυρνούσε τούμπα κτλ, κτλ, κτλ.
Καλά ναι ξεκάθαρα.
Εντωμεταξεί οι παρα πάνω ώρες που έλειπε η τρομερά ανεξαρτητη μητερα του, παίζει να ήταν και οι νορμαλ, τρε μπανάλ ώρες που ο μέσος πατερας λείπει απο το σπίτι
Όχι δεν ήταν νορμάλ οι ώρες που έλειπε απο το σπίτι, ουσιαστικά δεν ήταν ποτέ στο σπίτι και ο συγκεκριμένος μεγάλωνε με νταντάδες. Τις αντιστοιχες ώρες έλειπε και ο πατέρας, μόνο που ο πατέρας δούλευε ενω η μητέρα όχι. Απάντησα εγω καθώς προφανώς μόνο εγω γνωρίζω την συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά με αφορμή αυτό το σχόλιο, θέλω να σχολιάσω πως εύκολα βγάζουμε από ελειπή στοιχεία λάθος συμπεράσματα για μια κατάσταση εξαιτίας και των δικών μας στερεοτυπικών αντιλήψεων. Και γι αυτό εγω πάντα εδω μέσα ως σχολιάστρια προσπαθώ να είμαι πάρα πολύ προσεκτική γιατί αλήθεία οι δικές μου εμπηρίες μέχρι τώρα στη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχει σημασία το ποσο γρήγορα προχωράει παρακάτω μια σχέση. Η συγκατοίκηση είναι το κλειδί, από κει και πέρα αρχίζουν οι τριβές σε όλους, αφού είναι τελείως διαφορετικό το να έχεις μια σχέση, και το να πρέπει να μοιράζεσαι καθημερινά τον ίδιο χώρο με έναν άνθρωπο, να συμβιωνετε ανεχομενοι ο ένας τις συνήθειες του άλλου και να συνεργαζεστε. Ειδικά αν έρθουν παιδιά, η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι. Η φίλη σου δεν έχει ούτε δύο χρόνια συγκατοίκησης με τον δικό της. Βιάζεσαι να συγκρίνεις και να βγάλεις συμπεράσματα, τη βλέπεις ευτυχισμένη γιατί είναι ακόμα νωρίς. Μπορεί να είναι και από τις τυχερές… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι. Ειναι εντελώς άσχετο το τι εκανε ένα άλλο ζευγάρι, από το τι θες ή πως θα το κάνεις τελικά εσύ.
Κι εγώ θα πω οτι είναι σχετικό. Για μένα το σημαντικότερο βήμα είναι η συγκατοίκηση γιατί εκεί δοκιμάζετε το ζευγάρι. Αν σε προβληματίζει το οτι ο φίλος σου δεν θέλει να συγκατοικήσετε συζήτησέ το μαζί του. Αλλά χωρίς να συγκρίνεις την σχέση σας με κάποιων άλλων. Εγώ συγκατοίκησα με τον άντρα μου στον χρόνο αλλά περνούσαμε πολύ χρόνο ο ένας στο σπίτι του άλλου, για μας η συγκατοίκηση ήταν μια φυσική εξέλιξη της σχέσης μας. Θέλαμε και οι δύο να μένουμε μαζί γιατί με την δουλειά κι άλλες υποχρεώσεις δεν βλεπόμασταν όσο θα θέλαμε. Πάνω στον χρόνο επίσης αποφασίσαμε να… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ είχα μία φίλη που σε 1,5 χρόνο τα έκανε όλα. Έμεινε έγκυος, παντρεύτηκε και χώρισε. Μην αρχίζουμε και συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με άλλους. Μίλα με τον σύντροφό σου για το τι θέλεις τώρα.
Πρέπει να δεις και συ που βρίσκεσαι και ποια είναι τα θέλω σου. Αν εσύ θέλεις μέσα σε x διάστημα να γίνει το τάδε πρέπει να ξέρεις αν και ο άλλος συμφωνεί ή πρέπει να ψάξεις για νέο σύντροφο με κοινά θέλω. Μη κάθεσαι να περιμένεις κανένα.
Ποτε δεν εμπιστευομαι ζευγαρια που συγκατοικουν ή ακομα χειροτερα παντρευονται σε 1 χρονο.
Το παρακάτω της γράφουσας σημαίνει ή γαμος ή συγκατοίκηση ή παιδιά, να ζήσουν μαζί σαν ομάδα και να προοδεύσουν μαζί δεν υφίσταται