in

H Ρένα απαντά: Μήπως είμαι εγώ τοξική και δεν κάνω φιλίες;

Έχω αρχίσει να βγαίνω με περισσότερα παιδιά,αλλά και πάλι δεν νιώθω ότι κάπου “ανήκω”, ούτε υπάρχει άνθρωπος τον οποίο θα έλεγα ότι είναι “δικός μου”

Έχω αρχίσει να βγαίνω με περισσότερα παιδιά,αλλά και πάλι δεν νιώθω ότι κάπου “ανήκω”, ούτε υπάρχει άνθρωπος τον οποίο θα έλεγα ότι είναι “δικός μου” ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η φράση “τοξικός άνθρωπος” είναι μια ποπ φράση που δεν έχει συγκεκριμένο ορισμό. Απλά ανακυκλώνεται και νομίζουμε έχει ουσία.

__________________

Η ιστορία της Sense and Sensibility όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Γεια σου Ρένα,
Ελπίζω να είσαι καλά.
Πριν μπω στο ψητό,θέλω να πω ότι γνωρίζω ότι δεν θα αρέσεις σε όλους, μπορεί κάποιος να αλλάξει γνώμη παρόλα τα χρόνια που ήσασταν μαζί. Ωστόσο αισθάνομαι ότι δεν είμαι εκτός ευθυνών και ότι έπρεπε να κάνω κάτι για αυτή την κατάσταση.
Όσο προχωράει η ηλικία ,τόσες ενοχές και μετάνοιες φαίνεται να κουβαλάω.

Ένα από αυτά είναι το θέμα με τις φιλίες. Έχω αρχίσει να βγαίνω με περισσότερα παιδιά,αλλά και πάλι δεν νιώθω ότι κάπου “ανήκω”,ούτε υπάρχει άνθρωπος τον οποίο θα έλεγα ότι είναι “δικός μου”. Μάλλον ένα από τα πιο σοβαρά λάθη που έχω κάνει είναι ότι στην εφηβεία δεν ανέπτυξα αρκετά τις κοινωνικές μου ικανότητες, δεν έβγαλα τον εαυτό μου εκεί έξω, αλλιώς τώρα μάλλον θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Γιατί η αλήθεια είναι, θέλω να έχω την συμπάθεια των άλλων. Θέλω να με κοιτούν και να μην έχουν κακια λέξη να πουν αλλά και να θέλουν να είμαστε παρέα οι ίδιοι. Μέχρι στιγμής αυτό που έχω λάβει είναι είτε τοξική συμπεριφορά είτε σχεδόν απόλυτη αδιαφορία.

Τον τελευταίο καιρό,η κατάσταση με τις φιλίες που έχω αναπτύξει φαίνεται να είναι όλο και πιο τραγική. Από την μία, έχω έναν φίλο που ήμασταν μαζί από το λύκειο, να βρίσκει την κάθε δικαιολογία για να μην βγούμε, απο την άλλη μεριά ένας άλλος φίλος μου έχει αρχίσει να με χλευάζει επειδή δεν του έκατσα. Είναι και πάλι άλλες κοπέλες με τις οποίες μπορούμε να βγούμε για κάνα καφέ, αλλά δεν έχω έρθει κοντά με καμία από αυτές.

Δεν ξέρω, νιώθω υπεύθυνη για αυτό. Μήπως είμαι τοξικός άνθρωπος και δεν το ξέρω; Μήπως υπάρχει κάτι πιο πίσω από αυτό -συνδιασμος έλλειψης επικοινωνίας χωρίς να μπορώ να βρω κάτι κοινό μεταξύ μας; Μήπως με θεωρούν “κατώτερη τους” γιατί ασχολούμαι κυρίως με την σχολή και όχι με γκομενικα;

Συγνώμη για τον εμετό λέξεων αλλά δεν θέλω να προχωρήσω στην ζωή με τέτοιες σκέψεις στο μυαλό μου.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Sense and sensibility

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή φίλη, που από το ψευδώνυμό σου και μόνον κατανοώ ότι έχεις υπέρμετρες προσδοκίες από την σύγχρονη ζωή, σου συμβαίνει κάτι πολύ διαφορετικό από την “τοξικότητα”. Έχεις θέματα ελέγχου, θέλεις να ελέγχεις τις καταστάσεις γύρω σου. Φανερώνεται από τη φράση “Θέλω να με κοιτούν και να μην έχουν κακια λέξη να πουν αλλά και να θέλουν να είμαστε παρέα οι ίδιοι.” Ζητάς και αποδοχή, και εκτίμηση, και να σε επιθυμούν για παρέα. Κι όταν δεν συμβαίνει νιώθεις ενοχές και θυμό.

Όπως σωστά λες, οι άνθρωποι δεν είναι υποχρεωμένοι να εντάσσονται στις δικές μας επιθυμίες, καθώς επίσης και μπορούν να υπαναχωρήσουν ανά πάσα στιγμή. Το λες αλλά δεν φαίνεται να το έχεις κάνει κτήμα σου. Αν το είχες, δεν θα σε ενοχλούσε τόσο, δεν θα το μετέθετες στο ότι κάτι δεν κάνεις καλά και δεν παράγεται το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ας τα πιάσουμε όμως ένα ένα.

Τι θα προτιμούσες; Να κάτσεις σε κάποιον που δεν θέλεις για να έχεις την αποδοχή του; (παίζεται κι αυτό, δεν είναι δεδομένο).

Ο φίλος από το λύκειο πιθανώς να θέλει να ξεχάσει τον εαυτό του λυκείου: η σύνδεση μαζί σου είναι μια διαρκής υπενθύμιση του παρελθόντος κι εκείνος έχει βάλει πλώρη για μια νέα ζωή. Αυτό συμβαίνει, δεν είναι δική σου υπόθεση, ούτε μπορεί ν’αλλάξει. Αν δεν συμβαίνει αυτό και συμβαίνει κάτι άλλο, γιατί δεν ρωτάς ευθέως να δεις τι θα σου πει;

Κι όσο για τις φίλες σου με τις οποίες βγαίνετε για καφέ αλλά δεν έχετε έρθει πιο κοντά, πιστεύω κάνεις λάθος στην υπόθεσή σου ότι σε θεωρούν “κατώτερη”. Μήπως έχεις ξεχάσει την πιο κοινή αρχή της κοντινής επαφής; Ότι πρέπει να “εκτεθείς” κι εσύ για να σου εκμυστηρευτούν κι οι άλλοι τα δικά τους προσωπικά κι όσα τους απασχολούν; Δεν είναι ανάγκη να είναι γκομενικά, πρέπει όμως να είναι κάτι που να σε αφορά άμεσα και να μην είναι γενικόλογο. Μια προσωπική σκέψη, μια παρελθοντική εμπειρία, ένα σχέδιο για το μέλλον. Μιλώντας για διαφορικές εξισώσεις ή για τον νεοελληνικό κεφαλόδεσμο κανείς δεν ήρθε πιο κοντά.

Καλή επιτυχία!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

1 Comment
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Observer
Observer
4 χρόνια πριν

Δύσκολη πίστα. Θα μείνω στο σχόλιο για το φίλο: “απο την άλλη μεριά ένας άλλος φίλος μου έχει αρχίσει να με χλευάζει επειδή δεν του έκατσα”.. Φαντάζομαι ότι η Ρένα έχει δίκιο για το “Να κάτσεις σε κάποιον που δεν θέλεις για να έχεις την αποδοχή του; (παίζεται κι αυτό, δεν είναι δεδομένο).” Από την άλλη πλευρά γιατί να συνεχίσει να προσφέρει την παρουσία του ευγενικά αν δεν έχει να κερδίσει κάτι: όλοι κοιτάμε το κέρδος με κάποια μορφή – αποδοχή, ηγεσία της ομάδας…Κάντε τον στην άκρη αν δε σας αρέσει αλλά μην περιμένετε να είναι το ίδιο ευχάριστος μετά… Διαβάστε περισσότερα »