H Ρένα απαντά: Με προβληματίζει που αργώ να ολοκληρώσω μαζί του

Δεν είναι ουσιαστικά πρόβλημα το αργώ να ολοκληρώσω αν δεν του επισυνάψεις εσύ επιπλέον θέματα.

_________________

Η ιστορία της Χ όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα,
Εγώ είμαι μια γυναίκα που γενικά νομίζω οτι αργεί να τελειώσει. Δηλαδή με παίρνει πάντα και σίγουρα πάνω από 20 λεπτά έως και 1 ώρα νομίζω, όπου εναλλάσσονται διάφορες τεχνικές, σκηνές, φαντασιώσεις, μοιρασμένες και μη, και φυσικά η χαρακτηριστική κίνηση με την κλειτορίδα.

Αυτό συμβαίνει με τον ερωτικό σύντροφο. Μερικές φορές δε, σε μια προσπάθεια να επισπεύσω τη διαδικασία μπορεί να φαντασιωθώ κάτι εντελώς δικό μου το οποίο όμως δεν είναι απαραίτητο ότι θέλω όντως να πραγματοποιηθεί, πχ. ακραία δεσίματα ή τρίο ή σεξ με γυναίκες, με αποτέλεσμα ίσως καμιά φορά να αποσυνδέομαι εντελώς από τη μεταξύ μας επαφή. Αυτές τις φαντασιώσεις κάποιες φορές μπορεί να τις μοιραστώ και να τις βάλω στο παιχνίδι. αλλά κάποιες φορές απλώς θέλω να τελειώσω για να εκτονώσω την ένταση στο σώμα μου και να κοιμηθώ. Το θέμα μου όμως είναι ότι ίσως αισθάνομαι αμηχανία από τον χρόνο που χρειάζομαι.

Εάν δω πορνό όταν είμαι μόνη μου, ο χρόνος που χρειάζομαι μπορεί να μην είναι πάνω από πέντε λεπτά, κάθε φορά. Οπότε πιστεύω ότι είναι κάποιο ψυχολογικό ζήτημα φόβου της οικειότητας ή κάτι τέτοιο. Έχει τύχει γυναίκες να μου πουν ότι τελειώνουν αμέσως και δεν τους αρέσει η διάρκεια στο σεξ. Για μένα αυτό, είναι αδύνατον. Εντελώς.

Η ερώτηση μου προς εσένα, αλλά και τις σχολιάστριες, είναι νομίζω ποιος θεωρείται ένας φυσιολογικός μέσος χρόνος, εάν είναι νορμάλ να φαντασιώνεται κανείς αλλά πράγματα όταν κάνει σεξ με τον σύντροφο, εάν συμβαίνει και σε άλλες μόνες τους να έρχονται πολύ γρήγορα σε οργασμό ενώ με τον σύντροφο να τραβάει η βαλίτσα μακριά, εάν αυτό είναι δείκτης για την κατάσταση της σχέσης στο ζευγάρι.

Τώρα δεν ξέρω αν παίζει ρόλο αλλά θα αναφέρω ότι με τον τωρινό σύντροφο είμαστε τρία χρόνια μαζί, αγαπημένοι, με πολύ ωραίο σεξ που εμπλουτίζεται μες στο χρόνο με καινούργια πράγματα. Αλλά και με τους προηγούμενους συντρόφους ποτέ δεν ήμουν η σούπερ γρήγορη τύπισσα που έχυνε καταρράκτες. Χρειαζομουν χρόνο, διάρκεια, αίσθηση οικειότητας. Κ επιπλέον άργησα στη ζωή μου να ανακαλύψω τη φάση της κορύφωσης και της διεκδίκησης αυτής μέσα στις περιπτύξεις μου με τους άντρες.

ΑΠΟ ΤΟΝ – Χ

_________________

Ας οργανώσουμε την συζήτηση.

Είμαι σίγουρη ότι θα λάβεις πολλές διαβεβαιώσεις από τις αναγνώστριές μας ότι δεν είσαι προβληματική νυχτοπεταλούδα αλλά μια εντελώς φυσιολογική γυναίκα.

Στο επιβεβαιώνω κι εγώ.

Η οικειότητα με έναν σύντροφο συμβάλλει πολύ στο να εξερευνήσεις τις δυνατότητες του σώματος για ηδονή κι οργασμό. Το ότι πήρες το χρόνο σου στο να διεκδικήσεις κορύφωση στις επαφές με τους άντρες ίσως συντελεί. Όμως τα κατάφερες! Μπράβο σου.

Δεν βλέπω κάποιο “φόβο της οικειότητας” (ποπ όρος ξεπατικωμένος από ανάλαφρες ιστοσελίδες;). Αυτός που έχει φόβο οικειότητας δεν επιζητεί να γνωριστεί και να βιώσει χρόνο και διάρκεια. Αντίθετα εσύ επιδιώκεις να γνωριστείς, να τριφτείς, να περάσεις χρόνο με τους εραστές σου για να νιώσεις άνετα και να εκφραστείς όπως σε ερεθίζει! Εκτός αν εννοείς το αντίστροφο: φόβο της ανοικειότητας. Που αυτό είναι άλλο ζήτημα -ότι φοβάσαι ότι δεν θα σου φερθούν καλά, με σεβασμό, με τρυφερότητα, κλπ. ώστε να αφεθείς να νιώσεις. Επειδή είμαστε γυναίκες κι η δική μας άνεση κι ηδονή “μετράει λιγότερο” στο πατριαρχικό αφήγημα…αυτή η αηδία! (αχ, μη μου δίνετε σημασία, τραβάω τις ωραίες μου κοτσίδες)

Προφανώς μόνη σου είναι πιο εύκολο. Σε όλες μας. Οι Γάλλοι λένε, “on n’est jamais mieux servi que par soi-même”, κανείς δεν σε εξυπηρετεί καλύτερα από τον εαυτό σου.  Και προφανέστατα επιλέγεις να δεις ακριβώς το πορνό που σε εξιτάρει. Βοηθάει βέβαια και το να γνωρίζει μια γυναίκα επακριβώς τι την ερεθίζει με την προσωπική εξερεύνηση και σε αυτό δεν βρίσκω ότι έχεις δυσκολία: αναφέρεις ότι χρησιμοποιείς φαντασιώσεις και κινήσεις που σε βοηθούν. Πολύ καλά κάνεις. Δεν υπάρχει λογοκρισία στο τι σκέφτεται το μυαλό πριν, κατά ή μετά το σεξ. Ό,τι θες να σκέφτεσαι, είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Η Ρένα απαντά: Οι φαντασιώσεις μας ανταποκρίνονται σε καθολικά πρότυπα ή έχουν εμφυτευτεί από τα media;

Το αγχος λοιπόν είναι μην “κουράσεις” το σύντροφο; Ή ότι διαφέρεις;

Για το μεν πρώτο, καλώς να κουραστεί, μοιράζεστε μια αμοιβαία ευχάριστη εμπειρία, δεν είναι ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε. Θα μπορούσε θεωρητικά κι αυτό να βρει τη θέση του σε ένα πλήρες σεξουαλικό μενού, αλλά εφόσον δεν ικανοποιείσαι ποιό το νόημα;

Για το δεύτερο θέμα, της όποιας “διαφοροποίησης”, θα έλεγα να μην ακούς τις φίλες σου, μπορεί να μην στα λένε όλα, μπορεί πάλι και να μην έχουν την δική σου ιδιοσυγκρασία, δεν είμαστε όλες ίδιες καρμπόν. Κι αυτό είναι ΟΚ.

Η Ρένα απαντά: Είναι φυσιολογικό που φαντασιώνομαι κάτι τέτοιο;

Εφόσον είσαι μια χαρά με τον παρόντα σύντροφο, μην κάθεσαι και αναλώνεσαι σε παρελθοντικές αναρωτήσεις. Δεν σου χρησιμεύουν πουθενά και χαλάνε αυτό που βιώνεις στο τώρα. Επικεντρώσου να κάνεις πράξη με τον τωρινό σου εραστή αυτά που θέλεις να βιώσεις. Και φαντάσου παράλληλα όσα δεν θέλεις να κάνεις πράξη, ένα μυαλό μας έμεινε να δουλεύει όπως στο καλό θέλουμε, δεν υπάρχει Αστυνομία Σκέψης ή Έγκλημα Σκέψης (ακόμη!)

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News