H Ρένα απαντά: Με προβλημάτισαν τα λόγια τους…

Θέλω να ρωτήσω κάτι που μου έχουν πει δυο διαφορετικοί άνδρες.

_____________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σας συγχαρητήρια για τη στήλη!
Θέλω να ρωτήσω κάτι που μου έχουν πει δυο διαφορετικοί άνδρες.

Γνωστός φίλης μου σε κοινή παρέα που ασχολείται με τη διατροφή, με βάση αυτά που έχει διαβάσει, πιστεύει ότι η διατροφή παίζει ρόλο για πολλά πράγματα και δεν αναφερόταν στο σωματικό βάρος μόνο αλλά και ότι η λάθος διατροφή μπορεί να ευνοεί ακόμη και την κατάθλιψη, για παράδειγμα τα πολλά ζυμαρικά και τα γλυκά, η δική σας γνώμη ποια είναι;

Και η άλλη ερώτηση αφορά την καθυστέρηση έναρξης της σεξουαλικής ζωής.
Η πρώτη μου επαφή έγινε σε ηλικία 34 αρκετά μεγάλη για τα δεδομένα απλά ο τότε φίλος μου είχε πει ότι αν το καθυστερουσα κι άλλο θα είχα πρόβλημα.Τι θα μπορούσα να έχω πάθει;
Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΟ ΤΗΝ – Βάσω

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Σε ευχαριστώ πολύ!

Υποψιάζομαι ότι έδωσες μεγάλη έμφαση επειδή τα δύο αυτά σχόλια έγιναν από άντρες, αποδίδοντάς τους μια αυθεντία που ίσως δεν διαθέτουν. Ας τα δούμε όμως ένα-ένα.

Για το ζήτημα της διατροφής και συγκεκριμένα το συσχετισμό με την κατάθλιψη δημοσιεύσαμε μόλις χθες στο Αμπα ένα εκτενές άρθρο σύνοψη των τελευταίων επιστημονικών δεδομένων, που εντοπίζει πιθανές ελλείψεις σε στοιχεία που μπορεί να επιδεινώνουν τάσεις προς κατάθλιψη. Μπορείς να το διαβάσεις εδώ. Δεν προκύπτει συγκεκριμένος συσχετισμός ζυμαρικών και γλυκών με την κατάθλιψη, αν και είναι λογικό να υποθέσουμε ότι οτιδήποτε καταναλώνεται σε μεγάλη ποσότητα και τακτικά μπορεί να ασκεί επιρροή στην βιοχημική ισορροπία του οργανισμού. Σίγουρα οι αμυλούχες και σακχαρούχες τροφές επηρεάζουν το σάκχαρο του αίματος, επομένως την έκκριση ινσουλίνης με όσα αυτό σημαίνει. Δεν είναι του θανάτου, είναι κάτι να έχει κανείς υπό παρακολούθηση, εφόσον δεν έχει παθολογικές καταστάσεις (προδιαβήτη/μεταβολικό σύνδρομο ή διαβήτη). Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος άντρας βέβαια λες ασχολείται με διατροφή, κι υποψιάζομαι δεν είναι διατροφολόγος με σπουδές, σημαίνει ότι μπορεί να είναι ευεπίφορος στην εμμονή που προβάλλεται τελευταία με διατροφές paleo, carnivore και κετογονικές (είναι η Άτκινς της εποχής μας, μένει να φανεί ποιες τυχόν επιπτώσεις έχουν σε μακροχρόνιο ορίζοντα). Αυτές συνήθως έχουν ενθουσιώδη αρσενικά που τις υποστηρίζουν στα σόσιαλ μίντια, επειδή υποτίθεται τονώνουν την τεστοστερόνη, ενισχύουν τους μύες και αποβάλλουν το λίπος, ανήκουν δηλαδή στο τρίπτυχο αίμα, τιμή, εεεε, τέλος πάντων. (Δεν υπονοώ κάτι συγκεκριμένο, αλλά έχει μια εσάνς τοξικής αρρενωπότητας όλο αυτό. Ίσως είναι εντύπωσή μου…) Ενώ με αυτό το σκεπτικό τα μακαρόνια και τα γλυκά είναι «για τους λαπάδες» (η χοντροφοβία κάνει πάρτυ, αν παρατηρήσεις η σύνδεση είναι πολύ συγκεκριμένη, ποτέ δεν θα δεις να σε στραβοκοιτάζουν αν καταβροχθίζεις τις μπριζόλες δυο-δυο).

Δεν απορρίπτω κάποιο σχήμα διατροφής έναντι ενός άλλου, θεωρώ όμως ότι διατροφικές συμβουλές από μη επιστήμονες καλό θα ήταν να τις λαμβάνουμε με κάποια δυσπιστία, μην γαντζωνόμαστε ως την πανανθρώπινη αλήθεια. Οπωσδήποτε κάθετι υπερβολικό έχει τους κινδύνους του, κι έναν τόνο μαρούλι σκέτο να φας η κοιλιά σου θα σε πιάσει. Σε παραπέμπω λοιπόν ξανά στο άρθρο που έχω λινκάρει πιο πάνω που αντλεί ακριβώς από έρευνες.

Για το δεύτερο ζήτημα, όπου ένα αρσενικό εκδίδει εν είδει χρησμού απόφαση για ένα γυναικείο σώμα, η έμφαση που δίνεις κι η απορία προκύπτουν μάλλον επειδή ακριβώς το εξέφρασε άντρας και δη σε σημαδιακή στιγμή. Η σηματοδότηση της έναρξης της σεξουαλικής ζωής με την τοποθέτηση πέους στον κόλπο είναι κάπως μυωπική. Και βασίζεται σε ένα φαλλοκεντρικό αφήγημα, όπου η «υποτιθέμενη παρθενία» (γιατί δεν υφίσταται κάποιος υμένας που σκίζεται θεαματικά) είναι η κομβική στιγμή της γυναικείας σεξουαλικότητας. Έλα που δεν είναι έτσι. Κι έλα που μας βλάπτει. Και δίνει την εξουσία στον άντρα που μας «μυεί» υποτίθεται στον κόσμο.

Όμως η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι πολλά παραπάνω από το σχήμα πέος-στον-κόλπο, επομένως μπορεί μια γυναίκα να έχει ολοκληρωμένη σεξουαλική ζωή και χωρίς αυτό (ας πούμε, οι λεσβίες δεν έχουν πέος, ούτε είναι απαραίτητο ένα τεχνητό για να μοιραστούν σεξ). Λογικά τεκμαιρόμενο είναι ότι η καθυστέρηση του «ξεπαρθενιάσματος» δεν ισούται με αγαμία, ούτε σημαίνει κάποια βιολογική ζημιά. Ωστόσο θα συμφωνήσω με τον φίλο σου ότι η καθυστέρηση αυτή και γενικότερα της σεξουαλικής ζωής έχει μεγάλο ψυχολογικό κόστος για το άτομο που καθυστερεί χωρίς να υπάρχει αντικειμενικό πρόσκομμα (πχ. είναι εντελώς απομονωμένο, είναι ασεξουαλικό, έχει ψυχιατρικά ή οργανικά προβλήματα που αποτρέπουν την σεξουαλική δραστηριότητα). Κι αυτό επειδή η σεξουαλική δραστηριότητα αφορά το μοίρασμα ανάμεσα σε δυο άτομα, τον σύνδεσμο που αναπτύσσεται με ένα άλλο άτομο σε αισθητηριακό και ορμονοσυναισθηματικό επίπεδο. Είναι ένα στάδιο ωρίμανσης δηλαδή που καλό είναι να αναπτύσσεται, για την γενικότερη ευεξία του ατόμου. Κι όσο το αναβάλλει από τυχόν ανασφάλεια κι άγχος, τόσο αυτό το αγκυλώνει και το προβληματίζει. Όλα καλά λοιπόν, ευχαριστήσου τη ζωή σου.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News