H Ρένα απαντά: Μα πως γίνεται να προχωράνε αμέσως μετά από έναν χωρισμό;

Πώς γκένεν τούτο, πώς; Για να δούμε γιατί προχωράνε αμέσως.

______________
Η ιστορία της Luck be a Lady όπως την ξεχώρισα σήμερα

Μα πως γίνεται να προχωράνε αμέσως μετά από έναν χωρισμό;

Καλησπέρα στην όμορφη παρέα. Είμαι στα late 30s και ακόμα αναρωτιέμαι πως γίνεται να χωρίζεις με κάποιον και εκείνος αεράτος και άνετος να μπαίνει σε καινούργια σχέση 2 μήνες αφού έληξε το έργο.

Θα μου πεις μάλλον το αγόρι (στα 40+) το είχε βρει το κορίτσι πολύ καιρό πριν, αλλά ακόμα είμαι σε τέτοια άρνηση που δεν μπορώ να το δεχθώ.
Ισως ακόμα ο εγωισμός, η θλίψη και η βαθιά αγανάκτηση που με διακατέχει δεν με αφήνουν να απεγκλωβιστώ τελείως και να αποδεχθώ τη σχέση, χωρίς στρεβλώσεις γι’ αυτό ακριβώς που ήταν, ένα situationship που κράτησε 2,5 χρόνια. (εδώ φταίω το ξέρω – τα έχω και με τον εαυτό μου γι’αυτό/ I was in love/ μονομερώς εντέλει).

Ευτυχώς δεν έχω επιδιώξει καμία επικοινωνία μαζί του και τουλάχιστον είμαι σε μια φάση διευθέτησης της νέας μου single κατάστασης.
(ps: όταν δεν απάντησα σε μύνημα του / χαλαρό με έκανε και block σε όλα τα social media – έτσι για το αποτελείωμα.)

Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε. Καμιά φορά σας διαβάζει και εκείνος ίσως μας δώσει τα φώτα του από πρώτο χέρι : ) Κλείνω με Sinatra και ευχές για μια υπέροχη τυχερή χρονιά!!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Luck be a lady

______________________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Περαστικά και καλή νέα αρχή στο μέλλον! Ευχαριστούμε για τις ευχές!

Πρόκειται για συχνή απορία που ανακύπτει συχνά από ανθρώπους που είναι στην αναζήτηση συντρόφου. Μάλιστα πολλοί το σχολιάζουν ως “η νοοτροπία της μαϊμούς”, δηλαδή δεν αφήνει το ένα κλαδί πριν πιαστεί από το άλλο.

Ένα disclaimer εδώ: Το λένε κυρίως άντρες για γυναίκες αυτό κι έχει μια μισογυνιστική υφή, καθώς συχνά όταν συμβαίνει κάτι ανάλογο σε τέτοια συνθήκη συμβαίνει επειδή η γυναίκα νιώθει πιο αδύναμη, ότι χρειάζεται προστασία κι ασφάλεια για να κάνει το βήμα στο κενό, κι αυτή έχει διδαχθεί να την προσμένει από έναν άντρα. Σε σχέση όπου αποχωρεί ο άντρας, ναι, η υποψήφια ήταν στο παρασκήνιο ήδη μάλλον ως υποψήφια ή κι ως ερωμένη. Όμως όχι μόνο αυτό.

Η απάντηση, πιστή στην κατάρριψη κλισέ  για το νέο χρόνο, είναι ότι είναι κάπως πιο περίπλοκο το φαινόμενο.

Λέγεται ότι οι άνθρωποι στις μέρες μας “δεν παλεύουν για τις σχέσεις τους”, ότι δεν κάθονται “να επισκευάσουν τα σπασμένα, όπως παλιά” αλλά τα “πετάνε και παίρνουν καινούργια”, κι όλο αυτό μυρίζει συντηρητικίλα και παρελθοντολαγνεία από τα Lidl, οπότε ας το εξορθολογίσουμε. Η πραγματικότητα είναι ότι επειδή οι σχέσεις συνεχίζουν να είναι ψηλά στην αξιακή ατζέντα κι η ανάγκη συντροφικότητας δεν έχει εκπέσει, απλώς αλλάζει μορφές, οι άνθρωποι ακόμη παλεύουν για τις σχέσεις τους, δηλαδή είναι διατεθειμένοι να κάνουν κάποια υπομονή μήπως τα πράγματα αλλάξουν προς την κατεύθυνση που επιθυμούν. Βέβαια η αναμονή δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα, κυρίως επειδή δεν είναι δυνατόν να κάνεις τον άλλο να κάνει αυτό που θες, εκτός αν το θέλει ο ίδιος. Κι επιπλέον οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν την εκπαίδευση για να επικοινωνήσουν με τρόπους που είναι αποτελεσματικοί και λαμβάνουν υπόψιν τους την αλληλεπίδραση με το άλλο άτομο. Δεν γίνεται διάλογος, αλλά παράλληλοι μονόλογοι.

Κάποια στιγμή επέρχεται κορεσμός και συνειδητοποίηση ότι αυτό που θέλει το ένα άτομο δεν θα γίνει ποτέ, ότι διαφέρουν τα θέλω ή τα οράματα του μέλλοντος. Και τότε το δυσαρεστημένο μέλος ή που μένει κι υποφέρει (γκρινιάζοντας και/ή αυτοοικτιρόμεν@) ή χωρίζει.

Παράλληλα με την διατήρηση της αξιακής υπεροχής της σχέσης η σύγχρονη δυτική πραγματικότητα προκρίνει την αυτοπραγμάτωση μέσω της σχέσης. ή τουλάχιστον την αυτοπραγμάτωση ενόσω κάποι@ έχει σχέση. Φυσικά η σχέση, ο άλλος πόλος του ζεύγους, δεν είναι ελβετικός σουγιάς, το άλλο άτομο δεν μπορεί να τα κάνει όλα και να συμφέρει. Κι έτσι η απομάγευση έρχεται νωρίτερα από παλιά, όταν το πρότυπο ήταν απλώς να μη σε δέρνουν και να μην σε εκδίδουν (ή αντίστοιχα, για τους άντρες, να σε υπηρετούν και να σου γεννοβολάνε).

Υπάρχει επομένως μια αντικειμενική δυσκολία στις σχέσεις σήμερα, οι απαιτήσεις μας είναι περισσότερες πια. Γιατί το αξίζουμε, που είναι και σλόγκαν διάσημης εταιρείας. Επομένως κι ο χωρισμός δεν είναι καταστροφή, σπανίως πλέον μια σχέση είναι θέμα επιβίωσης, είναι θέμα κάλυψης αναγκών αλλά όχι βιοποριστικών. Έτσι ο χωρισμός μοιάζει κι ευκολότερος αλλά κι ουσιαστικότερος.

Κι ιδιαίτερα δεδομένων των ηλικιών που μας αναφέρεις, είναι και σώσιμο χρόνου ο χωρισμός. Όμως μην κατηγορείς τιν εαυτό σου, δεν υπάρχει κάποιο “πλάνο” που έπρεπε να είχες ακολουθήσει για να μπει σε συγκεκριμένο μονοπάτι, κάτι τέτοιο δεν γίνεται, είναι ούτως ή άλλως χαμένο από χέρι.

Επομένως όσο κι αν σε πονάει τώρα (και το μπλοκ θα πόνεσε ακόμη περισσότερο, καθώς είναι κάπως άκομψο, παθητικοεπιθετικό μιας και το χαλαρό μήνυμα ήταν για να διασκεδάσει τις τύψεις του, κι άρα εκδικητικό επειδή δεν έπαιξες το παιχνίδι του) μάλλον για καλό έγινε όλο αυτό. Του είχε τελειώσει πολύ πιο πριν, πολλούς μήνες πριν, για οποιονδήποτε λόγο. Δεν ήθελε, δεν αγάπησε, δεν έδωσε σημασία, δεν έχει σημασία στ’αλήθεια, κι απλώς είδες τώρα το αποτέλεσμα. Από το να υπέμενες μια χλιαρή καθημερινότητα που θα έφθινε μέρα με τη μέρα και μια απομάκρυνση πληγωτική, που θα σας έκανε να μισηθείτε στο τέλος και ακόμη χειρότερα να μισήσεις εσύ τον εαυτό σου που το ανέχτηκες, πολύ καλύτερα.

Υπομονή και ψυχραιμία, κάτι καλύτερο θα γίνει μελλοντικά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News