Παραβιάζοντας τα όρια του άλλου.
__________
Η ιστορία της Βασιλικής όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητό ampa,
Πιο πολύ γραφω για να μοιραστώ όλο αυτό και ταυτοχρονα μήπως και με βοηθήσει η απάντηση σου να ξεμπερδεψουν οι σκέψεις μου.. Είχα μια σχέση σχεδόν 5 χρόνια, έχει 6 μήνες που χωρίσαμε, υπήρχαν πολλά περιστατικά που μου μιλούσε άσχημα, μου φώναζε, με μείωνε, αδιαφορούσε αν με πληγωνε. Ήταν γενικά πολύ τοξικός, όμως εγώ δεν ήμουν σε θέση τόσα χρόνια να ξυπνήσω και να φύγω από όλο αυτό, από τη στιγμή που ταυτόχρονα περνούσαμε και όμορφες στιγμές, και τον αγαπούσα. Επίσης σχεδόν πάντα όταν μου φερόταν άσχημα, το καταλάβαινε και μου ζητούσε συγνώμη, κι εγω τον συγχωρουσα πάντα, και μετά το επαναλάμβανε.
Εκτός από όλα αυτά όμως, υπήρχε κάποιες φορές μια συναισθηματική καταπίεση απο μέρος του για σεξ ενώ εγώ δεν ήθελα.. Γενικά σε εμένα η σεξουαλικη επιθυμία είχε μειωθεί πολύ πριν χωρίσουμε, αλλά το σίγουρο είναι ότι κατέληγα να κάνω σεξ μαζί του χωρίς να το θέλω πραγματικά τουλάχιστον τα 2 τελευταία χρόνια της σχέσης. Γενικά ήμουν εξαρτημένη συναισθηματικά από αυτόν και πεπεισμένη πως χωρίς αυτόν δεν μπορώ να με φανταστώ αφού τον αγαπούσα τόσο πολύ που δεν ήθελα με τίποτα να με αφήσει.. Όλη η κατάσταση ήταν απίστευτα τοξική και ώρες ωρες δυσκολευομαι να πιστέψω ότι ζούσα μια τέτοια συνθήκη και για τόσα χρόνια. Όταν λοιπόν εκείνος ήθελε να κάνουμε σεξ κιεγω δεν ήθελα (που σχεδόν πάντα δεν ήθελα), ήξερα πως αν του έδειχνα πως δεν θέλω θα δυσανασχετουσε και μετά δε θα ήμασταν καλά, και με ένοιαζε τόσο πολύ να είναι καλά μαζί μου, γιατί η αλήθεια είναι ότι φοβόμουν μην έχει νεύρα μαζί μου και μου φερθεί άσχημα, γτ όταν μου φερόταν άσχημα ή ακόμα και όταν απλά κρατούσε μούτρα, για μένα ο κόσμος κατέρρεε.
Άλλες φορές του έλεγα ότι δε θέλω και συνέχιζε να μου δείχνει πως αυτός θέλει και υπήρξαν στιγμές που μου έδωσε να καταλάβω πως δεν τον ένοιαζε καν αν εγώ ήθελα, και ήθελε απλά να το κάνουμε έτσι στα γρήγορα να ικανοποιηθεί αυτός, και κάποιες φορές μου έλεγε και καλά στον χαβαλε ότι δε θέλω να τον ικανοποιω και πως δεν νοιάζομαι πια και τέτοια.. Εγώ εντωμεταξύ ένιωθα άσχημα όταν του έλεγα όχι. Και πολλές φορές υποχωρούσα έλεγα ναι και απλά περίμενα χωρίς να νιώθω τπτ να ολοκληρώσει..
Μου είναι πολύ δύσκολο που μιλάω για όλο αυτό καταρχάς ακόμα και ανώνυμα γτ κιεγω δυσκολεύομαι να συνειδητοποιήσω τη σοβαρότητα της κατάστασης, γιατί ναι μεν ήταν χειριστικος μαζί μου, αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι εγώ έλεγα το ναι με δική μου απόφαση επειδή ήμουν εξαρτημένη συναισθηματικά από αυτόν, οπότε δεν ξέρω που πραγματικά να ρίξω το φταίξιμο για αυτό που γινόταν.. Για πολύ καιρό λοιπόν έκανα σεξ μαζι του μόνο και μόνο για να είμαστε καλά στη σχέση χωρίς να μου αρέσει, και του έδειχνα πως μου αρέσει, ότι το θέλω, προσποιουμουν, προσπαθούσα ακόμα και να βρω τρόπους μπας και περάσω κιεγω καλά στο σεξ αλλά σπάνια. Θυμάμαι κάποιες φορές που το καναμε, ακόμα και φορες που μου αρεζε, και όταν δεν του αρεζε σταματούσε απότομα και σηκωνοταν με νεύρα και θυμωμένος, κιεγω τρόμαζα πολύ. Μετά συνηθως θα πήγαινε στο μπάνιο να συνεχίσει μόνος του. Με έκανε να νιώθω τόσο άσχημα που δεν τον ικανοποιουσα. Και απλά για πολύ καιρό εγώ ήμουν απλά ένα αντικείμενο ικανοποίησης του από επιλογή μου, ήθελα να τον ικανοποιω και πίστευα πως έτσι θα μπορέσει να κρατηθεί η σχέση μας που τόσο πολύ δεν ήθελα να χάσω. Σε εκείνον προσπαθούσα με νύχια και με δόντια να δείξω ότι καλοπερναω και εγώ, δεν ήθελα να καταλάβει κάτι.
Εδώ να σημειώσω πως σαν άνθρωπος γενικά ήταν μια καλός μια κακός, υπήρχαν δλδ και φορές που μου φερόταν πολύ καλά, έχω να θυμάμαι πολλές καλές στιγμές μεταξύ μας και υποστηρικτές πράξεις από μέρος του σε μένα. Αυτός είναι και ο λόγος που είμαι τόσο μπερδεμένη και δε μπορώ να ξεκαθαρίσω μέσα μου πως νιώθω ακριβώς. Γιατί μου έδωσε απίστευτα άσχημες στιγμές, αλλά είναι και ο ίδιος άνθρωπος που έχω περάσει και πολύ όμορφες στιγμές…
Πάντα τον είχα στο μυαλό μου ως μια πολύ καλή ψυχή όπως και έτσι τον γνώρισα όπως και ήταν εκτός από τις στιγμές που γινόταν αυτός ο τοξικός χειριστικος κακός άνθρωπος απέναντι μου.. Δε ξέρω αν θα με θεωρήσεις χαζή που το λέω αυτό, αλλά πραγματικά, όπως υπήρξε και πολύ τοξικός απέναντι μου, έχει υπάρξει και πολύ καλός και υποστηρικτος σε άλλες καταστάσεις, και ένιωσα πως τον αγάπησα πολύ, γιαυτό κάθε φορά που τα σκέφτομαι γαμιεται το μυαλό μου. Κάποια στιγμή ίσως θα μου έκανε καλό να το συζητήσω και με ψυχολόγο.
Αυτή τη σχέση εγώ την έζησα από τα 17 μου ως τα 22 μου.. Ο χωρισμός ήταν δική του απόφαση, γιατί δε πήγαινε άλλο το μεταξύ μας, σε μια κατάσταση λογικής του σκέψης, αποφάσισε να το λήξουμε, κάτι το οποίο εγώ έκανα τα πάντα για να το αποτρεψω να συμβεί. Εν τέλει, αφού χωρίσαμε, και πέρασαν μερικοί μήνες, κατάλαβα πόσο καλό μου έκανε που χώρισα, και πόσο κοιμόμουν όλο αυτό το καιρό, άρχισα να αναπνεω.. Και η ειρωνεία είναι πως αυτός με χώρισε.. Πως αυτός είναι η αιτία που εγώ έχω βγει αυτό αυτή τη συνθήκη, γιατί δεν έχω ιδέα πότε θα ξυπνούσα αν δε με είχε χωρίσει…
Σευχαριστώ πολύ αν το διαβάσεις και αν απαντήσεις, αυτή η σχέση μου έχει αφήσει μεγαλο βάρος μέσα μου, και πραγματικά ελπίζω να μην ξαναβιωσω ποτέ παρόμοιες καταστάσεις και την επόμενη φορά να φανώ πιο δυνατή απέναντι σε τοξικές συμπεριφορές.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βασιλική
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Παρακαλώ, το διάβασα, στενοχωρήθηκα και συμπονώ γι’αυτό που πέρασες. Ήσουν πολύ νέα κι αυτό δεν βοηθούσε σίγουρα.
Κανένα άτομο δεν πρέπει να νιώθει καταναγκασμένο να κάνει σεξ με άλλο άτομο για να μην του φερθούν άσχημα. Μπορεί να είναι μια πραγματικότητα ότι όταν θέλουμε ικανοποίηση βιολογικά, ορμονικά, μας κακοφαίνεται όταν μας αρνηθούν, όποιο κι αν είναι το φύλο μας. Όμως είναι ανεπίτρεπτο να βγάζουμε τον εκνευρισμό μας πάνω στον άλλον άνθρωπο. Δεν είναι μηχάνημα ο άλλος άνθρωπος, πατάμε ένα κουμπί και παίρνει μπρος. Άνθρωπος είναι. Η παραβίαση των ορίων του άλλου είναι αυτό: παραβίαση. Είσαι παραβιασμένη. Είναι φυσικό επόμενο ότι ένιωθες βάρος.
Ούτε είναι κάποιο άτομο καταναγκασμένο να υποκρίνεται ευχαρίστηση στο σεξ για να μην νιώσει μειωμένο το άλλο άτομο. Η ασυμφωνία μπορεί να οφείλεται σε τόσους πολλούς παράγοντες, το να εκλαμβάνεται ως προσωπικός ψόγος είναι ένας μόνον εξ αυτών. Η συνειδητή και ανανεούμενη συναίνεση σε όσα γίνονται είναι βασικό στοιχείο της καλής σεξουαλικής ζωής. Και μην τον δικαιολογείς ότι δεν καταλάβαινε… Καταλάβαινε κι αγνοούσε την δυσφορία σου. Έβαζε την δική του ικανοποίηση κι εξουσία πάνω από τα δικά σου όρια. Όπως οι βιαστές.
Έκανες πάρα πολύ καλά που αποδέχτηκες τελικά αυτό το χωρισμό, η συμπεριφορά αυτή ήταν κακοποιητική. Ευτυχώς γλίτωσες.
Όταν υπάρχει κακή επικοινωνία στο σεξ -ή οπουδήποτε αλλού- πρέπει να τίθεται επί τάπητος. Όχι το θέμα του σεξ. Το θέμα της επικοινωνίας. Τα άλλα όλα ακολουθούν.
Συγχώρεσε τον εαυτό σου που δεν είχες καταλάβει ότι η σχέση δεν είναι από μόνη της έπαθλο, αλλά μια διαδικασία που προκύπτει από την καλή διάδραση στην καθημερινότητα. Τώρα ξέρεις.
Θα ήταν όντως καλό να μιλήσεις με κάποιον ειδικό, επειδή φαίνεται πως δεν συνειδητοποιείς το πιο σημαντικό. Ότι οι άνθρωποι δεν είναι άσπρο-μαύρο, μόνο κακοί ή μόνο καλοί, αλλά έχουν μια φασματικότητα συμπεριφορών και χαρακτηριστικών. Ως κι ο Χίτλερ ήταν φιλόζωος, καταλαβαίνεις τι λέω; Η θεώρηση των δυαδικών αντιθέτων σε βάζει σε ευάλωτη θέση και σε κάνει ευκολότερα υποχείριο επειδή παραβλέπεις τις κακές συμπεριφορές. Δουλευόντας σ’αυτή την κατεύθυνση θα ενδυναμωθείς και δεν θα ξαναβιώσεις ανεχόμενη τέτοιες συμπεριφορές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έζησα ακριβώς το ίδιο στην τελευταία μου σχέση που έληξε πριν από ένα χρόνο αλλά και σε κάποιες πριν από αυτή. Τώρα με την ψυχοθεραπεία, ανακάλυψα πάρα πολλά πράγματα γύρω από τα κίνητρα που με οδήγησαν να μένω σε μια τέτοια σχέση, στην οποία έδινα πάρα πολλά και δεν έπαιρνα τίποτα θετικό, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Είναι σύνηθες στην αρχή της ερωτικής μας ζωής να πέφτουμε σε τέτοια άτομα, γιατί δυστυχώς και από το σπίτι μας, στο σχολείο, και στο πανεπιστήμιο, δεν μας εκπαιδεύουν σωστά για αυτό το τόσο σημαντικό κεφάλαιο της ζωής μας. Οπότε δεν μαθαίνουμε να βάζουμε όρια… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ, πολύ λυπάμαι για ό,τι πέρασες.. Διάβασε προσεκτικά όσα σου έγραψε η Ρενα, κι εγώ κρατώ αποσπάσματα από όσα γράφει ή καθως και άλλες απαντησεις για ανατρέχω εκεί όταν έχω ανάγκη. Η σουν μικρη και οπωσδήποτε δε βοήθησε αλλά τώρα μεγαλώνοντας θα πρέπει να σκέφτεται περισσότερο τι θέλεις εσυ, τι αρέσει σε εσένα να είσαι πιο ενεργή στη ζωή σου. Ευτυχώς που σε άφησε και ηρέμησες, δεν ξέρω κατά ποσο μπορούσες να επικοινωνήσεις τη δυσφορία σου αλλά κι ο άλλος πώς θα αισθανόταν να είναι με κάποια που έχει προσκολληθεί πάνω του αλλά παράλληλα δείχνει ότι δεν τον θέλει; Ο… Διαβάστε περισσότερα »
Δες τι ανάγκες κάλυπτε ο συγκεκριμένος και γιατί είχες αυτές τις ανάγκες. Σε τι σε έκανε να νοιώθεις ξεχωριστή; Μάθε να αφήνεις στην άκρη το εγώ σου και τις ανάγκες του όταν βλέπεις να ξεκινάνε πράγματα που δεν είναι όμορφα. Με κάποια από αυτά μπορεί να σε βοηθήσει ειδικός, π.χ. στο να δεις γιατί είχες αυτές τις ανάγκες. Αλλά το εγώ σου, μόνη σου θα μάθεις να το αντισταθμίζεις. Ίσως οι ανάγκες που είχες τώρα, ειδικά δεδομένης της ηλικίας σου, έχουν να κάνουν με παραστάσεις τις οποίες έβλεπες όσο μεγάλωνες, οπότε να πας και σε ένα ειδικό να βρείτε μαζί… Διαβάστε περισσότερα »
Με εξαίρεση την απροθυμία για σεξ, το γράμμα αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να το έχει γράψει η γυναίκα μου, με την οποία είμαστε μαζί από το μακρινό 1998, στα 25-26 μας τότε. Μετά από τόσα χρόνια γάμου κι ένα υπέροχο γιο, κάνοντας ένα flashback δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε χωρίσει από τότε. Γιατί, ναι μεν με το πέρασμα του χρόνου υπάρχει κάποια “προσαρμογή” στα χούγια του καθενός, πλην όμως η αλήθεια είναι ότι οι κακοποιητικές συμπεριφορές από μέρους μου, ακόμα και σήμερα δεν έχουν εξαλειφθεί, όπως και οι καβγάδες. Αλλά το παλεύω και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω κατά πόσον είναι πρέπον να πάρει την εμπειρία σου τοις μετρητοίς, παρόλο που περνάω το σχόλιο σου ως βιωματική μαρτυρία (που δεν ακυρώνεται ως τέτοια). Η αγάπη δεν δικαιολογεί τις κακοποιητικές συμπεριφορές, και το ότι η συνήθεια, όπως ακριβώς την ορίζεις μόνος σου, μαζί με την όποια αγάπη, σας κρατά σε ένα πλαίσιο συγκατοίκησης είναι κάπως προβληματικό. Αντί να πονάτε, να υποφέρετε και να ματώνετε με λίγα λόγια, μπορούσατε να ζείτε παράλληλα και να κρατάτε μόνο τις καλές στιγμές. Δεν θέλω να σε πατρονάρω, εσύ ξέρεις καλύτερα για τη δική σου ζωή, για την θεματοθέτρια τα λέω να… Διαβάστε περισσότερα »
Κυρία Ρένα ευχαριστώ για την απάντηση. Εκτιμώ ότι καλά κάνεις και δημοσιεύεις την ιστορία μου, ώστε να φαίνεται και η αντίπερα όχθη και όχι μόνο η φεμινιστική “μονοσταυρία” που βλέπω εδώ κατά κόρον σε ανάλογες περιπτώσεις, του τύπου “χώρισέ τον χτες”, “μην ανέχεσαι το παραμικρό”, “σήκω φύγε”, “επειγόντως ψυχολόγο” κλπ. Γιατί, αν και υποδείξεις σαν τις παραπάνω μπορούν ενίοτε να είναι σωτήριες, σε πάρα πολλές περιπτώσεις καταστρέφουν μεγάλους έρωτες, στους οποίους πολλές φορές – προσωπική εκτίμηση – το έντονο πάθος οδηγεί συχνά σε προστριβές. Για παράδειγμα, στα 50 μας με τη γυναίκα μου ακόμα ζηλεύουμε ο ένας τον άλλο. Όχι… Διαβάστε περισσότερα »
“χώρισε τη χθες” και “πηγαίνετε σε ψυχολόγο”
Ε, αυτό με τα χωρίσματα και τους ψυχολόγους έχει καταντήσει σούπα, πραγματικά!
Δεν υπάρχει ζευγάρι που δεν τσακώνεται. Αν δεν τσακώνεται, πολύ απλά, δεν είναι ζευγάρι. Εδώ και με τον ίδιο μας τον εαυτό μαλώνουμε.
Επιπλέον, δεν είναι καθόλου εύκολο να χωρίσεις. Ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά. Αλλά άντε, πες για την οικονομία της συζήτησης ότι χωρίζεις, ο επόμενος -η που θα βρεις θα είναι “καλύτερος -η”; Η απάντηση έρχεται από τα στατιστικά, που καταγράφουν ραγδαία αύξηση σε δεύτερα και τρίτα διαζύγια. Στο τέλος μένουν τα παιδιά και τα μισάδερφα με χωρισμένους γονείς και διαλυμένες οικογένειες παντού!
Ήθελα να ήξερα αν θα σκεφτόσουν έτσι στην περίπτωση που η γυναίκα σου ήταν αυτή που είχε κακοποιητική συμπεριφορά απέναντι σου. Από τη θέση του ισχυρού και του βολεμένου μια χαρά τα λες. Τα βρίσκετε και καλά κάνετε αλλά μην μας τα παρουσιάζεις ως ιδανικά, υπάρχουν πολλά ευτυχισμένα ζευγάρια που ο ένας σέβεται τον άλλον. Όταν αγαπάς κάποιον πραγματικά δεν τον πληγώνεις συνέχεια, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Καλώς ακούγεται και η δική σου φωνή, να φανεί το ποσό λάθος και ψυχοφθόρο είναι να μένει ένας άνθρωπος σε μια κακοποιητικη σχέση καλυμμένη με τη δικαιολογία της αγάπης.
Πιστεύω ότι αυτοί οι χαρακτηρισμοί είναι υπερβολικοί. Μάλλον παρεξηγήθηκα. Εννοώ ότι όταν έχεις 1, 2, άντε 3 τσακωμούς / αντιπαραθέσεις / εντάσεις το χρόνο (γιατί για τέτοια συχνότητα μιλάμε), δεν νομίζω να είναι “κακοποιητική” μια σχέση, μάλλον προς το φυσιολογικό πάει. Και μάλιστα όταν μιλάμε για έντονες προσωπικότητες που είναι συνεχώς μαζί όπως εμείς. Βέβαια, αν αυτό το “2-3” είναι σε συχνότητα εβδομάδας εκεί ναι, θα συμφωνήσω. Αλλά δεν είναι αυτή η περίπτωσή μου. Μη βλέπουμε λοιπόν το δέντρο και χάνουμε το δάσος που ανέφερα παραπάνω. Σίγουρα επομένως πρέπει να δουλεύω περισσότερο το κομμάτι της συμπεριφοράς ή ακόμα και της… Διαβάστε περισσότερα »
Μια κακοποιητική συμπεριφορά – που στη δική μας περίπτωση συνήθως πρόκειται για μια προσβολή του άλλου ή για ένα ειρωνικό σχόλιο – συμβαίνει κάποια “κακιά στιγμή” θα την πω (τη συχνότητα τη διάβασες παραπάνω) και αυτό δεν αφορά μόνο εμένα, αλλά κι εκείνη κάποιες φορές. Δηλαδή ισχύει εκατέρωθεν, δεν είναι εκείνη ο άγγελος κι εγώ ο διάβολος. Στην παραπάνω φράση, η λέξη “στιγμή” σηματοδοτεί το αυτονόητο για μένα, ότι κακοποιητική συμπεριφορά δεν σημαίνει και κακοποιητική σχέση (ως σύνολο). Γιατί όλοι μας έχουμε τις καλές και τις κακές μας στιγμές. Ελπίζω να έγινε κατανοητό. Τώρα, το πρόβλημα – και ο λόγος… Διαβάστε περισσότερα »
Μαρία να σου πω κάτι, με πραγματικά καλή διάθεση γιατί έχεις καθαρή σκέψη και είσαι έξυπνη. Σκέψου το εξής, είναι ένα παιδι πες με low end spectrum adhd και κάνει χαζομάρες. Η δασκάλα έχει δίκιο όταν του λέει ότι κάνει χαζομάρες, και καλώς το λέει αλλά αυτό δε φτάνει, γιατί δεν είναι ο τρόπος που θα το κάνει σταματήσει να κάνει χαζομάρες. Δε λέω ότι ο all time είναι παιδάκι ή ότι έχει adhd, ούτε ότι το παίζεις δασκάλα. Αλλα ότι όλοι έχουν traits που είναι αρνητικά και εφόσον το αναγνωρίζουν/το λένε οι ίδιοι, το να τους κολαει κάνεις στη… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ με την προσέγγισή σου Μαρία, ακριβώς έτσι όπως τα περιγράφεις και σ’ ευχαριστώ πολύ! Επιμένω όμως ότι το να χωρίσεις μετά από μακρόχρονη σχέση δεν είναι καθόλου εύκολο. Και με παιδιά γίνεται ακόμα πιο δύσκολο. Δεν το λέω με την έννοια της διαδικασίας – άλλωστε σύντομα θα λυθεί αυτό με λίγα κλικ στο gov.gr – αλλά σε συνάρτηση με τις προσωπικές και ευρύτερες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες που θα έχει στη ζωή των μελών της οικογένειας η πολύ σημαντική αυτή απόφαση, που οδηγεί τους εμπλεκόμενους σε αχαρτογράφητες περιοχές. Αυτό είναι το δάσος. Το δέντρο είναι να σου κάνει ο άλλος το… Διαβάστε περισσότερα »
Ότι πάει σε αχαρτογραφητες περιοχές έχει προκλήσεις, αυτό έχει και τα θετικά του πέρα από τα αρνητικά. Αν η δυσκολία είναι στα ερωτηματικά για τα άλλα μέλη της οικογένειας και ένας φόβος για πλήρη αλλαγή συνηθειών, μην ξεχνάς τα άλλα μέλη κάποτε θα γίνουν 18 και το να χωρίσετε τότε είναι χειρότερο για τη ζωή σου. Μέχρι τότε ίσως είναι και αρκετά χρόνια και αυτό που θεωρείς θυσία ίσως είναι κακό στα παιδιά και τις σχέσεις που αυτά θα δημιουργήσουν, όταν θα επαναενεργοποιούνται πρώιμα κομμάτια του εγκεφάλου, όταν πχ κάνουν τα δικά τους παιδιά. Για να έχει μπει τοξικότητα στη… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή ανάλυση, συμφωνώ απόλυτα! Στο δια ταύτα τώρα “….αν δεν ήσασταν μαζί και δεν υπήρχε attachment, θα έμπαινες από μηδενική βάση στη σχέση που έχετε;” Απάντηση: Ναι, σίγουρα! Είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Ως μάνα, ως θηλυκό, ως σύζυγο, ακόμα και ως φίλο! Γι αυτό και τα βάζω με τον εαυτό μου όταν την πληγώνω. Είμαστε από τα λίγα ζευγάρια στην ηλικία μας που περνάμε σχεδόν όλη μέρα μαζί – το ξέρω, λάθος – και βγαίνουμε οι δυο μας έξω χωρίς τρίτους, πάμε διακοπές οι δυο μας κλπ. Ενδεικτικά, οι φίλοι του μικρού του λένε ότι οι γονείς του… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί το υποτιμάς; Τα παιδιά έχουν την αθωότητα και τον αυθορμητισμό και λένε αυτό που βλέπουν.
Οι λίγοι ενήλικοι που γνωρίζουν “εκ των έσω” – δηλαδή γονείς και στενοί φίλοι – θεωρούν ότι στη σχέση μας, πώς να το πω, υπάρχουν παροδικές μπόρες σε μια κατά τα λοιπά ηλιόλουστη χώρα και ότι θα ήταν κρίμα να χωρίσουμε.
Για τους λοιπούς είμαστε ένα ταιριαστό και όμορφο ζευγάρι.
Όχι, δεν θα σβήσω τα σχόλια, εκτιμώ πάρα πολύ το χρόνο που διαθέτεις για να απαντήσεις στον κάθε “all time classic”. Και σίγουρα δεν είσαι “τυχάρπαστη”, έχεις πολύ συγκροτημένο σκεπτικό και εκτιμώ ότι βοηθάς πολύ με αυτά που γράφεις. Όσο για μένα, δεν δίνω συμβουλές και σίγουρα το ότι η ιστορία της κοπέλας έχει αρκετά κοινά σημεία με τη δική μου, δεν σημαίνει ότι υπάρχει ταύτιση, καθώς δεν γνωρίζουμε κρίσιμες λεπτομέρειες, π.χ. πόσο έντονα, ταυτόσημα επαναλαμβανόμενα και συχνά ήταν τα άσχημα περιστατικά, κατά πόσο υπήρχε αναγνώριση των λαθών από το αγόρι της ή και προσπάθεια βελτίωσης κλπ. Χώρια βέβαια, που… Διαβάστε περισσότερα »
“απωλέσεις κοματια της προσωπικότητας σου που δεν γυρνάνε πίσω.”
πάμε ένα στοίχημα πως γυρνάνε;
( με τα υπόλοιπα συμφωνώ )
μονο που αυτο που ονομαζεις μεγαλο ερωτα, δεν ειναι καν ερωτας. Να με συμπαθας, αλλα αυτος ο ερωτας, ειναι ο εκ της πατριαρχειας νοουμενος ερωτας. Μια κατασταση που ποναει, ματωνει, αλλα εχει παθος και αλλα τετοια κουραφεξαλα.
Ο ερωτας μας κανει καλυτερους, μας βαζει στα ποδια φτερα, μας δινει εμπνευση. Δε μας κακοποιεί, δε μας αναγκαζει να κανουμε υπομονη δε μας τρώει τα συκωτια! Ασε τα παραμυθια, ταχα μου δηθεν οι αλλοι ζουν γλυκαναλατη ζωη… ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ
Σε συμπαθάω, αλλά μια απλή ματιά στο διαδίκτυο για το τι είναι έρωτας σε διαψεύδει. Ολοκληρωτικά. Όχι μόνο από εμπειρική, αλλά και από επιστημονική σκοπιά,
Πάντως από επιστημονική άποψη, ο έρωτας είναι βιοχημικό φαινόμενο, οπότε όλα τ’άλλα περί συναισθήματος, αγάπης, ματώματος κλπ. ωχριούν. Η καψούρα εκπεφρασμένη σε χημικούς όρους χάνει κάτι από το “βάθρο” που βάζουν τα τραγούδια, οι ταινίες, η λογοτεχνία κλπ κλπ. Just saying…
Είναι γνωστή η λίστα ορμονών που σχετίζονται με τον έρωτα; – κατ’ αποκλειστικότητα εννοώ και πχ δεν εκρινονται και στο σεξ.
Θέλω να πω όλα τα συναισθήματα βιοχημικά φαινόμενα δεν είναι; Πόσο κατανόηση έχουμε για τις ορμόνες που εμπλέκονται στο συγκεκριμένο;
Πολύ σωστή παρατήρηση που ανοίγει την κερκόπορτα για μια άλλη, ενδιαφέρουσα όσο και μη ρομαντική, κουβέντα.
Δυστυχώς δεν έχω πρόσβαση στην πλατφόρμα ώστε να την ανοίγαμε. 😉
Θα σου πω γιατί ρωτάω, έχω αρχίσει να κάνω το εξής, γενικά με τα συναισθήματα, πρότζεκτ ολόκληρο τώρα, ακολουθεί μινι-σεντονι ( εδώ να δεις μη ρομαντική κουβέντα 😀 ). Πες έρχεται ένα αρνητικό συναίσθημα, πχ στενοχώρια δε το μπλοκάρω αλλά το αντισταθμίζω ως εξής, το ρίχνω σε φυσικές δραστηριότητες που ανεβάζουν ενδορφινες, δουλεύει πολύ καλά και γλυτώνει και από τις σοκολάτες που παχαινουν 😀 Στο στρες ( μετρήσιμα ) του έχω αλλάξει τα φώτα, με άλλου τύπου δραστηριότητες, μπορώ να μένω πολύ χαλαρωμενος σε συνθήκες αρκετής πίεσης, αυτό χωρίς να πέφτει το awareness/να γίνεται switch off. Βασικά θέλω να δω… Διαβάστε περισσότερα »
επειδη τυχαινει να ειμαι επιστημονας, για στειλε ενα, ενα, επιστημονικο αρθρο που να λεει οτι ερωτας = κακοποιηση και θα σε πιστεψω. Εισαι σε αρνηση, το ιδιο κανει κ μια ξαδερφη μου, που ζει χρονια με εναν αντρα που την κακοποιει λεκτικα και ψυχολογικα και αυτην και τα παιδια της, αλλα “δεν μπορει να ζησει χωρις αυτον”. Και παρακαλω πολύ, όποιος επικαλειται την επιστημη να μην την επικαλειται επί ματαιω. Ευχομαι να τα βρειτε με τη συζυγο, αλλα αν μονος σου παραδεχεσαι οτι την κακοποιείς, κανε πρωτα ενα δωρο στον εαυτο σου κ μετα σε εκεινη και δειτε μαζι, χωρια,… Διαβάστε περισσότερα »
Με φράσεις όπως “ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ”, “έρωτας εκ πατριαρχίας ορμώμενος”, “άσε τα παραμύθια” κλπ. δεν ξέρω πόσο σχετική με το θέμα είναι η επιστήμη σου, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν είναι αυτό το ζήτημα. Άλλωστε, κι εγώ δεν διαθέτω το εξειδικευμένο επιστημονικό υπόβαθρο για να υποστηρίξω συζήτηση σ’ αυτό το επίπεδο. Αλλά αφού επικαλείσαι την επιστήμη, θα γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει ακόμα ένας επίσημος κοινά αποδεκτός ορισμός του έρωτα στην επιστημονική κοινότητα. Κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, βιοχημικοί, γιατροί και λοιπές δυνάμεις, δεν έχουν καταφέρει ανά τους αιώνες να συμφωνήσουν. Ούτε βέβαια κι εγώ απ’ τη μεριά μου ανέφερα κάπου ότι έρωτας = κακοποίηση,… Διαβάστε περισσότερα »
Δε φτάνει αυτό, μπορεί και passive aggressive συμπεριφορές να οδηγήσουν σε αλλοίωση προσωπικότητας του άλλου που μπορεί να μη θέλει να σπάσει τη σχέση για λόγους attachment, για τα παιδιά κ.α. Καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις αλλά αλατοπιπερο δεν είναι. Δε γίνεται ένα ζευγάρι να μη τσακωθεί ποτέ, ούτε αυτό είναι υγιές, γιατί απλά δε γίνεται στον αιώνα τον άπαντα να έχουν 100% ευθυγράμμιση σε όλα τα θέματα που είναι θεμελιώδη και για τους δύο. Αλλά η “ποιότητα” των τσακωμων είναι σημαντική, χρειάζεται να υπάρχει σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου. Τώρα ότι δε θα γίνει πάντα έτσι και από τους… Διαβάστε περισσότερα »
Απόλυτα!
Αυτός είναι άλλωστε και ο στόχος του συγκεκριμένου ιστότοπου 🙂
Ωχ Παναγία μου κλαίω Και εγώ