H Ρένα απαντά: Καρδιά ή λογική, όταν φτάνεις τα 30;

Λογική ή καρδιά: 0-0

Η ιστορία της Εύης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

____________

Αγαπητή Ρένα,

Οι φίλες μου, πλέον, αν και δεν μου το λένε-ξέρω όμως πως το πιστευουν- με θεωρούν γραφικη, ισως και κουραστικη. Ο λογος; Μπερδεμενη.

Ειμαι 30 ετων. Τον γνωριζω απο το σχολειο. Μια εφηβικη σχεση που εξελιχθηκε σε φοιτητικη. Χωρισαμε και ξαναχωρισαμε αρκετες φορες μεχρι το οριστικο τελος, με διάφορες παρεξηγησεις και ανταλλαγη ευθυνων, ακομα και για αρκετα χρονια αργοτερα. Σημερα ,12 χρονια μετα ειναι στη ζωη μου πιο πολυ απο ποτε, δειχνοντας ακομα την αγαπη του και ποσο πολυ θελει να εχουμε την ενηλικη σχεση που παντα ζητούσε. Προσπαθησα να ειμαι μαζι του ξανα, αλλα δεν τα καταφερα. Ο λογος; Ποτε δεν τον ερωτευτηκα στα αληθεια. Ετσι πιστευω τουλαχιστον.

Λογω ενος προσωπικου μου προβληματος, με πλησιασε ξανα μετα απο χρονια και μου εδειξε τεραστια στηριξη,αγαπη και διαθεση να κανει πολλα. Περναω πολυ ωραια μαζι του, και δε σου κρυβω πως ωρες ωρες μου λειπει κιολας. Τον θεωρω εναν ανθρωπο που θα με ακουσει στα αληθεια και πως θα με στηριξει σε οτι και να θελω.

Αφησα λοιπον τον φοιτητη που χωρισα πριν απο χρονια..και βρηκα..παλι τον ιδιο φοιτητη. Δεν εχει αποφοιτησει και δεν εργαστηκε μεχρι την ηλικια των 30. Κανει φιλοτιμες προσπαθειες πια, αλλα αυτο που βλεπω ειναι μια ανωριμοτητα και μια αποστροφη στην διαταρξη της ησυχιας και του βολεματος, που εχει συνηθισει τοσα χρονια. Εγω; Για τα δεδομενα της εποχης που ολοι ζουμε εχω μια καλοπληρωμενη δουλεια, που μου δινει τη πολυτελεια να εχω υψηλες απαιτησεις κυριως στη διασκεδαση μου (ταξιδια,γευματα κτλ) και απο το συντροφο μου.

Τα ερωτηματα μου; Πολλα…Αφενος, ειναι σωστο να περνω ώρες μαζι του και να του δινω ελπιδες, ενω λογω της καταστασης δεν με ελκυει ερωτικα; Πιστευω οχι. Αφετερου, σκεφτομαι ποσο εξαιρετικο παιδι ειναι, και πως ισως θελει περισσοτερο χρονο να ορθοποδησει. Ετσι, εχω σκεψεις να προχωρησω στο σεξ, μηπως τον δω με αλλο ματι. Θα μου πεις..γιατι πιεζεις τον εαυτο σου, αφου δεν τον θες!!

Κατι που σιχαινομαι να επηρεαζομαι, αλλα δυστυχως ναι, με επηρεαζει. Η ηλικια μου, η πιεση απο το περιγυρο και την οικογενεια στις κλισε αυτες ερωτησεις..”Εσυ ποτε;; Αντε να περνεις σειρα!” με ωθει στο να αντιλαμβανοναι πως θα ειναι ενας καλος συζυγος, που θα με αγαπα και σιγουρα θα με σεβεται. Ειναι ομως αρκετο; Να μην τον βλεπω και να λιωνω, αλλα να ειμαι μαζι του; Να με ενοχλουν πολλα, αλλα να ειμαι μαζι του; Σκεφτηκα πολλες φορες να εξηγησω τι ειναι αυτα που με εμποδιζουν απο το να ειμαι μαζι του…αλλα θεωρω πως θα τον πληγωσω.

Η τελικη ερωτηση; Συνηθως λενε να ακους τη καρδια σου..και συνηθως η καρδια ειναι αυτη που λεει ναι και η λογικη οχι. Τι γινεται στη περιπτωση που η καρδια λεει -μαλλον- οχι και η λογικη ναι;;

Σε ευχαριστω.

– από την Ευη.

____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Αγαπητή Εύη, ουσιαστικά δεν είσαι μπερδεμένη, ούτε παλεύουν μέσα σου η λογική κι η καρδιά. Το δίλημμά σου είναι εντελώς φορετό από την κοινωνική απαίτηση μια γυναίκα στα 30 έτη (με το που διάβασα την ηλικία ανέμενα τι θα διαβάσω) να “συμμαζεύεται”, εννοώντας να δημιουργήσει οικογένεια. Η κοινωνική απαίτηση είναι “να πάψει να ασχολείται με τον εαυτό της και να αρχίσει να ασχολείται με τους άλλους”, λες και τόσες γυναίκες που δεν κάνουν οικογένεια ξύνονται ας πούμε, για να το πω λαϊκιστί. Πρόκειται για textbook παράδειγμα γιατί χρειαζόμαστε τον φεμινισμό. Επειδή αλλιώς καθηλώνονται γυναίκες που είχαν τόσες εναλλακτικές σε ζωές ματαιωμένες.

Ας το εξορθολογίσουμε όμως αναλυτικά.

Δεν συνηθίζω να κατηγορώ τις γυναίκες που τόσο εύκολα ορισμένοι κατηγορούν ότι αποφασίζουν να σταθούν δίπλα σε κάποιον επειδή τον βρίσκουν καλό provider (πάροχο). Τον όρο τον αναφέρει η κοινωνική ανθρωπολογική βιβλιογραφία, η οποία αποδίδει ορισμένες συμπεριφορές των ανθρώπων σε βαθιά παρελθοντικά ένστικτα επιβίωσης. Υπάρχουν ανάμεσά μας γυναίκες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και θέλουν να εξασφαλιστούν, προσφέροντας το δικό τους κομμάτι σε μια ρητή συμφωνία. Είναι θέμα επιβίωσης για κείνες κι εξασφάλιση για το παιδί τους.

Εσύ, Εύη, στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν έχεις καν ένα δείγμα ότι πρόκειται για τον καλό provider που θα εξασφαλίσει την οικογένειά του, οπότε -έτσι θα πήγαινε το επιχείρημα- ας κάνεις πέτρα την καρδιά σου, ώστε να μπορέσεις να επιβιώσεις. Χώρια που η ίδια έχεις καλή δουλειά και πολλά παραγωγικά χρόνια μπροστά σου, γερή να είσαι! Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αποφοιτήσει και δεν εργάστηκε μέχρι τα 30. Ήθελα να’ξερα, σε πόσο προστατευμένη φούσκα ζει κι έχει την χρηματοδότηση να τρέχει πίσω του. Όσο φιλότιμες προσπάθειες κι αν κάνει, έχει χάσει πολύτιμο χρόνο παραγωγικής συγκρότησης της προσωπικότητας, που δύσκολα θα αναπληρωθεί στην τρέχουσα δεκαετία, που οι άλλοι είναι ήδη 10 βήματα μπροστά.

Επομένως η λογική σου λέει όχι.

Εντούτοις κι η καρδιά σου σου λέει όχι. Δεν σε ελκύει ερωτικά, πράγμα που ξεκαθαρίζεις σαφώς, κι επιπλέον ενώ γνωρίζεστε 12 χρόνια, αν έχω καταλάβει καλά, δεν έχετε κανελώσει το ρυζόγαλο. Δεν έχετε κάνει σεξ, πώς το λένε. Και φυσικά είναι απόλυτα σαφές γιατί. Επειδή δεν νιώθεις σεξουαλική έλξη μαζί του. Πώς θα μπορούσες, λοιπόν, να μπεις σε μια διαδικασία που θα μπερδέψει κι εσένα κι εκείνον (δίνοντάς του τα λάθος σήματα) τώρα, με δεδομένο αυτό; Κι ενώ “σε ενοχλούν πολλά” και ήδη “χωρίσατε και ξαναχωρίσατε πολλές φορές μέχρι το οριστικό τέλος”. Κι όλα αυτά, χωρίς σεξ. Φαντάσου να έμπαινε και το σεξ στην εξίσωση, δηλαδή! Ίσως να είχατε χωρίσει οριστικά χρόοοονια πριν και να μην ήσουν τώρα μπερδεμένη. (Αυτά να τα ακούνε όσες το καθυστερούν πολύ για να δουν πιο καλά τι παίζεται…συνήθως τίποτα δεν παίζεται.) Για κείνον, είσαι το νεανικό του απωθημένο. Για σένα, δεν είναι κάτι τέτοιο.

Πολλά λέγονται για τα ζευγάρια που ρουτινιάζουν, που ο έρωτας φεύγει κι έρχεται η αγάπη, επομένως μήπως είναι πιο εύκολο να ξεκινήσεις με δεδομένη την αγάπη, βρε αδερφέ;

Όχι, κατηγορηματικά όχι.

Αγαπάμε και τους φίλους μας, και θαυμάσια μπορείτε να είστε φίλοι, εφόσον έχετε τόσο νοιάξιμο ο ένας για τον άλλον. Μια ερωτική σχέση πυροδοτείται από το αίσθημα του έρωτα -ναι, με την σαρκική του έννοια. Κι όταν θα έχει χαθεί η έξαψη του πρώτου καιρού και θα μένει η οικειότητα του γνώριμου σώματος, θα ξέρεις ότι λαχτάρησες αυτόν τον άνθρωπο, και μπορείς και πάλι ν’ανάψεις την θρυαλλίδα του πάθους επειδή κάποτε προϋπήρξε. Αν δεν προϋπήρξε ποτέ, με ποιά βεβαιότητα θα πορευτείς;

Είσαι 30. Η πατριαρχική κουστωδία πίσω σου προσπαθεί να σε πείσει ότι είναι το τέλος μιας ανέμελης περιόδου. Εγώ θα σου πω είναι η αρχή της πιο παραγωγικής και όμορφης δεκαετίας της ζωής σου. Μην την χαραμίσεις με χλιαρές επιλογές.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News