Τα ωραία παιδικά CD τύπου «τεμπέλης δράκος» είναι ανδροκρατούμενα και τα γυναικεία είναι λίγα και γλυκανάλατα;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητη Ρενα και αμπα,
Μαμά μικρης 3μηνων εδώ σε άδεια μητρότητας και σας ευχαριστώ που μου κρατάτε παρέα σε κάτι μαραθώνια ταισματα!
Έχοντας συνέχεια ανοιχτό το ραδιόφωνο στο κινητό (πολύ kidsradio εχει παιξει) εχω την εντυπωση οτι τα περισσότερα ελληνικά παιδικά τραγουδια τα τραγουδανε αντρες;; Ειναι ιδεα μου;
Αν εξαιρεσεις τη Λιλιπουπολη μιας αλλης εποχης που ειχε πολυ ποικιλια καλλιτεχνικη, τα ωραία παιδικά CD τύπου τεμπέλης δράκος είναι ανδροκρατουμενα και τα γυναικεία είναι λιγα και γλυκαναλατα;
Ποια η γνώμη σας;
ΑΠΟ ΤΟΝ – et
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευχαριστούμε που μας το λες, χαιρόμαστε πολύ που σου κρατάμε ευχάριστη και χρήσιμη παρέα. Να σου ζήσει το παιδάκι σου!
Γι’αυτό που λες. Δεν το είχα παρατηρήσει, αλλά έχω μείνει στην εποχή Ζουζούνια, όσο να πεις. Για να το παρατηρείς, μάλλον έτσι θα είναι.
Ο λόγος πιστεύω είναι ότι όλα ανδροκρατούνται, αργά ή γρήγορα. Όταν υπάρχει ένα αναδυόμενο είδος στην αγορά πολύ γρήγορα ο αντρικός πληθυσμός αντιλαμβάνεται την ευκαιρία και -το κυριότερο- προχωρά στην πράξη. Οι γυναίκες μαθαίνουμε να αυτοσυγκρατούμαστε, να διστάζουμε, να σκεφτόμαστε «κι αν όμως…;». Οι άντρες στην πατριαρχία μαθαίνουν να δρουν. Να κάνουν ΠΡΑΞΗ. Κι έτσι βλέπεις το αποτέλεσμα που βλέπεις σε όλους αυτούς τους τομείς της ζωής. Ακόμα και στα παιδικά τραγούδια. Όμως, αν το καλοσκεφτούμε, γιατί όχι στα παιδικά τραγούδια; Επειδή είναι «γυναικείος τομέας» η ανατροφή παιδιών; Ίσως να είναι για καλό τελικά, ίσως να άλλαξε η κοινωνία και να είναι πλέον αποδεκτό να εμφανίζονται άντρες στον ευρύτερα παιδαγωγικό ρόλο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν έχω λόγους να το αμφισβητήσω αλλά δεν βρίσκω και λόγους σχολιασμού.
Τι σημαίνει και τι αξία του δίνουμε αυτό να σας απασχολεί.
Καλά ότι είναι γλυκάνάλατα είναι το προσωπικό σου γούστο και όχι του παιδιού. Ξέρεις πόσα θα σου φανούν γλυκάνάλατα? Ή ότι μπορεί μεγαλωνοντας να μη γουστάρει το τεμπέλη δράκο γιατί κάπου πήρε το αφτί της για ένα δράκο που έφαγε μια πριγκίπισσα και τον φοβάται δε πα να είναι τεμπελχανας? Πόσες φορές θα πεις ” μα γιατί γουστάρει ότι έχει γκλιτερ ,που το είδε που εγώ κυκλοφορώ σαν τη χίπισσα?” Εγώ φοβόμουν τη Φρουτοπία όταν ήμουν μικρή που υποτίθεται ήταν για παιδιά. Ένα πράγμα που βαριόμουν ανελέητα όταν είχα τη κόρη μου βρεφος ήταν τα παιδικά τραγούδια. Τα έβαζα μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι θυμάμαι άκουγα το “ψάχνω ψάχνω μιαν αρκούδα, θα τη βρω θα τη βρω”. Κι έλεγα “μα τι χαζά τραγούδια για μωρά , δεν βγάζει καν νοημα “. Και τα νήπια το ΛΑΤΡΕΥΑΝ. Μετα καταλάβα…
Φρουτοπία!!!Τι είπες τώρα! Όχι απλά με τρόμαζε, εφιάλτες είχα όταν την έβλεπα!
Ειναι το σκουλουκούιν γλυκανάλατο;;;; Κι ο ύμνος Για τα πάτα με τηβ Τσαλιγο;;Μα τον Τουτάτη θα πέσει ο ουρανος στο κεφαλι μας!!! Φιλική συμβουλη: μην βιαζεστε να βαζετε στο ριπιτ τα παιδικά. Περιμενετε λιγο, τωρα το μωρακι και Μότορχεντ ακούει ανετα
Στον τεμπέλη δράκο τραγουδάει η Αρβανιτάκη, η Τσαλιγοπούλου, η Καπηλίδου, η Παπάζογλου και η Καλημέρη. Στο φτερό του δράκου (που έχει το αγαπημένο μου “Μάγειρας” που τραγουδάει ο Φραγκούλης), τα μισά τα λένε γυναικείες φωνές (Θεοδωρίδου, Πρωτοψάλτη, Μάνου, Τσεντόγλου) και πάει λέγοντας… Ιδέα σου είναι μάλλον ότι ανδροκρατείται το παιδικό τραγούδι ή ίσως σου αρέσουν εσένα αυτά που τραγουδιούνται από άντρες και στα υπόλοιπα δεν δίνεις και πολλή σημασία. Σε κάθε περίπτωση, είναι ωραίο να τραγουδούν άντρες παιδικά τραγουδάκια, περνάει και ένα μήνυμα για το ρόλο του μπαμπά στην ανατροφή των παιδιών και αναδεικνύει και την τρυφερή πλευρά τους. Αν… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε εγώ έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο, δεν γνωρίζω βέβαια από παιδικά τραγούδια cd, τα παιδιά μου στο ίντερνετ τα βλέπουν. Ακόμα βλέπουν ζουζούνια που είπε και η Ρένα, αλλά και αυτά του heykids στα ελληνικά, όπου τραγουδάει αποκλειστικά γυναίκα, τα λάχανα και χάχανα, και τα αγγλόφωνα του cocomelon. Κανένα από αυτά δεν είναι αντροκρατουμενο, αλλά δεν νομίζω ότι έχει και πολύ σημασία.
Τι θυμήθηκα τώρα…. Λοιπόν εγώ τραγουδούσα όταν ήμουν νιανιαρο το ” όταν παίρνω φόρα, φορά κατηφόρα, κι ο Θεός ο ίδιος δε με σταματά” . Κάπου το είχα ακούσει και μου ειχε κολλήσει. Αλλά όχι γιατί καταλάβαινα τι λέει ο στίχος. Φανταζομουνα ένα πατίνι που τρέχει σε μια κατηφόρα κι εγώ επάνω να τρεχω. Και δως του όλη μέρα αυτό τραγουδούσα. Το λέει ακόμα η μάνα μου για να με κάνει να κοκκινισω μπροστά σε κόσμο. Στον ξάδερφο μου πάλι που έμενε από πάνω και είχε αδυναμία στη μαμά μου γιατί τον είχε σώσει πολλές φορές από τον πατέρα του… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πορωνομουν με το Διευχών της Χαρούλας, είχα μάθει να το βάζω και στο βυνίλιο και ήμουν 5 χρονών. Και με το κόκκινο φουστάνι της Αρβανιτάκη κάτι πάθαινα! Άλλα χρόνια ρε παιδιά μου. Ωραία..!
Εμένα το αγαπημένο μου ήταν το με παρέσυρε το ρέμα, μάνα μου δεν είναι ψέμα… εξηγούνται πολλά 😂
αχαχαχαχαχα
Ο μεγάλος μου γιος στα 3 το αγαπημένο του ήταν το “paint it black” των Rolling Stones και το Violin Concerto του Mendelssohn αλλά όχι με όποιον να ναι μόνο με τη Hilary Hanh (του άρεσε και το βίντεο) και ο μικρός στα 3 επίσης ζητάει μέχρι σήμερα στα 5 σχεδόν το “californication” των Red Hot Chilli Peppers. Μόλις χθες τους έβαλα το “chop suey” και ο μικρός κρύφτηκε σε μια γωνία καθώς το χόρευα με τον μεγάλο. Κάθε Παρασκευή μεσημέρι ωστόσο μετά το σχολείο πάμε και χορεύουμε μαζί με άλλους γονείς και παιδιά σε trance party κατάλληλα για μεγάλους… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι βρίσκω τον τεμπέλη δράκο εξαιρετικά γλυκανάλατο.
Α αυτός είναι ο τεμπέλης δράκος! Πρώτη φορά τον ακούω, οκ.. δεν τρελάθηκα κιόλας. Δεν ξέρω καν αν ισχύει αυτό που παρατήρησες γιατί κι εγώ σε Ζουζούνια φάση έμεινα και κάτι άλλα.. τύπου Mazoo.
Όσο ήταν βρέφος στο σπίτι έπαιζε μουσική που ακούμε εμείς, σε χαμηλή ένταση. Όταν μεγάλωσε λίγο άκουγε ζουζούνια – μία κούνια μπέλα (αυτή η κουκουβάγια έχει παίξει ώρες), και μετά κάψαμε εγκεφαλικά κύτταρα με τραγούδια τύπου baby shark!!!
Αυτό που αναφέρεις γραφούσα δεν το έχω προσέξει καθόλου. Θα συμφωνήσω όμως απόλυτα με το σχόλιο της Silvi!
Εμάς ακούνε cocomelon και superinia που τραγουδάει γυναίκα. Δεν το εχω προσέξει αλλα δεν με απασχόλησε κιόλας.