H Ρένα απαντά: Η φίλη μου δεν μου κάνει ποτέ δώρα, ενώ εγώ σπαταλώ χρόνο κι ενέργεια για να της κάνω

Tα δώρα κι η σημειολογία τους είναι ένα αρκετά πιο σύνθετο ζήτημα κι έχει σημασία να σκεφτείς τα δικά σου κίνητρα.

________________

Η ιστορία της present όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Aγαπητή Ρένα,

έχω μία φίλη η οποία δεν μου κάνει ποτέ δώρα -να σημειώσω εδώ πως το θέμα δεν είναι οικονομικό- και εγώ είμαι ακριβώς το αντίθετο, μου αρέσει να κάνω δώρα, η διαδικασία του να ψάξω, να βρω κάτι ταιριαστό για τον άλλον κλπ με αποτέλεσμα να μου κακοφαίνεται η κίνηση της αυτή ή μάλλον η απουσία κίνησης. Γιατί συμβαίνει αυτό? Μήπως πρέπει να ακολουθήσω κι εγώ την τακτική αυτή όσον αφορά τη συγκεκριμένη φίλη? Για εσάς σημαίνουν κάτι τα δώρα?

ΑΠΟ ΤΗΝ – present

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Φαντάζομαι θα υπάρχουν τόσες υποπαραλλαγές όσες κι άνθρωποι στο συγκεκριμένο ζήτημα. Άτομα που κάνουν δώρα αλλά τα κάνουν σε άσχετες στιγμές, άτομα που δεν κάνουν δώρα ποτέ και πουθενά από λόγους αρχής, άτομα που κάνουν δώρα σχεδόν ψυχαναγκαστικά και καταλήγει να τους βγάζει την ψυχή, άτομα που παθαίνουν τέτοιο ενθουσιασμό ψωνίζοντας για δώρα που τελικά ψωνίζουν για τον εαυτό τους, άτομα που έχουν ολόκληρο καρνέ με τις προτιμήσεις των φίλων/συγγενών πριν τους πάρουν δώρα, άτομα που αμελούν τις γιορτές και τα δώρα κι όταν το θυμούνται δικαιολογούνται με διάφορες δικαιολογίες, κι ούτως καθεξής.

Το να συμπίπτουν επακριβώς οι αντιλήψεις κι οι συνήθειες στο θέμα των δώρων επομένως ανάμεσα σε φίλες είναι κάπως ουτοπικό.

Εφόσον δεν κάνει ποτέ δώρα και το ζήτημα δεν είναι οικονομικό (όπου η σκέψη μετράει περισσότερο και μια καλογραμμένη κάρτα ή μια χειροποίητη κατασκευή αξίζει για δέκα δώρα) τότε πάει να πει είναι ζήτημα αρχής. Φαντάζομαι είναι μια αρχή που εφαρμόζει γενικά και δεν εντοπίζεται μόνο προς το δικό σου πρόσωπο.

Δεν είναι δηλαδή κάποια μορφή προσωπικής απόρριψης. Άλλωστε η προσωπική απόρριψη στοιχειοθετείται όταν υπάρχει ακριβώς είτε ξαφνική παύση μιας δοτικής πρακτικής, είτε διάκριση σε σχέση με άλλα πρόσωπα όπου η συμπεριφορά διαφέρει εμφανώς.

Με βάση το άνωθεν, το να σταματήσεις να της παίρνεις δώρα είναι ακριβώς η παύση της δοτικής πρακτικής κι εκφράζει την προσωπική σου απόρριψη. Είναι ένα βουβό παράπονο ή μια βουβή διαμαρτυρία.

Θα έλεγα λοιπόν ότι το να πάψεις να της κάνεις δώρα ξαφνικά ενώ πριν της έκανες στοιχειοθετεί ακριβώς αυτό το παραπάνω. Θα το λάβει το μήνυμα, δεν είναι όμως σίγουρο ότι θα έχει το αποτέλεσμα που επιθυμείς (την μεταστροφή της, δηλαδή). Κανένας ποτέ δεν βιάστηκε να κάνει κάτι μέσω έμμεσου ντροπιάσματος. Μην σου πω ότι γυρνάει μπούμερανγκ.

Αν εσένα σε ικανοποιεί να κάνεις δώρα, στη συγκεκριμένη φίλη ή σε οποιονδήποτε, συνέχισε να το κάνεις, δεν είναι κακό, ούτε είσαι το κορόιδο της υπόθεσης. Εξυπηρετείς μια εσωτερική σου ανάγκη και δεν υπάρχει κάποιο μείον σε αυτό. Αν πάλι η προσφορά δώρου έχει αξία μόνο μέσω της ανταπόδωσης και της αμοιβαιότητας, αλλιώς πρόκειται για κοροϊδία στο δικό σου αξιακό σύστημα, τότε έχεις άλλη εντελώς σημειολογία του δώρου στο μυαλό σου -σημαίνει ότι λαμβάνεις επιβεβαίωση ως προσωπικότητα μέσω της προσοχής που σου δίνουν οι άλλοι. (Αυτό το παθαίνουν κι αρκετοί ερωτευμένοι). Σημαίνει ότι η ανταλλαγή δώρων αποτελεί έναν κώδικα επικοινωνίας που σου αποδίδει αξία. Ούτε αυτό είναι κακό, θα μπορούσε βέβαια να σημαίνει μια ανασφάλεια για τις σκέψεις σου και τις πεποιθήσεις σου. Εξέτασέ το.

Σκέψου λοιπόν τα δικά σου κίνητρα κι ανάγκες και πράξε ανάλογα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News