Η φίλη που θέλει να είναι σε όλα πρώτη….
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή μου Ρένα,
Διαβάζω καιρό τώρα τη στήλη του ampa και αποφάσισα να σου γράψω κι εγώ για ένα θέμα που με έχει απασχολήσει πολύ.
Μέσα στην πανδημία ήρθα πολύ κοντά ως φίλη με μια μητέρα συμμαθήτριας της κόρης μου. Τα παιδιά ήταν μαζί στο σχολείο και μέσα από την παρέα μας άνθισε και η δική τους φιλία. Στην αρχή ήταν πολύ ειλικρινής μαζί μου, περνούσε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, ήταν πληγωμένη και ευάλωτη. Μου μιλούσε ανοιχτά, από την πρώτη στιγμή και με ειλικρίνεια για πράγματα πολύ προσωπικά, για το γάμο και την οικογένειά της. Μου είπε ότι έκανε πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία (20;) και σε ανύποπτες στιγμές έλεγε ότι είναι πολύ ανταγωνιστική, ότι υποφέρει από αυτό.
Για να μην μακρηγορώ γίναμε πολύ καλές φίλες, αχώριστες, με κοινά ενδιαφέροντα για την τέχνη, τα βιβλία, τη μουσική, το θέατρο. Ένοιωσα σα να βρήκα μια αδερφή.
Όμως σύντομα άρχισα να εισπράττω πληγωτικές συμπεριφορές. Σιγά σιγά άρχισε να εκδηλώνεται ο ανταγωνισμός της και ήταν ο πιο ισχυρός που έχω συναντήσει. Για κάθε θέμα που είχαμε ποτέ συζητήσει, ερχόταν μήνες μετά να μου κάνει διάλεξη, ειδικά αν στην προηγούμενη κουβέντα μας ήταν ένα θέμα που το είχα φέρει εγώ στην κουβέντα. Σα να ήθελε να μου αποδείξει ότι το γνωρίζει καλύτερα από εμένα. Μπορεί να είχε να κάνει με κάποιον ποιητή, κάποιον σεφ, κάποιο εστιατόριο ή κάποιο χόμπι, ασήμαντα πράγματα δηλαδή. Ότι καινούριο είχα να της πω, μετά από λίγους μήνες γινόταν πεδίο δόξης λαμπρό, στο οποίο ήθελε να μου αποδείξει ότι υπερέχει (χωρίς εγώ να έχω θίξει το θέμα ξανά, και προς θεού δεν αγαπώ την επίδειξη). Και όλο αυτό, μειώνοντας με, μιλώντας μου υποτιμητικά, κάνοντας επίδειξη κάποιων γνώσεων εύκολα διαθέσιμων για κάθε τι, της είχα ποτέ πει.
Πληγώθηκα πολύ στην αρχή, μετά ξέκοψα αρκετά, αλλά ενίοτε βρισκόμαστε γιατί είμαστε σε κάποια κοινή παρέα. Κατέληξα να μην της μιλάω για τον εαυτό μου φυσικά. Γενικώς όμως τη συγχωρώ, γιατί σκέφτομαι ότι έχει πολλές ανασφάλειες, δεν έχει κέντρο βάρους ως προς τον εαυτό της, έχει μια συνεχή αγωνία να αποδειχθεί επαρκής, αλλά είναι γεγονός, ότι προς τα έξω είναι επιθετική, προσβλητική και με έπαρση. Έχει και μια δόση μεγαλομανίας. Δυσκολεύεται να κρατήσει ανθρώπους κοντά της, ακριβώς γιατί όταν έχει κάποιον κοντά της τον συνθλίβει και χρειάζεται να νοιώσει ανώτερη του, ανώτερη όλων μάλλον.
Έχει κάνει πολλά χρόνια ψυχοθεραπείας, και θεωρητικά θα έπρεπε να συνειδητοποιεί τι της συμβαίνει.
Και ποιο είναι το ερώτημά μου;;… μάλλον ότι την νοιάζομαι και δε θέλω να την εγκαταλείψω τελείως. Αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι σίγουρη αν με χρειάζεται, ούτε και αν πρέπει να το υπομένω.
Είναι δυνατόν να ζει σε αυτό το σύμπαν της νοιώθοντας όντως καλύτερη απ’όλους; Έχει νόημα να της μιλήσω; Κι αν ναι τι θα μπορούσα να της πω; Υπάρχει κάποια διάγνωση για αυτό που της συμβαίνει; Οποιαδήποτε σκέψη θα με βοηθούσε.
Ευχαριστώ
Υ.Γ. να σημειώσω ότι και οι δύο είμαστε κοντά στα πρώτα μας -ήντα..
ΑΠΟ ΤΟΝ – PJ
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Φίλη ακούγεσαι άνθρωπος με ενσυναίσθηση. Η φίλη πάσχει από έλλειψη επιβεβαίωσης, έλλειψη αναγνώρισης, εν τέλει έλλειψη αγάπης. Η ψυχοθεραπεία απλώς της διέγνωσε το πρόβλημα, δεν μπορεί όμως να της το λύσει. Δεν μπορεί ο θεραπευτής να προσφέρει την αγάπη που δεν έχεις πάρει.
Η πρότασή μου για περιπτώσεις τέτοιων ανθρώπων, για τους οποίους όμως ενδιαφερόμαστε ειλικρινά, κι εφόσον κι οι ίδιοι έχουμε χτισμένη αυτοπεποίθηση, είναι η τεχνική “επίθεση αγάπης”. Με το που την βλέπεις θα της λες τι καλά που κάνει εκείνο και το άλλο (να είναι αλήθεια όμως, διάλεξε τα δυνατά της σημεία) και να την διαβεβαιώνεις πάντα ότι είναι αγαπητή και ικανή. Ίσως αν τραφεί αρκετά να ηρεμήσει. Ο άνθρωπος που νιώθει χορτάτος, που νιώθει αγαπητός και αποδεκτός δεν κάνει κοκορομαχίες.
Αν σε διάφορες στιγμές σε προσβάλλει προσωπικά ή σε υποτιμήσει, πες της εκείνη ακριβώς τη στιγμή ότι έχεις αντιληφθεί πως έχει ελλείψεις συναισθηματικές κι ήσουν πάντα εκεί να την ανεβάζεις, οπότε είναι άδικο να παραβλέπει αυτή σου την γενναιοδωρία -βάζεις τον εαυτό σου πίσω ακριβώς επειδή ως δυνατή στήριξες στην αδυναμία. Όχι επειδή είσαι χαλάκι να πατηθείς.
Αυτό θα συνεφέρει όποια τυχόν έπαρση βγάλει. Ταυτόχρονα θα κάνει συνειδητό ότι κατανοείς το θέμα της και επιλέγεις να κάνεις πίσω -όπως κάνουμε σε κάποιον που δεν έχει καταλογισμό. Αν παρεκτραπεί εντελώς, επανέρχεσαι μόνο όταν ζητήσει συγγνώμη. Και πάλι επίθεση αγάπης εκ νέου.
Έτσι χτίζεις μια σχέση όπου μπορεί να βασιστεί ότι θα βρει αποδοχή κι αγάπη, όχι όμως δίχως όρια. Αυτό δηλαδή που έχει στερηθεί.
Εύχομαι καλή σύμπλευση!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ έδειξα αγάπη και κατανόηση και το μετάνιωσα. Και εγώ και η άλλη φίλη μου – ήμασταν τρεις κολλητές, σαν αδερφές. Την αγαπούσα πολύ και έδειχνα πάντα συμπόνοια γιατί όπως μου είχε πει δεν είχε πάρει αγάπη και είχε φάει τρομερό ξύλο από τη μητέρα της και τρομερή καταπίεση από τη γιαγιά της. Έκανα όλα όσα σε συμβουλεύει η Ρένα και κατέληξα να κάνω αρκετές συνεδρίες με ψυχολόγο για τα κατάλοιπα αυτής της φιλίας. Σίγουρα δεν είχα την πιο τέλεια αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση και ίσως παίζει ρόλο και η ηλικία (η δική μου φιλία ξεκίνησε με το συγκεκριμένο άτομο όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Και σε αυτή την περίπτωση δεν θα πιάσει η “επίθεση αγάπης” ακριβώς γιατί αυτή της λείπει από πολύ συγκεκριμένη πηγή.
Αυτή η ανάγκη αποδοχής (που έχει γίνει δεύτερη φύση πλέον) δεν μπορει να ικανοποιηθει δυστυχώς απο την αγάπη της φίλης αν δεν δουλευτεί ταυτόχρονα πολύ ενεργητικά απο την ίδια.
Όσα αγαπώ και αποδέχομαι και να της έλεγες δεν θα της έφταναν θα ήθελε και άλλα.
Πες μου σε παρακαλώ πώς γίνεται ολόκληρη η εταιρεία ακόμα και για τυπικούς λόγους να δέχτηκε την απαίτηση της φιλης να γίνει μία καινούργια κοπέλα στη δουλειά προϊσταμένη της παλιάς; εντάξει ο γιος του αφεντικού τα είχε με αυτήν αλλά το αφεντικό δεν τα έχει μαζί της για να πει okay στην πρόταση του γιου… ποια ήταν η αντίδραση σου; είχες μείνει εκείνη τη μέρα όταν σπυ ανακοινωθηκε; σου άφησαν περιθώρια να ανελιχθεις γύρω από αυτό; Ισως αν πατούσες πόδι και τους έδειχνες ότι θα χάσουν την παλιά με τις γνώσεις της για την καινούργια με τα τερτίπια της να… Διαβάστε περισσότερα »
Καλή μου Κιμ καλησπέρα. Ήθελα να σου απαντήσω νωρίτερα αλλά δεν μπορούσα να συνδεθώ από το κινητό με τίποτα. Λοιπόν κοίτα η επιχείρηση ήταν μία οικογενειακή μικρομεσαία επιχείρηση και για εμένα ήταν η πρώτη μου δουλειά πάνω στο αντικείμενο των σπουδών μου. Δεν μου έγινε καμία ανακοίνωση απλά στην αρχή μου ζήτησε ο γιος να εκπαιδεύσω την φίλη. Ε σιγά σιγά η φίλη την είδε διευθύντρια και με τις ευλογίες του γιου με έβαλε να κάθομαι στο γραφείο της φίλης να κάνω την δουλειά της, η φίλη καθόταν στο γραφείο μου και μιλούσε με πελάτες και προμηθευτές όταν χρειαζόταν για… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ κ γω. Όταν διάβαζα την απαντηση της Ρενας, ήθελα κ γω να φωνάξω ΟΟΟΧΙΙΙ . Είμαι κ γω καμένη από τέτοιον άνθρωπο (όχι φίλη, πρώην “σύντροφος”) κ διαλυθηκα. Από τότε, με το που δω έστω κ ελάχιστα δείγματα cluster b προσωπικότητας, όχι απλά αποφεύγω, τρέχω μακρυά.
Ακριβώς αυτό. Πλέον γίνομαι λούης με το που δω τα πρώτα δείγματα.
Κοίταξε εξαρτάται από το πόσο κοντά είσαστε πλέον σε αυτή την κοινή παρέα για να δείχνεις το ενδιαφέρον σου. Ήμουν σε παρέα που με κάποιες κοπέλες δεν ανταλλάξαμε ποτέ κουβέντα. Συμβαίνει στις ανθρώπινες σχέσεις και η τυπικότητα. Ναι χρειάζεται επιβεβαίωση η συγκεκριμένη διότι δεν την έλαβε όταν ήταν παιδί, αλλά μια επιβεβαίωση που δεν θα πληγώνει εσένα. Να θυμάσαι δεν είμαστε οι ψυχολόγοι ή οι ψυχίατροι κανενός και αυτό δεν το λέω με κακία, το λέω επειδή τυγχάνει να δίνουμε βαρύτητα στα θέματα των άλλων από λύπηση και εν τελει καταλήγουμε εμείς άρρωστοι με ψυχοσωματικά. Ίσως, η ψυχοθεραπεία, σε αυτή… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν, ας πούμε κάποια red flags που ίσως να δείχνουν κάποια διαταραχή προσωπικότητας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γίνεται διάγνωση με τέτοιο τροπο. Απλώς το να θυμάται μήνες μετά μια συζήτηση και να προσπαθεί να σου την πει, δείχνει μια εμμονή που ξεφεύγει, όχι απλώς ανταγωνισμό. Και πάλι, δεν μου αρέσουν οι διαγνώσεις από το ίντερνετ, μπορεί να είναι όπως τα περιγράφεις, απλώς φουλ ανασφαλής
Δεν τη συγχωρείς επειδή σκέφτεσαι ότι έχει πολλές ανασφάλειες. Τη συγχωρείς γιατί έχεις πολλές ανασφάλειες εσύ
Από τη στιγμή που η φίλη σου ξέρει ότι το κάνει είναι πολύ πιο εύκολο να της μιλήσεις. Θεωρώ ότι αν μιλήσετε οι δυο σας και της πεις ότι καταλαβαίνεις ότι δεν το κάνει συνειδητά αλλά σε προσβάλει μερικές φορές και είναι υπερβολικά ανταγωνιστική θα σε καταλάβει. Και μπορείτε μαζί μετά να βρείτε μια λύση. Πχ θα μπορούσες όταν το κάνει έντονα να της το λες με κάποιο χιούμορ ή να μην μπαίνεις καν στη σύγκριση και να της πεις ναι ναι που να διαφωνήσω μαζί σου θα με φας. Κάπως έτσι. Για να μπορέσει και αυτή να μπαίνει σε… Διαβάστε περισσότερα »