Ένα σύγχρονο φαινόμενο.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα τι ακριβώς είναι το quiet quitting;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Χριστίνα
_________________
Aς οργανώσουμε τη συζήτηση
Πρόκειται για μια τάση των νέων εργαζόμενων στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, στον δυτικό κόσμο βεβαίως, για σιωπηλή «απόσυρση». Μετά την πανδημία, τα lockdowns και την τηλεργασία το ζήτημα ξεκίνησε να παίρνει τεράστιες διαστάσεις, με πρώτους και καλύτερους εκπροσώπους της καινούργιας τάσης τους νέους εργαζόμενους.
Όπως είχαμε γράψει στο LIFO, «
Στις αρχές του 2022 ένας νέος όρος άρχισε να χρησιμοποιείται και να τρεντάρει στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, με πρώτο και κυριότερο το TikTok. Συγκεκριμένα, ο ΤikΤoker Zaidleppplin, που τότε εργαζόταν ως μηχανικός στη Νέα Υόρκη, ανέβασε ένα ολιγόλεπτο βίντεο στο οποίο εξηγούσε τον όρο «quiet quitting», συνοψίζοντας τη βασική φιλοσοφία του: «Η δουλειά δεν είναι η ζωή σας».
Από εκείνη τη στιγμή εκατομμύρια σχόλια, likes και βίντεο συνοδεύτηκαν με το hashtag #quietquitting και άρχισαν να εμφανίζονται στο TikTok, τη μεγαλύτερη πλατφόρμα έκφρασης της Gen Z, ξεσηκώνοντας έτσι ένα από τα μεγαλύτερα debate παγκοσμίως: τι είναι, τελικά, αυτή η «ήσυχη παραίτηση»; Γιατί η νέα γενιά εργαζομένων υιοθετεί αυτήν τη στάση; Και τι μπορούν να κάνουν οι σύγχρονες επιχειρήσεις για να αποφύγουν το φαινόμενο;
Το «quiet quitting» δεν σημαίνει πραγματική παραίτηση, πέρασμα από το λογιστήριο και εκκωφαντικό κλείσιμο της πόρτας. Σημαίνει να δουλεύεις κάνοντας μόνο όσα ορίζει το job description της θέσης σου, τα απολύτως απαραίτητα, αυτά για τα οποία πληρώνεσαι, καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια, να μην αναλαμβάνεις νέα καθήκοντα και να φεύγεις αμέσως μόλις ολοκληρωθεί το οκτάωρο, να μην κάθεσαι ούτε λεπτό παραπάνω. Επίσης, να μην απαντάς σε επαγγελματικές κλήσεις και μηνύματα μετά το σχόλασμα. »
Το πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον μένει να φανεί. Για μια γενιά πάντως το θέμα δείχνει να είναι παγιωμένο σε αυτή την κατάσταση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα διαφωνίσω κάπως με την περιγραφή του «quiet quitting» γιατί η περιγραφή είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι στη δουλειά μας. Δηλαδή να κάνουμε μόνο όσα ορίζονται στο job description και να σχολάμε μετά το 8ωρο γιατί μόνο για αυτό πληρωνόμαστε και τέλος. Να δουλεύουμε υπερωρίες, να δουλεύουμε στα κόκκινα κλπ. το κάνουμε από την “καλή μας την καρδιά”; Ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που κάθονται παραπάνω και πάντα λέω πως σε μια εταιρία είσαι αναλώσιμος, είσαι ένας αριθμός, αύριο μπορούν πολύ εύκολα να σε απολύσουν όσο παραπάνω και να δουλεύεις και να βγάζεις τέλειο αποτέλεσμα. Θέλει όρια… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα βρε, αυτό δεν θα το έλεγα quiet quitting, θα το έλεγα δεν είμαι κορόιδο.
Είναι απλά μια συναισθηματικά φορτισμένη λέξη που χρησιμοποιούν οι εργοδότες. Εγώ δε θα τη χρησιμοποιούσα για να με περιγράψω πχ. σαν εργαζομενη. Θα έλεγα ότι εμμέσως προσπαθεί να κρίνει τον εργαζομενο και να τον ντροπιάσει. Αν πλήρωναν καλά και είχες δυνατότητα εξέλιξης δε θα υπηρχ αυτός ο όρος. Είναι σαν αυτούς που δεν πληρώνουν καλά στις επιχειρήσεις τους και λένε “δεν υπάρχουν εργαζόμενοι”. Μην ξεχναμε ότι αυτός ο όρος προεκυψε κάπου μετά την πανδημία, πολλές εταιρίες εκείνη την περίοδο είχαν κάνει πολλές προσλήψεις και μετά καπάκι κάνανε και πολλές απολύσεις. Εν τω μεταξύ ο πληθωρισμός και οι τιμές εκτοξεύτηκαν την… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, είναι όρος που δημιούργησαν οι εργοδότες για να ντροπιάζουν τους εργαζομένους που δεν κάθονται σαν κοροίδα να δέχονται την εκμετάλλευση της απλήρωτης υπερωρίας. Άμα θες να δουλέψω υπερωρίες ρε μάγκα να τις πληρώνεις κιόλας.
Επιτέλους ήρθε αυτή η γενιά για να ξεθολώσει το τοπίο.
Άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι θα πρέπει να θυσιαστούν για μια προαγωγή.
Άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι στην υπερωρία γίνεται η δουλειά.
Άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι θα πρέπει να δουλέψουν τριπλά για να πάρουν τη θέση του διπλανού.
Άνθρωποι που πιστεύουν στις ικανότητές τους και μπορούν να διεκδικήσουν μια ποιότητα ζωής.
Αυξάνονται κι αυτό τους δίνει δύναμη.
Για να τελειώσει το αφήγημα περί καταξίωσης, γεμίσματος μέσω της δουλειάς.
Για να μην λυπόμαστε για τα χαμένα χρόνια.
Για μια πιο ουσιαστική ζωή.
Η νέα τάση είναι απόρροια του burn out όπου οδηγήθηκε μεγάλος αριθμός εργαζομένων.
Το κόστος για την σωματική και ψυχική υγεία,έφερε ανατροπές με αποτέλεσμα το μοντέλο του “τυπικου”υπαλληλου να εδραιώνεται σταθερά.
Είναι συνειδητοποιημενη στάση η όχι αυτό θα φανεί στην πορεία.
Καλέ εγώ νόμιζα ότι αυτό είναι το αυτονόητο!!!
Άμα του βάλεις λέξη όμως γίνεται ξαφνικά μη αυτονόητο. Γιατί άραγε?
Έτσι λέγεται; Εγώ το έκανα ήδη αυτό 😂
Και εγώ το κάνω αυτό κι ας είμαι millennials. Ήμουν σε δουλειές που έβλεπα ανθρώπους να κάνουν τα πάντα για να φαίνονται οι καλοί στη δουλειά για περισσότερα χρήματα ή για ανύπαρκτες προαγωγές. Έμεναν ώρες μακριά από την οικογένειά τους, μόνο και μόνο από φόβο μην τους διώξει αύριο ο εργοδότης. Ενώ τώρα, οκτάωρο συμφωνήσαμε, οκτάωρο είναι.
Εγώ το αντιλαμβάνομαι ως στιγμιότυπο λογικής κίνησης των πραγμάτων. Το εκκρεμές είχε κινηθεί από τη μία πλευρά ωθούμενο από την αφήγηση της επιτυχίας της ανάπτυξης του δυτικού μοντέλου και τώρα που αυτή η αφήγηση έχει καταρρεύσει κινείται βίαια (με δύναμη) προς την αντίθετη πλευρά. Και όπως στην προηγούμενη φάση το επιβεβλημένο ήταν να φάμε το μύθο (και με την καλή έννοια) της προσωπικής ανάπτυξης μέσω της επαγγελματικής επιτυχίας, έτσι τώρα αναθεωρούνται όλα τα στοιχεία που τη σηματοδοτούσαν. Πολλές φορές εκφράζεται όλο αυτό με υπερβολικές συμπεριφορές, ενίοτε και κυνικές, αλλά πάντα έτσι γίνεται. Έχει γίνει της μόδας τα τελευταία χρόνια η… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο ο άνθρωπος άγεται και φέρεται και θέλει να ομοιάζει με τη μάζα θα πηγαίνουμε χέρι χέρι με τις κοινωνικές επιταγές.
Δεν πέθανε το παλιό, θα ζει όσο υπάρχει άνθρωπος.
Τώρα πουλάει η μόδα του ευ ζην και η προσωπική ανάπτυξη.
Το επικίνδυνο είναι να μην καταλάβουμε ότι έχουν επιλέξει την αντίδραση μας, αυτοί μας ώθησαν εκεί.
Κάθε τόσο χρειάζεται να εκτονώνεται η συσσωρευμένη ενέργεια των πληθυσμών.
Εξάλλου και οι εργοδότες για το 99% του εργατικού δυναμικού αυτό θέλουν.
Το υπόλοιπο 1% ας κονταροχτυπηθεί…
Ναι, ο άνθρωπος θα πρέπει να ανθίσταται στο να “ άγεται και φέρεται και θέλει να ομοιάζει με τη μάζα”, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να παρατηρούμε και να ερμηνεύουμε τάσεις. Και μάλιστα, η γνώμη μου είναι ότι για να μπορέσουμε να τις ερμηνεύσουμε θα πρέπει καταρχήν να βγάλουμε τα γυαλιά του τι (θεωρούμε) ότι πρέπει. Στο συγκεκριμένο νομίζω ότι εξετάζουμε το πώς (και το γιατί) έχει σήμερα ..πέραση το «quiet quitting» σε μεγάλα κομμάτια των νέων εργαζομένων, ενώ στην προηγούμενη περίοδο είχε πέραση το ..ανάποδο. Και, επιπλέον, ότι σήμερα το “δικαίωμα” στο quiet quitting έρχεται να αντικαταστήσει το… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ, αλλάζουν τα μοντέλα και οι αξίες.
Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή θα πρέπει να βγαίνουν τα προς το ζην, γίνονται διάφορες σπασμωδικές κινήσεις ανεξαρτητοποίησης που και πάλι μας βάζουν σε προκαθορισμένες ρώτες.
Μπορεί κάποιοι τολμηροί να θελήσουν να είναι αυτοί που θα γράψουν ιστορία.