H Ρένα απαντά: Για τα εξοργιστικά άδικα διπλά στάνταρ

Όταν μια γυναίκα προέρχεται από τοξικό περιβάλλον με ρίζες στον μισογυνισμό, υπάρχει μεγάλη περίπτωση να γνωρίσει άντρα εξίσου κακοποιητικο ή χειριστικό. Υπάρχουν διπλά στάνταρ.

__________

H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Δεν θα αναφερθώ στα ΑΝΑΡΊΘΜΗΤΑ πλεονεκτήματα αντρων λόγω πατριαρχιας και στα διπλά στάνταρ γιατί είναι πάρα πολλά.Ενα από αυτά το οποίο γυρνάει στο μυαλό μου μετά την οικονομική ισχύ ,είναι το εξής..

Όταν μια γυναίκα προέρχεται από τοξικό περιβάλλον που έχει άμεσα η έμμεσα ρίζες στον μισογυνισμό, υπάρχει μεγάλη περίπτωση να γνωρίσει άντρα εξίσου κακοποιητικο όπως το περιβάλλον που γνώρισε ή χειριστικο που να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως έχει περάσει δύσκολα. Βλεπω σε Αγγλικά φόρουμ και εφαρμογή να συμβουλεύουν τα νέα κορίτσια να μην λένε στον υποψήφιο γκόμενο/σύντροφο αν έχουν κακούς γονείς ή αν έχουν υποστεί βία, γιατί μπορεί ο άλλος να φερθεί ανάλογα, επειδή το κορίτσι το έχει ήδη βιώσει, η να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως δεν έχει δίχτυ προστασίας. Και συ Ρένα ΕΞΟΡΓΊΖΟΜΑΙ.

Η σχέση μας/ σύζυγός μας θα πρέπει να μας δώσει αγάπη και να ντραπει για το φύλο του αν έχουμε περάσει δύσκολα, γιατί 99% έχει έμμεσα ρίζες στον μισογυνισμο ο πόνος που θα βιωσει μια γυναίκα . Αντιθέτως,αν ένας άντρας έχει περάσει οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης και ανοίξει την καρδιά του στην κοπέλα του/γυναίκα του , επειδή οι γυναίκες είμαστε πονοψυχες και συναισθηματικες, θα πάρει αγάπη και ένα ασφαλές χώρο να τα πει. Επισης δεν έχει κάτι να φοβάται απ’ την κοπέλα του.

Το βρίσκω τόσο εξοργιστικα άδικο το συγκεκριμένο διπλό στάνταρ. Προσωπικα δεν υπάρχει περίπτωση να παντρευτώ κάποιον χωρίς να μπορώ να ανοίξω την καρδιά μου σε κάποια θέματα και αν κάποιοι με πλήγωσαν, θα έπρεπε να φοβάται πως το ίδιο εύκολα θα ρίξω χ αν δω το ίδιο μοτίβο, και όχι να το πάρει ως δεδομένο ότι μπορεί να κάνει τα ίδια. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται διαρκώς το μίσος μου προς τους άντρες και πλέον θεωρώ πως δεν χρειάζονται για κάτι περαιτέρω από οικονομική ασφάλεια και σεξ. Υπαρχει καμιά άλλη που με καταλαβαίνει;

ΑΠΟ ΤΗΝ – MenSuck

_________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Δικαίωμά σου είναι φυσικά να νιώθεις μένος, όπως είναι κι όσων νιώθουν το ίδιο, όμως το μένος είναι συναίσθημα κι όταν βυθιζόμαστε στα συναισθήματά μας δεν σκεφτόμαστε λογικά.

Πάμε να το εξορθολογίσουμε κατά την γνωστή μας πρακτική και να δούμε τα διπλά στάνταρ γι’αυτό που είναι.

Αυτό που διάβασες στα αγγλόφωνα φόρουμ κι εφαρμογές είναι ότι δεν είναι καλή ιδέα να αποκαλύπτουμε γεγονότα από το παρελθόν μας επειδή ο άλλος μας “ζυγίζει” θέλοντας και μη απ’αυτά. Βγάζει κάποια συμπεράσματα, δηλαδή. Αυτό ισχύει για τα πρώτα ραντεβού, τις συνομιλίες της αρχής, όπου πολύς κόσμος βγάζει τα σώψυχά του επειδή κάπου θέλει να τα πει, και γενικότερα το διάστημα της πρώτης γνωριμίας (ας πούμε το πρώτο εξάμηνο, που είναι αναγνωριστικό). Κατανοείς ότι από κει μέχρι το γάμο, που μόνη αναφέρεις, μεσολαβεί άλλους είδους γνωριμία και πάρα πολύς καιρός. Στο μεσοδιάστημα υποτίθεται θα έχεις ξεχωρίσει συμπεριφορές, θα έχεις κρίνει χαρακτήρες κι αν θελήσεις κατόπιν να αποκαλύψεις κάτι από το παρελθόν θα ξέρεις πολύ καλά αν και τι θα μπορείς να εκμυστηρευτείς.

Το ζήτημα με κάτι που θα πεις είναι ότι μετά δεν μπορείς να το ξεπείς. Υφίσταται πλέον ως πράξη, ως γεγονός, ως κάτι δεδομένο. Για τον λόγο αυτό δεν χρειάζεται να είμαστε υπερβολικά αποκαλυπτικές. Επειδή δεν μπορούμε να ξεγράψουμε αυτά που λέγονται και να κάνουμε ότι δεν ειπώθηκαν ποτέ. Το ίδιο συμβαίνει και στην πορεία μιας μακρόχρονης σχέσης: ορισμένα λόγια που λέγονται δεν έχουν επιστροφή, επομένως πρέπει να σκεφτόμαστε πριν ανοίξουμε το στόμα μας. Αυτό ισχύει και για όλα τα φύλα, σε αυτό δεν υπάρχουν διπλά στάνταρ.

Στο έμφυλο κομμάτι πάντως, όπου υπάρχουν τέτοιοι διαχωρισμοί, μην είσαι τόσο σίγουρη ούτε ότι δεν υπάρχουν άντρες που νιώθουν ντροπή για το φύλο τους, μαθαίνοντας κακοποιήσεις, ούτε ότι δεν υπάρχουν γυναίκες που κακοποιούν. Δυστυχώς το ποσοστό είναι πράγματι μεγαλύτερο εναντίον του φύλου μας, κυρίως επειδή δεν υφίσταται αντίστοιχη τιμωρία, αντίστοιχη καταγγελία κι αντίστοιχη μυϊκή δύναμη. Ωστόσο, η πρότερη κακοποίηση δεν δίνει λευκή κάρτα για την επόμενη, δείχνει όμως ότι το θύμα προχωρά σε οικεία μονοπάτια. Δεν είναι η προηγούμενη κακοποίηση που θα έλξει τον κακοποιητή να εκμεταλλευτεί την γυναίκα. Είναι ότι η γυναίκα αυτή επιλέγει εξαρχής ακατάλληλους άντρες επειδή δεν είχε σωστά πρότυπα μεγαλώνοντας, τα κακοποιητικά είναι τα μόνα που γνώρισε. Αυτό κάνει όλη τη διαφορά κι αυτό μπορεί να αλλάξει με δικές μας ενέργειες, έστω κι ως ενήλικες με ενημέρωση, θεραπεία κι επαγρύπνηση. Α κι εξορθολογισμό!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News