H Ρένα απαντά: Για τα δικαιώματα των γυναικών του Ιράν

Προχθές συζητούσα με τον αδερφό μου για το Ιράν, την καταπίεση, τη στέρηση ελευθεριών των γυναικών, αλλά με εξέπληξε αυτό που είπε.

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Προχθές συζητούσα με τον αδερφό μου για τα πράγματα στο Ιράν , την καταπίεση , τη στέρηση ελευθεριών και μου είπε το εξής: «Λένε για τη θέση των γυναικών , αλλά είναι καλύτερη από άλλες μουσουλμανικές χώρες, όπως το Αφγανιστάν ή το Πακιστάν. Στο Ιράν πάνε πανεπιστήμιο, μπορούν να αθληθούν , άρα δεν καταπιέζονται το ίδιο όπως σε άλλα κράτη».
Εγώ του απάντησα πως «είναι σα να μου λες ότι σε άλλα κράτη σου κόβουν και τα χέρια και τα πόδια ενώ στο Ιράν σου αφήνουν ένα χέρι κι ένα πόδι, οπότε δεν είναι τόσο χάλια».

Τέτοιες απόψεις δεν είναι ύπουλες , από τη στιγμή που διαπραγματεύονται την ελευθερία της γυναίκας ; Να πω την αλήθεια θύμωσα λίγο μαζί του και στεναχωρήθηκα, γιατί έχει δύο μικρές κορούλες που υπεραγαπά και τις φροντίζει πολύ εναλλάξ με τη γυναίκα του. Θέλω να πω, στην καθημερινότητα του συμμετέχει σε πάρα πολλά πράγματα στο σπίτι και στα παιδιά, γιατί δε μπορεί να δει πόσο λάθος είναι να βλέπει έτσι τα πράγματα .

Είναι δυνατόν να υπάρχουν αποδεκτές διαβαθμίσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις ελευθερίες ; Υπάρχουν κάνα δυο επιχειρήματα που θα μπορούσα να επικαλεστώ για να τον κάνω να δει το λάθος του;
Είπα να του στείλω να δει το άρθρο της lifo για τις δύο ζωές των γυναικών στο Ιράν , αλλά νομίζω πως θα μου πει « να καλά τα λέω, κοίτα πόσες ελευθερίες έχουν!».

ΑΠΟ ΤΗΝ – Η μικρή αδερφή

________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Ωραιότατο θέμα έφερες, καθώς η ουσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι επακριβώς ότι τα δικαιώματα δεν είναι α λα καρτ. Ισχύουν καθολικά. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαχωρισμό «α εσύ δικαιούσαι, αλλά αυτός δεν δικαιούται». Ή εδώ έχουμε όλα τα δικαιώματα κι εκεί τα μισά. Τα δικαιώματα τα δικαιούνται άνθρωποι λόγω ακριβώς της ανθρώπινης υπόστασής τους. Το ίδιο ισχύει και με τον φεμινισμό, επειδή τα γυναικεία δικαιώματα ΕΙΝΑΙ ανθρώπινα δικαιώματα.

Ειδικά για το Ιράν τώρα, αλλά και γενικότερα για τις συγκρούσεις σε όλον τον κόσμο, δεν μπορούμε να υποκύπτουμε στον «αλακαρτισμό» αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς. Αλλά ούτε και στις ιδεοληψίες μας. Ας πούμε, «η μαντίλα ως γυναικεία επιλογή», να ένα θέμα που ξεσηκώνει θύελλα πόλωσης στον φεμινιστικό χώρο.

Επειδή το Ιράν εντάσσεται στον λεγόμενο «άξονα της αντίστασης» (εννοείται εναντίον των ΗΠΑ και της Δύσης: Ισραήλ, ΕΕ κλπ.) μαζί με τις «φίλια κείμενες» χώρες Κίνα, Ρωσία, Κούβα, Βενεζουέλα, Βόρεια Κορέα, οι ιδεολογικά αντιθέτως διακείμενοι προς τη Δύση συνάνθρωποι τείνουν να είναι πιο επιεικείς μαζί του. Αντίστοιχα κι οι φιλικά διακείμενοι προς την Δύση συνάνθρωποι τείνουν να παραβλέπουν ότι στην Σαουδική Αραβία για παράδειγμα οι γυναίκες είναι έντονα καταπιεσμένες, ενώ και στα εμιράτα του Κόλπου κάτι ανάλογο συμβαίνει! Αλλά βέβαια κανείς δεν μιλάει στις φιλελεύθερες δημοκρατίες της Δύσης επειδή η συμμαχία με χώρες του Κόλπου κρίνεται απαραίτητη στον διάδρομο των πετρελαϊκών αγωγών και της διεθνούς ναυσιπλοίας… Για να λέμε τα πράγματα όπως είναι δηλαδή και να μην εθελοτυφλούμε.

Αντιγράφω από το άρθρο του Παύλου Μεθενίτη στην Εφημερίδα των Συντακτών σχετικά με την αλά καρτ αναγνώριση ανθρώπινων δικαιωμάτων: «Οι μεν υποστηρίζουν εκθύμως τους {Ιρανούς] διαδηλωτές, βρίσκοντας το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και του Ισραήλ για την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των Ιρανών ειλικρινές, ενώ οι απέναντί τους, αν και κάτι έχει πάρει το αυτί τους για τη σεξιστική και σκοταδιστική καταπίεση που υφίστανται οι Ιρανές και οι Ιρανοί από το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, παραγγέλνουν κι αυτοί α λα καρτ: οι διαδηλωτές είναι πουλημένοι συλλήβδην στους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς, λένε, υποστηρίζοντας έτσι ένα καθεστώς που καταδικάζει γυναίκες σε βουρδουλιές επειδή τους ξέφυγε μια τούφα μαλλιών από τη μαντίλα τους.»

Εσύ γνωρίζεις καλύτερα τον αδερφό σου και πώς σκέφτεται. Δεν είναι ασυνήθιστο στις μέρες μας κάποιος να διατυπώνει αξιολογικές κρίσεις ανάλογα με την πολιτική του κατεύθυνση, ιδιαίτερα μετά την εισβολή στην Ουκρανία που ξεσκέπασε ένα άλλο αυταρχικό καθεστώς. Επομένως χρειάζεται επαγρύπνηση κι όσο το δυνατόν αντικειμενικότητα: και στα όσα διαβάζουμε και στα όσα ακολουθούμε. Αν θέλουμε να σεβόμαστε το καθολικό πνεύμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, βεβαίως βεβαίως.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News