Η ιστορία μας άρχισε όταν ήμασταν παιδιά. Φίλοι πολλά χρόνια, μετά κολλητοί και μετά τα φοιτητικά έτη πήρε ερωτική χροιά! Άβολο στην αρχή, έληξε περίεργα.
______________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Η ιστορία μας άρχισε από όταν ήμασταν παιδιά. Φίλοι για πολλά χρόνια μετά κολλητοί και στην πρώιμη ενήλικη ζωή κάπου στο μετά των φοιτητικών ετών πήρε ερωτική χροιά! Άβολο στην αρχή, έληξε περίεργα.
Κάναμε άλλες σχέσεις και με την πάροδο ετών δεν μιλούσαμε, αλλά με μεγάλα διαλείμματα με κάποιο τρόπο πάντα «βρισκόμασταν». Περνάει λοιπόν ένα μεγάλο διάστημα ετών κενού όπου είχε και είχα σοβαρή σχέση. Και του συνέβη κάτι πολύ δυσάρεστο που ακούγοντας το, τον πλησίασα καθαρά ανθρώπινα και υποστηρικτικά! Ήρθαμε ξανά «κοντά» δυστυχώς συνάπτοντας παράλληλη σχέση. Δυστυχώς το λέω και για την παράλληλη σχέση και γιατί πήγε χειρότερα από κάθε φορά, καθώς πλέον δεν μιλάμε, αλλά νομίζω χάθηκε και όλη η εκτίμηση μεταξύ μας! Νιώθω ότι πλέον απλά με μισεί που δεν τον διάλεξα γιατί αυτό ζητούσε. Δεν ξέρω καν το ερώτημα. Μόνο θέλω να μοιραστώ αυτό το μεγάλο δυσάρεστο συναίσθημα που κουβαλώ και να το δω μέσα από την ματιά σου Ρενα. ( Στέφανε θα ήθελα πολύ να το σχολιάσεις κι εσύ αν βρεις το χρονο)
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κριμα
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Φαντάζομαι δεν είναι ασυνήθιστη κατάσταση, θα την έχουν περάσει κι άλλοι αναγνώστες/αναγνώστριες, όπως άλλωστε πάρα πολύς κόσμος.
Είναι βέβαια ακριβώς ο λόγος που υπάρχει αυτή η δυσπιστία απέναντι σε εκατέρωθεν κολλητούς στη διάρκεια ερωτικών δεσμών: υποψιάζονται τα επίσημα ταίρια ότι πρόκειται για ερωτισμό εν υπνώσει που παρουσιάζεται ως φιλία αλλά είναι κάτι άλλο.
Στη δική σας περίπτωση νομίζω είναι προφανές τι συμβαίνει. Ταιριάζετε ως φίλοι αλλά όχι ως εραστές. Γιατί αν ταιριάζατε θα ήσασταν μαζί, είχατε τόσες ευκαιρίες. Ταυτόχρονα το γράφεις ξεκάθαρα: «Νιώθω ότι πλέον απλά με μισεί που δεν τον διάλεξα γιατί αυτό ζητούσε». Στο ζητούσε επειδή η νόρμα στις ερωτικές σχέσεις είναι να διαλέγουμε έναν μόνο σύντροφο, όχι να είμαστε με δυο ταυτόχρονα. Αντίθετα με την φιλία, όπου κανείς δεν αξιώνει να μην έχεις κανένα άλλο φίλο ταυτόχρονα με τους ίδιους. Επομένως είναι πλήγμα στον εγωϊσμό του. Αλλά και στον έρωτά του.
Σε αυτό δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις για να «επανορθώσεις». Ο χρόνος δεν γυρνάει πίσω ώστε να τον διαλέξεις εκ νέου. Είχες την ευκαιρία σου δύο φορές και απερρίφθη και τις δυο. Κι επειδή ακριβώς υπάρχει το τραύμα αυτό, ούτε φίλοι μπορείτε να συνεχίσετε να είστε, επειδή κάθε επαφή σας του υπενθυμίζει πλέον την διπλή απόρριψη. Θα το ξεπεράσετε και θα το αξιολογήσετε ως το παρελθόν που πρέπει να μείνει πίσω. Πρόσεξε όμως κάτι πάρα πολύ σημαντικό για σένα.
Γράφεις για τον φίλο/εραστή: «Περνάει λοιπόν ένα μεγάλο διάστημα ετών κενού όπου είχε και είχα σοβαρή σχέση.» Η πρωταρχική σχέση στη ζωή σου είναι με εκείνον, όλα τα άλλα είναι ενδιάμεσα και περιφερειακά, έτσι όπως το έχεις στο μυαλό σου. Αλλιώς δεν θα το διατύπωνες με αυτόν τον τρόπο. Αυτό πρέπει να σε προβληματίσει: γιατί μένεις στην τωρινή σου σχέση; Γιατί δεν αναζητάς μια σχέση που θα σε συνεπάρει ολοκληρωτικά και θα γίνει η κυρίαρχη στην ζωή σου; Kάτι σε κρατάει, αλλά σου είναι όντως αρκετό; Μόνο εσύ μπορείς να το απαντήσεις αυτό.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το ότι ζητάς από τον πατριάρχη τον Στέφανο να σχολιάσει την πουτσοκατασταση στην οποία βρίσκεσαι με ξεπερνά. Ίσως κι ο δικός σου αχαΐρευτος να ήταν ένα Στέφανος που σε τάιζε σανό από τα μαθητικά σας χρόνια και λόγω πατριαρχίας κι έλλειψης φεμινιστικών αφηγημάτων και θεωρίας ψαρωσες και κόλλησες. Το δυσάρεστο συναίσθημα που βιώνεις έχει να κάνει με την ψυχολογική κακοποίηση που έχεις βιώσει από τον εν λόγω πατριάρχη που ίσως είναι εξάδελφος του Στεφάνου του καραμπουζουκλη που χτυπάει γκομενακι κι άπλυτος άμα λαχει να ‘ουμε. Το ερώτημα είναι το εξής: πως μπορεί μια γυναίκα να αποκτήσει ψυχική, συναισθηματική και γενικότερη… Διαβάστε περισσότερα »
μα πού είναι η κακοποιηση εδω? κι εγω σε δυσκολη φαση μου εχω απευθυνθει σε πρωην. τα αρχιδια μου στο χερι δεν του εδωσα (μιας που δεν εχω), του εδωσα όμως κατι άλλο, κι εκείνος επισης. τι παει να πει, τον εκμεταλλευτηκα που ημουν στις μαυρες μου και του πηρα ενα ευκολο σεξ? με εκμεταλλευτηκε που με βρηκε σε ευαλωτη θεση και βρηκε ευκαιρια να μπει μεσα μου? μα κι εγω αυτό ηθελα, και μαλιστα όσο τίποτα. ποια είναι η εκμεταλλευση? Καμια φορα, νομίζω ότι, από κεκτημενη ταχυτητα, προκαταβαλλουμε ότι το σεξ γίνεται για τους αντρες μόνο, και ότι οι… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη ειναι εξαντλητικό αυτο που κάνεις. Και στα όρια του τρολ.
Καθόλου κεκτημένη ταχύτητα, απλά σε πατριαρχικό πλαίσιο το σεκς χωρίς σεκσουαλικη διαπαιδαγώγηση γίνεται όπλο και στρέφεται πανεύκολα εναντίον των γυναικών. Η κακοποίηση για μένα βρίσκεται στις συμπλεγματικές συμπεριφορές του μικρούλη της ιστορίας ο οποίος άφησε τις χειρότερες αναμνήσεις στην γράφουσα η οποία θεωρεί ότι ο μπέμπης την μισεί. Ωραία ατμόσφαιρα, υπέροχες επιλογές, εύκολα σεκσακια, παντρεμένοι που ξεδίνουν κι εκτονώνονται αλλά επιστρέφουν στο ζεστό φαγάκι της συζύγου, τι να πει κι αυτή η κακομοίρα, ότι δεν αντιλαμβάνεται το κεράτωμα και τις εκτονώσεις του ανδρός της λόγω κεκτημένης ταχύτητας; Καλό είναι όταν είμαστε σκατα και μαύρες να μην χρησιμοποιούμε τα γαμησια με… Διαβάστε περισσότερα »
Το ότι ζητάς από τον πατριάρχη τον Στέφανο να σχολιάσει την πουτσοκατασταση στην οποία βρίσκεσαι με ξεπερνά.
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧ ΡΕ ΣΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ! WTF;
Βρε παιδιά, πιοιος ειναι ο Στεφανος;
νομίζω πως αρκετά ειπωθηκαν, αισθανομαι καπως άβολα πλεον.
υπαρχουν ατομα εδω μεσα με τις δικες τους ψευδαισθησεις .
καποτε ολοι χρειαζεται να πουμε ψεματα στον εαυτο μας για να επιβιωσουμε… 🙂
🤘
Σαγαπωωωωωωωω
❤️
Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε επιστολή που μια γραφούσα ζητάει συγκεκριμένα την συμβουλή του Στέφανου. Για αυτό και είμαι αρκετά αυστηρή στο τρόπο που εκφράζει ο Στέφανος την κοσμοθεωρία του, η οποία παρουσιάζει ανισομερής σχέσεις, χωρίς όμως να τος βάζει πάντα στο αντίστοιχο πλαίσιο. Γιατί αν μια γυναίκα συνειδητά επιλέγει για τον εαυτό τις ανισομερής σχέσεις και γουστάρει, καλά κάνει και ζητάει την γνώμη του Στέφανου, μιας θα είναι αυτή που την εκφράζει και περισσότερο και της ταιριάζει. Αν όμως μια γυναίκα δεν γουστάρει ή έστω δεν είναι επαρκώς διαβασμένη σχετικά με το συγκεκριμένο κινκ, το πράγμα αλλάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Ο Στέφανος γράφει σαν να γράφει άρλεκιν. Το άρλεκιν ειναι ενα πολυ πετυχημένο είδος συγγραφής που έχει τεράστια απήχηση στο γυναικείο κοινό.
Αχ πεστα. Από την πλευρά της η γραφούσα έχει ρομαντικοποιησει πολύ αυτή τη σχέση με αυτό το άτομο. Δεν είναι τυχαίο που λέει από τα παιδικα μας χρόνια, μετά στα φοιτητικά και μετά αργότερα κτλ. Εμένα μου φαίνεται ότι στο μυαλό της γραφουσας αυτή η σχέση είναι μοιραία. Ηδη είναι Αρλεκιν στο μυαλό της. Οπότε δε μου κάνει εντύπωση που ζητάει την άποψη του Στέφανου.
Τόσο εύκολα εντυπωσιάζονται τελικά? Ίσως εξηγεί πολλές επιστολές σε αυτήν την περίπτωση.
Α για αυτό λες να δεν την παλεύω ώρες ώρες με τα σχόλιά του και τα βρίσκω κουραστικά; Ούτε τα άρλεκιν μου αρέσουν.
Στέφανος → συνειδητοποιημένος αντιφεμινιστής μάτσο αντρικάνθρωπος που κάνει μια πολύ κακή ανάγνωση του Bataille και νομίζει πως σώζει τον κόσμο με τα κατεβατά του, όλα χτισμένα πάνω σε μια μπούμερο-incel κοσμοθεώρηση. Το ότι του δίνουμε τόσο αξία εδώ μέσα με ξεπερνάει πραγματικά. Του τα χω πει και άμεσα σε παλιά του σχόλια, και θα τα του ξαναπώ αν χρειαστεί. Προς το παρών με το που βλέπω το όνομά του, προσπερνάω το σχόλιο.
Εσύ καλά το πας. Εγώ τι να πω που είμαι ψυχαναγκαστική και δεν μπορώ να αφήσω σχόλιο χωρίς να το διαβάσω (ντακσ μερικοί σιδηρόδρομοι του Στέφανου με κάνουν να ξεπερνάω μέχρι και τον ψυχαναγκασμό μου);
Με πιάνει και μένα καμιά φορά κάτι τέτοιο χαχαχ Άσχετο, μιας και πιάσατε με την Ντάρια τα άρλεκιν. Είχε κάνει μια φοβερή ανάλυση η Contrapoints για το Twilight, που δεν ξέρω αν θεωρείται άρλεκιν αλλά έχει κοινά χαρακτηριστικά με αυτό το είδος λογοτεχνίας.( προβλημτικά σενάρια, αφέλεια, μελοδραματισμοί,wish fulfillment mentality κλπ.) Με αφετηρία αυτό λοιπόν, κάνει μεταξύ άλλων μια ανάγνωση του είδους ως μεταφορά σεξουαλικών φαντασιώσεων, μιλάει για τη σύνδεση του ερωτισμού με την βία και τον θάνατο, για ρόλο της δύναμης και του φαντασιακού, όχι μόνο στα μυθιστορήματα αλλά στο πώς εμείς συλλογικά φανταζόμαστε σχέσεις και επιθυμίες. Μονορούφι το χα… Διαβάστε περισσότερα »
«βρισκόμασταν»
«κοντά»
μεγάλοι άνθρωποι και δεν γράφουν τη λέξη σεξ.
ενιγουει,ουτε φίλοι είστε ούτε εραστές της προκοπής.
κρίμα είσαι γιατί δεν είσαι οκ μέσα στην σχέση σου,οχι γιατί δεν προχώρησε με τον “κολλητό”
Πόσο κοντά δηλαδή…🥳
χαχαχα,σαν την άλλη που μας εγραψε “έτυχε και κάναμε σεξ”
ναι μωρε, είναι καποιες ιστοριες που μενουν ‘αβολες’, ‘περιεργες’, ‘ανολοκληρωτες’, ‘προβληματικες’. Είναι συνηθως οι ιστοριες που η κυριαρχη ετεροκανονικη μονογαμια δεν τις διαβαζει καλά. ξερεις, όταν δεν εχεις σαφη ρολο, σαφη χρονικότητα, σαφη αποκλειστικότητα. η μονογαμια -τείνουμε να τη λεμε επιλογη- είναι όμως επιπλεον και ενα βαρύ δομικό συστημα οργανωσης της οικειοτητας: -ο ερωτισμός πρεπει να εκφραζεται μεσω αποκλειστικότητας -αν απουσιαζει η αποκλειστικότητα, ο ερωτισμός θεωρείται απειλη -αν υπάρχει βαθια συναισθηματικη εγγυητητα οφείλει να δημιουργησει η ερωτικη δυαδα… …και ζησαν αυτοί καλά κι εμεις καλύτερα. δεν υπαρχουν γκρίζες ζωνες, δεν υπάρχουν ανθρωποι που ερωτευονται χωρις να ζευγαρωνουν, δεν υπαρχουν ανθρωποι… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο κείμενο. Μ’αρέσει ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα αλλά δυστυχώς αυτός ο τρόπος,γενικά μιλώντας,νομίζω μπορεί να μεταβολιστεί μόνο από άτομα ιδίου ύφους. πχ τι κάνεις όταν κάποιος με τον οποίο η ιστορία έχει μείνει “άβολη,ανολοκλήρωτη και προβληματική” όπως λες, κάνει rewrite the narrative για να μην έρθει σε επαφή με την ευαλωτότητα;; Εκεί εσύ ως ετερότητα περιγράφεσαι ως η υπερβολική. Πώς διατηρείς τη θέση σου;
Κι όμως υπάρχουν φταίχτες.
Είναι αυτοί που ζουν ενστικτωδώς, που δρουν εγωιστικά, που ζουν αυτό που θέλουν πολύ, χωρίς να σκεφτούν τις όποιες συνέπειες.
Οι διάφορες τέτοιες σχέσεις είναι ολέθριες. Αφήνουν στάχτες κι αποκαΐδια πίσω τους.
Είναι ανάλγητο να φτιάχνουμε το αφήγημα μέσα μας ώστε να προχωρήσουμε τη ζωή μας( και να συνεχίσουμε στο ίδιο μοτίβο).
Μπλέξατε τα μπουτάκια σας και χάθηκαν τα όρια,τι φίλοι,τι εραστές δεν μπορώ να το καταλάβω ρε παιδιά.
Πώς είναι μέσα στο μυαλό μας όλα τόσο ανάλαφρα όλα και ελαστικά.
Ήξεις, αφήξεις η ανάρτηση. Δεν μας ξεκαθαρίσατε όμως γιατί ακριβώς χωρίσατε. Τι θα πει ότι σας μισεί που δεν τον διαλέξατε γιατί αυτό ζητούσε; Εφόσον δεν τον διαλέξατε τι ακριβώς θέλετε τώρα; Εγώ σε όλο αυτό βλέπω ένα άτομο που δεν ξέρει τι θέλει πραγματικά και καταλήγει να γεμίζει αυτό το “κενό” μπλέκοντας σε δράματα και μετά με γενικόλογες αναλύσεις να χαμε να λέγαμε. Οι παράλληλες σχέσεις έχουν τίμημα. Εσείς από πού και ως πού θέλετε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο; Άντε να γράψω και κάτι πρακτικό: όταν κάποιος σας βγάζει τον χειρότερο εαυτό σας αυτό σημαίνει… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά τα πλησιάσματα, τα ανθρώπινα κι υποστηρικτικά κλείνουν σπίτια.
Κρίμα, κρίμα γι αυτόν που επέλεξες.
Μεγάλο δυσάρεστο συναίσθημα…
Τί περίμενες άραγε;
( Γιατί δεν τα λες στη σχέση σου;
Με ένα παφ! ίσως λυθούν όλα. )
το να μπορεί ενας ανθρωπος να μας καλύπτει όλες μας τις αναγκες είναι ευχη. όχι υποχρεωση (των ανθρωπων και των σχεσεων γενικότερα). είναι εφικτό (το εχω ζησει για λίγο, είμαι από τις τυχερες), είναι όμως σπανιο.
(οτ)αν σου συμβει θα είναι αγρια όμορφο. οταν το προκαταβαλλεις θα σε πονεσει με όλη του τη δυναμη
Σοφιστείες.
Μπορούμε απλά να μην είμαστε ανέντιμοι ( κι εγωιστές ).
Λοιπον μετά απο παρατήρηση ετών εχω αναπτύξει την εξής θεωρία. Το σε πια θεση εχεις καταξει καποιον μεσα σου οταν πρωτοξεκιναει η σχεση με αυτόν (με το σχεση δεν εννοω δεσμό, αλλα την οποια αλληλεπιδραση) δεν αλλαζει. Η για να μην ειμαι απόλυτη σπανιως αλλαζει. Ή καλύτερα, ειναι πιο σπανιο να αλλαξει προς την ιδια κατευθυνση και για τους δυο. ΕΙναι σαν να χανεται η μεταξύ τους σιωπηρά συμφωνημενη ισορροπία. Εσεις, φίλοι-κολλητοι-εραστες-φιλοι, ε του αλλάξατε τα πρεκια, θελει χρονο προσπαθεια και ψυχραιμία και τύχη να μπαλατζαρετε πάλι προς μια κοινως αποδεκτη κατευθυνση.
ακριβώς για αυτό δεν μπλέκουμε εραστές με φίλους. θα χάσουμε τους φίλους σχεδόν πάντα…
Ρένα γιατί λες δεν ταιριάζουν; Επειδή δεν τον διάλεξε επίσημα; Εγώ βλέπω φουλ άμυνα από την γράφουσα,δεν ξέρουμε τι έβαλε μπροστά για να μην μείνει με αυτόν,ίσως παιδιά,ίσως την ίδια την προοπτική μιας αληθινής σχέσης που της προκαλεί τρόμο; Ή ίσως αυτό το παράλληλο τόσα χρονια ήταν καλό ακριβώς επειδή ήταν φαντασιακό και μια αποσυμπίεση από την βασική σχέση. Πάντως δεν συμφωνώ καθόλου με την άποψη που λέγεται συχνά κι εδώ ότι δύο άνθρωποι που δεν είναι μαζί, ή ένας που και καλά απέρριψε, σημαίνει ότι δεν ήθελε. Συμβαίνουν τόσα πράγματα ακούσια στο μυαλό μας που δεν ξέρω αν πάντα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακόμα περιμένω με ανυπομονησία την απάντηση του Στέφανου.