Η ζωή και πώς την κάνουμε όπως θέλουμε ή πώς αποδεχόμαστε τις συγκυρίες.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπέρα σας,
Είμαι 26 χρονων κι έχω μια απορία.
Τελικά πρέπει να επιδιωκουμε αυτό που θέλουμε η να αποδεχόμαστε αυτό που μας έρχεται;
Είμαι σε μια σχέση. Ο καθένας είναι από διαφορετικό κόσμο.
Είναι λίγο πεζή σχέση.
Θέλω κάτι πιο παραμυθένιο.
Άλλο θέμα:
Πάντα ήθελα να ζήσω στο εξωτερικό.
Σε πιο βαρύ κλίμα.
Δεν το σηκώνω το κλίμα της Ελλάδας. Δεν το αντέχω.
Αλλά τι να κάνω στο εξωτερικό;
Τι να προσφέρω; δασκάλα στην τέχνη μου;
Σε ποιον; που θα με μάθουν; ποιος θα έρθει σε μένα;
Πώς θα ζήσω με μερικά ιδαίτερα;
Είναι αδύνατον.
Εξωτερικό εννοώ χώρες που μπορείς να ζήσεις ξέροντας μόνο αγγλικά και ταυτοχρόνως με βαρύ κλίμα.
Θα ήθελα όλη μου η καθημερινότητα να διακατέχεται από μια ποιητικότητα. Όπως τα βλέπω εγώ όλα ποιητικα, θα ήθελα να έχω δίπλα μου κάποιον που να τα βλέπει κι αυτός με τον ιδιο τρόπο και να πορευόμαστε μαζί.
Άλλο θέμα:
Θα ήθελα να έχω μεγάλο κύκλο αλλά δεν είμαι από τους ανθρώπους που μπορούν να το κάνουν αυτό.
Άρα τι; αποδέχομαι ότι είμαι πιο μοναχικός λύκος; η προσπαθώ με το ζόρι να βρω άτομα; το δοκίμασα. Δεν πιάνει. Αν δεν είσαι όντως κατι, δεν μπορείς να γίνεις.
Μπορώ σίγουρα να βάψω τα μαλλιά μου, αλλά θα είναι βαμμένα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – FallenAngel
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πεσμένε άγγελε, αν πω σε νιώθω σε ορισμένα εξ όσων θέτεις, δεν θα είναι ψέμα.
Θα βρεις αγγελίες εργασίας στη Σκωτία ή την Ουαλία ή την Ιρλανδία, για μεταφράσεις στα ελληνικά ας πούμε σε κάποια εταιρεία που δραστηριοποιείται σε τέτοιο πεδίο, ή επιμέλεια κειμένων ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων, που θα το βρεις σε συλλόγους expats στο διαδίκτυο. Θα φτιάξεις τα χαρτιά σου αφού διασφαλίσεις κάποια εργασία μέσω γραφείων που αναλαμβάνουν τέτοιες δουλειές. Οταν πας εκεί θα γραφτείς σε σύλλογο χομπυστών που διαβάζουν ποίηση ή πάνε εκδρομές στα Highlands, και έτσι θα ζήσεις το ποιητικό σου όνειρο μαζί με τον (σχετικά) κρύο καιρό και τους αντίστοιχα ποιητικούς ανθρώπους που κάνουν αυτά τα ποιητικά πράγματα. (Δες κι αυτό εδώ το βιωματικό που είναι συγκλονιστικό).
Ας πάμε όμως στο ουσιαστικό ερώτημα.
Όποιος δεν στοχοθετεί, σαφώς και ρεαλιστικά, δεν επιτυγχάνει κιόλας τίποτα από τα όσα επιθυμεί. Όταν απλώς δεχόμαστε όσα πάνε κι όσα έρθουν, τότε επόμενο είναι να μην έχουμε έλεγχο στο πώς θα ζήσουμε και μια μέρα να ξημερώσει και να’μαστε 50 και να κοπανάμε το κεφάλι τον τοίχο ότι δεν ζήσαμε τίποτα απ’όσα θελήσαμε.
Από την άλλη είναι και παγίδα να πιστέψουμε ότι όοοολα περνάνε από το χέρι μας και “δεν πετύχαμε επειδή δεν θελήσαμε αρκετά”. Δεν έχουμε απόλυτα ελεύθερη βούληση, άσε που πολλοί παράγοντες εξαρτώνται από άλλα άτομα και σε αυτά επάνω δεν έχουμε έλεγχο πώς θα αντιδράσουν και τι θα πουν και θα κάνουν. Είναι δηλαδή πιο ρεαλιστικό να κάνουμε στοχοθέτηση με την προϋπόθεση ότι έχουμε μια ελαστικότητα στο να βιώσουμε και ματαιώσεις στην πορεία, κι ότι θα γίνουν και λάθη. Άλλωστε μόνο όποιος δεν κάνει τίποτα δεν κάνει κανένα λάθος.
Επομένως:
1.Xώρισε.
2.Μετανάστευσε
3.Δικτυώσου με ανάλογης προσωπικότητας και επιθυμιών ανθρώπους.
Η ζωή δεν είναι εύκολη, είναι όμως δώρο και δίνεται μόνον μια φορά.
ΥΓ. Μήπως “καιρό της Ελλάδας” ονοματίζεις τον καιρό της νότιας Ελλάδας και δη της αστικής; Η Φλώρινα, η ορεινή Ήπειρος, η δυτική Στερεά έχουν συχνά πυκνά μεγάλη δροσιά το καλοκαίρι και αντίστοιχα ποιητικά μέρη όπου μπορείς να ζήσεις σε τελείως άλλο περιβάλλον.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

– Επιδιώκουμε αυτό που θέλουμε με μεθοδευμένες κινήσεις, αναλύουμε το αποτέλεσμα (θετικό ή αρνητικό), αποδεχόμαστε τα όρια και τις προϋποθέσεις που θέτουν οι συνθήκες. – Ελάττωσε τις romcom. Δεν είσαι η Cameron Diaz στο The Holiday. Κοστίζει γύρω στα 300 Ευρώ / βραδιά για να μείνεις στο σπιτάκι της Kate Winslet. Και δεν ξέρω πόσους διαθέσιμους Jude Law έχει στην περιοχή. – Να πας σε μία κρύα χώρα αφού έτσι επιθυμείς. Να μην περιμένεις να είναι όλα στρωμένα με ροδοπέταλα όμως. Οι άνθρωποι και οι νόρμες είναι διαφορετικές. Ίσως να ταιριάξεις, ίσως όχι. Το τι δουλειά θα κάνεις και πως θα τα βγάζεις… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως, λέω, μήπως είσαι λίγο σε ένα μικρό σύννεφο; Είναι πολύ όμορφο, πράγματι, να βλέπουμε τον κόσμο ποιητικά (τι ποιο ποιητικοτερο, άλλωστε, από ένα ηλιοβασίλεμα κοντά στη θάλασσα, από τα σύννεφα που χρωματιζονται από τον Ήλιο κλτ), αλλά, πώς μπορούμε να βλέπουμε συνέχεια ποιητικά τον κόσμο, όταν γύρω μας -δίπλα μας- υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν; Ζούσα σε μια, ομολογουμένως, παραμυθένια πόλη του Ηνωμενου Βασιλείου. Ήταν όμορφο να κοιτάς ψηλά, τα κτίρια, όταν όμως χαμηλωνες τα μάτια σου έβλεπες σε κάθε 10 μέτρα και από έναν άστεγο άνθρωπο, λίγο πιο έξω από το πανέμορφο ιστορικό κέντρο υπήρχαν περιοχές με πολυκατοικίες μέσα… Διαβάστε περισσότερα »
Η μετάφραση δεν είναι ούτε πάρεργο ούτε χόμπι, είναι ένα απαιτητικό επάγγελμα το οποίο ορισμένοι έχουμε σπουδάσει και υπηρετούμε με επαγγελματισμό παρά τις αντιξοότητες. Τώρα, επειδή προφανώς στην Ελλάδα όποιος έχει ένα lower δηλώνει μεταφραστής και φυσικά τα αποτελέσματα βγάζουν μάτι (βλ. μεταφρασμένα αποσπάσματα σε άρθρα που είναι γεμάτα λάθη), αυτό δεν ισχύει και στο εξωτερικό και μάλιστα σε σοβαρά γραφεία. Εκτός αν ο στόχος είναι να βγάζει 5 ευρώ/ώρα.
Ως συνάδελφος μεταφραστής, συμφωνώ απολύτως και επαυξάνω.
Επιπλέον, αν δεν έχεις εξειδικευτεί σε έναν τομέα (π.χ. νομικό, ιατρικό, τεχνικό, οικονομικό) όπου υπάρχει ζήτηση και σοβαρές αμοιβές, οι μεταφρασούλες απλών κειμένων από και προς τα ελληνικά προσφέρουν μονάχα χαρτζιλίκι (χωρίς ωστόσο και να είναι εύκολες αν δεν είσαι μεταφραστής).
Ένα διαδικαστικό, καθόλου ποιητικό σχόλιο: για Σκωτία και Ουαλία χρειάζεται βίζα πια. Μην έρθετε έτσι για δουλειά, θα έχετε πρόβλημα.
Κανε οτι καλυτερο μπορεις.. Ακομη και αν αποτυχεις σε ολα, τουλαχιστον στο τελος θα πεις : εγω προσπαθησα Αυτο ειναι το δικο μου μοτο… και μεχρι σημερα τα πηγα περισσοτερο καλα απο οσο περιμενα ΥΓ. την ποιοτητα την κανεις εσυ. Εγω μπορω να εκστασιαστω στην ομορφια ενος απλου αγριολουλουδου. Ζωντας σε μικρο χωριο, και εχοντας την αναγκη να γνωρισω αλλους κοσμους, περα απο το διαβαζω βιβλια, σκεφτηκα να ανακαλυψω τους μικροκοσμους που κρυβονται μπροστα στα ματια μας. Πχ Ξαπλωνα στο εδαφος και παρατηρουσα τον μικροκοσμο των εντομων του εδαφους. Μυρμηγκια πχ. Ολος τους ο κοσμος ειναι εκει κατω. Ειχα και… Διαβάστε περισσότερα »
Παντού μπορείς να ζήσεις “ποιητικά” -όπως λες- δε χρειάζεται να μεταναστεύσεις. Εντάξει, ίσως δεν είναι τόσο εύκολο στην Αθήνα π.χ., αλλά γενικά έχω παρατηρήσει από τον εαυτό μου ότι, αν δε χάσεις την ικανότητα να βρίσκεις και να παρατηρείς την ομορφιά γύρω σου (μικρά πράγματα και εικόνες, όχι τίποτα σπουδαίο) σε ανύποπτες στιγμές, τότε μια χαρά “ποιητικά” και αισιόδοξα ζεις. Εν ολίγοις, πολλά -και κυρίως η διάθεσή μας και ο τρόπος που βιώνουμε την καθημερινότητά μας- εξαρτώνται από εμάς και τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. ΥΓ. Πάντως, αυτό το vibe που περιγράφεις, μπορείς να το ζήσεις φουλ στα Γιάννενα,… Διαβάστε περισσότερα »