H Ρένα απαντά: Έμαθα ότι έχω ετεροθαλή αδερφή αφού πέθανε ο πατέρας μου και διεκδικεί τώρα την κληρονομιά

Η κληρονομιά της αδερφής που είναι ετεροθαλής. Νέα δεδομένα σε παλιές σιγουριές.

_______________________

Η ιστορία της Μπουχτισμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρένα, πολύ πρόσφατα έμαθα ότι έχω μια αδελφή, από εξωσυζυγική σχέση του πατέρα μου. Δε γνώριζα για την ύπαρξή της όσο ο πατέρας μου ήταν ζωντανός. Δεν υπήρξε ποτέ κάποια επαφή ή προσπάθεια επικοινωνίας από καμία πλευρά. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, και αφού ξεκινήσαμε την διαδικασία για τα κληρονομικά, διαπιστώσαμε ότι είχε ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία εκείνη. Επαφή υπήρχε και υπάρχει μόνο μέσω των δικηγόρων μας. Δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ.

Να μην τα πολυλογώ, συνολικά είμαστε 5 κληρονόμοι (εγώ, η μητέρα μου, οι δύο αδελφοί μου και η καινούρια αδελφή, ας την πούμε Σίσσυ). Η Σίσσυ λοιπόν, ζητά το 45% του συνόλου της περιουσίας (που είναι μόνο κτήματα στη μέση του πουθενά) και θεωρεί λογικό οι υπόλοιποι 5 κληρονόμοι να μοιραστούμε το 55% (που είναι επίσης κτήματα στη μέση του πουθενά). Επομένως αποφασίσαμε να το πάμε δικαστικώς και να διαμοιράσει την όλη κληρονομιά το δικαστήριο. Είναι μια πολύ χρονοβόρα διαδικασία, αλλά δυστυχώς δε μας άφησε επιλογή. Εμείς ζητήσαμε να γίνει δίκαιος διαμοιρασμός και αυτή ζητά τα διπλα από αυτά που δικαιούται, επειδή μεγάλωσε χωρίς πατέρα. Είναι λογικό;

Πληροφορήθηκα πολύ πρόσφατα ότι έχει σοβαρότατο πρόβλημα υγείας, και η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ίσως αποφασίσει να συμβιβαστεί και να διευθετήσει τις εκκρεμμότητές της για να εξασφαλίσει τα παιδιά της. Μετά ένοιωσα ότι είμαι κακός άνθρωπος και δεν έπρεπε να σκεφτώ κάτι τέτοιο, αντιθέτως θα έπρεπε να λυπηθώ που κινδυνεύει να χαθεί ένας νέος άνθρωπος. Είμαι γαϊδούρι που δεν στεναχωρέθηκα; Είμαι γαϊδούρι που δεν την νοιώθω οικεγένειά μου;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μπουχτισμένη

______________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Καλώς ήρθες στην σκληρή πραγματικότητα και συλυππητήρια για τον πατέρα σου.

Στα κληρονομικά εφόσον δεν υπάρχει κάποια ιδιόγραφη διαθήκη, υφίσταται η λεγόμενη “νόμιμη μοίρα”, που ορίζει καταμερισμό μεταξύ συζύγου που επεβίωσε και νόμιμων αναγνωρισμένων τέκνων (ή γονιών αν δεν υπάρχουν τέκνα). Οι υπόλοιποι πάντως είστε 4, όχι 5, κι η μητέρα σου δικαιούται άλλο ποσοστό από αυτό που δικαιούνται τα τέκνα.

Η περιουσία ενός προσώπου δεν είναι πλήρως ελεύθερη να τη μοιράσει στους συγγενείς του. Πρέπει ένα ελάχιστο μερίδιο, επιφυλαγμένο υπέρ παιδιών και συζύγου, να πάει σε αυτούς. Δεν μπορεί δηλαδή σε ένα παιδί να δώσει τα πάντα και σε άλλο τίποτα. Το μερίδιο αυτό λέγεται “νόμιμη μοίρα”. (πηγή) Κι είναι μαχητό. Όμως οπωσδήποτε αυτά σας τα έχουν πει οι δικηγόροι σας.

Αυτό που ρωτάς είναι αν είναι κακό που σκέφτεσαι εξωδικαστική συμφωνία μεταξύ σας. Καθώς κι αν ειναι κακό που δεν την αισθάνεσαι οικογένεια.

Στο μεν πρώτο, επειδή ακριβώς έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας, αντιθέτως η εξωδικαστική συμφωνία είναι προς το συμφέρον της, καθώς μέχρι να τελεσιδικίσει το θέμα της κληρονομιάς η γυναίκα θα έχει ήδη κάνει όποιες κοστοβόρες θεραπείες ή μπορεί και να μην ζει! Επομένως, ναι, θα ήταν πολύ καλό να συζητήσετε κάποια εξωδικαστική συμφωνία που να σας βρίσκει όλους σύμφωνους, χωρίς να αδικείται κατάφωρα κάποιος.

Για το δεύτερο, ότι δεν την νιώθεις οικογένειά σου, δεν μπορώ να σου ρίξω κατηγορία. Πώς αλλιώς θα ήταν; Αυτά τα πράγματα παίρνουν χρόνο και γνωριμία κι εσύ δεν την έχεις καν συναντήσει ποτέ. Ίσως τώρα να είναι μια ευκαιρία. Ίσως κι όχι. Θα το αποφασίσεις εσύ με καθαρό μυαλό και ακολουθώντας το πώς νιώθεις. Δεν υπάρχουν κοινωνικοί καταναγκασμοί σε αυτά.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News