Όλα αυτά τα χρόνια τα μεγαλώνουμε οι 2 μας, απολύτως μόνοι. Χαίρομαι που τα καταφέραμε εώς εδώ. Χαίρομαι που έχουμε κοινή πλεύση μαζί και κοινές ιδέες.
_____________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα μας σοφή και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.
Καλησπέρα και σε όλη την παρέα μας εδώ στο αμπα, που ελπίζω να με διαβάζετε από παραλίες, βουνά και λαγκάδια ή όπου θέλετε εσείς.
Ρένα βρίσκομαι σε ψυχολογικό τέλμα. Και κάπως έχω βρει αδιέξοδο στο τι να κάνω ή πώς να νιώσω καλύτερα.
Είμαι 40 ετών με 3 παιδάκια (5, 2 και 10 μηνών). Μένω στο εξωτερικό με τον άντρα μου εδώ και 4.5 χρόνια και δεν υπάρχει κάποια βοήθεια από γιαγιά και παππού, λόγω χώρας αλλά και λόγω αρρώστιας τους. Μόνο ο πατέρας του συζύγου μου υπάρχει που μας βοηθάει τις 10 μέρες που είμαστε Ελλάδα, ώστε να βγούμε ένα βράδυ.
Όταν κάναμε το πρώτο παιδάκι μέναμε Θεσσαλονίκη, αρκετά μακριά από τις πόλεις μας οπότε ξέραμε και επιλέξαμε να κάνουμε οικογένεια με ότι μπορούσαμε εμείς. Όταν ήρθαμε εδώ, επίσης ξέραμε οτι δεν θα έχουμε ούτε καν μεγάλο δίκτυο φίλων. Όλα αυτά τα χρόνια τα μεγαλώνουμε οι 2 μας, απολύτως μόνοι. Χαίρομαι που τα καταφέραμε εώς εδώ. Χαίρομαι που έχουμε κοινή πλεύση μαζί και κοινές ιδέες. Δεν ξέρω αν θα ακουστεί κάπως, αλλά νιώθω όμορφα και δυνατή που τα μεγαλώνουμε ωραία, όπως εμείς πιστεύουμε.
Αλλά δεν ξέρω τι με έπιασε φέτος και όλο το καλοκαίρι το πέρασα αναπολώντας τα παλιά με τον άντρα μου. Τον γνώρισα στα 30 μου (αυτός 30, επίσης) και είχα ήδη ζήσει κάποια ωραία πράγματα (όπως και αυτός πιστεύω) και μετά μαζί συνεχίσαμε να έχουμε μια ωραία καθημερινότητα και διακοπές. Και κάπως έσκασα φέτος γιατί λέω δεν θα τα ζήσουμε ξανά. Δεν ξέρω αν θα ήθελα τα ίδια, αλλά θα ήθελα κάποια πράγματα. Ένα ταξίδι χωρίς να τρέχουμε, μια έξοδο με ένα ποτό χωρίς να γυρίσουμε για ξύπνημα στις 7 το πρωί, να καθίσουμε στο κρεβάτι μας χωρίς άγχος ποιο παιδί θα πεταχτεί ξαφνικά κλπ. Αχ μου έκατσε βαρύ. Μου λείπει πολύ το εμείς, ως ζευγάρι.
Και εκεί που ένιωθα κάπως πιεσμένη, είδα και ένα άρθρο που έλεγε για την σημασία του δικτύου βοήθειας στην ψυχολογία του ζευγαριού και ένιωσα ότι κάτι έχουμε κάνει λάθος. 1-2 φίλους έχουμε για βοήθεια αλλά ως εκεί.
Επικοινώνησα την σκέψη μου στον άντρα μου και μου είπε πως και αυτού του λείπει αυτό που ζήσαμε, αλλά του αρέσει πολύ η οικογένεία μας και το πως μεγαλώνουμε εγω και αυτός μαζί οπότε κάπως το ηρεμεί μέσα του. Και στα πρακτικά, ότι ίσως να βρούμε μια βοήθεια από κάποια κοπέλα για 1-2 εξόδους και να δούμε πως θα πάει.
Δεν λέω ότι δεν χάρηκα που επικοινωνήσαμε μαζί, αλλά ένιωσα πως 1 βράδυ στις γιορτές που μας κρατάνε τα παιδιά και 1 να βγούμε εδώ, δεν κρατάει ζεστή τη σχέση μας, ούτε την ψυχολογία μου (όπως εγώ θα ήθελα). Νιώθω ότι και οι 2 τρέχουμε με τα παιδιά και τις δουλειές μας και ποτέ δεν τερματίζουμε. Παραπάνω από μαραθώνιος. Γενικά μου λείπει το μαζί των 2 μας, όπως καταλάβατε. Κάνουμε πράγματα μαζί (όταν τα παιδιά πάνε σχολείο παίρνουμε ένα ρεπό για μια βόλτα και φαγητό ας πούμε 1 φορά στο τόσο), παμε ταξίδια μαζί με τα παιδιά εννοείται, έχουμε καλή σεξουαλική σχέση αλλά θα ήθελα κάτι παραπάνω, όχι από αυτόν, που να μην το δίνει, αλλά από την συνθήκη που είμαστε και οι 2 (ελπίζω να το εξηγώ και να καταλάβετε πως το εννοώ).
Δεν ξέρω ακριβώς το ερώτημα, ίσως απλά έσκασα και τα έγραψα. Νιώθω λίγο εγωίστρια που ζητάω τόσο ελευθερο χρόνο από τα παιδιά . Νομίζω μου την βάρεσε το καλοκαίρι, γιατί οι διακοπές μας ήταν 3 μέρες μόνο και δεν βοήθησε πολύ στη κούραση μου, ούτε στο να κάτσω μαζί του. Θέλω αν έχετε κάποια συμβουλή, πρακτικά ή ψυχολογικά.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Εμμα
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Γειά σου και καλό αποκαλόκαιρο και σε σένα!
Με τόσα που κάνετε, τόσα χρόνια και με 3 παιδιά κιόλας, και μόνο 3 μέρες διακοπές το καλοκαίρι (κι αυτές κούραση είναι, απλώς σε ένα άλλο μέρος) να πω ότι δεν καταλαβαίνω, ψέμα θα πω. Έτσι είναι άμα μεγαλώνεις παιδιά με καλό πατέρα και σύντροφο, το χάσιμο της ανεμελιάς είναι δεδομένο κι ας είναι όλα τα υπόλοιπα μια χαρά. Σου λείπει το όταν δεν είχατε υποχρεώσεις. Έγινες και 40 κι η ψιλοκρίση της μέσης ηλικίας σου ψιθυρίζει εκμαυλιστικά στ’αυτί «ε, ψιτ, μόνο αυτό ήταν; τέλος από δω και πέρα;».
Ε λοιπόν είναι η στιγμή να πατήσεις λίγο φρένο και να κάνεις μια οργάνωση. Μεγαλώνετε τα παιδάκια σας μόνοι σας οι δυο σας κι αυτό είναι τεράστιο ΕΡΓΟ που θα το δείτε μπροστά σας καθώς θα βλέπετε ανθρώπους που έχουν τις δικές σας αξίες και δεν τους έχουν περαστεί άλλες αηδίες από το περιβάλλον, όσο βέβαια είναι κάτι τέτοιο δυνατόν (Γιατί τελείως όχι είναι αδύνατον.)
ΟΜΩΣ το να πάρετε έναν άνθρωπο να σας φυλάει τα παιδιά για λίγο ένα βράδυ είναι μια ξεκούραση και μια ευκαιρία να βρεθείτε οι δυο σας που προτείνει ο σύζυγος και δεν πρέπει να την αρνηθείς. Μην χάνεις τα λίγα αναμένοντας τα πάρα πολλά. Δοκιμάστε, κάντε το ελεγχόμενα. Σε 2-3 χρόνια που θα ξεπεταχτεί το μικρότερο και τα άλλα θα είναι πιο αυτοεξυπηρετούμενα τα πράγματα θα φτιάξουν ΠΑΡΑ πολύ. Βασικά από την στιγμή που τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο (νήπιο ή δημοτικό) το πράγμα βελτιώνεται, το βλέπεις ήδη, γιατί δεν είναι 24/7 κολλημένα πάνω σου κι έτσι μπορείς να νιώσεις κι εσύ γυναίκα κι όχι σιαμαίο.
Επίσης βρες κάποιο χόμπυ για 1 ώρα την εβδομάδα. Θα είναι η ιερή δική σου ώρα. Ας είναι κάτι που μπορείτε να κάνετε παρέα με τον άντρα σου (πχ. χορός, κάποιο άθλημα, εθελοντισμός), αλλά δεν είναι κι απαραίτητο. Σημασία έχει η τήρηση του προγράμματος, ώστε να ανυπομονείς για την δική σου ώρα, να την προσδοκάς και να αντλείς την ψυχική ικανοποίηση του δικού σου προσωπικού χρόνου. Η έκκριση ντοπαμίνης θα κάνει θαύματα στο ηθικό σου.
Το ξέρω ότι δεν βοηθώ πολύ, αλλά πραγματικά αξιοποίησε την ευκαιρία να νοικιάζετε τις υπηρεσίες ενός αξιόπιστου επαγγελματία (μάλλον δύο, γιατί η επίβλεψη 3 νηπίων είναι ζόρικο πράγμα) για να βγείτε κι ένα βράδυ στο τόσο, σε τακτική βάση. Θα βοηθηθείτε πολύ. Την πρώτη φορά θα μαρμαρώσετε από την αγωνία, τη δεύτερη κάπως λιγότερο θα κινείται το χείλος να φάτε και να πιείτε, την τρίτη και τέταρτη πια θα το απολαύσετε. Κάνε την αρχή κι υπομονή. Μεγαλώνουν τόσο γρήγορα. Κι εμένα μου το έλεγαν και δεν το πίστευα, κορόιδευα, αλλά είναι αλήθεια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Γράφουσα δώσε μας αν μπορείς κάποια τιπς για το πώς έχετε καλή σεξουαλική ζωή υπό αυτές τις συνθήκες. Με 3 παιδιά σε αυτές τις ηλικίες μου φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο.
ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!
Μπράβο σας που το “εμείς” κυριαρχεί στην ζωη σας.
Μπράβο σας που παλεύετε να μεγαλώσετε 3 παιδιά σε τρυφερή κσι δύσκολη ηλικία, μόνοι σας.
Θα βρείτε την χρυσή τομή είμαι σίγουρη, φαίνεστε ενα συγκροτημένο άτομο και δεν ζητάτε τίποτα περισσότερο απο το αυτονόητο.
Επειδή πέρασα τα ιδια ακριβώς με εναν οχι και τοσο υποστηρικτικό συζυγο (ειχε ολη την καλη διαθεση αλλά ειχε και μια καριέρα) και μαλιστα ενω ήταν τα παιδια μου πολύ μικρά άλλαξα και ξενη χωρα θα σου προτείνω να παιρνετε babysitter τουλάχιστον μια φορα τη βδομαδα συστηματικά έστω για να βγειτε για περπατημα ή ακομα και για να να πατε ξεχωριστες βολτες. . Ψηφίζω και δραστηριότητα που ειπε και η Ρενα γιατι θα σε φερει σε επαφη με ατομα εκτος δουλειας και θα σου δωσει μια προοπτικη για τον εαυτό σου. Το πρωινο ξυπνημα δυστυχώς θα αργησεις να το αποφυγεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ψυχολογικά να σου πω ένα μεγάλο μπράβο που έχετε 3 μικρά παιδιά και τα μεγαλώνετε ολομόναχοι χωρίς να έχετε χάσει τον εαυτό σας και την σχέση σας στην πορεία. Εμεις με ένα και αμφιταλαντευόμαστε πολύ για δεύτερο λόγο των επιπτώσεων που μπορεί να έχει ένα δεύτερο παιδί στην καθημερινότητά μας. Επομένως είναι απόλυτα φυσιολογικό να αναπολείς τις παλιές ανέμελες εποχές. Το περίεργο θα ήταν να μην το κάνεις. Ποιος δεν θα ήθελε να έχει ελεύθερο χρόνο, να κοιμάται όσο θέλει, να έχεις στις διακοπές ένα εντελώς ελεύθερο πρόγραμμα και να μην σκέφτεται τι θα φάει το ένα παιδί, αν ντύθηκε… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι άθλος να μεγαλώνει ένα ζευγαρι παιδιά χωρίς βοήθεια. Εγώ απορώ με όσους κάνουν παιδιά γνωρίζοντας εξαρχης ότι δεν θα έχουν καμία βοήθεια. Μια λύση υπάρχει. Να πάρετε νταντά για περισσότερες ώρες. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έχει πέσει στο τραπέζι ακόμα αυτό. Και τώρα μολις αρχίσατε να το σκέφτεστε, Διαφωνούσε ο σύζυγος; Είναι οικονομικοί οι λόγοι; Φοβάστε να τα αφήσετε με κάποιον άλλον; Δεν το εξηγείς και είναι ένα βασικό σημείο. Είναι λογικό να νιώθεις όπως νιώθεις. Χρειάζεστε βοήθεια για να έχετε χρόνο και οι δύο σας. Δεν θα είναι πάντα έτσι όμως γιατί κάποια στιγμή θα μεγαλώσουν και θα… Διαβάστε περισσότερα »
Το σωστό αυτό είναι
Κανεις παιδιά που είναι δικά σου και άρα έχεις όλη την ευθύνη
Εγώ δεν μπορώ να κατάλαβω αυτούς που κάνουν παιδιά και θεωρούν δεδομένη τη βοήθεια από τους γονείς τους
Πόσο σε καταλαβαίνω. Είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθεις έτσι. Εγώ μεγαλώνω δύο, αλλά σχεδόν μόνη μου. Ο άντρας μου η μέρα με τη νύχτα με τον δικό σου, γι’αυτό είσαι τυχερή. Μου έχει τύχει και παιδί στο φάσμα, οπότε η κούραση μου είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ότι η συνηθισμένη με δύο παιδιά. Κι εγώ νιώθω ακριβώς όπως εσύ, μου λείπουν όλες οι ανέμελες στιγμές του παρελθόντος, και με τον άντρα μου, αλλά κυρίως χωρίς αυτόν. Όταν τα παιδιά είναι μικρά, οι διακοπές δεν έχουν καμία σχέση με εκείνες χωρίς παιδιά. Δοκίμασα να πάω διακοπές με αυτά, και ήμουν σ’ένα συνεχόμενο άγχος… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη Εμμα σε καταλαβαίνω απόλυτα. Οταν το μωρό μου ήταν λίγων μηνών, γυρνώντας σπίτι από τη δουλειά Παρασκευή βράδυ, ενώ όλοι άρχιζαν να βγαίνουν και τα μπαράκια ήταν γεμάτα κόσμο και γέλια, ήθελα να βάλω τα κλάματα. Ενιωσα ότι η ζωή μου τελείωσε. Εγώ έχω ένα παιδί όχι τρία, οπότε τριπλά μπράβο σε σένα και τον άντρα σου. Κι εγώ δεν είχα βοήθεια, είχα ανάποδα ωράρια, είχαμε κάνει το παιδί μπαλάκι και δεν είχα δυνατότητα για μπέιμπι σίτερ. ΚΑΙ το κερασάκι στην τούρτα, είχα ένα μωρό που είχε καταπιεί ξυπνητήρι. Επτά ήταν η αγαπημένη του ώρα, άσε που ξυπνούσε 4-5… Διαβάστε περισσότερα »
Κατασκήνωση!
Καλή ιδέα γενικώς αλλά τα παιδιά της είναι 5,2 και 10 μηνών, θα χρειαστούν κάποια χρόνια ώστε να είναι και τα 3 σε κατάλληλη ηλικία.
Το μεγάλο σε ένα χρόνο.Ηδη μείον ένα είναι μεγάλη πρόοδος Η αλήθεια είναι ότι τι σχόλιο.μου αφορούσε το απώτερο μέλλον.
Έσκασες και τα έγραψες. Καλά έκανες.
Ψέματα να πούμε; Το πριν δε γυρνά πίσω.
Με τρία παιδιά, αυτών των ηλικιών, η καθημερινότητα είναι απαιτητική για πολλά πολλά χρόνια, για πάντα βασικά.
Είναι σημαντικό που υπάρχει σύμπνοια με το σύζυγο.
Αυτό θα κάνετε, θα ξεφεύγετε για λίγο και θα υπάρχει ανατροφοδότηση ενέργειας από τα παιδιά.
Ακούγεται οξύμωρο, αλλά τα παιδιά που ρουφούν την ενέργειά σας, αυτά θα σας δίνουν ενέργεια κι όρεξη για ζωή.
Εγώ μια χαρά σας βρίσκω και μπράβο σας!
Είναι θαυμαστό αυτό που κάνετε!
Πάρτε βοήθεια για date nights και υπομονή 2-3 χρόνια να αλλάξει κ η καθημερινότητα των παιδιών